Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Ślepy zabójca

Seria: Kameleon
Wydawnictwo: Zysk i S-ka
7,71 (185 ocen i 22 opinie) Zobacz oceny
10
21
9
43
8
40
7
47
6
20
5
8
4
3
3
3
2
0
1
0
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
The Blind Assassin
data wydania
ISBN
8371509707
liczba stron
622
słowa kluczowe
powieść kanadyjska
język
polski

Inne wydania

Osiemdziesięcioletnia staruszka mieszka w Port Ticonderoga, gdzie przed wojną dominowała jej zamożna niegdyś rodzina. Narzekając na niesprawne ciało i odrzucając pomoc życzliwych osób, Iris myśli o swojej nieprzeciętnej egzystencji i niebezpiecznych czasach w jakich przyszło jej żyć.
Booker Prize za 2000 rok.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Zysk i S-ka, 2002

źródło okładki: http://www.zysk.com.pl/

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (791)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1990
Renax | 2015-09-09
Przeczytana: 08 września 2015

Pisałam to już przy 'Kobiecie do zjedzenia', że moja ocena Atwood oscyluje pomiędzy 7 a 3. Nie mogłam się zdecydować. Wczoraj podołałam wreszcie 'Ślepemu zabójcy', najsłynniejszej książce tej autorki, i chyba już wiem, skąd te moje rozbieżności. Pisarka oscyluje pomiędzy głęboką prozą psychologiczną a tanim wyciskaczem łez. Tutaj, mamy historię Iris i jej siostry Laury. Po tym jak ojciec dziewczynek zaczyna mieć kłopoty finansowe w swojej fabryce guzików, co grozi bezrobociem dla połowy miasteczka - mamy lata 30-te, panują rozruchy i komunistyczne agitacje, niczym z filmu Chaplina 'Modern times' - pomysłem rozwiązującym kłopoty wydaje się ożenienie starszej córki Iris z połowę od niej starszym milionerem Richardem.
Opowieść o życiu i tym jak to czuła Iris przeplata się ze wzmiankami z pracy i dziwną, wewnętrzną narracją Ślepego Zabójcy, znawcy starożytności i zabójcy kobiet.
Książka jest długa, historia Iris przebiega od początku XX wieku, przez kryzys lat 30-tych, następnie...

książek: 1183
Kasiag | 2014-07-22
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam

Uwielbiam takie historie!
Niby wszystko mamy podane na tacy, ale do samego końca tak naprawdę nic nie wiemy.
Narratorką tej opowieści jest Iris, która będąc u schyłku życia dokonuje swoistego z nim rozliczenia. Jest to rozliczenie o tyle bolesne, że pełne tajemnic, które muszą zostać ujawnione i tzw. 'trupów w szafie', które muszą zostać odkryte. Iris nie bawi się w subtelności, choć mam wrażenie, że opisuje nam swoje życie niejako po reportersku, odkładając emocje na bok. Przedstawia fakty, pozostawiając czytelnikowi jej historii, miejsce na komentarz (czy też domysły) między wierszami. Dzięki temu zabiegowi powieść zyskuje na tajemniczości, a Iris jawi się jako osoba twardo stąpająca po ziemi, konsekwentna i w pełni świadoma tego co chce opowiedzieć.
Relacja Iris przeplatana jest powieścią w powieści, czyli rozdziałami ze "Ślepego zabójcy", książki Laury Chase (siostry Iris), wydanej po jej śmierci. Jest to bardzo ciekawy zabieg, który z jednej strony gmatwa całą historię, ale...

książek: 605
Karolina | 2011-10-26
Przeczytana: 26 października 2011

Zaczyna się jak u Hitchcocka: trzęsienie ziemi, a później napięcie rośnie. Od razu dowiadujemy się od głównej bohaterki, Iris Chase Griffen, że jej siostra Laura zabiła się zjeżdżając samochodem z mostu. I tak jest przez całą powieść: wiemy, co się wydarzy, ale nie wiemy jak i dlaczego, więc śledzimy wydarzenia z zapartym tchem, aby poznać wszystkie szczegóły sprzed lat.

Z początku trudno mi było wszystko połączyć, bo książka ma kilka narracji. Pierwszą jest pierwszoosobowa opowieść Iris: zarówno jej borykanie się z obecnym samotnym życiem osiemdziesięciokilkuletniej staruszki jak i ze wspomnieniami sprzed lat (zaczynamy już od dzieciństwa). Ciągłość historii Iris i Laury przerywają wycinki prasowe z różnych okresów XX wieku dotyczące rodzin Chasów i Griffenów, ich życia prywatnego i interesów. I wreszcie książka w książce: dzieło Laury Chase o romansie mężatki z komunistą i autorem tanich powieści science-fiction. Kochanek opowiada o jednej ze swoich opowieści: miłości ślepego...

książek: 649
chiara | 2012-06-02
Przeczytana: 02 czerwca 2012

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Bardzo zgrabnie skonstruowana opowieść o bierności i zakłamaniu, które doprowadza do kilku tragedii. Główna bohaterka Iris u schyłku życia opowiada o swym losie tak, jakby nie dotyczyło to jej samej. Nie dostrzega, że właśnie ona mogła zrobić coś, co uchroniłoby jej siostrę,a potem córkę przed śmiercią. To właśnie Iris jest ślepym zabójcą.

książek: 734
czytankianki | 2016-04-22
Na półkach: 2016, Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 13 kwietnia 2016

Wykorzystując różne rodzaje tekstów Atwood stworzyła wielowarstwowy literacki kolaż – gęsty od znaczeń i zagadek. Rzecz o kobietach, o narzucanych im rolach oraz o maskach, jakie przybierają, aby przetrwać w świecie rządzonym przez mężczyzn. Najciekawsza i najlepsza jest w tym wszystkim powieść w powieści czyli tytułowy „Ślepy zabójca”.
Całość dobra, ale nie bardzo dobra, przynajmniej dla mnie - wolę kilka innych książek Atwood.

książek: 244
Ailith | 2014-08-01
Przeczytana: 01 sierpnia 2014

Po raz kolejny Margaret Atwood udowodniła, że jest wybitną pisarką. Ślepy Zabójca nie jest powieścią "na plażę" - wymaga od czytelnika uwagi i skupienia, skłania do przemyśleń, w efekcie prowadząc do swego rodzaju delikatnego oczyszczenia. To jedna z tych powieści, po których zakończeniu umysł czytelnika na chwil kilka zatapia się w refleksjach.

książek: 2256
BetiFiore | 2013-01-09
Na półkach: Przeczytane, Ulubione
Przeczytana: październik 2012

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Dla mnie jedna z ksiązek niezapomnianych. Bardzo ciekawy styl, który na poczatku moze odrzucac, wydac się zagmatwany i nudny. Ale to tylko złudznie. Nie radzę pochopnie odkładac - satysfakcja gwarantowana.

książek: 117
Hania Archangielska | 2015-04-18
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 18 kwietnia 2015

No więc tym się właśnie różni literatura wysoka. W innym razie nie dałoby się tego przeczytać, bo w zasadzie już w połowie czytania czułam, że drobiazgowe opowieści rozczarowanej i nieszczęśliwej kobiety, która zbliża się ku śmierci w poczuciu kresu życia bez znaczenia są niemalże nieznośne. Okazuje się, że ma jednak do spełnienia pewną misję, a sens tej misji poznajemy przy końcu, choć objawia się on stopniowo wcześniej, w trzech różnych opowieściach.
Opowieść samej Iris Chase Griffen obfituje w nieistotny szczegół, nieistotne uwagi, wręcz infantylne w swym wyrazie, zamiast już raczej geriatryczne, w nużące opisy, które nawet nie są obserwacją socjologiczną, ale to wszystko razem jest właśnie obserwacją socjologiczną, pokazującą pozycję kobiety w pierwszej połowie XX wieku, do czasu tuż po zakończeniu II Wojny Światowej. To pozycja zaciśniętych kolan, zaciśniętych ust, choć z uprzejmym uśmiechem damy z towarzystwa i zaciśniętego mózgu. To pozycja kobiety, która nic nie robi,...

książek: 403
pulcinella | 2010-09-25
Na półkach: Przeczytane

Książka, która ciągle trzyma się w czołówce moich ulubionych, choć czytałam ją parę lat temu i przeżyłam od tego czasu kilka olśnień czytelniczych.

książek: 727
vievioor | 2015-01-24

Wysłuchałam już jakiś czas temu ale muszę przeczytać. Magiczna i zapadająca w pamięć książka.

zobacz kolejne z 781 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Dobrze wyjść z pisarzem: Nagroda Bookera

Fala prasowych informacji i komentarzy odnośnie laureata tegorocznej edycji The Man Booker Prize for Fiction skłoniła mnie do refleksji nad tym, czy prestiż Bookera ma dla mnie znaczenie i dlaczego ma. Przyjrzałam się swoim półkom pod kątem książek uhonorowanych tą Nagrodą. Było naprawdę sporo takich, które wywarły na mnie wielkie wrażenie.


więcej
15 inspirujących pisarek, które warto znać

W zeszłym tygodniu pewien 84-letni amerykański pisarz – konkretnie Gay Talese – znalazł się w centrum zainteresowania mediów społecznościowych. W czasie wykładu, jaki prowadził w Boston University, zapytany o pisarki, które go zainspirowały, odpowiedział: „Żadna”. Dziennikarze i internauci zasypali go nazwiskami autorek, które wobec takiego powinien poznać.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd