Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Dzieci Diuny

Cykl: Kroniki Diuny (tom 3) | Seria: Diuna
Wydawnictwo: Rebis
7,46 (2460 ocen i 80 opinii) Zobacz oceny
10
217
9
383
8
589
7
743
6
306
5
165
4
15
3
34
2
1
1
7
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Children of Dune
data wydania
ISBN
9788373017269
liczba stron
528
język
polski

Trzeci tom kultowych "Kronik Diuny". Upłynęło dziewięć lat, odkąd oślepiony Paul Muad'Dib wyruszył samotnie na pustynię na spotkanie z Szej-huludem. W tym czasie rządy w Imperium sprawowała jego siostra Alia. Na drodze opętanej regentce wciąż jednak stoją prawowici następcy Paula - Leto i Ganima. Kilkuletnie dzieci są też zagrożeniem dla rodu Corrinów, odwiecznego wroga Atrydów, chcącego...

Trzeci tom kultowych "Kronik Diuny". Upłynęło dziewięć lat, odkąd oślepiony Paul Muad'Dib wyruszył samotnie na pustynię na spotkanie z Szej-huludem. W tym czasie rządy w Imperium sprawowała jego siostra Alia. Na drodze opętanej regentce wciąż jednak stoją prawowici następcy Paula - Leto i Ganima. Kilkuletnie dzieci są też zagrożeniem dla rodu Corrinów, odwiecznego wroga Atrydów, chcącego ponownie zasiąść na Tronie Złotego Lwa.

Bliźnięta, którym także grozi opętanie, podejmują beznadziejną, zdawałoby się, walkę na kilku frontach jednocześnie. Tymczasem na Arrakis pojawia się charyzmatyczny niewidomy Kaznodzieja, który bardzo przypomina ich zmarłego ojca...

 

źródło opisu: rebis.com.pl

źródło okładki: rebis.com.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 226
Kamil | 2016-04-12
Przeczytana: 07 kwietnia 2016

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

"Kroniki Diuny" są sagą bardzo specyficzną. Dziwna mieszanka mistycyzmu, historiozofii, psychologii i fantastyki naukowej zniechęcała mnie już od pierwszego tomu. Mimo to zdecydowałem się sięgnąć po te książki zwabiony okładką. I nie żałuję.

Trzeci tom poświęcony jest następcom tronu Imperium - tytułowym Dzieciom Paula Muad'Diba Atrydy. Swoistą bohaterką książki jest jednak także sama Diuna - zarówno jako społeczeństwo jak i planeta.
Trudno oprzeć się wrażeniu, że jest to książka o zmianach. A zmienia się właściwie wszystko. Zmienia się Alia, stając się opętaną żądzą władzy bestią. Zmienia się Muad'dib, ponownie skrywający się na Pustyni. Zmieniają się Fremeni, coraz bardziej odchodzący od tradycji i reżimu wody, co wywołuje opór u wśród starszych pokoleń. Przemianę przechodzą też główni bohaterowie, a przede wszystkim Leto.
Syn i następca Muad'diba był postacią niezwykle potężną i nieludzką od samego początku. Łączył on bowiem w sobie, podobnie jak jego ciotka Alia i siostra Ganima, zdolność do jasnowidzenia z genetyczną pamięcią przeszłych pokoleń. Mi tak naprawdę wydaje się bliższy hołdowanej przez Bene Gesserit wizji Kwisatz Haderach od samego Paula Atrydy. Pod koniec tomu wychodzi jednak nawet ponad to. Dzięki symbiozie z piaskową trocią zyskuje nadludzkie (wprost boskie) zdolności. Zasiada na tronie Imperium by poprowadzić ludzkość swym Złotym Szlakiem do utopii. Przyszłym pokoleniom pisane jest jedna zapłacić za to straszliwą cenę - Kralizek, apokaliptyczną wojnę która rozpocznie się z końcem jego panowania, które potrwa tysiąc lat.

Książka nadal prowadzi motyw przemian samej Diuny. Regentka Alia kontynuuje zapoczątkowaną przez Muad'diba transformację ekologiczną planety. W okół fremeńskich siczy pojawiają się prowadzące wodę kanaty, a pustynne wydmy się zazieleniają. Na Arrakis spadają deszcze. Zadziwia mnie jednak krótkowzroczność decydentów Imperium - czy naprawdę tak trudno było przewidzieć, że uwolnienie wody w środowisku naturalnym czerwi, dla których jest ona trucizną, może co najmniej poważnie zaszkodzić ich populacji? A czerwie są przecież źródłem Melanżu, cennej przyprawy bez której ludzkość nie tylko żyła by krócej, ale także została odseparowana na pojedynczych planetach wskutek utraty możliwości międzygwiezdnej nawigacji?

Książkę ogólnie oceniam wyżej niż poprzedniczkę, ale mimo obecności rozbudowanej mistyczności brakuje jej tej "epickości", którą wyróżnia się pierwszy tom.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Twardziel

Teoretycznie taka gwiazda, jak Heather Wainwright powinna mieć wszystko: urodę, pieniądze i mężczyzn do wyboru. A jednak ona, zupełnie irracjonalnie,...

zgłoś błąd zgłoś błąd