Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

W porządku, mamo

Tłumaczenie: Marta Witkowska
Seria: Kameleon
Wydawnictwo: Zysk i S-ka
6,91 (35 ocen i 6 opinii) Zobacz oceny
10
5
9
3
8
4
7
9
6
5
5
6
4
1
3
2
2
0
1
0
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Entering normal
data wydania
ISBN
9788372987389
liczba stron
340
kategoria
Literatura piękna
język
polski

Nigdy nie lekceważ potęgi spragnionego serca. Opal jest samotną matką pięcioletniego Zacka. Wściekła na swojego chłopaka Billego, który nie czuje się odpowiedzialny za ich syna, i na swoich despotycznych rodziców, dziewczyna pakuje rzeczy do samochodu, rzuca kostką do Monopolu i obiecuje sobie, że zatrzyma się dopiero, gdy zużyje trzy baki paliwa. W ten sposób Opal i Zack odnajdują małe...

Nigdy nie lekceważ potęgi spragnionego serca.
Opal jest samotną matką pięcioletniego Zacka. Wściekła na swojego chłopaka Billego, który nie czuje się odpowiedzialny za ich syna, i na swoich despotycznych rodziców, dziewczyna pakuje rzeczy do samochodu, rzuca kostką do Monopolu i obiecuje sobie, że zatrzyma się dopiero, gdy zużyje trzy baki paliwa. W ten sposób Opal i Zack odnajdują małe miasteczko w Massachusetts Normal.
Rose patrzy, jak Opal i Zack wprowadzają się do domu obok. Jest wciąż pogrążona w rozpaczy po stracie swojego jedynego syna, który zginął pięć lat temu w wypadku samochodowym. Te dwie kobiety różni wszystko, a jednak, gdy Opal grozi utrata Zacka, Rose przekonuje się, że nie może patrzeć bezczynnie - Rose wie bowiem, co to znaczy utracić kogoś, kogo kochasz nad wszystko.

Anne LeClaire pracowała jako prezenterka radiowa, dziennikarka, felietonistka i aktorka. Zaczęła pisać w 1983 roku. Dziś jest uznaną autorką wielu bestsellerów i prowadzi zajęcia creative writing. Twierdzi, że zawsze opowiadała niestworzone historie i jest zachwycona tym, że to, za co strofowano ją w dzieciństwie, dziś przynosi jej pieniądze i nagrody.
Matka dwójki dorosłych dzieci, żona pilota marynarki i pilotka. Aktualnie mieszkają z mężem w Cape Cod wraz z jednym czarnym kotem i szesnastoma kurami.

Jeśli kochasz nastrój powieści Anne Tyler, ta książka jest stworzona dla ciebie-Piękna.
"Daily Mirror"

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (71)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 664
Scarlett | 2010-10-14
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 14 października 2010

Sama nie wiem, czego spodziewałam się po tej książce.
Wiem, że szczytem głupoty jest ocenianie danej pozycji na podstawie okładki, niemniej jednak ja tak właśnie zrobiłam. Zaciekawiła mnie strona tytułowa i stwierdziłam, że "to musi być coś warte przeczytania."
Patrząc z perspektywy czasu... czy ja wiem, czy było?
W sumie książka niezła, ale nie rzuca na kolana.
Oto Opal, młoda, samotna matka dochodzi do wniosku, że nie będzie żyć pod kloszem rodziców. Zabiera więc trochę swoich rzeczy, kilkuletniego synka i małą sumę gotówki, po czym ulatnia się z domu. Przemierza Stany Zjednoczone, szukając swojego miejsca na ziemi. Niedługo później osiada w prowincjonalnym miasteczku, gdzie jej losy splatają się ze starszą, zgorzkniałą kobietą. Zaprzyjaźniają się. Sielanka zostaje przerwana, gdy jeden z bohaterów nagle umiera, a na domiar złego do życia Opal wkracza ojciec dziecka, z zamiarem odebrania jej syna. Sytuacja zaognia się, gdy na jaw wychodzi parę niewygodnych faktów, oliwy do...

książek: 65
Czarna | 2014-05-02
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 01 maja 2014

Czytało się przyjemnie, spokojnie, aż za spokojnie. Tematyka, tytuł wydał się ciekawy, ale powieść pozbawiona jest akcji. Przez ponad połowę książki nic się nie dzieje, proza życia codziennego młodej matki samotnie wychowującej dziecko, oraz kobiety pogrążonej w żałobie po śmierci syna.
Czytając tę pozycję, ma się wrażenie jakby dobra koleżanka opowiadała nam o sowich problemach, że nie wyszło jej z partnerem z którym ma dziecko, wyjechała z dala od niego a teraz on domaga się praw do syna.
Na okładce książki widnieje piękne zdanie ,, Nie lekceważ potęgi spragnionego serca" Intrygujące, ale lekko nie pasuje do tej opowieści.

książek: 359
Karolina Kuźniewska | 2011-10-06
Na półkach: Posiadam, Przeczytane

Oczekiwałam po tej książce jakichś głębszych emocji.. Co prawda czytało się dość przyjemnie i szybko, mimo, że nie było zbyt zaskakujących i zachwycających momentów. Typowa książka na samotność i nudę ;)

książek: 2320
Kamulka84 | 2011-05-14
Na półkach: Powieści, Przeczytane
Przeczytana: 14 maja 2011

Prosta, nie wymagająca wysiłku intelektualnego opowiastka, która z każdym rozdziałem zapowiada jakiś niesłychany zwrot akcji, który jednak praktycznie nigdy nie następuje. Czyta się łatwo i szybko.

książek: 344
Camomile | 2015-09-18
Na półkach: Przeczytane

Zaskakujące zakończenie, naprawdę świetna książka. :)

książek: 739
diamentowalady | 2016-07-02
Na półkach: Przeczytane
książek: 107
Sonia Kozubik | 2016-06-27
Na półkach: Przeczytane
książek: 47
Martyna | 2016-04-24
Na półkach: Przeczytane
książek: 2109
Asia | 2016-04-11
Na półkach: Przeczytane
zobacz kolejne z 61 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd