Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Weronika postanawia umrzeć

Autor:
szczegółowe informacje
tłumaczenie
Grażyna Misiorowska, Basia Stępień
tytuł oryginału
Veronika decide morrer
wydawnictwo
Drzewo Babel
data wydania
ISBN
9788391723937
liczba stron
224
język
polski
typ
papier
6,2 (16887 ocen i 1085 opinii)

Opis książki

Umiera się na wiele sposobów : z miłości, z tęsknoty, z rozpaczy, ze zmęczenia, z nudów, ze strachu...Umiera się nie dlatego by przestać żyć, lecz po to by żyć inaczej. Kiedy świat zacieśnia się do rozmiaru pułapki, śmierć zdaje się być jedynym ratunkiem, ostatnią kartą, na którą stawia się własne życie. Weronika postanawia umrzeć bez wyraźnego powodu, bez żalu i bez patosu. Może dlatego, że...

Umiera się na wiele sposobów : z miłości, z tęsknoty, z rozpaczy, ze zmęczenia, z nudów, ze strachu...Umiera się nie dlatego by przestać żyć, lecz po to by żyć inaczej. Kiedy świat zacieśnia się do rozmiaru pułapki, śmierć zdaje się być jedynym ratunkiem, ostatnią kartą, na którą stawia się własne życie. Weronika postanawia umrzeć bez wyraźnego powodu, bez żalu i bez patosu. Może dlatego, że szukając łatwych rozwiązań, jej życie stało się mdłe, jak potrawa bez przypraw, pozbawione ziarna szaleństwa. A gdzie szukać szaleństwa, jeśli nie w domu wariatów, pośród tych, którzy obdarzeni nim zostali w nadmiarze? Weronika uczy się na nowo życia, poznaje siebie samą, zmartchwywstaje. Weronika chce żyć inaczej...

 

źródło opisu: Wydawnictwo Drzewo Babel, 2000

pokaż więcej

Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 1146
louve | 2010-09-29

Czytając to, miałam ochotę napisać nową wersję pod tytułem "Paulo Coelho postanawia umrzeć".

książek: 604
Comaberenices | 2010-04-07
Na półkach: Przeczytane

Druga i ostatnia (co się raczej już nigdy nie zmieni) książka Coelho, jaką przeczytałam. "Głębokie" i "filozoficzne" przemyślenia autora na temat życia, śmierci i miłości, z których w zasadzie nic nie zostaje w pamięci po przeczytaniu ostatnich słów książki. Nieustanne moralizatorstwo z każdą stroną stawało się coraz bardziej irytujące i utwierdziło mnie w przekonaniu, że ten autor nie będzie należał do moich ulubionych.

książek: 587
Ewa-Książkówka | 2011-05-07
Na półkach: Nie posiadam, Przeczytane
Przeczytana: 2008 rok

Fascynację, pisarstwem Paulo Coelho wielu przechodzi niczym grypę…Pojawia się prawie u każdego, zaczyna niewinnie lekkimi objawami, by za chwilę zwalić z nóg i wprawić o dreszcze. W końcu jednak ustępuje, by zniknąć całkowicie i pozwolić o sobie zapomnieć. Zapomnieć, jednak nie na tyle, by nie wiedzieć jakie symptomy jej towarzyszą, ale wystarczająco, by nie potrafić dokładnie opisać bólu głowy jaki nam wtedy towarzyszył.

Gdy ma się za sobą pierwszą lekturę autorstwa P. Coelho myśli się…”o jej, przecież on pisze o tym co czuję, czego pragnę…”. Wpadając w nałóg tej bliskości, którą buduje autor między sobą a czytelnikiem łapczywie spija się kolejne słowa z kolejnych tytułów. Wtem natykamy się na „Weronika postanawia umrzeć”. I cóż widzimy ? Zwyczajną kobietę – żadną tam modelkę czy panią biznesu. Ot, dziewczynę z sąsiedztwa, którą monotonia życia (bo chyba tak to można ująć) popycha do skrajności. Ta zaś w efekcie przynosi pobyt w szpitalu psychiatrycznym. A tam ? Nowi ludzie, nowe...

książek: 1410
skarbka78 | 2013-12-14

„Weronika postanawia umrzeć” to rewelacyjna a przede wszystkim bardzo mądra opowieść, którą czyta się jednym tchem. Oprócz tytułowej dziewczyny poznajemy tu losy kilku innych „wariatów” – ich historie, przemyślenia, portrety psychologiczne. Bohaterowie różnią się wiekiem i bagażem życiowym, 65-letnia Mari cierpi na ataki paniki, 20-letni Edward na schizofrenię, 35-letnia Zedka ma depresję. Także autor jest jednym z bohaterów książki. Na przykładzie tych postaci Coelho porusza interesujące zagadnienia, które idealnie trafiają do serca odbiorcy, pięknie ukazują wyobcowanie względem otaczającego świata, ludzi, rodzin. Książka zmusza do refleksji nad sensem istnienia, nad rzeczywistością i marzeniami. To wszystko sprawia, że jest ogromnie prawdziwa, magiczna i ponadczasowa. Polecam wszystkim, bez względu na wiek czy zainteresowania czytelnicze.

książek: 3176
Danway | 2011-03-16
Przeczytana: 04 listopada 2010

Wiele książek napisał Paulo Coelho, ale tylko ta jedna doczekała się ekranizacji. Całkiem niezłej z resztą, jednakże nieco różniącej się od książki, która bardzo przypadła mi do gustu, jak wiele prac Coelho. Pragnę jednak podkreślić, by do książek Coelho podchodzić z dużym dystansem, by nie zagubić w nich siebie.

Główną bohaterką, jak się łatwo domyślić, jest Weronika. Młoda kobieta, która wiedzie zupełnie zwykłe, bezproblemowe życie. Mimo wszystko pragnie się zabić. Nie ma ku temu żadnego konkretnego powodu. Tak po prostu, zwyczajnie. W ten sposób zaczyna się książka.

Jednak Weronikę udaje się uratować, a ona jako niedoszła samobójczyni trafia do znanego domu wariatów, gdzie spotyka szereg różnych indywidualności, z lekarzem na czele. To właśnie tam Weronika na nowo pragnie poznać życie, które wcale nie jest takie złe. Jak wiadomo jakaś wyższa siła rządzi naszym życiem i nie raz ma swoje kaprysy, które nie zawsze są zgodne z naszymi oczekiwaniami. Tak bynajmniej zdaje się nam...

książek: 276
Dorota | 2011-02-17
Na półkach: Przeczytane

Sama omal nie umarłam czytając tę książkę.

książek: 79
Guazz | 2010-08-13

Przewidywalna do bólu, nudna jak Harlequin z kiosku ruchu. Po paru stronach wiedziałem jakie będzie zakończenie, i mimo iż czytanie jej mijało się już wtedy z celem, dokończyłem ją co uważam za okrutną stratę czasu.

książek: 213
Łukasz | 2010-08-11
Na półkach: Przeczytane

Żenujące, płaczliwe, pseudofilozoficzne. Takie trzy przymiotniki przychodzą mi na myśl, gdy myślę o tej książce. Coelho gra na najbardziej prymitywnych uczuciach czytelników (czy raczej powinienem rzec czytelniczek) i... I nic. Książka nie reprezentuje sobą żadnych walorów artystycznych ani fabularnych.
Nie polecam nikomu.

książek: 1476
Kornelia | 2011-01-12
Na półkach: Przeczytane, 2011
Przeczytana: 07 stycznia 2011
książek: 532
Guinevere7 | 2010-05-12
Na półkach: 2010, Przeczytane
Przeczytana: 12 maja 2010

Jak bardzo trzeba być zdesperowanym, aby nie chcieć żyć?
Jak bardzo można mieć dość własnego życia, aby zapragnąć umrzeć..
Weronika podjęła taką decyzję 21 listopada 2007 roku.
„ Dokładnie posprzątała wynajmowany u zakonnic w klasztorze pokój, wyłączyła ogrzewanie, umyła zęby i położyła się do łóżka” ( s. 7)
Połknęła cztery opakowania tabletek nasennych z nadzieją, że już nigdy się nie obudzi.
Ale los miał dla niej inne plany...
Obudziła się przykuta do łóżka w szpitalu psychiatrycznym Villete.
Czyli życie toczy się dalej – pomyślała.
Niezupełnie...
Po raz kolejny los miał dla niej inny scenariusz. Mogła już zacząć odliczać godziny, jakie pozostały jej do nieuchronnego końca.
I oto w dziewczynie zrodził się bunt przed śmiercią.
Czy słusznie? Przecież chciała umrzeć... Dlaczego nagle zapragnęła żyć?
W szpitalu życie Weronki przeplata się z egzystencją trzech innych pacjentów: Zedką, Mari i schizofrenikiem Edwardem.
Czy grupa szaleńców, wariatów – jak ich nazywano – sprawi, że...


Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Pobierz aplikację mobilną

Na półkach
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd