Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Mama odeszła

Tłumaczenie: Katarzyna Karłowska
Seria: Salamandra
Wydawnictwo: Rebis
7,02 (161 ocen i 21 opinii) Zobacz oceny
10
2
9
20
8
31
7
64
6
28
5
8
4
3
3
5
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Missing Mom
data wydania
ISBN
9788380621084
liczba stron
416
język
polski
dodała
Ag2S

Mama odeszła to książka szczera, intymna, wciągająca i bardzo osobista. „Widzisz kogoś ostatni raz i nie wiesz, że to ostatni raz. Potem wiesz tylko jedno: że wtedy o tym nie wiedziałam. Ale nie wiedziałaś, a teraz jest już za późno. I mówisz sobie: Skąd ja miałam wiedzieć, nie mogłam tego wiedzieć. Mówisz”. Trzydziestojednoletnia Nikki Eaton – niezamężna, seksualnie wyzwolona i samodzielna...

Mama odeszła to książka szczera, intymna, wciągająca i bardzo osobista.
„Widzisz kogoś ostatni raz i nie wiesz, że to ostatni raz. Potem wiesz tylko jedno: że wtedy o tym nie wiedziałam. Ale nie wiedziałaś, a teraz jest już za późno. I mówisz sobie: Skąd ja miałam wiedzieć, nie mogłam tego wiedzieć. Mówisz”.

Trzydziestojednoletnia Nikki Eaton – niezamężna, seksualnie wyzwolona i samodzielna finansowo – raczej nigdy nie myślała o sobie w kategorii córki. A jednak kiedy z dnia na dzień nieoczekiwanie traci matkę, przechodzi ogromną wewnętrzną przemianę. Jeden burzliwy rok, wypełniony przerażającymi zdarzeniami i rozpaczą, przyniesie jej oświecenie, wiedzę, a nawet – niespodziewanie – miłość, która pomoże jej się podźwignąć.

Oates, jedna z najznakomitszych pisarek amerykańskich, z niezwykłą precyzją nakreśliła wciągający i poruszający obraz głębokiego żalu i oczyszczającego smutku, który pozwala spojrzeć na życie inaczej.

Mama odeszła znalazła się na liście stu najważniejszych powieści roku 2005 według „New York Timesa”.

 

źródło opisu: materiały wydawnictwa

źródło okładki: materiały wydawnictwa

pokaż więcej

Brak materiałów.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (605)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 796
Jolanta | 2017-11-24
Przeczytana: 24 listopada 2017

"Istnieje coś takiego jak powieść kryminalna, ale na morderstwie mojej matki, Gwen Eaton, raczej nie dałoby się zbudować takiej powieści" - takie są przemyślenia głównej bohaterki powieści "Mama odeszła". Ta powieść również nie jest powieścią kryminalną, chociaż oparta jest na jednym, ważnym wydarzeniu w życiu głównej bohaterki, stracie bliskiej osoby, matki, która została zamordowana. Samodzielna, dojrzała, ale pogubiona emocjonalnie Nikki Eaton ,po stracie matki powoli uświadamia sobie swoje przywiązanie do rodziny. Wcześniej nigdy nie myślała w ten sposób. Matka żyła swoim życiem, miała przyjaciół, z córkami spotykała się przy większych okazjach, choć zawsze była do ich dyspozycji.
Po jej śmierci przychodzi czas na refleksje, przemyślenia i niestety konieczność porządkowania spraw i rzeczy, które pozostały; zatrzymać, komu oddać, a może sprzedać, co ważne a co nieistotne. Do tego dochodzą emocje i relacje między osieroconymi siostrami. Życie ich ulega całkowitej zmianie,...

książek: 845
Strega | 2014-03-23

W "Mama odeszła" Joyce Carol Oates wykreowała postać trzydziestojednoletniej Nikki Eaton, wyzwolonej i niezależnej młodej kobiety, która po tragicznej śmierci matki musi zmierzyć się z pełną smutku i tęsknoty teraźniejszością. Jesteśmy świadkami jej dojrzewania emocjonalnego, obserwujemy przemianę jaką przechodzi i dzięki talentowi autorki wchodzimy w ten świat uczuć dogłębnie.
Czytałam tę książkę po śmierci bliskich mi osób i widziałam, a raczej czułam, jak doskonały jest warsztat autorki. Zresztą nie bez powodu jest ona laureatką National Book Award oraz wielu innych nagród.
Mnie się podobała i myślę, że każdy, kto doświadczył straty kogoś bliskiego znajdzie w niej coś wartościowego dla siebie.

książek: 203
Arturion | 2016-12-03
Na półkach: Przeczytane

Nie wiem, czy Joyce Carol Oates to kandydatka do Nobla, wiem, że na te nagrody, które otrzymała, zasłużyła po trzykroć.
Tu mamy do czynienia z książką wzruszającą niczym graca i motyka zaskorupiałą glebę naszych uczuć. Od czasu do czasu zdarza się powieść, która potrafi nas przeorać... To właśnie jedna z nich.
Czasem nie zdajemy sobie sprawy, że gdy upadnie filar naszego doświadczenia, mocno zachwieje się konstrukcja naszej osobowości. Śmierć matki to wyrwa nie do załatania w przypadku prawie każdego człowieka, bowiem przy początkach naszej jaźni zwykle jest właśnie ta ciepła obecność. Później losy różnie kierują naszymi krokami, sądzimy, że już jesteśmy w pełni niezależni i nagle... Śmierć matki to dla większości z nas szok z wielu powodów.
No i Nikki znajduje się właśnie w sytuacji opuszczonej córki, choć wydawałoby się, że pewnie kieruje swoim życiem.
I co dalej? Nowe otwarcie. Rok, który kształtuje ją na nowo. Polecam.

książek: 853
Beata | 2010-11-24
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: listopad 2009

Dobra książka.Bije od niej dużo smutku.Ta książka wpadła mi w ręce zaraz po śmierci mojej córki. W pewnym sensie pomogła mi przetrwać ten trudny okres.Dzięki tej książce zdałam sobie sprawę jak łatwo zapominam o swoich bliskich, zatracając się bez reszty w swoim świecie.. A tak prędko możemy ich stracić.Niekiedy na słowo "jutro" już jest za późno.Polecam.

książek: 0
| 2013-08-12

Ciepła, pełna wzruszającej miłości i osamotnienia po tragicznej śmierci matki. Trzydziestokilkuletnia córka, niezależna i niczym nieskrępowana kobieta, po utracie najbliższej osoby, odkrywa na nowo swoją rodzinę. Mając do tej pory wizję idealnej, poukładanej, powoli dociera do głęboko skierowanych tajemnic, i pisze historię od początku. Nie umniejsza to w niczym jej miłości, bo tworząc nowy obraz matki, rodziców, wyjaśnia niedomówienia, usprawiedliwia zachowania i kocha jeszcze mocniej.

książek: 488
Beza | 2018-02-28
Na półkach: Przeczytane

Bardzo wzruszająca i szczera opowieść kobiety, która usiłując poukładać swoje zagmatwane życie musi sobie jednocześnie poradzić z nagłą i tragiczną śmiercią matki.

książek: 744
Mandarynka | 2014-11-13
Na półkach: Przeczytane

Jedna z lepszych książek jakie czytałam - bardzo polecam! Napisana wartkim stylem, wciągająca, bez owijania w bawełnę poruszająca tematy tabu - no ale tym wszystkim, którzy czytali już cokolwiek, co wyszło spod pióra J C O nie muszę chyba tej lektury zachwalać - pisarka, jak niemal zawsze, stworzyła małe arcydzieło.

książek: 432
mbutterfly | 2011-05-25
Przeczytana: 23 maja 2011

Rewelacyjna książka! Bez dwóch zdań dodaję do ulubionych. Lubię styl pisania pani Oates. Wciaga już od pierwszych stron i nie daje się oderwać:)
Polecam!

książek: 530
Bosy | 2012-10-24
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 24 października 2012

Dzieci buntują się wobec rodziców, chcąc jak najszybciej uwolnić się od ich wpływów.
Mama, dopóki jest zdrowa, w pełni sił, nie zwracamy na Nią uwagi, z pobłażliwością słuchamy co mówi, nie bierzemy do siebie co czuje. Żyjemy własnym życiem, z ledwością wyrywamy sobie fragmenty czasu by z Nią być, by chwilę dla Niej poświęcić. Gdy nagle zabierze Ją śmierć, przychodzą wyrzuty sumienia, zastanawiamy się, że właściwie Jej nie znaliśmy, że tak mało spędzaliśmy z Nią czasu...
Próba pogodzenia się z nagłą śmiercią bliskiej osoby, poradzenie sobie ze smutkiem, rozterki i wszystko co wiąże się z życiem przed śmiercią i po...
Polecam i cieszę się, że moja Mamusia jeszcze żyje i że mogę z Nią spędzać każdą wolną chwilę... i nie dopuszczam do siebie myśli, że kiedyś zabraknie Jej obok mnie...

książek: 238
Forget_me | 2012-03-16
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 11 marca 2012

Piękna, bardzo wzruszająca i niezwykle prawdziwa powieść.
Już pierwsze przeczytane słowa każą się zastanowić nad własnym życiem:
'' Widzisz kogoś ostatni raz i nie wiesz, że to ostatni raz. Potem wiesz tylko jedno: wtedy o tym nie wiedziałam. Ale nie wiedziałaś, a teraz jest za póżno. To jest moja opowieść o tym, jak zabrakło mi matki. Któregoś dnia stanie się również twoją opowieścią, twoją niepowtarzalną opowieścią..."
Tracąc bowiem najbliższe osoby w życiu, traci się także część samych siebie.
Zdecydowanie polecam!!! Książka pozwala docenić, to co się ma i daje do myślenia.

zobacz kolejne z 595 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
„O człowieku, który stracił cień“ – publikujemy fragment

„O człowieku, który stracił cień” – najnowsza książka wymienianej wśród kandydatek do literackiej Nagrody Nobla Joyce Carol Oates – właśnie trafia do księgarń. Prezentujemy jej fragment.  


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd