Wiosna

Tłumaczenie: Milena Skoczko
Cykl: Cztery pory roku (tom 3)
Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie
7,32 (82 ocen i 12 opinii) Zobacz oceny
10
4
9
4
8
26
7
31
6
14
5
3
4
0
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Om våren
data wydania
ISBN
9788308063033
liczba stron
230
język
polski
dodał
Jagoda

Po jesiennej nostalgii i zimowym oczekiwaniu w życiu Karla Ovego Knausgårda rozkwita szczęście. Oto jego czwarte dziecko, córka, z myślą o której stworzył cykl Cztery pory roku, ma już trzy miesiące. Czterdziestosześcioletni ojciec odczuwa jednak ulotność tych chwil i — by ocalić je od zapomnienia — wykorzystuje swój talent… „Nie wiem, jak potoczy się Twoje życie, nie wiem, co będzie z...

Po jesiennej nostalgii i zimowym oczekiwaniu w życiu Karla Ovego Knausgårda rozkwita szczęście. Oto jego czwarte dziecko, córka, z myślą o której stworzył cykl Cztery pory roku, ma już trzy miesiące. Czterdziestosześcioletni ojciec odczuwa jednak ulotność tych chwil i — by ocalić je od zapomnienia — wykorzystuje swój talent…

„Nie wiem, jak potoczy się Twoje życie, nie wiem, co będzie z nami, ale wiem, jak teraz wygląda Twoje życie i jak nam się obecnie wiedzie, a ponieważ nic z tego nie zapamiętasz, żadnego, nawet najmniejszego szczegółu, opowiem Ci o pierwszej wiośnie, którą spędziliśmy ra­zem”.

Trzecia część jest wyjątkową powieścią, zdecydowanie wyróżniająca się na tle cyklu. Wiosna to jeden dzień z życia ojca i córki podczas którego, pomiędzy wschodem a zachodem słońca, Karl Ove w typowy dla siebie i nieoczywisty sposób daje upust swojej miłości do dziecka i świata.

 

źródło opisu: http://www.wydawnictwoliterackie.pl/ksiazka/4174/W...(?)

źródło okładki: http://www.wydawnictwoliterackie.pl/ksiazka/4174/W...»

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (265)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1506
almos | 2017-05-23
Przeczytana: 16 maja 2017

Kolejny tom poświęcony nowo narodzonej córce, i jeśli 'Jesień' mi się nie spodobała, tutaj znajduję Knausgarda w wybornej formie, znanej z 'Mojej walki'. Pisarz opisuje kilka dni z trzymiesięcznym niemowlęciem w swojej swoistej i hipnotyzującej manierze życiopisania. Jednak największą wartością tej krótkiej książki jest piękne pokazanie istoty miłości rodzicielskiej, bardzo wzruszające.

Sięgnąłem do książki po przeczytaniu opinii znajomej z LC: lexis (pozdrowienia!), bo po 'Jesieni' tego samego autora powiedziałem sobie, że raczej do tego cyklu nie wrócę. Ten tom bardzo się różni od 'Jesieni', pisany jest bowiem do dziecka które jest już na świecie. To rzecz zbliżona w duchu do 'Mojej walki', opisuje bowiem Knausgard szczegółowo swoje życie z trzymiesięcznym niemowlakiem (matka jest w szpitalu). Dla mnie najważniejsze w książce jest pokazanie, czym jest miłość rodzicielska, czym jest szczęście posiadania dziecka. To jedno z tych doświadczeń, które bardzo trudno pojąć, jeśli się...

książek: 1628
lexis | 2017-04-18
Przeczytana: 12 kwietnia 2017

Moim zdaniem najlepsza (jak dotąd) część obejmującego cztery pory roku cyklu autorstwa Karla Ove Knausgarda.

"Wiosna" to opowieść zupełnie odmienna niż "Jesień" i "Zima". Najmłodsza córka autora jest już na świecie, a ten nie opisuje tym razem otaczających ją drobiazgów ale wybiera to, co w poprzednich tomach było najpiękniejsze - czyni "Wiosnę" jednym, długim listem do nowo narodzonej córki. Listem opisującym ich jeden wspólnie spędzony dzień.

Zdaję sobie sprawę, że moja opinia o "Wiośnie" to opinia skrajnie subiektywna. Bo to opowieść niezwykle intymna, osobista, dotykająca czegoś, czego doświadczyłam i ja. Bo emocje, o których pisze autor były niegdyś w życiu moimi emocjami, bo każdą z nich przeżyłam, każdej smakowałam. Bo wiele jego myśli, słów, obserwacji, przeżyć jest mi znanych. Dlatego tę opowieść odczytałam tak niezwykle emocjonalnie. Dlatego nawet nie staram się być obiektywna. Jego opowieść była w końcu czasami moją opowieścią. A wtedy nie można być obiektywnym.

A...

książek: 302

Kolejny sezon, kolejna pocztówka ze Skanii, z przeciwległego brzegu Bałtyku. Wiosną sporo tu o depresji w lecie, o której w „Jesieni” autor nie chciał wspominać. Pojawia się Bergman, co było chyba nieuniknione.Następuje zmiana formy - eseje tematyczne zastępują tryskające poza miejscem i czasem strumienie świadomości. Nieprzerwanie przez zdania prześwituje stonowany zachwyt nad światem i czułość do córki, do której zwraca się, stroniąc od infantylizmu, sentymentalizmu („Miłość nie jest słowem, którego często używam. Wydaje mi się zbyt wielkie w stosunku do życia, jakie wiodę, w stosunku do świata, jaki znam”). Knausgård zdaje się wiecznie rozciągać miedzy tym, co wielkie i nieokreślone, wzniosłe a przygniatającą do ziemi prozaicznością („Wywodzimy się z piękna […] ale wiedziemy nasze życie w tym, co małe i głupie, w świecie przypalonego kiełbasek i chyboczących się stołów kempingowych”). To nasza wspólna Walka (niezamierzone, przepraszam).

Możliwy psuj (spoiler): mimo otrzymanego...

książek: 1445
jagarkar | 2017-05-02
Przeczytana: 02 maja 2017

"Wiosna" znacznie różni się od "Jesieni" i "Zimy" – nie jest już zbiorem (wspaniałych zresztą) rozważań na temat naszej codzienności, lecz fabularną opowieścią o pierwszych tygodniach życia córki. Nie to jednak jednak jest w "Wiośnie" tematem przewodnim. Autor wnikliwie przedstawia depresję swojej żony, wpuszczając czytelnika w intymny świat rodziny. Naprawdę dobra literatura.

książek: 1028
nuna21 | 2018-04-18
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Karl Ove Knausgard to pisarz, który zaskakuje mnie każdym kolejnym tomem tej serii. W moim odczuciu "Jesień" była najsłabsza, "Zima" zachwycała minimalizmem a "Wiosna" to intymna spowiedż. Ten tom różni się od poprzednich, brak tutaj podziału na kolejne miesiące i krótkich esejów na temat codzienności.
Cała książka to list do narodzonej córki, z którego przebija wielka ojcowska miłość, oraz siła będąca motorem działań, które rodzic podejmuje każdego dnia. Autor nie szczędzi bardzo osobistych wynurzeń, przez co lektura mocna oddziałuje na czytelnika.
Knausgard w typowy dla siebie sposób opowiada nam o codzienności, używając prostego języka, przystępnie bez ozdobników ukazuje nam świat widziany oczami ojca.

książek: 273
Monika | 2019-04-18
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 18 kwietnia 2019

Nikt nie jest samotną wyspą

„Czasem życie sprawia ból, ale zawsze jest po co żyć”.

Czwórka dzieci na głowie – w tym jeden noworodek, żona w szpitalu, praca, obowiązki, zmartwienia, problemy... A wokół wiosna w rozkwicie: migotliwa, rozświergolona, słoneczna. Karl Ove Knausgård po raz kolejny przypomina, że zawsze jest po co – i dla kogo – żyć.

W wieku czterdziestu sześciu lat Knausgård dochodzi do wniosku, że ludzka egzystencja składa się ze zdarzeń, które trzeba odeprzeć. Nasze problemy '”rozprzestrzeniają się jak kręgi na wodzie”, dotykając nawet najbardziej peryferyjnych spraw i relacji. Nieszczęścia nie chodzą parami, lecz stadami. Znosimy je heroicznie, przygięci do ziemi, ale nie złamani, trudzimy się dla swoich rodzin, dla dzieci, powtarzamy codziennie te same czynności, przyjmujemy kolejne ciosy, cierpliwie oczekując na czas, kiedy los się odmieni - czas tworzenia i budowania.
(...)
Karl Ove Knausgård dokumentuje swoje codzienne życie w bardzo trudnym okresie („Ale...

książek: 763
Grzybek | 2018-11-04
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 04 listopada 2018

Po słabej "Jesieni" i średniej "Zimie" przyszła świetna "Wiosna". To znów jest Karl Ove Knausgard jakiego znamy z "Mojej walki". Najbliżej tej książce do szóstego tomu "Mojej walki". Knausgard uwikłany jest tu w "walkę" z codziennością, wychowanie dzieci, karmienie najmłodszej córki i choroba żony.

Historia opowiedziana jest w dwóch planach czasowych: kilka miesięcy po urodzeniu córki i równocześnie blisko rok wcześniej, kiedy Linda dowiedziała się, że jest w ciąży. Tym, co łączy oba te plany jest choroba Lindy, jej próba (?) samobójcza i pobyt w szpitalu. A Karl Ove, mimo wiosny i narodzin córki, musi mierzyć się z problemami codzienności, np. zapomnianego portfela czy płaczącego dziecka.

Z niecierpliwością czekam teraz na "Lato".

książek: 717
Kasia Kulik | 2017-03-06
Przeczytana: 04 marca 2017

To zdecydowanie najlepsza część z trzech wydanych do tej pory książek z serii „Cztery pory roku”. Swoisty pamiętnik, jaki Knåusgard pisze dla córki, by ta mogła go przeczytać, gdy już będzie na tyle dojrzała, wzruszył mnie momentami do łez. Pisarz jest ze swoimi czytelnikami absolutnie szczery; nie upiększa rzeczywistości, nie stawia siebie w dobrym świetle, a wręcz przeciwnie – pokazuje, że zdarza mu się być egoistą i niewyrozumiałym ojcem, że niektóre swoje zachowania kieruje konformizmem, a nie dobrem dobrem drugiego człowieka. Ta jego drobiazgowość i rzetelność sprawia, że czujemy się nie tylko świadkami wydarzeń, które relacjonuje, ale uświadamia nam, że sami postępujemy bardzo podobnie.
„Wiosna” jest czymś zupełnie innym niż "Jesień" i "Zima", ale bardzo pozytywnym, co każe mi z zapartym tchem czekać na „Lato” – mam nadzieję, równie udane.

książek: 486
Paweł | 2017-04-04
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 27 marca 2017

Pełna recenzja: http://przymuzyceoksiazkach.pl/2017/04/03/karl-ove-knausgard-wiosna-recenzja/

„Wiosna” jest świetną terapią i lustrem, w którym możemy się przejrzeć. Bo Knausgard pisze o sobie, ale i o każdym z nas. W dodatku o wydarzeniach bardzo zwykłych opowiada z tak chorobliwą dokładnością, że każdy odnajdzie tam siebie i swoje przeżycia.

książek: 721
Turekxaxa | 2017-04-12
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 09 kwietnia 2017

Najbardziej "mojawalkowa" część spośród Czterech Pór Roku Knausgarda.

zobacz kolejne z 255 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Zapisując się na newsletter zgadzasz się na otrzymywanie informacji z serwisu Lubimyczytac.pl w tym informacji handlowych, oraz informacji dopasowanych do twoich zainteresowań i preferencji. Twój adres email będziemy przetwarzać w celu kierowania do Ciebie treści marketingowych w formie newslettera. Więcej informacji w Polityce Prywatności.
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd