Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Weronika postanawia umrzeć

Autor:
szczegółowe informacje
tłumaczenie
Grażyna Misiorowska, Basia Stępień
tytuł oryginału
Veronika decide morrer
wydawnictwo
Drzewo Babel
data wydania
ISBN
9788391723937
liczba stron
224
język
polski
typ
papier
6,2 (16932 ocen i 1086 opinii)

Opis książki

Umiera się na wiele sposobów : z miłości, z tęsknoty, z rozpaczy, ze zmęczenia, z nudów, ze strachu...Umiera się nie dlatego by przestać żyć, lecz po to by żyć inaczej. Kiedy świat zacieśnia się do rozmiaru pułapki, śmierć zdaje się być jedynym ratunkiem, ostatnią kartą, na którą stawia się własne życie. Weronika postanawia umrzeć bez wyraźnego powodu, bez żalu i bez patosu. Może dlatego, że...

Umiera się na wiele sposobów : z miłości, z tęsknoty, z rozpaczy, ze zmęczenia, z nudów, ze strachu...Umiera się nie dlatego by przestać żyć, lecz po to by żyć inaczej. Kiedy świat zacieśnia się do rozmiaru pułapki, śmierć zdaje się być jedynym ratunkiem, ostatnią kartą, na którą stawia się własne życie. Weronika postanawia umrzeć bez wyraźnego powodu, bez żalu i bez patosu. Może dlatego, że szukając łatwych rozwiązań, jej życie stało się mdłe, jak potrawa bez przypraw, pozbawione ziarna szaleństwa. A gdzie szukać szaleństwa, jeśli nie w domu wariatów, pośród tych, którzy obdarzeni nim zostali w nadmiarze? Weronika uczy się na nowo życia, poznaje siebie samą, zmartchwywstaje. Weronika chce żyć inaczej...

 

źródło opisu: Wydawnictwo Drzewo Babel, 2000

pokaż więcej

Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 1155
louve | 2010-09-29

Czytając to, miałam ochotę napisać nową wersję pod tytułem "Paulo Coelho postanawia umrzeć".

książek: 530
Kiwi_Agnik | 2015-04-22
Przeczytana: 22 kwietnia 2015

"Mówiła, że nie czuje się ani szczęśliwa ani nieszczęśliwa i tego nie może dłużej znieść"

Piękna opowieść o poszukiwaniu sensu życia.
Nie przepadam za filozoficzną twórczością Pana Coelho, ale tą pozycją chwycił mnie za serce.

Krótka, ale wymowna, pełna wartości, wrażliwości i mądrości książka.
Nie mam nic więcej do dodania.

Za to polecam, bo na szczęście mam własny punkt widzenia.

książek: 604
Comaberenices | 2010-04-07
Na półkach: Przeczytane

Druga i ostatnia (co się raczej już nigdy nie zmieni) książka Coelho, jaką przeczytałam. "Głębokie" i "filozoficzne" przemyślenia autora na temat życia, śmierci i miłości, z których w zasadzie nic nie zostaje w pamięci po przeczytaniu ostatnich słów książki. Nieustanne moralizatorstwo z każdą stroną stawało się coraz bardziej irytujące i utwierdziło mnie w przekonaniu, że ten autor nie będzie należał do moich ulubionych.

książek: 597
Ewa-Książkówka | 2011-05-07
Na półkach: Nie posiadam, Przeczytane
Przeczytana: 2008 rok

Fascynację, pisarstwem Paulo Coelho wielu przechodzi niczym grypę…Pojawia się prawie u każdego, zaczyna niewinnie lekkimi objawami, by za chwilę zwalić z nóg i wprawić o dreszcze. W końcu jednak ustępuje, by zniknąć całkowicie i pozwolić o sobie zapomnieć. Zapomnieć, jednak nie na tyle, by nie wiedzieć jakie symptomy jej towarzyszą, ale wystarczająco, by nie potrafić dokładnie opisać bólu głowy jaki nam wtedy towarzyszył.

Gdy ma się za sobą pierwszą lekturę autorstwa P. Coelho myśli się…”o jej, przecież on pisze o tym co czuję, czego pragnę…”. Wpadając w nałóg tej bliskości, którą buduje autor między sobą a czytelnikiem łapczywie spija się kolejne słowa z kolejnych tytułów. Wtem natykamy się na „Weronika postanawia umrzeć”. I cóż widzimy ? Zwyczajną kobietę – żadną tam modelkę czy panią biznesu. Ot, dziewczynę z sąsiedztwa, którą monotonia życia (bo chyba tak to można ująć) popycha do skrajności. Ta zaś w efekcie przynosi pobyt w szpitalu psychiatrycznym. A tam ? Nowi ludzie, nowe...

książek: 1524
skarbka78 | 2013-12-14

„Weronika postanawia umrzeć” to rewelacyjna a przede wszystkim bardzo mądra opowieść, którą czyta się jednym tchem. Oprócz tytułowej dziewczyny poznajemy tu losy kilku innych „wariatów” – ich historie, przemyślenia, portrety psychologiczne. Bohaterowie różnią się wiekiem i bagażem życiowym, 65-letnia Mari cierpi na ataki paniki, 20-letni Edward na schizofrenię, 35-letnia Zedka ma depresję. Także autor jest jednym z bohaterów książki. Na przykładzie tych postaci Coelho porusza interesujące zagadnienia, które idealnie trafiają do serca odbiorcy, pięknie ukazują wyobcowanie względem otaczającego świata, ludzi, rodzin. Książka zmusza do refleksji nad sensem istnienia, nad rzeczywistością i marzeniami. To wszystko sprawia, że jest ogromnie prawdziwa, magiczna i ponadczasowa. Polecam wszystkim, bez względu na wiek czy zainteresowania czytelnicze.

książek: 3179
Danway | 2011-03-16
Przeczytana: 04 listopada 2010

Wiele książek napisał Paulo Coelho, ale tylko ta jedna doczekała się ekranizacji. Całkiem niezłej z resztą, jednakże nieco różniącej się od książki, która bardzo przypadła mi do gustu, jak wiele prac Coelho. Pragnę jednak podkreślić, by do książek Coelho podchodzić z dużym dystansem, by nie zagubić w nich siebie.

Główną bohaterką, jak się łatwo domyślić, jest Weronika. Młoda kobieta, która wiedzie zupełnie zwykłe, bezproblemowe życie. Mimo wszystko pragnie się zabić. Nie ma ku temu żadnego konkretnego powodu. Tak po prostu, zwyczajnie. W ten sposób zaczyna się książka.

Jednak Weronikę udaje się uratować, a ona jako niedoszła samobójczyni trafia do znanego domu wariatów, gdzie spotyka szereg różnych indywidualności, z lekarzem na czele. To właśnie tam Weronika na nowo pragnie poznać życie, które wcale nie jest takie złe. Jak wiadomo jakaś wyższa siła rządzi naszym życiem i nie raz ma swoje kaprysy, które nie zawsze są zgodne z naszymi oczekiwaniami. Tak bynajmniej zdaje się nam...

książek: 278
Dorota | 2011-02-17
Na półkach: Przeczytane

Sama omal nie umarłam czytając tę książkę.

książek: 79
Guazz | 2010-08-13

Przewidywalna do bólu, nudna jak Harlequin z kiosku ruchu. Po paru stronach wiedziałem jakie będzie zakończenie, i mimo iż czytanie jej mijało się już wtedy z celem, dokończyłem ją co uważam za okrutną stratę czasu.

książek: 213
Łukasz | 2010-08-11
Na półkach: Przeczytane

Żenujące, płaczliwe, pseudofilozoficzne. Takie trzy przymiotniki przychodzą mi na myśl, gdy myślę o tej książce. Coelho gra na najbardziej prymitywnych uczuciach czytelników (czy raczej powinienem rzec czytelniczek) i... I nic. Książka nie reprezentuje sobą żadnych walorów artystycznych ani fabularnych.
Nie polecam nikomu.

książek: 2916
eR_ | 2013-08-28
Na półkach: Przeczytane

Ja też postanowiłem po przeczytaniu tej głupoty.


Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Bestseller drugiej Rzeczpospolitej
Miłość we śnie
Tłumaczenie snów
erotycznych wedle nauki
Skorzystaj z przedwojennego
sennika i poznaj prawdę o sobie...
i o przedwojennej Polsce.

Zaznacz - jeśli we śnie:
  •   kupowałeś BLASZANE WYROBY
  •   widziałeś DZIUPLĘ
  •   widziałeś NAPARSTEK
  •   spotkałeś POLICJANTA
  •   obcięłaś WARKOCZE
SPRAWDŹ CO OZNACZA SEN

Pobierz aplikację mobilną

Na półkach
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Marcin Szczygielski
    43. rocznica
    urodzin
    Bo jak się ludzie kochają, z wzajemnością, to nie mają głowy do podłości i są dobrzy.
  • Richard A. Knaak
    54. rocznica
    urodzin
    - Bądź przeklęty!
    - Dziękuję, już jestem Pójdziemy?
  • Ian Fleming
    107. rocznica
    urodzin
    Jedyny sposób, na to, aby rzucić palenie, to przestać i już nie zaczynać. Jeżeli pani chce udawać przez tydzień czy dwa, że porzuca palenie, to ograniczenie ich nic nie da. Tyle, że zanudza się innych i ciągle o tym myśli. (...) A drugi sposób to mieć papierosy za słabe, albo za mocne
  • Małgorzata Szejnert
    79. rocznica
    urodzin
    Pozwoliła mi zadawać pytania. Sama nie zadała ani jednego. Uznała widocznie, że mam prywatny powód, by pytać. Z kolei, jako osoba, która traktowała dosyć obojętnie nocne transporty, co ją dziś zasmuca i niepokoi, miała prywatny powód, by odpowiadać.
  • Maeve Binchy
    75. rocznica
    urodzin
  • Krystyna Żywulska
    97. rocznica
    urodzin
    A czy kiedyś... jeśli nawet uda się wyjść na prawdziwą wolność, czy potrafię nie kojarzyć najpiękniejszego krajobrazu, najbardziej uroczych zakątków z czarnym dymem, z krwistym płomieniem, z rozpaczliwym ostatnim krzykiem palonych ludzi? Chyba nigdy już, nigdy. Ludzie będą mieli swoje sprawy, a ja b... pokaż więcej
  • Irena Krzywicka
    116. rocznica
    urodzin
    A los, wie pan, to nie jest wcale sumienny księgowy, tylko głupi, bezmyślny dureń, który wszystko mili i plącze i wszystko zawsze nie w porę załatwia. Za późno. Za późno, rozumie pan?
  • Patrick White
    103. rocznica
    urodzin
    Fizyczna miłość wydawała mu się teraz jak gdyby wesołym wyścigiem z przeszkodami, w którym ostatecznie prawie każdy zawodnik zasługuje na dyskwalifikację za mniejsze lub większe oszustwa.
  • Wojciech Karolak
    76. rocznica
    urodzin
  • Jarosław Stukan
    42. rocznica
    urodzin
    W człowieku bowiem piękne jest to, że wie, nawet
    jeśli ze swoją wiedzą się nie zgadza.
  • Michał Piróg
    44. rocznica
    urodzin
  • Miljenko Jergović
    49. rocznica
    urodzin
    (...) czuje, jak rośnie w nim strach. I to nie zwyczajny, paniczny, histeryczny ludzki strach, tylko taki, przed którym nie ma ucieczki. Zaczyna się bać, jak w dzień biblijnego potopu, i nikomu nie potrafi powiedzieć, z czego zrobiony jest jego strach. Do szału doprowadza go niezrozumienie, tępota,... pokaż więcej
  • Frank Schätzing
    58. rocznica
    urodzin
    Im bardziej kogoś lubię, tym mi głupiej mu to powiedzieć. Jeśli chodzi o ciebie, jestem prawdopodobnie największym głupcem wszech czasów.
  • Irena Jurgielewiczowa
    12. rocznica
    śmierci
    Jak komuś życie krzywo się ułożyło (...) i jest sam, to robi się trochę dziwny i nieraz głupie pomysły przychodzą mu do głowy.
  • Anne Brontë
    166. rocznica
    śmierci
    Gdy straciłem panią Graham z oczu, zdało mi się, że wraz z nią odeszła cała radość [...]
  • Stefan Wyszyński
    34. rocznica
    śmierci
    Myśl o Mnie, a Ja już będę myślał o tobie”. – „Uwolnisz się od zbędnego niepokoju, daremnych rozważań, zbędnych myśli. Ile natomiast zyskasz czasu, który możesz poświęcić wyłącznie dla Mnie i dla mojego Kościoła. Chcesz mieć więcej czasu? Myśl tylko o Mnie, a przekonasz się, ile przybędzie ci czasu”... pokaż więcej

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd