Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Dawca

Tłumaczenie: Piotr Szymczak
Cykl: Dawca (tom 1)
Wydawnictwo: Media Rodzina
7,44 (703 ocen i 107 opinii) Zobacz oceny
10
77
9
108
8
145
7
210
6
91
5
49
4
8
3
9
2
3
1
3
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Giver
data wydania
ISBN
9788372780773
liczba stron
206
słowa kluczowe
Dawca, Lois, Lowry, fantastyka
kategoria
Literatura piękna
język
polski

Inne wydania

W świecie Jonasza wszystko jest doskonałe: nie ma bólu, przemocy ani cierpienia, nie trzeba podejmować decyzji ani dokonywać wyborów. Nie ma też barw, muzyki ani uczuć. Obowiązuje tu ścisły regulamin, którego nikt nie waży się łamać. Każdy zna przypisaną mu rolę w społeczeństwie i wykonuje ją perfekcyjnie. Dwunastoletni Jonasz ma właśnie otrzymać swoją i rozpocząć szkolenie. Wtedy dowiaduje...

W świecie Jonasza wszystko jest doskonałe: nie ma bólu, przemocy ani cierpienia, nie trzeba podejmować decyzji ani dokonywać wyborów. Nie ma też barw, muzyki ani uczuć. Obowiązuje tu ścisły regulamin, którego nikt nie waży się łamać. Każdy zna przypisaną mu rolę w społeczeństwie i wykonuje ją perfekcyjnie. Dwunastoletni Jonasz ma właśnie otrzymać swoją i rozpocząć szkolenie. Wtedy dowiaduje się czegoś, co nim wstrząsa i burzy tak mozolnie wypracowany ład jego świata.

 

źródło opisu: Media Rodzina, 2003

źródło okładki: Media Rodzina

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (7116)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 2261
onika | 2012-12-08
Na półkach: Przeczytane, Powieści
Przeczytana: grudzień 2012

"Dawcę" pożyczyła mi siostra mówiąc: Musisz przeczytać, to przepiękna książka. Z okładki dowiedziałam się, że jest to "Orwellowski Rok 1984 dla dzieci". I większość recenzji, jakie przeczytałam, mówiła, że to piękna książka, która otwiera oczy na wiele rzeczy. I owszem, "Dawca" jest Orwellowski, i dobrze by było, gdyby "młodsza młodzież" po niego sięgnęła. Ale dla mnie była to jedna z najsmutniejszych książek, jakie przeczytałam. I nawet nie chodzi o ten ujednolicony świat bez kolorów, muzyki i książek, w którym zamiast rodzin są komórki rodzinne, a człowiek nie może decydować sam o sobie. Taka wizja jest przygnębiająca, ale nie jest wcale nierealna, jeśli spojrzymy na ilość osiedli strzeżonych, jakie są teraz wszędzie budowane i sposób pracy w korporacjach. Smutna jest postać Jonasza, jeszcze smutniejsza jest postać Dawcy i sytuacja, w której obaj się znaleźli, nie mając żadnego prawa do wyboru. I smutna jest bezrefleksyjność obywateli społeczności Jonasza, którzy wypełniają...

książek: 886

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

„Zanim urodziłeś się ty, zanim urodziłem się ja, nim urodził się poprzedni Odbiorca i tak dalej i dalej wstecz.”
Kolejna wizja przyszłości. Jednolitość. Bezpieczeństwo. Niewiedza. Brak wyboru. Brak przeszłości. Brak wspomnień...

Wizja przyszłości jest niedoskonała w opisie autorki. Egzystujemy nie znając najprostszych czynników jakim np. jest miłość. Nie ma kolorów, nie ma samodzielnego wyboru. Wszystko jest już z góry zaplanowane.
Jonasz – nasz główny bohater – któremu przydzielono pracę Dawcy Pamięci na ceremonii dwunastolatków jest tylko małym chłopcem, na którym zawiśnie wiedza przeszłości. Dowie się co to śnieg i zacznie widzieć kolory, doświadczy rzeczy szczęśliwych, jak i tych smutnych. Oraz przeciwstawi się dotychczasowym zasadą - tylko że na szali stoi jego życie.

Wspaniała książka! Wywarła na mnie bardzo dobre wrażenie, z przyjemnością ją czytałam. Jest króciutka i napisana zgrabnym piórem. Delikatnie psychologiczna – daje nam się zastanowić gdzie zmierza przyszłość....

książek: 442
MarCyśka | 2016-06-01
Na półkach: Przeczytane, Mam! 😍🤓
Przeczytana: 01 czerwca 2016

Bardzo dobrze, że dostałam w prezencie wszystkie cztery tomy "Dawcy". (Dziękuję Tomuś!) ♥

Książka jest bardzo dobra! Ukazuje nam szare, pozbawione barw społeczeństwo, w którym nie ma miejsca na uczucia, a człowiek żyje według z góry zaplanowanego schematu nie wiedząc nawet, co oznacza słowo "wybór".
Dwunastoletni Jonasz zostaje przydzielony do bardzo ważnej rzeczy, zostaje Odbiorcą Pamięci. Dzięki Dawcy poznaje np. co to miłość, ból, wojna, prawdziwe szczęście... Zaczyna widzieć otaczający go świat w kolorach, świat, który wydaje mu się być jednym wielkim oszustwem..
Koniec książki dla niektórych może wydawać się banalny, ale jeśli się nad nim dłużej zastanowi, można go zinterpretować w różny sposób.

Podsumowując, książka bardzo mi się podobała i zaraz lecę czytać kolejny tom!
Polecam czytelnikom w każdym wieku :)

książek: 1011

Dziwię się sobie, że jako wielbiciel wszelkiej dystopijnej tematyki, nie sięgnęłam do tej pory po tę książkę, która jest jedną z wcześniej wydanych pozycji, przed tym całym szałem jaki zapoczątkowały Igrzyska Śmierci. Uważam tę przygodę za udaną, chociaż pozostawiła mnie z totalnym niedosytem.

Autorka ukazuje społeczeństwo, które w swoim dążeniu do jednakowości stało się wypranym z wszelkich uczuć tworem. Wszystko tam jest ściśle uregulowane, trzeba się odpowiednio zachowywać, wysławiać… Świat pozbawiony został wszelkich emocji, a nawet kolorów! W tym czarno-białym społeczeństwie ludzie tworzą komórki rodzinne, dzieci rodzone są przez wybrane kobiety i przydzielane do swoich rodzin, a w wieku 12 lat każdy osobnik dostaje wybraną dla niego pracę, którą zajmuje się aż do starości i do ’zwolnienia’. W takim świecie żyje Jonasz, chłopiec, który został mianowany na kolejnego odbiorcę pamięci.

Dość przerażająca wizja świata, ludzie bezwolni jak małpki w cyrku, w dążeniu do...

książek: 1206
annaroza | 2016-08-04
Przeczytana: 01 sierpnia 2016

UWAGA! Wciąga.
Książkę kupiłam i odłożyłam na półkę. Miałam zamiar zabrać się za nią po przeczytaniu kilku innych pozycji, ale córka stwierdziła, że książka jest super. Sięgnęłam po nią jak tylko skończyłam poprzednią pozycję i nie mogłam się oderwać. Powieść jest cudowna i pięknie napisana, choć po prostu smutna. Niestety życie w świecie Jonasza, mimo że uporządkowane i bezproblemowe, trudno nazwać radosnym.

książek: 694
Izabela Pycio | 2016-08-05
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 05 sierpnia 2016

"Masz zdolność widzenia rzeczy, których nie widzą inni. Zobaczysz je, kiedy już odbierzesz wspomnienia. A wtedy nabierzesz mądrości. Wraz z kolorami. I nie tylko kolorami."

Przyznaję, że miałam ogromną chęć na zapoznanie się z tym cyklem, tym bardziej, że film odebrałam pozytywnie, a jak to zwykle bywa książkowy pierwowzór bywa zazwyczaj lepszy. Nie inaczej było i w tym przypadku, powieść wspaniale przeniosła mnie do wykreowanego świata, tak bardzo odmiennego i niepokojącego w swoim przesłaniu. Dominuje w nim jednakowość i powierzchowność, równorzędność i przewidywalność, nie zdarzają się rzeczy zaskakujące czy niezwykle. Wszystko jest mocno zrównoważone, ludzie nie dzielą się wspomnieniami, nie cierpią, nie czują smutku czy bólu, nie ma konfliktów, ale równocześnie zabrano im głębokie emocje, uczucia, miłość, przyjaźń, nienawiść, wrogość i niechęć. Życie jest bardzo uporządkowane i z góry określone, bez barw, muzyki, sentymentów i przeszłości, ale także bez smutku, zawiedzenia i...

książek: 594
creatures | 2014-08-28
Przeczytana: 27 sierpnia 2014

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

A GDYBY TAK PRZESTAĆ ODCZUWAĆ EMOCJE?

Pierwszy raz złamałam moją główną zasadę Mola Książkowego.
Największa zbrodnia.
Poszłam do kina na ekranizację przed przeczytaniem książki .
No, i dostałam nauczkę.
Nigdy, PRZENIGDY nie złamcie tej rzetelnej zasady.
Film zmiażdżył moje uczucia. Oglądałam i błagam reżysera, żeby to się nie skończyło w takim momencie. Tak dla waszej uciechy. Skończył się w tym momencie. Na szczęście kino jest koło galerii co oznacza, że od razu zakupiłam Dawcę. Na tym momencie mogę powiedzieć, że skończyła się moja radość. Film nie jest nawet w małym drobiażdżku podobny do powieści.
W ekranizacji była miłość między Fioną a Jonaszem. Po pierwsze w książce mieliśmy dwunastolatków a nie młodzież. Czyli co tu mówić o uczuciach dzieci? Przyjaciel Jonasza, Aszer w filmie został pilotem a oryginalnie był zastępcą kierownika do spraw rekreacji. Fionie tak samo zmienili pracę. Szkoda słów. Gdy czytałam książkę przeżywałam tak wielkie rozczarowanie. Myślałam, że jeśli...

książek: 2319
Rose | 2014-05-17
Przeczytana: 17 maja 2014

Dawca jest niesamowitą książką. Sposób, w jaki stopniowo coś idealnego staje się największym koszmarem- to powolne oddzieranie kolejnych warstw iluzji- jest mistrzowskie. Nie wiem, czy jest na to lepsze słowo, więc użyję właśnie tego. Styl Lowry, to, jak uważa ze słowami i jak trafne i uderzające są wątki, które formułuje jest wręcz niesamowite.
Łał. Coś fantastycznego. Jak każda dobra antyutopia- przerażająca w swoim realizmie.

książek: 589

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

"Dawca" to cienka, a zarazem świetna i pouczająca książka. Autorka przedstawia nam kolejną przerażającą wizję przyszłego świata. Wyobraźcie sobie bowiem świat, w którym nie ma: kolorów, muzyki, uczuć, nie można podejmować też decyzji, nie ma wyboru, nie ma prawdziwych rodzin... To straszne! - pomyślałem sobie czytając opis z tyłu okładki. Niestety właśnie w takim świecie żyje pierwszoplanowy bohater tej książki - dwunastoletni Jonasz. Głównego bohatera poznajemy w ważnym momencie: będzie przechodził ceremonię "dwunastolatków". Ta oto ceremonia jest prowadzona przez lokalne władze, które zadecydują o przyszłości każdego dwunastolatka np. co będzie robił, gdzie będzie pracował itp. Podczas ceremonii Jonasza spotyka duże wyróżnienie: będzie "odbiorcą pamięci". Podczas szkolenia główny bohater dowie się jednak, że świat jest całkiem inny... Książka mocno mną wstrząsnęła, myślę że nigdy nie zapomnę Jonasza.

książek: 1351

Na początek chciałam napisać o pomyśle na powieść. Dzisiaj nikt tego oryginalnym nie nazwie(chociaż zakończenie zasługuje na taki przymiotnik), ale pamiętam o dacie wydania powieści. Zresztą dzisiaj już tak wiele powstało powieści o antyutopii, a ten pomysł i tak mi się spodobał i uważam go za bardzo dobry.
Powieść jest bardzo krótka i czyta się bardzo szybko, ale podobało mi się opisywanie zwyczajów i zasad, jakie panują w tej dziwnej, nie odczuwającej uczuć społeczności.
Powieść nie jest idealna, skierowana do młodszych widzów, ale mimo to odczułam ją jako ciekawą, dobrze napisaną historię o chłopcu, który zawalczył o prawdę i realne, pełne uczuć życie.
Jeżeli szukacie powieści skierowanej do młodzieży, osadzonej w dystopijnym świecie to zdecydowanie polecam wam „Dawcę”, szczególnie jeżeli myślicie o przeczytaniu takiej powieści jak „Niezgodna” :P

zobacz kolejne z 7106 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Ile zajmie przeczytanie książek z półki Chcę przeczytać?

Zapewne macie spore stosy nieprzeczytanych książek. Ja w każdym razie mam. W dodatku od czasu, kiedy czytam także na Kindlu, mam stosy książek koło łóżka i wirtualne stosy książek na czytniku. Zastanawialiście się kiedyś, ile czasu zajmie wam przeczytanie tych książek, które znajdują się na waszych stosikach lub na półce chcę przeczytać?


więcej
100 książek dla dzieci, które trzeba przeczytać raz w życiu (wg Amazona)

Po liście 100 książek, które musisz przeczytać raz w życiu, Amazon przygotował kolejną listę. Tym razem znalazły się na niej książki dla dzieci, choć adresatami listy mogą być także dorośli, którzy chcieliby nadrobić ewentualne zaległości z dzieciństwa.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd