Sama się prosiła

Tłumaczenie: Anna Dobrzańska
Wydawnictwo: Feeria Young
6,65 (256 ocen i 82 opinie) Zobacz oceny
10
13
9
23
8
40
7
62
6
59
5
40
4
11
3
2
2
1
1
5
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Asking For It
data wydania
ISBN
9788372296238
liczba stron
344
język
polski
dodała
Sophie Carmen

Pewnego dnia, po imprezie, Emma O’Donovan budzi się na progu swojego domu, a właściwie znajdują ją tam rodzice. Dziewczyna krwawi, jest brudna i zdezorientowana. Pamięta, że była z przyjaciółkami na imprezie, ale nie ma pojęcia, co się właściwie wydarzyło. Wie tylko tyle, że nikt nie odpowiada na jej esemesy. Do tej pory wszyscy chcieli być blisko niej, teraz w szkole odwracają się od niej i...

Pewnego dnia, po imprezie, Emma O’Donovan budzi się na progu swojego domu, a właściwie znajdują ją tam rodzice. Dziewczyna krwawi, jest brudna i zdezorientowana. Pamięta, że była z przyjaciółkami na imprezie, ale nie ma pojęcia, co się właściwie wydarzyło. Wie tylko tyle, że nikt nie odpowiada na jej esemesy. Do tej pory wszyscy chcieli być blisko niej, teraz w szkole odwracają się od niej i szepczą za jej plecami. Nic nie pamięta z imprezy, ale ktoś wstawił na Facebooka jej zdjęcia. Zdjęcia, których nigdy nie zapomni.

Naznaczona. Odrzucona. Sama przeciw wszystkim.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Feeria Young, 2016

źródło okładki: http://www.wydawnictwofeeria.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (895)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 670
Aneta Wiola | 2017-02-07
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 07 lutego 2017

"Może woleliby, żebym umarła.
Może żałują, że Bryan znalazł mnie w ostatniej chwili.
Może mają nadzieję, że za trzecim razem mi się poszczęści".

Emma O'Donovan to popularna nastolatka. Mieszka z rodzicami i ze starszym bratem Bryan'em w małej mieścinie w Irlandii. Jej życie zmienia się diametralnie po jednej imprezie. Rodzice znajdują ją wyrzuconą jak śmiecia przed domem z poparzeniami i ranami. Emma nie pamięta co się wydarzyło. W szkole omawiają ją za plecami, przyjaciele przestali się do niej odzywać, a na Facebooku ktoś wrzucił jej zdjęcia, które odmieniły jej życie.

"Patrzę na swoje nadgarstki. (Chcę, żeby krwawiły). Wyobrażam sobie, że wycieka ze mnie życie, ciało opada z sił, aż do chwili, gdy jest po wszystkim".

Przyznam, że jestem rozdarta oceniając tą książkę. Przyznaję, że historia jest ciekawa, ale ma też wiele minusów:
1. Akcja zbyt późno (jak dla mnie) się rozwinęła.
2. Nie mogłam wytrzymać z Emmą.
To pusta i zakochana w sobie dziewczyna i może się to komuś...

książek: 2833
Gosia | 2018-05-01
Na półkach: 2018, Przeczytane
Przeczytana: 28 kwietnia 2018

Jak dotąd w Polsce wydano tylko jedną książkę Louise O'Neill.
Z notki na końcu książki wynika, że pisarka bardzo zaangażowała się w temat przemocy seksualnej wobec kobiet. Temat trudny, bo nieraz bardzo cienka linia dzieli przyzwolenie od gwałtu. Niby przemoc seksualna jest nieakceptowalna, ale drobne incydenty zdarzają się bardzo często.
Niestety książka mogłaby być lepsza. Może pisarka jeszcze poprawi swój warsztat.
Czytając ją wkraczamy w świat nastolatków z ich problemami: chęcią imponowania, wyróżniania się na tle grupy, a jednocześnie pragnienia akceptacji i podziwu, zazdrości wobec sukcesów koleżanek, pierwszych kontaktów seksualnych i imprez, które nieraz nie kończą się happy endem.
Emma O'Donovan to nastolatka, którą ciężko było mi polubić. Jest pusta, przekonana o swojej atrakcyjności, nie liczy się z uczuciami chłopaków, posiada grono kilku przyjaciółek, ale to, co o nich myśli sprawia, że ja nie chciałabym być jej przyjaciółką.
Z tego też powodu jakoś z początku nawet...

książek: 9892
Agnieszka | 2017-03-27
Przeczytana: 27 marca 2017

Publiczny lincz

Moi drodzy dziś nie będzie typowej recenzji książki. Tym razem chcę wyrazić swoje zdanie na temat poruszany przez Louise O'Neill w książce „Sama się prosiła”.Uważam,że jako kobieta mam do tego prawo,a wręcz obowiązek. Chcę jednak już na wstępie zaznaczyć,że wszystko,co tu napisałam jest wyrazem moich osobistych przekonań i odczuć z którymi nie musicie się zgadzać. Chcę również nadmienić,że aby móc zająć zgodne ze mną samą stanowisko w sprawie tematu poruszonego przez autorkę i w pełni nakreślić Wam powody dla których opowiadam się po takiej,a nie innej stronie barykady zmuszona jestem umieścić kilka spoilerów z samej książki, by móc się do nich ustosunkować.

Główna bohaterka powieści Emma O’Donovan jest bardzo zadufaną w sobie dziewczyną z rozdmuchanym poczuciem własnej wartości. Uważa się za najpiękniejszą dziewczynę w szkole. Jedyne na czym jej zależy to uwaga i poklask wszystkich wokół. Koledzy i koleżanki chcą być blisko dziewczyny i zwrócić na siebie jej...

książek: 382
Mystery | 2018-02-02
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 02 lutego 2018

"Byłam workiem pełnym śmieci, gówna, niepotrzebnych rzeczy, rzeczy, których nikt nie chciał i już nigdy nie zechce."

Wstrząsająca historia o tym, jak jedno wydarzenie może zrujnować ludzkie życie. Jednak nie urzekła mnie, nie czytałam z jakimś wielkim zaangażowaniem.
Raczej cieszyłam się, że już skończyłam tą książkę. Jest pełna bólu i smutku.A tego mamy dosyć we własnym życiu, więc na razie podziękuję za takie lektury.

Troszkę mnie zawiodła.
Emma strasznie mnie momentami irytowała. . . Jest zbyt płytka i zadufana w sobie.

książek: 698
Jabłuszkooo | 2017-01-29
Przeczytana: 29 stycznia 2017

Myślę, że książka może zostać odebrana w bardzo różny sposób. Mi osobiście nie spodobało się myślenie głównej bohaterki, na początku była egoistyczna, więc bardzo ciężko jest ją polubić, ale ludzie, w końcu stała jej się krzywda, a wszyscy przyjaciele i jej rodzina starają się to zatuszować jakby tego nie było. Nie jestem w stanie sobie tego logicznie wytłumaczyć, po prostu nie mieści mi się w głowie takie zachowanie. Nie wspierają jej w doszukiwaniu się sprawiedliwości, liczą w głębi, że odpuści, a oni będą mogli żyć jakby nic się nie stało. Bohaterka zostaje z tym tak naprawdę sama, a później coraz bardziej zapada się w sobie. Najgorsze jest chyba to, że ciągle twierdzi, że to jest jej wina. To pokazuje jak bardzo źle o sobie myśli, jak bardzo przygnębia ją myśl, że niszczy życie wielu osobom, choć jej jest zmiażdżone na drobne kawałki. Widać, że mimo całego upokorzenia i bólu dalej myśli o tym jak wyjść na prostą zwalając winę na siebie. Zakończenie nie satysfakcjonuje mnie w...

książek: 572
Książkomania | 2017-01-07
Przeczytana: 06 stycznia 2017

Mocna i poruszająca historia.

Wielu autorów pisze proste i błahe historie, które maja jedną wadę – szybko się o nich zapomina. Historia opisana przez Louise O’Neill to zupełnie coś innego. Bookseller określił tę książkę jako „mocna, odważna… i brutalna” i ja się w pełni z tym zgadzam. Te trzy przymiotniki idealnie opisują tę książkę. „Sama się prosiła” to lektura dla odważnych czytelników, dla takich, którzy nie boją się stawić czoła szokującej prawdzie i dla takich, którzy nie boją się zapamiętać tej przerażającej historii. Bo jedno jest pewne – ta książka pozostanie w waszych myślach na długo.

„W życiu nie chodzi o to, żeby przekrzyczeć burzę, ale o to, by nauczyć się tańczyć w deszczu.”

Emma O’Donovan jest piękną, młodą i popularną dziewczyną. Ma wielu znajomych. Lecz pewnego dnia wszyscy się od niej odwracają. Rodzice Emmy znajdują ją na progu jej domu. Dziewczyna nic nie pamięta. Aż do czasu, gdy w Internecie pojawiają się jej zdjęcia. Zdjęcia z imprezy. Zdjęcia, które...

książek: 643
Gąska | 2017-01-09
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 09 stycznia 2017

Zapoznając się z tytułem, od razu wiadomo, że będziemy mieli do czynienia z dziewczyną, która swym zachowaniem zaszła wielu osobom za skórę. Emma ma wysoką samoocenę, uważa się za najpiękniejszą dziewczyną spośród wszystkich swoich koleżanek, lubi być kokietowana i znajdować się w centrum uwagi. Jest zarozumiała, zadufana, butna, kiedy po pewnej imprezie rodzice znajdują ją brudną, zakrwawioną i nieprzytomną na progu domu, cały jej świat wywraca się o trzysta sześćdziesiąt stopni, odwracają się od niej przyjaciółki, a reszta znajomych, którzy wcześniej tak ją uwielbiali, szydzi i gardzi nią. Dziewczyna próbuje zrozumieć co wydarzyło się na domówce, a prawda jest okrutna.

Książka powinna być przestrogą dla nastolatków. To przykre, ale tak wiele dzieci nie zdaje sobie sprawy jakie mogą być konsekwencje spożywania alkoholu i narkotyków. Kac i wyrzuty sumienia, to ich najmniejsze problemy. „Urwany film” pozostawia za sobą pustkę, którą ciężko zapełnić czymkolwiek, nie pamiętając, co...

książek: 2834
nieperfekcyjnie | 2017-01-05
Przeczytana: 02 stycznia 2017

http://www.nieperfekcyjnie.pl/2017/01/sama-sie-prosia-louise-oneill.html

Wiek nastoletni ma to do siebie, że młodym ludziom niejednokrotnie wyłącza się logiczne myślenie. Pragną poczuć niezależność, pokazując jacy to są dorośli, co najczęściej kończy się niezbyt dobrze, a najczęściej wręcz tragicznie...

Emma uwielbia przebywać w centrum zainteresowania. Wzmacnia ją każdy przejaw chłopięcej sympatii oraz zazdrosne spojrzenie ze strony jakiejkolwiek dziewczyny. Główna bohaterka pragnie pokazać wszystkim, że nie jest grzeczną i nudną osobą, ale lubi zabawę oraz dreszczyk adrenaliny. Kiedy po jednej z imprez budzi się zakrwawiona, brudna oraz zdezorientowana, nie ma jeszcze zbyt dużego pojęcia, jak mocno zmieni się jej życie w najbliższych dniach. Nagle wszyscy zaczynają ją wyśmiewać, unikać i pokazywać palcami. Emma zaczyna rozumieć, co zaszło, kiedy na portalu społecznościowym odkrywa zdjęcia ze sobą w roli głównej...

"Sama się prosiła" przedstawia obraz zadufanej i zbyt...

książek: 704
Ruthless_Woman | 2017-04-10
Na półkach: Przeczytane, 2017
Przeczytana: 10 kwietnia 2017

"Sama się prosiła" to książka pozornie łatwa i przyjemna.
W rzeczywistości jest to książka trudna; o depresji i gwałcie.
Narracja średnio mi się podobała, oraz powtarzające się zdania. Za dużo ich było dlatego mnie przytłaczały.
Myślałam, że będę miała do czynienia z "odmóżdżaczem", jakże się myliłam.
Polecam, ponieważ jest to powieść inna niż wszystkie.

książek: 643

Tytuł sprawia, że naprawdę można się domyśleć, co się przytrafiło bohaterce, ale kiedy wyszło na jaw, co to za zdjęcia, to przyznaję, zszokowało mnie to. Nie spodziewałam się czegoś takiego i naprawdę współczułam bohaterce, mimo że sama potrafiła zniszczyć komuś życie.

Pozycja ta skupia się głównie na winie bohaterów. Wszyscy dzielą się tak naprawdę na dwa obozy. Ci, którzy wierzą bohaterce oraz ci, którzy uważają, że Emma o wszystko sama się prosiła. Przed tym wydarzeniem bohaterka często chodziła na imprezy, upijała się i flirtowała z każdym chłopakiem. Na pewno nie pomaga też fakt, że na początku bohaterka stwierdziła, że nic się nie stało, że sama tego chciała. Właśnie tego nie rozumiałam. Niby było cos wyjaśnione, że dziewczyna nie chciała niszczyć wszystkim życia, nie chciała tego rozdmuchiwać, ale jakoś mnie to nie przekonało. To jest właśnie taki największy minus tej książki. Bohaterka stwierdziła na początku, że wszystko jest ok., a potem zmieniła swoje zdanie. Nie wiem,...

zobacz kolejne z 885 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd