Edukacja religijna dzieci i młodzieży w parafii pw. świętego Bartłomieja w Staszowie w latach 1918-1939

Wydawnictwo: Wydawnictwo Libra PL
10 (2 ocen i 0 opinii) Zobacz oceny
10
2
9
0
8
0
7
0
6
0
5
0
4
0
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788363526153
liczba stron
107
kategoria
historia
język
polski
dodał
agaluc

„Edukacja religijna dzieci i młodzieży w parafii pw. świętego Bartłomieja w Staszowie w latach 1918-1939” to książka autorstwa Agaty Łucji Bazak. Nauczanie religii - będąc z natury swej szczególną formą posługi duszpasterskiej należy od początków chrześcijaństwa do istotnych zadań powierzonych Kościołowi. Stanowi integralną część misji profetycznej, jaką Kościół wypełnia wobec ludzi. Sobór...

„Edukacja religijna dzieci i młodzieży w parafii pw. świętego Bartłomieja w Staszowie w latach 1918-1939” to książka autorstwa Agaty Łucji Bazak. Nauczanie religii - będąc z natury swej szczególną formą posługi duszpasterskiej należy od początków chrześcijaństwa do istotnych zadań powierzonych Kościołowi. Stanowi integralną część misji profetycznej, jaką Kościół wypełnia wobec ludzi. Sobór Watykański II podkreślił, że „katecheza oświeca i wzmacnia wiarę, karmi życie według ducha Chrystusowego, doprowadza do świadomego i czynnego uczestnictwa w misterium liturgicznym i pobudza do działalności apostolskiej”. Niniejsza publikacja powstała w myśl słów Jana Pawła II, iż „trud pracy i dzieła przeszłych pokoleń stanowią dla nas wyzwanie, aby w dalszym ciągu czynić sobie ziemię poddaną, tę ziemię, którą Stwórca nam dał w posiadanie - dał i zadał równocześnie”. Książka ukazuje nauczanie religii na terenie parafii pw. świętego Bartłomieja w Staszowie, religijną działalność organizacji szkolnych oraz duszpasterstwo parafialne skierowane do uczniów szkół powszechnych i średnich w latach 1918-1939. Dolną granicą jest rok 1918, gdzie Polska odzyskała niepodległość, górną zaś rok 1939 czyli wybuch drugiej wojny światowej. Jednakże praca ta wykracza poza górną granicę i ukazuje również edukację podczas trwania drugiej wojny światowej. Ponadto przedstawia biogramy księży prefektów i wikariuszy pracujących w parafii. Całość uzupełnia dokumentacja zdjęciowa i sprawozdania z wizytacji lekcji religii. W okresie międzywojennym w Polsce nauczanie religii odbywało się w wymiarze 2 godzin tygodniowo. Treści programowe obejmowały dogmatykę, teologię moralną i historię Kościoła. Konstytucja z 17 marca 1921 r. w artykule 120, zapewniała w szkołach państwowych obowiązkową naukę religii dla wszystkich uczniów do 18 roku życia. W Konkordacie z 1925 r. artykuł 13 potwierdzał obowiązkowość nauki religii w wymiarze 2 godziny tygodniowo. Za nauczanie religii w szkołach odpowiedzialna była Komisja Szkolna Episkopatu Polski. Ponadto obowiązkowe były także praktyki religijne młodzieży szkolnej. Wchodziły one w skład całego procesu wychowawczego i dydaktycznego. Do praktyk tych zaliczano Mszę świętą szkolną w niedziele i święta, nabożeństwa na początku i na zakończenie roku szkolnego, rekolekcje oraz na ich zakończenie spowiedź i Komunię świętą, wspólną modlitwę na początek i na zakończenie lekcji szkolnych. Przygotowaniem dzieci do pierwszej spowiedzi i Komunii świętej zajmował się wyłącznie duszpasterz, przede wszystkim prefekt na zlecenie proboszcza. W Staszowie bywało, że uczniów przygotowywał także wikariusz. Katecheta w szkole był nie tylko nauczycielem religii, ale także duszpasterzem. W swojej pracy, poza nauczaniem, miał zachęcać dzieci i młodzież do uczestnictwa w stowarzyszeniach dopuszczonych przez władze na terenie szkoły. W szkole średniej dostępna była Sodalicja Mariańska, zaś w szkołach powszechnych - Krucjata Eucharystyczna z sekcjami: misyjne Stowarzyszenie Dziecięctwa Pana Jezusa i koło ministrantów. Natomiast przy parafii działało Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży oraz chór LUTNIA, które w swych szeregach także skupiały młodzież, głównie ze Staszowa i okolicznych wiosek. Omówione w niniejszej publikacji na przykładzie parafii pw. świętego Bartłomieja w Staszowie formy pracy z uczniami w II Rzeczypospolitej oraz efekty działalności Kościoła w tym zakresie świadczą, iż były one niezmiernie ważnym ogniwem w krzewieniu wśród społeczeństwa chrześcijańskich norm etycznych i wzorców osobowych. Nie można zapominać, że w czasach porozbiorowych potrzeba było wychowania, które określałoby jednoznacznie kryteria dobra i zła, jako niezwykle istotnego wykładnika humanizacji życia społecznego. Wydaje się, że właśnie edukacja religijna dwudziestolecia międzywojennego ukazane na przykładzie staszowskiej parafii spełniała te warunki w stu procentach przez przekazywanie jasnych i niezmiennych prawd oraz wyraźnych postaw moralnych, osadzonych na Bożych przykazaniach i Chrystusie jako wzorcu pełnego człowieczeństwa.

 

źródło opisu: Opis autorski

źródło okładki: zdjęcie autorskie

pokaż więcej

Brak materiałów.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (2)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 9
Karolina | 2017-08-06
Przeczytana: 06 sierpnia 2017
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
więcej książek tego autora
Na półkach
pokaż wszystkie
zgłoś błąd zgłoś błąd