Lubimyczytać.pl to:
społeczność 373 tys. zakochanych w książkach
ponad 664 tys. recenzji
ponad 220 tys. książek
własna biblioteczka
system rekomendacji
Okładka książki Po prostu razem

Po prostu razem

Autor:
szczegółowe informacje
wydawnictwo
śWIAT KSIĄŻKI
data wydania
ISBN
9788324706907
liczba stron
464
kategoria
romans
język
polski
typ
papier
7.03 (851 ocen i 94 opinie)

Opis książki

Nerwowa, poturbowana przez życie Camille, zakompleksiony arystokrata Philibert, gburowaty kucharz Frank i jego babka Paulette. Tych czworo ludzi, których z pozoru wszystko dzieli, dziwnym zbiegiem okoliczności zamieszkuje razem. Poznając się, nieoczekiwanie odkrywają własne i cudze zalety, i prawdziwe piękno życia... Francuski bestseller 2004

 

Inne wydania

Polecamy

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Sortuj opinie wg
Opinie i aktywności czytelników
książek: 803
virginia1982 | 2010-11-02
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 01 listopada 2010

Są książki, które urzekają.
Dreszczyk podekscytowania czułam jeszcze zanim ją otworzyłam. Znalazłam ją w bibliotece i bez chwili wahania 'upolowałam'. Książek tej autorki byłam ciekawa już od jakiegoś czasu, głównie za sprawą dość obszernie recenzowanego na różnych blogach 'Pocieszenia'. I tu nagle taka gratka. Gratka, bo jest to podobno jedna z lepszych (najlepsza?) książka Anny Gavaldy.
Tak więc trzymałam ją jak skarb w swoich rękach, zdarzyło mi się nawet ją powąchać ;). Kurczę, ta książka nawet pachniała inaczej.
Zabrałam się za nią jeszcze nie przeczuwając jaka uczta mnie czeka. Już po pierwszych stronach byłam nią oczarowana. Jest w niej jakaś magia, ciepło. Główne postaci są tak życiowo poturbowani i nieporadni, że aż serce z żalu ściska. Początkowo książka wydawała mi się niezwykle smutna. To się zmieniło z czasem, w miarę jak koleje losu naszych bohaterów połączyły się na zawsze ich odmieniając, i nadając wreszcie sens ich życiu. I znerwicowana, wychudzona, poraniona Cammile,...

książek: 2142
Bed | 2010-12-27
Na półkach: Czytadła, Przeczytane
Przeczytana: 26 grudnia 2010

Podobno w Nowym Jorku należy unikać dziwaków, bo a nuż się który przyczepi; w Paryżu jak się okazuje warto się zatrzymać i poświęcić im uwagę, bo mogą się okazać nieszablonowymi osobami, kimś kogo warto poznać. Autorka na pewno jest wielbicielem maksymy " najważniejsze jest niewidoczne dla oczu".
Camille, bohaterka jej powieści, artystka przygląda się ludziom i żyje w otępieniu i martwocie do momentu gdy zjawia się w mieszkaniu i życiu Francka i Philiberta. Od tej chwili wszystko dla tej trójki zmienia się na lepsze jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki. Jednak największa zmiana czeka babcię Francka Paulette. Czy wystarczy znaleźć się we właściwym miejscu we właściwym czasie żeby wszystko zaczęło się toczyć jak należy?
Właściwa książka na świąteczny czas. Bardzo miło się czyta. Dla wielbicieli Amelii i Małego Księcia. Podnosi na duchu, po prostu czasem musi być trochę słodko.

książek: 3467
kajsa | 2011-07-29
Na półkach: Przeczytane

Miłość często jest tam,gdzie wcale jej się nie spodziewamy.

książek: 688
Kasiag | 2013-12-28
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam

Cudowna, ciepła, mądra; przepiękna historia o miłości. Zapada głęboko w serce.

"- Myślę, że powinieneś zostać. Jestem przekonana, że wszystko co mi powiedziałeś o Philibercie a propos mojego odejścia, dotyczy również ciebie... Sądzę, że byłby bardzo nieszczęśliwy, gdybyś odszedł, i że jesteś gwarantem jego kruchej równowagi psychicznej na równi ze mną...
- Och... to ostatnie zdanie, czy mogłabyś je przełożyć na francuski?
- Zostań.
- Nie... Ja...Zbyt różnię się od waszej dwójki... "Nie miesza się ręczników ze ścierkami" - jak mawia moja babcia. Trzeba umieć oceniać odpowiednio ludzi...
- Różnimy się, to prawda, ale do jakiego stopnia? Ja, która nie potrafię ugotować sobie jajka, spędziłam cały dzień w kuchni, a ty, który słuchasz tylko techno, zasypiasz przy muzyce Vivaldiego... To wszystko głupstwa, te twoje historie z ręcznikami i szmatami... Ludzie nie mogą ze sobą żyć przez swoją głupotę, a nie różnice między nimi...Bez ciebie, na przykład, nigdy nie potrafiłabym rozpoznać liś...

książek: 1266

O tej książce mogę mówić i mówić, i pisać, choć jest to najzwyklejsza historia normalnych ludzi, ale bardzo pięknie, błyskotliwie i mądrze opowiedziana. Camille, Franck, Philibert i Paulette to czwórka głównych bohaterów, całkowicie od siebie innych. Ich wielkie czasem zdolności nigdy by się pewnie nie ujawniły, gdyby nie ich przypadkowe spotkanie i, potem wspólne zamieszkanie. Są nieprzystosowani i poturbowani przez życie. Dzieli ich niemal wszystko, a łączy potrzeba bycia razem. Camille pracuje jako sprzątaczka i czasem spotyka się z niezrównoważoną matką, która wpędza ją w okropny stan psychiczny. Phillibert to jąkający się sprzedawca pocztówek, który robi za osiedlowego niezdarę, a jego arystokratyczne pochodzenie zamiast pomóc, często przeszkadza. Franck, dla którego pozornie istnieje tylko motor i monotonna, ciężka praca w restauracyjnej kuchni, dla swojej babci, Paulette, zrobi niemal wszystko. A Ona jest schorowaną staruszką, wciąż zadręczającą się odpowiedzialnością za splot o...

książek: 1042
Izabela | 2010-09-10
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Historia jest niezwykła... czwórka ludzi, których nic nie łączy, poturbowanych przez życie... Camille, maltretowana psychicznie przez matkę dziewczyna po przejściach, Philibert, niezwykle nieśmiały i jąkający się na każdym kroku arystokrata, Frank, zawsze zmęczony i znerwicowany kucharz i na koniec perełka... babcia Francka Paulette, przeurocza starsza Pani, którą cała trójka się opiekuje.
Philibert Pewnego wieczora, a właściwie nocy zabiera chorą Camille z jej malutkiego mieszkanka na poddaszu,do swojego wielkiego mieszkania które dzieli z Franckiem... I tak zaczyna się znajomość, która odmieni życie każdego bohatera na zawsze.
Najbardziej wzruszyła mnie czułość i troskliwość Camille wobec starszej Pani. Dziewczyna bez zająknięcia myła ją, rozmawiała z nią, chodziła na spacery itd:)
To moje pierwsze spotkanie z twórczością Pani Gavaldy, i na pewno nie ostatnie :)

książek: 6809
Grażyna | 2010-08-08
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 08 lipca 2010

Druga książka tej autorki, która przeczytałam i juz wiem na pewno, że siegnę po następnę.
Przyznaję się, ze musiałam się w nia najpierw "wgryzć", żeby ja docenić.
Początkowo drażnił mnie jakgdyby tak duży rozrzut postaci, jakby z innej bajki, a potem tak to wszystko cudnie się poukładało. Bardzo polecam i to nie tylko na wakacyjne czytanie. Myślę,że warto wrócić do tej książki. Może na jesienny wieczór?

książek: 3604
malineczka74 | 2010-08-23
Na półkach: Przeczytane

Ksiązka bardzo miło mnie zakoczyła .I ze względu na treść i styl.Chyba nie czytałam jeszcze powieści z taką dużą ilością dialogów .Gavalda jest wg mnie po prostu mistrzynią w ich pisaniu .Mimo oszczednej formy slów maluje piekne dzieje swich bohaterów.Mimo ze nie są oni vipami a przeciętnymi członkami społeczności pokazuje czytelnikowi piękno i wyjątkowość każdej z postaci powieści.Ta książka utwierdza mnie jeszcze w przekonaiu ze jej autorka jest zwolenniczką teorii wg której "człowiek to zwierzę stadne " wobec czego samotność mu nie słuzy.Bohaterowie powieści skopani przez los i nie mający kochających i ciepłych rodzin tworzą własną społecznośc mimo wielu róznic ich dzielących ,mimo odrębnych charakterow i przyzwyczajeń.Gavalda pokazuje również uczucie rodzące się powoli przed którym zarówno Camille jak i Franck się bronią .Mimo protestów strzała Amora działa i udaje im się spełnić w zwiazku .Ta ksiązka pokazała mi po raz kolejny ,bo czasem robi to i zycie ,a czasem i inne ksiązki ,ż...

książek: 566
Lagrema | 2012-08-22
Na półkach: Przeczytane, 2012, Ppp

Bardzo lubię Panią Gavaldę za styl jej pisania. I za to jak pisze o relacjach między ludźmi, pomimo różnic pokoleń, różnic w stanie posiadania. Ta książka napawa optymizmem, chociaż w życiu bohaterów pojawiają się także ciemne chmury.

Bardzo polecam.

książek: 77
niyans | 2012-08-17

Genialna książka z serii tych ,które tworzą unikalny klimat i dają po skończeniu okropne uczucie nienasycenia . Historia osadzona w urzekającej Francji opowiada o przyjaźni , miłości , życiu . Pozornie smutna jednak często bawi nieporadnością i zwykłą codziennością bohaterów , którzy stają się podczas czytania zaufanymi znajomymi .
Z książki można wyciągnąć wiele przemyśleń , nauczyć się co znaczy żyć , kochać , walczyć o swoje , radzić sobie w życiu i nauczyć się zwykłej , tak potrzebnej , empatii i bezinteresowności .
Gdy już skończymy lekturę ocierając oczy od łez - zarówno szczęścia i romantyczności końcowej historii ,pragniemy wiedzieć więcej i przeżyć tą historię jeszcze raz gdyż podczas czytania wszystko mknęło tak szybko , kartki książki były dosłownie pochłaniane . Gorąco polecam nie tylko romantykom , fanatykom literatury francuskiej , ale każdemu kto ma ochotę na szybką porywającą historię wspaniałych bohaterów .


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Ian Watson
    71. rocznica
    urodzin
  • Wiktor Suworow
    67. rocznica
    urodzin
    Dobry, to człowiek, który nie ukrywa siedzącego w nim zwierzęcia. a taki co usiłuje udawać dobrego, jest wręcz niebezpieczny. Najgroźniejsi są ci, którzy sami głęboko wierzą, że są dobrzy. Odrażający, ohydny przestępca może zamordować jednego człowieka, dziesięciu, stu, ale nigdy nie zabija milionów. Miliony mordują ci, którzy mają się za samą dobroć.
  • Mary Hoffman
    69. rocznica
    urodzin
  • Arto Paasilinna
    72. rocznica
    urodzin
    Umrzeć zawsze się zdąży.
  • Simon Beckett
    46. rocznica
    urodzin
    Nie ma drugich szans, są tylko inne. Jakąkolwiek podejmiesz decyzję, życie zawsze będzie inne niż wtedy, gdybyś podjął inną.
  • Elina Hirvonen
    39. rocznica
    urodzin
    Nigdy nie umiałam jej sobie wyobrazić. Miłości, która jest tak niepodważalna, że mogę być zapłakana i rozbita, a mimo to pewna, że ktoś będzie mnie trzymał i chciał, bym następnego dnia obudziła się przy nim.
  • Hanna Januszewska
    109. rocznica
    urodzin
  • Merete Lien
    62. rocznica
    urodzin
  • Peter S. Beagle
    75. rocznica
    urodzin
    Ten wybierać drogę musi, komu wszelki szlak odcięło. Utracone wiecznie kusi, co minęło to minęło.
  • Julie Powell
    41. rocznica
    urodzin
    Julia nauczyła mnie, jak znaleźć własną drogę. Nie jest tak, jak sądziłam. Sądziłam, że chodzi o... nie wiem, o pewność siebie, silną wolę albo szczęśćie. To też warto mieć, bez wątpienia, ale jest coś innego, coś, z czego biorą się wspomniane wyżej rzeczy. To radość.
  • Adolf Hitler
    125. rocznica
    urodzin
    Walczyć mogę tylko o coś, co miłuję, miłuję tylko to, co szanuję, szanuję tylko to, co rozumiem.
  • Jan Dobraczyński
    104. rocznica
    urodzin
    Nigdy nie mów do Boga: 'Tylko nie to', przyjmij pokornie to, co On uznał dla nas za najlepsze
  • Bram Stoker
    102. rocznica
    śmierci
    Kocham szarość, mrok i ciemność nocy, lubię być sam, a za najodpowiedniejsze towarzystwo uznaję własne myśli.

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd