Cztery dramaty.

Tłumaczenie: Wiesław Juszczak
Wydawnictwo: słowo/obraz terytoria
8 (3 ocen i 1 opinia) Zobacz oceny
10
0
9
1
8
1
7
1
6
0
5
0
4
0
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788379080427
liczba stron
640
język
polski
dodała
warszafka

W 1943 roku Ada Eliot Sheffield w liście do brata wspominała jego dziecięcą wrażliwość na rytm usłyszanych fraz. Powstający wówczas poemat Cztery kwartety był według niej dziełem, w którym – jak w zabawach braciszka – „myśl o rytmie wyprzedza słowa”. Osobliwa muzyczność języka towarzyszy również dramatom autora Ziemi jałowej. W zamyśle krytycznym Eliota muzyka miała rozszerzać możliwości...

W 1943 roku Ada Eliot Sheffield w liście do brata wspominała jego dziecięcą wrażliwość na rytm usłyszanych fraz. Powstający wówczas poemat Cztery kwartety był według niej dziełem, w którym – jak w zabawach braciszka – „myśl o rytmie wyprzedza słowa”. Osobliwa muzyczność języka towarzyszy również dramatom autora Ziemi jałowej. W zamyśle krytycznym Eliota muzyka miała rozszerzać możliwości poezji, prowadzić do „formy bardziej pojemnej”. Za pomocą tej właśnie formy opowiedziana jest historia małżeństwa Chamberlayne’ów (Cocktail party, 1949), dzieje zapomnianego i rozpoznanego po latach dziecka (Zaufany sekretarz, 1954) czy też rzecz o spotkaniu kolegi z burzliwej młodości u schyłku życia (Mąż stanu, 1958). Choć w każdej z tych sztuk można rozpoznać echa tragedii antycznych Eurypidesa, Ajschylosa czy Sofoklesa, T.S. Eliot pozostaje jednak – jako dramatopisarz i jako człowiek – przede wszystkim poetą. Znakomity przekład Wiesława Juszczaka pozwala polskiemu czytelnikowi doświadczyć w pełni ten fenomen.

 

źródło opisu: terytoria.com.pl

źródło okładki: terytoria.com.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (1)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 970
warszafka | 2017-09-03
Przeczytana: 03 września 2017

Późne dramaty poetyckie Eliota – to modernizm w pełnej krasie, lecz zarazem już w zmierzchu. Widać w nich wyraźnie zalety i wady, jakimi autor obdarza tekst literacki przez przetwarzanie w nim starych mitów w utajniony sposób. Pełno w nich odniesień do tragedii antycznych, co może być zaskakujące, zwłaszcza, że czasami utwory te nazywano komediami salonowymi. Są tu odwołania do „Orestei” Ajschylosa, „Alkestis” Eurypidesa i „Iona” tegoż Eurypidesa.

W tej niełatwej w odbiorze formie autor podejmuje tematy ważne od zarania ludzkości i te związane z frustracjami nowoczesnego człowieka – o rozchwianu i niepewności własnej tożsamości, poczuciu winy i traumach, o nieoczywistości relacji międzyludzkich i hipokryzji konwenansu, o opresyjności formy; o grze pozorów i świadomości fałszu maski przywdziewanej na użytek świata.

Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Zapisując się na newsletter zgadzasz się na otrzymywanie informacji z serwisu Lubimyczytac.pl w tym informacji handlowych, oraz informacji dopasowanych do twoich zainteresowań i preferencji. Twój adres email będziemy przetwarzać w celu kierowania do Ciebie treści marketingowych w formie newslettera. Więcej informacji w Polityce Prywatności.
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd