Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Okładka książki Weronika postanawia umrzeć

Weronika postanawia umrzeć

Autor:
szczegółowe informacje
tłumaczenie
Grażyna Misiorowska, Basia Stępień
tytuł oryginału
Veronika decide morrer
wydawnictwo
Drzewo Babel
data wydania
ISBN
9788391723937
liczba stron
224
język
polski
typ
papier
6,19 (16063 ocen i 1060 opinii)

Opis książki

Umiera się na wiele sposobów : z miłości, z tęsknoty, z rozpaczy, ze zmęczenia, z nudów, ze strachu...Umiera się nie dlatego by przestać żyć, lecz po to by żyć inaczej. Kiedy świat zacieśnia się do rozmiaru pułapki, śmierć zdaje się być jedynym ratunkiem, ostatnią kartą, na którą stawia się własne życie. Weronika postanawia umrzeć bez wyraźnego powodu, bez żalu i bez patosu. Może dlatego, że szuka...

Umiera się na wiele sposobów : z miłości, z tęsknoty, z rozpaczy, ze zmęczenia, z nudów, ze strachu...Umiera się nie dlatego by przestać żyć, lecz po to by żyć inaczej. Kiedy świat zacieśnia się do rozmiaru pułapki, śmierć zdaje się być jedynym ratunkiem, ostatnią kartą, na którą stawia się własne życie. Weronika postanawia umrzeć bez wyraźnego powodu, bez żalu i bez patosu. Może dlatego, że szukając łatwych rozwiązań, jej życie stało się mdłe, jak potrawa bez przypraw, pozbawione ziarna szaleństwa. A gdzie szukać szaleństwa, jeśli nie w domu wariatów, pośród tych, którzy obdarzeni nim zostali w nadmiarze? Weronika uczy się na nowo życia, poznaje siebie samą, zmartchwywstaje. Weronika chce żyć inaczej...

 

źródło opisu: Wydawnictwo Drzewo Babel, 2000

pokaż więcej

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 1087
louve | 2010-09-29

Czytając to, miałam ochotę napisać nową wersję pod tytułem "Paulo Coelho postanawia umrzeć".

książek: 598
Comaberenices | 2010-04-07
Na półkach: Przeczytane

Druga i ostatnia (co się raczej już nigdy nie zmieni) książka Coelho, jaką przeczytałam. "Głębokie" i "filozoficzne" przemyślenia autora na temat życia, śmierci i miłości, z których w zasadzie nic nie zostaje w pamięci po przeczytaniu ostatnich słów książki. Nieustanne moralizatorstwo z każdą stroną stawało się coraz bardziej irytujące i utwierdziło mnie w przekonaniu, że ten autor nie będzie należał do moich ulubionych.

książek: 549
Ewa-Książkówka | 2011-05-07
Na półkach: Nie posiadam, Przeczytane
Przeczytana: 2008 rok

Fascynację, pisarstwem Paulo Coelho wielu przechodzi niczym grypę…Pojawia się prawie u każdego, zaczyna niewinnie lekkimi objawami, by za chwilę zwalić z nóg i wprawić o dreszcze. W końcu jednak ustępuje, by zniknąć całkowicie i pozwolić o sobie zapomnieć. Zapomnieć, jednak nie na tyle, by nie wiedzieć jakie symptomy jej towarzyszą, ale wystarczająco, by nie potrafić dokładnie opisać bólu głowy jaki nam wtedy towarzyszył.

Gdy ma się za sobą pierwszą lekturę autorstwa P. Coelho myśli się…”o jej, przecież on pisze o tym co czuję, czego pragnę…”. Wpadając w nałóg tej bliskości, którą buduje autor między sobą a czytelnikiem łapczywie spija się kolejne słowa z kolejnych tytułów. Wtem natykamy się na „Weronika postanawia umrzeć”. I cóż widzimy ? Zwyczajną kobietę – żadną tam modelkę czy panią biznesu. Ot, dziewczynę z sąsiedztwa, którą monotonia życia (bo chyba tak to można ująć) popycha do skrajności. Ta zaś w efekcie przynosi pobyt w szpitalu psychiatrycznym. A tam ? Nowi ludzie, nowe doz...

książek: 1188
skarbka78 | 2013-12-14
Na półkach: 2013, Zagraniczne, Przeczytane

„Weronika postanawia umrzeć” to rewelacyjna a przede wszystkim bardzo mądra opowieść, którą czyta się jednym tchem. Oprócz tytułowej dziewczyny poznajemy tu losy kilku innych „wariatów” – ich historie, przemyślenia, portrety psychologiczne. Bohaterowie różnią się wiekiem i bagażem życiowym, 65-letnia Mari cierpi na ataki paniki, 20-letni Edward na schizofrenię, 35-letnia Zedka ma depresję. Także autor jest jednym z bohaterów książki. Na przykładzie tych postaci Coelho porusza interesujące zagadnienia, które idealnie trafiają do serca odbiorcy, pięknie ukazują wyobcowanie względem otaczającego świata, ludzi, rodzin. Książka zmusza do refleksji nad sensem istnienia, nad rzeczywistością i marzeniami. To wszystko sprawia, że jest ogromnie prawdziwa, magiczna i ponadczasowa. Polecam wszystkim, bez względu na wiek czy zainteresowania czytelnicze.

książek: 3148
Danway | 2011-03-16
Przeczytana: 04 listopada 2010

Wiele książek napisał Paulo Coelho, ale tylko ta jedna doczekała się ekranizacji. Całkiem niezłej z resztą, jednakże nieco różniącej się od książki, która bardzo przypadła mi do gustu, jak wiele prac Coelho. Pragnę jednak podkreślić, by do książek Coelho podchodzić z dużym dystansem, by nie zagubić w nich siebie.

Główną bohaterką, jak się łatwo domyślić, jest Weronika. Młoda kobieta, która wiedzie zupełnie zwykłe, bezproblemowe życie. Mimo wszystko pragnie się zabić. Nie ma ku temu żadnego konkretnego powodu. Tak po prostu, zwyczajnie. W ten sposób zaczyna się książka.

Jednak Weronikę udaje się uratować, a ona jako niedoszła samobójczyni trafia do znanego domu wariatów, gdzie spotyka szereg różnych indywidualności, z lekarzem na czele. To właśnie tam Weronika na nowo pragnie poznać życie, które wcale nie jest takie złe. Jak wiadomo jakaś wyższa siła rządzi naszym życiem i nie raz ma swoje kaprysy, które nie zawsze są zgodne z naszymi oczekiwaniami. Tak bynajmniej zdaje się nam na p...

książek: 266
Dorota | 2011-02-17
Na półkach: Przeczytane

Sama omal nie umarłam czytając tę książkę.

książek: 79
Guazz | 2010-08-13

Przewidywalna do bólu, nudna jak Harlequin z kiosku ruchu. Po paru stronach wiedziałem jakie będzie zakończenie, i mimo iż czytanie jej mijało się już wtedy z celem, dokończyłem ją co uważam za okrutną stratę czasu.

książek: 207
Łukasz | 2010-08-11
Na półkach: Przeczytane

Żenujące, płaczliwe, pseudofilozoficzne. Takie trzy przymiotniki przychodzą mi na myśl, gdy myślę o tej książce. Coelho gra na najbardziej prymitywnych uczuciach czytelników (czy raczej powinienem rzec czytelniczek) i... I nic. Książka nie reprezentuje sobą żadnych walorów artystycznych ani fabularnych.
Nie polecam nikomu.

książek: 1407
Kornelia | 2011-01-12
Na półkach: Przeczytane, 2011
Przeczytana: 07 stycznia 2011
książek: 811
Mavericus | 2010-11-21
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 23 września 2009

Świetna książka, film jeszcze lepszy ukazazuje jak jesteśmy sami, ze swoimi myślami, wobec rodzin, które nas nie rozumieją, jak świat jest wobec nas wrogi, bo tak różny od tego co o nim myślimy. Książka dla każdego, to nic, że napisana, przez Coelho. Dzięki prostocie pokazuje bardzo wiele z tego co tak skrzętnie, próbujemy ukryć. A jakby każde z nas miało 9 dni życia? Jakbyście je wykorzystali?


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Na półkach
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Susanna Clarke
    55. rocznica
    urodzin
    Can a magician kill a man by magic?" Lord Wellington asked Strange. Strange frowned. He seemed to dislike the question. "I suppose a magician might," he admitted, "but a gentleman never could.
  • Roderick Gordon
    54. rocznica
    urodzin
    Przeszłość zawsze wydawała mu się miejscem o wiele ciekawszym i milszym od ponurej teraźniejszości.
  • Bronisława Ostrowska
    133. rocznica
    urodzin
  • Michael Robotham
    54. rocznica
    urodzin
    Serce ma swoje powody, których rozum nie ogarnia.
  • Ida Fink
    93. rocznica
    urodzin
    Uśmiechnął się. Wyczułam: to był uśmiech człowieka śmiejącego się wyrozumiale z głupstw dziecka.
  • Gordon R. Dickson
    91. rocznica
    urodzin
    - Uczeń ma zamiatać, że tak powiem - ciągnął z zadowoleniem Carolinus - wygładzać ostre brzegi pozostawione przez mistrza. Może nawet wykonywać jakieś samodzielne prace, które mistrz może później przypisać sobie. Właśnie takie są zasady ich wzajemnych stosunków, Jim. Przecież znasz to z doświadczeni... pokaż więcej
  • Anthony Kiedis
    52. rocznica
    urodzin
    Niesamowitym doznaniem było obserwować, jak od "Nie, nie, ja nie jestem taka" przechodzi do "Proszę pieprz mnie jeszcze".
  • Jarek Szubrycht
    40. rocznica
    urodzin
    Co pomyślelibyście o chłopaku, który w tamtych czasach powiedziałby wam, że właśnie rzucił szkołę, że nie zamierza szukać ciepłej posady w biurze, szkole czy fabryce, bo jego miłością jest film i tylko temu zamierza się poświęcić? Co pomyślelibyście o nastolatku, który po obejrzeniu kilku westernów... pokaż więcej
  • Szymun Wroczek
    38. rocznica
    urodzin
    Co robisz, kiedy tracisz wszystko? Idziesz się utopić? Słabi tak właśnie robią. Silni tak właśnie robią. A tacy jak ty - ni to, ni sio, średniaki, zaczynają pić.
  • Paweł Zych
    34. rocznica
    urodzin
  • Avery Williams
    37. rocznica
    urodzin
    Ludzie wciąż szukają magii, chociaż prawdziwe cuda można odnaleźć w świecie samej natury
  • Lucky McKee
    39. rocznica
    urodzin
  • Dale Carnegie
    59. rocznica
    śmierci
    Wszyscy na świecie szukają szczęścia, a jest jeden tylko sposób, aby je znaleźć. Trzeba kontrolować swoje myśli. Szczęście nie przychodzi z zewnątrz. Zależy od tego, co jest w nas samych.
  • Alfred Jarry
    107. rocznica
    śmierci
    Ubu: To bardzo możliwe, ale ja zmieniłem rząd i ogłosiłem w Dzienniku Ustaw, że się będzie płaciło dwa razy wszystkie podatki, a trzy rady te, które rząd naznaczy później. Przy tym systemie zrobię prędko majątek, wówczas pozabijam wszystkich i wyjadę.
  • William Styron
    8. rocznica
    śmierci
    cały seks jest w mózgu
  • Hoimar von Ditfurth
    25. rocznica
    śmierci

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd