Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
7,96 (3334 ocen i 159 opinii) Zobacz oceny
10
358
9
838
8
969
7
832
6
214
5
92
4
20
3
7
2
3
1
1
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788307034041
liczba stron
364
słowa kluczowe
Związek Radziecki
kategoria
literatura faktu
język
polski
dodał
MateuszP

Bestseller 1993 roku, tłumaczony na całym świecie. Imperium to bodaj najwybitniejsze dokonanie indywidualnego, pełnego inwencji stylu reportażu Kapuścińskiego, będącego niedościgłym wzorem dla największych dziennikarzy dzisiejszych czasów; ukazuje uchwycony na gorąco, w pełnych wielorakich znaczeń przybliżeniach, proces rozpadu Związku Radzieckiego – ostatniego imperium kończącego się...

Bestseller 1993 roku, tłumaczony na całym świecie. Imperium to bodaj najwybitniejsze dokonanie indywidualnego, pełnego inwencji stylu reportażu Kapuścińskiego, będącego niedościgłym wzorem dla największych dziennikarzy dzisiejszych czasów; ukazuje uchwycony na gorąco, w pełnych wielorakich znaczeń przybliżeniach, proces rozpadu Związku Radzieckiego – ostatniego imperium kończącego się stulecia.

23 stycznia 2017 roku minie 10. rocznica śmierci Ryszarda Kapuścińskiego, wybitnego pisarza, reportażysty o światowej sławie, poety i publicysty.

„Czytelnik”, będący od kilkudziesięciu lat wydawcą książek Ryszarda Kapuścińskiego, wznawia z tej okazji wybór jego najważniejszych i cieszących się niesłabnącym zainteresowaniem dzieł: Cesarz, Heban, Imperium, Podróże z Herodotem, Szachinszach.

 

źródło opisu: http://www.czytelnik.pl/

źródło okładki: Zdjęcie autorskie

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 156
projekt_książki | 2017-04-07
Na półkach: Przeczytane

Książka o upadku ostatniego imperium XX wieku - Związku Radzieckiego. Składa się z trzech części - "Pierwszych spotkań (1939-1967)", "Z lotu ptaka (1989-1991)" oraz ostatniej i najkrótszej "Ciąg dalszy trwa (1992-1993)”.
Książkę rozpoczyna opowieść o pierwszym spotkaniu z imperium, w Pińsku w 1939 roku. Kapuściński opisuje swoje rodzinne miasto po wkroczeniu do niego wojsk radzieckich. Pisze o nędzy i głodzie. Wspomina matkę przygotowującą jedzenie wyłącznie dla dzieci i opuszczającą pokój gdy jadły. Wspomina okupacyjny terror, naukę rosyjskiego z książki „Stalin” i wywózki.
Bardzo ciekawa jest część, w której pisze o podróży koleją transsyberyjską oraz o wrażeniach z odwiedzenia Gruzji, Armenii, Azerbejdżanu, Turkmenistanu, Tadżykistanu, Kirgistanu i Uzbekistanu. Część ta przypomina mi barwne, poetyckie pocztówki. Piękne miniatury pełne ciekawostek. Jak leczenie zapachem kwiatów w Baku, czy żenienie niemowlaków z dorosłymi kobietami w Turkmenistanie (co było spowodowane problemami z wodą oraz istniejącymi przydziałami na wodę dostępnymi wyłącznie dla żonatych mężczyzn). Ciekawa jest też opowieść o Tadżyku, który zapomniał swojego języka i mówił tylko po rosyjsku oraz opis uczty w jurcie w Kirgistanie (podczas uczty gościowi podaje się głowę barana, z której ma zjeść mózg oraz jedno, duże jak śliwka oko. Drugie zjada gospodarz. Mężczyźni i kobiety piją wódkę w szklankach, ale kobiety nie siedzą w jurcie. Są do niej wołane na wódkę, a po jej wypiciu i wychodzą). Z części dotyczącej Uzbekistanu zapamiętałam obraz Uzbeków siedzących w czajchanie i pijących herbatę oraz opowieść o kwitnącej pod rządami okrutnego Timura Samarkandzie.
Obok pięknych pocztówek, Kapuściński dzieli się z nami także obrazami strasznymi i smutnymi. Na przykład tymi z Workuty powstałej w ramach rozbudowy systemu sowieckich gułagów, czy z Jakucka, w którym już dziesięcioletnie dziewczynki świetnie rozumieją dlaczego nie mogą mieć nowego płaszczyka. Przerażające i poruszające są także opisy biedy. Biedy, która głodzi, głodu, który zabija i śmierci, która z powodu głodu może przyjść nawet z rąk ojca.
W książce, obok obserwacji Kapuścińskiego znajdziemy także dość liczne odwołania do literatury oraz źródeł. Z jednej strony będziemy mieć m.in. Dostojewskiego, z drugiej Chruszczowa. Fragmenty wspomnień następcy Stalina Kapuściński przytacza podczas odwiedzin Moskwy i wizyty na Kremlu. Przywołuje ostatni wieczór Stalina i Nadieżdy Alliłujewej, kiedy Stalin stracił nad sobą panowanie i rzucił w żonę papierosem, a ona jeszcze tej samej nocy zastrzeliła się (w najnowszej biografii Swietłany Aleksijewicz wieczór ten jest opisany nieco inaczej).
Jednym z najciekawszych wątków w książce było dla mnie pokazanie przemiany ZSRR w kraj ateistów. Kapuściński opisuje burzenie, przy cichym przyzwoleniu społecznym, Cerkwi Chrystusa Zbawiciela w Moskwie. Przywołuje także pomysł zbudowania Pałacu sowietów – większego niż największy budynek w USA, zwieńczonego dwukrotnie cięższym niż statua wolności posągiem Lenina. 415 metrów , 150 pięter , waga 1,5 miliona ton. Pisze także o zamalowywaniu witraży i niszczeniu milionów ikon.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Lolita

Cóż można powiedzieć? Wydaje mi się, że tej książki nie czyta się dla fabuły. Fabuła jest jaka jest, kiedyś kontrowersja, dzisiaj to już nie jest tabu...

zgłoś błąd zgłoś błąd