Czarna trasa

Tłumaczenie: Paweł Bravo
Cykl: Śledztwa Rocca Schiavone (tom 1)
Wydawnictwo: Muza
6,54 (152 ocen i 48 opinii) Zobacz oceny
10
3
9
3
8
22
7
57
6
41
5
16
4
8
3
1
2
0
1
1
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Pista nera
data wydania
ISBN
9788328705272
liczba stron
288
słowa kluczowe
literatura włoska, kryminał
język
polski

Urodzony i wychowany w rzymskiej dzielnicy Trastevere, zastępca komendanta policji Rocco Schiavone nienawidzi jazdy na nartach, gór, śniegu i zimna. Gardzi wszelką odzieżą zimową i nie wyobraża sobie rezygnacji z eleganckiego obuwia. Największa wysokość, na jaką się wspiął w całym swoim życiu to mierzące 137 metrów Monte Mario, wzgórze będące najwyższym punktem w jego rodzinnym mieście....

Urodzony i wychowany w rzymskiej dzielnicy Trastevere, zastępca komendanta policji Rocco Schiavone nienawidzi jazdy na nartach, gór, śniegu i zimna. Gardzi wszelką odzieżą zimową i nie wyobraża sobie rezygnacji z eleganckiego obuwia. Największa wysokość, na jaką się wspiął w całym swoim życiu to mierzące 137 metrów Monte Mario, wzgórze będące najwyższym punktem w jego rodzinnym mieście. Tymczasem, po tym jak zadarł z niewłaściwymi ludźmi i wpadł w poważne tarapaty, zostaje zesłany do Doliny Aosty, alpejskiego miasteczka turystycznego położonego na pograniczu Włoch i Francji, daleko od ukochanego Rzymu. Na nartostradzie pod śladami skutera śnieżnego znaleziono zwłoki. I Rocco musi się zabrać do pracy. W lutym. W śniegu. I lodzie. Na wysokości 1500 metrów nad poziomem morza.

Rocco, gdy prowadzi śledztwo, jest jednak w swoim żywiole. Mimo przeciwności rzuca się w wir pracy, lawiruje wśród tras narciarskich, górskich schronisk i tramwajów napowietrznych, spotyka się z instruktorami jazdy na nartach i przewodnikami po Alpach. Zadanie utrudnia mu nieznajomość lokalnych obyczajów, dialektu i historii nowego miejsca zamieszkania, nie ułatwiają go również poczciwi mieszkańcy Aosty, chłodni, poważni, pracowici i pilnujący własnych spraw (poza kilkoma mieszkankami kurortu, gotowymi przyjąć Rocca bardzo ciepło).

Antonio Manzini, wnikliwy obserwator ludzkiej natury, pisze z przewrotnym humorem i odrobiną ironii. Kreuje porywającego bohatera – w fascynujący sposób łączącego w sobie południowe machismo, ekscentryzm i wrażliwość. Bezczelny, impertynencki i wulgarny, nie jest uprzejmy dla nikogo, nawet dla swych kochanek. Niepokorny i samowolny, gardzi zwierzchnikami i ich małostkowym przywiązaniem do regulaminów. Sam nie zawaha się nagiąć prawa, jeśli tak będzie mu wygodniej. Ale każdy, kto pozna go bliżej, chciałby mieć w nim przyjaciela. „Rocco Schiavone jest nieprzyjemny, szorstki, brutalny… Okropny i cudowny” – pisze Vogue.

Manzini porównywany jest do Andrei Camilleriego, Donny Leon i Henninga Mankella nie tylko ze względu na wyrazisty i wartki styl, ale i społeczne tło swoich powieści. W barwnej i nastrojowej serii kryminałów o Rocco Schiavonem, którą rozpoczyna „Czarna trasa”, Manzini przemyca opowieść o współczesnych Włoszech: o różnicach między północą a południem, miastem i wsią – reinterpretując włoską tradycję giallo, łączącą pełne smutku spojrzenie neorealizmu z prostackim humorem jednoaktowej farsy.

 

źródło opisu: muza.com.pl

źródło okładki: muza.com.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 375
Izabela | 2017-03-13
Na półkach: Przeczytane

Alpejskie, ośnieżone szczyty i malownicze krajobrazy Dolny Aosty we Włoszech. Czyż nie brzmi bajecznie? Według wicekwestora (odpowiednik stopnia komisarza) Rocco Schiavone - nie. On nie cierpi zimy i śniegu, a do Aosty musiał się przenieść z Rzymu. Jakby tego było mało, w górskiej miejscowości, na tzw. czarnej trasie, pod kołami ratraku zostają znalezione zwłoki. Policjantowi nie uśmiecha się praca związana z dochodzeniem. Zwłaszcza, że będzie musiał zagłębić się w specyficzną społeczność, gdzie każdy zna każdego i jest z każdym w jakiś sposób spokrewniony.

"Nie znosił, gdy go wzywano, nienawidził prokuratury, nienawidził tego klimatu, a przede wszystkim nienawidził faktu, że do pięćdziesiątych piątych urodzin brakowało mu prawie trzech tysięcy sześciuset pięćdziesięciu dni."

„Czarna trasa” to kryminał wpasowujący się w swój gatunek – zbrodnia, dochodzenie i ujawnienie zabójcy. W międzyczasie mamy trochę tła obyczajowego i społecznego. Główny bohater, Rocco Schiavone jest interesującą postacią. Arogancki, szczery, sarkastyczny i bezpośredni. Nierzadko przekracza granice i działa poza prawem, obraża swoich podwładnych, zdradza żonę – nie przejmuje się tym, co myślą o nim inni. Daleko mu do ideału, ale dzięki temu jest skuteczny w swojej pracy. Nie wzbudził we mnie negatywnych uczuć - jeśli taki był zamysł autora, nie udało mu się ;)

Debiut Antonio Manziniego wyszedł mu całkiem dobrze, zwłaszcza jeśli chodzi o autentyczne dialogi. „Czarna trasa” jest przyjemnym, prostym i dobrze napisanym kryminałem. Nie ma nic ponadto, ale to co jest, wystarczy :)

http://obsesyjna.com/antonio-manzini-czarna-trasa-recenzja/

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Szkic do portretu

Książka, która już właściwie nie istnieje. W bibliotece w Działoszynie dostępny jest tylko jeden egzemplarz - a szkoda, bo "Szkic do portret...

zgłoś błąd zgłoś błąd