Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
6,83 (2475 ocen i 144 opinie) Zobacz oceny
10
143
9
228
8
331
7
811
6
524
5
301
4
59
3
70
2
5
1
3
Darmowe dodatki Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Dame aux Camélias
data wydania
ISBN
9788325204730
liczba stron
180
słowa kluczowe
romans, kurtyzana, gruźlica
język
polski

Małgorzata Gautier, paryska kurtyzana, ma licznych wielbicieli. Jej klientami są panowie z wyższych sfer. Pewnego dnia poznaje młodego i przystojnego Armanda Duvala. Oboje zakochują się w sobie. Jednak związek z kobietą lekkich obyczajów może zaszkodzić mężczyźnie w karierze. Małgorzata na prośbę ojca Duvala porzuca ukochanego, kłamiąc, że już go nie kocha. Życie jest okrutne dla młodej...

Małgorzata Gautier, paryska kurtyzana, ma licznych wielbicieli. Jej klientami są panowie z wyższych sfer. Pewnego dnia poznaje młodego i przystojnego Armanda Duvala. Oboje zakochują się w sobie. Jednak związek z kobietą lekkich obyczajów może zaszkodzić mężczyźnie w karierze. Małgorzata na prośbę ojca Duvala porzuca ukochanego, kłamiąc, że już go nie kocha. Życie jest okrutne dla młodej dziewczyny. zapada ona na gruźlicę, a jej dni są policzone. zrozpaczony Armand w dniu śmierci ukochanej dowiaduje się, co było przyczyną ich rozstania.

 

pokaż więcej

książek: 587
BlueRose | 2012-02-20
Na półkach: Przeczytane, 2012, Klasyka
Przeczytana: 10 lutego 2012

Słyszeliście o takich kwiatach jak kamelie? Ja jeszcze nigdy! Dlatego pierwsze co zrobiłam po powrocie z biblioteki to siadłam do komputera, odpaliłam wujka Google i sprawdziłam jak owa roślinka się prezentuje. Piszę o tym dlatego, iż tytułowa bohaterka powieści Dumasa to Małgorzata - paryska kurtyzana zwana w towarzystwie Damą Kameliową. Przydomek swój zawdzięcza bukiecikowi świeżych kamelii, który zawsze miała przy sobie.

Ośrodek fabuły stanowi miłość Armanda i Małgorzaty. Młodzieńcowi nie przeszkadza profesja ukochanej. Choć mimo jego zapewnień trudno w to uwierzyć. Początkowo wydawało mi się, że bohaterka się z niego naigrywa, żartuje z jego miłości. Już zaczęłam roztaczać wizje jak chce go wykorzystać i porzucić, a tu niespodzianka. Jednak, jak to w romansach bywa, na drodze ku szczęściu staje masa problemów. Przez dużą część powieści zastanawiałam się czy Małgorzata, dotychczas żyjąca w luksusie, spędzająca każdy wieczór w teatrze, jest gotowa zrezygnować z tego całego blichtru dla skromnego Francuza. Może nie powinnam, ale podeszłam do jej postaci stereotypowo. Zamiast współczuć dziewczynie, użalałam się nad biednym Armandem, który niewłaściwie ulokował swoje uczucia. Dopiero z czasem dotarło do mnie, że żal powinno mi być Małgorzaty. Młoda kobieta gotowa poświęcić własne szczęście dla drugiego człowieka. Coś pięknego!

Spodobał mi się sposób w jaki autor wprowadza czytelnika w całą historię. Najpierw opowiada autor - przytacza wydarzenia jakie doprowadziły go do spotkania z młodzieńcem. Później narratorem staje się sam Armand. I to z jego ust padają słodkie słowa uwielbienia kiedy opisuje Małgorzatę. Wraz z właściwa akcją, której w sumie jest niewiele, toczy się wątek dwójki kochanków - w formie retropsekcji.

Na tle romansu obserwujemy tez panoramę społeczeństwa paryskiego. Nieodłączny przepych, pieniądze, zazdrość. Ludzie tacy jak Małgorzata są rozchwytywani póki mają co zaoferować innym - swoją urodę, ciało, towarzystwo. Przyjaźń istnieje do momentu kiedy mają jeszcze pieniądze i są zdolne utrzymywać swoje pseudo - przyjaciółki. Nie jest to życie łatwe i przyjemne. Małgorzacie udało się odnaleźć kogoś kto będzie ją kochał za to jaka jest, a nie za to co może dać innym. Zaznała smaku prawdziwej, bezinteresownej miłości, która zamiast stopniowo niszczyć sprawia, że życie nabiera barw.

Początek może wydać sie nieco nudny. Wszystko czego dowiadujemy się przez pierwsze sześć rozdziałów są to informacje zasłyszane od innych. Główni bohaterowie wchodzą na scenę później. Cała budowa jest tak rozplanowana by można było stopniowo nasiąknąć klimatem Paryża, spotkaniami w teatrze czy spacerami nad brzegiem jeziora. Wyobraźcie sobie powabne, kaszmirowe suknie, urocze powozy, chłodne noce na paryskich ulicach ... Czujecie? To jest prawdziwy Paryż Aleksandra Dumasa.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Bez dziadka. Pamiętnik żałoby

Motyw odchodzenia, umierania, godzenia się z przemijalnością życia, jego zmiennością, ulotnością i ułomnością jest jednym z ważniejszych i poważniejsz...

zgłoś błąd zgłoś błąd