Lubimyczytać.pl to:
społeczność 372 tys. zakochanych w książkach
ponad 663 tys. recenzji
ponad 220 tys. książek
własna biblioteczka
system rekomendacji
Okładka książki Weronika postanawia umrzeć

Weronika postanawia umrzeć

Autor:
szczegółowe informacje
tłumaczenie
Grażyna Misiorowska, Basia Stępień
tytuł oryginału
Veronika decide morrer
wydawnictwo
Drzewo Babel
data wydania
ISBN
9788391723937
liczba stron
224
język
polski
typ
papier
6.17 (14556 ocen i 961 opinii)

Opis książki

Umiera się na wiele sposobów : z miłości, z tęsknoty, z rozpaczy, ze zmęczenia, z nudów, ze strachu...Umiera się nie dlatego by przestać żyć, lecz po to by żyć inaczej. Kiedy świat zacieśnia się do rozmiaru pułapki, śmierć zdaje się być jedynym ratunkiem, ostatnią kartą, na którą stawia się własne życie. Weronika postanawia umrzeć bez wyraźnego powodu, bez żalu i bez patosu. Może dlatego, że szuka...

Umiera się na wiele sposobów : z miłości, z tęsknoty, z rozpaczy, ze zmęczenia, z nudów, ze strachu...Umiera się nie dlatego by przestać żyć, lecz po to by żyć inaczej. Kiedy świat zacieśnia się do rozmiaru pułapki, śmierć zdaje się być jedynym ratunkiem, ostatnią kartą, na którą stawia się własne życie. Weronika postanawia umrzeć bez wyraźnego powodu, bez żalu i bez patosu. Może dlatego, że szukając łatwych rozwiązań, jej życie stało się mdłe, jak potrawa bez przypraw, pozbawione ziarna szaleństwa. A gdzie szukać szaleństwa, jeśli nie w domu wariatów, pośród tych, którzy obdarzeni nim zostali w nadmiarze? Weronika uczy się na nowo życia, poznaje siebie samą, zmartchwywstaje. Weronika chce żyć inaczej...

 

źródło opisu: Wydawnictwo Drzewo Babel, 2000

pokaż więcej

Inne wydania

Polecamy

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie i aktywności czytelników
książek: 1055
louve | 2010-09-29

Czytając to, miałam ochotę napisać nową wersję pod tytułem "Paulo Coelho postanawia umrzeć".

książek: 566
Comaberenices | 2010-04-07
Na półkach: Przeczytane

Druga i ostatnia (co się raczej już nigdy nie zmieni) książka Coelho, jaką przeczytałam. "Głębokie" i "filozoficzne" przemyślenia autora na temat życia, śmierci i miłości, z których w zasadzie nic nie zostaje w pamięci po przeczytaniu ostatnich słów książki. Nieustanne moralizatorstwo z każdą stroną stawało się coraz bardziej irytujące i utwierdziło mnie w przekonaniu, że ten autor nie będzie należał do moich ulubionych.

książek: 493
Ewa-Książkówka | 2011-05-07
Na półkach: Nie posiadam, Przeczytane
Przeczytana: 2008 rok

Fascynację, pisarstwem Paulo Coelho wielu przechodzi niczym grypę…Pojawia się prawie u każdego, zaczyna niewinnie lekkimi objawami, by za chwilę zwalić z nóg i wprawić o dreszcze. W końcu jednak ustępuje, by zniknąć całkowicie i pozwolić o sobie zapomnieć. Zapomnieć, jednak nie na tyle, by nie wiedzieć jakie symptomy jej towarzyszą, ale wystarczająco, by nie potrafić dokładnie opisać bólu głowy jaki nam wtedy towarzyszył.

Gdy ma się za sobą pierwszą lekturę autorstwa P. Coelho myśli się…”o jej, przecież on pisze o tym co czuję, czego pragnę…”. Wpadając w nałóg tej bliskości, którą buduje autor między sobą a czytelnikiem łapczywie spija się kolejne słowa z kolejnych tytułów. Wtem natykamy się na „Weronika postanawia umrzeć”. I cóż widzimy ? Zwyczajną kobietę – żadną tam modelkę czy panią biznesu. Ot, dziewczynę z sąsiedztwa, którą monotonia życia (bo chyba tak to można ująć) popycha do skrajności. Ta zaś w efekcie przynosi pobyt w szpitalu psychiatrycznym. A tam ? Nowi ludzie, nowe doz...

książek: 802
skarbka78 | 2013-12-14
Na półkach: 2013, Zagraniczne, Przeczytane

„Weronika postanawia umrzeć” to rewelacyjna a przede wszystkim bardzo mądra opowieść, którą czyta się jednym tchem. Oprócz tytułowej dziewczyny poznajemy tu losy kilku innych „wariatów” – ich historie, przemyślenia, portrety psychologiczne. Bohaterowie różnią się wiekiem i bagażem życiowym, 65-letnia Mari cierpi na ataki paniki, 20-letni Edward na schizofrenię, 35-letnia Zedka ma depresję. Także autor jest jednym z bohaterów książki. Na przykładzie tych postaci Coelho porusza interesujące zagadnienia, które idealnie trafiają do serca odbiorcy, pięknie ukazują wyobcowanie względem otaczającego świata, ludzi, rodzin. Książka zmusza do refleksji nad sensem istnienia, nad rzeczywistością i marzeniami. To wszystko sprawia, że jest ogromnie prawdziwa, magiczna i ponadczasowa. Polecam wszystkim, bez względu na wiek czy zainteresowania czytelnicze.

książek: 3104
Danway | 2011-03-16
Przeczytana: 04 listopada 2010

Wiele książek napisał Paulo Coelho, ale tylko ta jedna doczekała się ekranizacji. Całkiem niezłej z resztą, jednakże nieco różniącej się od książki, która bardzo przypadła mi do gustu, jak wiele prac Coelho. Pragnę jednak podkreślić, by do książek Coelho podchodzić z dużym dystansem, by nie zagubić w nich siebie.

Główną bohaterką, jak się łatwo domyślić, jest Weronika. Młoda kobieta, która wiedzie zupełnie zwykłe, bezproblemowe życie. Mimo wszystko pragnie się zabić. Nie ma ku temu żadnego konkretnego powodu. Tak po prostu, zwyczajnie. W ten sposób zaczyna się książka.

Jednak Weronikę udaje się uratować, a ona jako niedoszła samobójczyni trafia do znanego domu wariatów, gdzie spotyka szereg różnych indywidualności, z lekarzem na czele. To właśnie tam Weronika na nowo pragnie poznać życie, które wcale nie jest takie złe. Jak wiadomo jakaś wyższa siła rządzi naszym życiem i nie raz ma swoje kaprysy, które nie zawsze są zgodne z naszymi oczekiwaniami. Tak bynajmniej zdaje się nam na p...

książek: 79
Guazz | 2010-08-13

Przewidywalna do bólu, nudna jak Harlequin z kiosku ruchu. Po paru stronach wiedziałem jakie będzie zakończenie, i mimo iż czytanie jej mijało się już wtedy z celem, dokończyłem ją co uważam za okrutną stratę czasu.

książek: 259
Dorota | 2011-02-17
Na półkach: Przeczytane

Sama omal nie umarłam czytając tę książkę.

książek: 1367
Kornelia | 2011-01-12
Na półkach: Przeczytane, 2011
Przeczytana: 07 stycznia 2011

Nigdy nie myślałam, że polubię książki Paula Coelho. Wydawały mi się mdłe i pełne bezsensownych morałów rodem z „Małego Księcia”, którego nie cierpię. Unikałam jego dzieł jak ognia, bo bałam się, że się zawiodę i jednocześnie chciałam „poznać” autora. W końcu bibliotekarka wręcz wmusiła we mnie jedną z lektur Coelho. Dzisiaj bardzo jej za to dziękuję.

Główną bohaterką powieści jest tytułowa Weronika, która decyduje się popełnić samobójstwo. Gwałt na naturze nie został wywołany depresją, ciężkimi wspomnieniami z dzieciństwa bądź inną chorobą psychiczną. Weronika postanawia umrzeć, ponieważ jej życiem zawładnęła rutyna oraz wizja równie nieciekawej przyszłości. W wyniku połknięcia tabletek nasennych nie umiera, jednak trafia do szpitala psychiatrycznego „Villete” z trwałym uszkodzeniem serca. Zostaje jej siedem dni życia. Po raz pierwszy Weronika nabiera chęci do codziennej walki o przetrwanie. Czy nie jest jednak za późno?

Czemu zadowalamy się tylko imitacją życia? Czemu nigdy nie pr...

książek: 192
Łukasz | 2010-08-11
Na półkach: Przeczytane

Żenujące, płaczliwe, pseudofilozoficzne. Takie trzy przymiotniki przychodzą mi na myśl, gdy myślę o tej książce. Coelho gra na najbardziej prymitywnych uczuciach czytelników (czy raczej powinienem rzec czytelniczek) i... I nic. Książka nie reprezentuje sobą żadnych walorów artystycznych ani fabularnych.
Nie polecam nikomu.

książek: 1335
Inka | 2012-06-09
Na półkach: 2012, Przeczytane
Przeczytana: 09 czerwca 2012

Uwielbiam Coelho za jego szczerość i prawdę wobec świata. To jeden z niewielu pisarzy, który wraz z czytelnikiem odkrywa rzeczywistość taką, jaką jest i kompletnie niczego w niej nie zmienia. "Weronika postanawia umrzeć" to kolejna z jego książek natury psychologicznej. Autor zagłębia się w świat tytułowej bohaterki oraz jej przeżyć związanych z życiem "tu" na ziemi. Gdy Weronika postanawia targnąć się na swoje życie, autor przedstawia świat z jej punktu widzenia; nie krytykuje, nie "dokleja" łatek, jest tylko obiektywnym narratorem. Pokazuje monotonię oraz niezrozumienie, które szerzą się dookoła nas. I wciąż powraca do pytania, na które bardzo chce nam odpowiedzieć: dlaczego Weronika chciała popełnić samobójstwo?

Zapewne z opisu książki dowiedzieliście się, że próba samobójcza Weroniki się nie uda. Dziewczynę uda się odratować, mimo to trafi do Szpitala Psychiatrycznego w Słowenii, zwanego przez personel i pacjentów Vilette. Dwudziestokilkuletnia dziewczyna pozna tam smak życia i wo...


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Na półkach
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Samuel P. Huntington
    87. rocznica
    urodzin
  • Tomasz Łubieński
    76. rocznica
    urodzin
  • Jerzy Stuhr
    67. rocznica
    urodzin
    Aktorstwo to nic innego jak umiejętność zapamiętywania w sobie pewnych stanów nerwowych i odtwarzania ich na zawołanie.
  • Ryszard Henryk Kordek
    93. rocznica
    urodzin
  • Alexandra Adornetto
    22. rocznica
    urodzin
    Niektórzy mówią, że i tak nie mamy wpływu na to w kim się zakochujemy - to miłość wybiera nas. Zdarza się i tak, że oddajemy serce komuś, kto jest zupełnym zaprzeczeniem tego, czego - jak nam się wydawało - szukaliśmy w drugim człowieku.
  • Jesper Juul
    66. rocznica
    urodzin
    Pochwała nie buduje u dziecka poczucia własnej wartości. Jeśli rodzice i otoczenie zachowują się tak, jakbyś był mistrzem świata we wszystkim, to kiedy znajdziesz się w prawdziwym świecie możesz doznać szoku. Bo tam przecież znajduje się mnóstwo innych mistrzów świata. Nagle otacza cię tłum ludzi, którzy w swoich rodzinach byli numerem jeden. Rodzice, którzy w ten sposób hodują dzieci, oddają im niedźwiedzią przysługę, bo one później nie potrafią zaakceptować, że życie może sprawiać ból, że człowiek może być rozczarowany i zły. Są jak pianiści, którzy w fortepianie akceptują tylko białe klawisze. To straszna sytuacja, która czyni z dzieci uczuciowe kaleki. Wielu dorosłych, którzy wychowywali się w takich rodzinach, sądzi, że powinni się rozwieść, gdy tylko w małżeństwie pojawią się pierwsze konflikty.
  • Philip Carlo
    65. rocznica
    urodzin
  • Thor Heyerdahl
    12. rocznica
    śmierci
    Nie widzę niczego, co byśmy mogli otrzymać od nich w zamian. (...) Jednakże - powiedział nagle donośnie szef, z ironicznym błyskiem w oku - odwaga i przedsiębiorczość mają również swoją wartość. Pułkowniku Lewis, niech pan im da to wyposażenie!

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd