Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Zgłosuj na książki roku 2017

Miłość w czasach zarazy

Tłumaczenie: Carlos Marrodán Casas
Seria: Salsa
Wydawnictwo: Muza
7,31 (8248 ocen i 482 opinie) Zobacz oceny
10
732
9
1 362
8
1 620
7
2 422
6
1 054
5
640
4
155
3
188
2
27
1
48
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
El amor en los tiempos del colera
data wydania
ISBN
837200837X
liczba stron
437
język
polski

Miłość w czasach zarazy, napisana przez Gabriela Garcię Marqueza z ogromną czułością, humorem i wyrozumiałością, to niezwykła powieść o miłości, która okazuje się silniejsza od samotności, od fatum i od śmierci. Jest to historia uczucia niewydarzonego bękarta i poety Florentino Arizy oraz trzeźwej, rozsądnej Ferminy Dazy, spełniającego się po półwieczu oczekiwania. Oboje przechodzą przez...

Miłość w czasach zarazy, napisana przez Gabriela Garcię Marqueza z ogromną czułością, humorem i wyrozumiałością, to niezwykła powieść o miłości, która okazuje się silniejsza od samotności, od fatum i od śmierci. Jest to historia uczucia niewydarzonego bękarta i poety Florentino Arizy oraz trzeźwej, rozsądnej Ferminy Dazy, spełniającego się po półwieczu oczekiwania. Oboje przechodzą przez wszystkie kręgi miłości młodzieńcze zadurzenie, małżeństwo z rozsądku, szalone namiętności, miłości idealizowane i ulotne pragnienia cielesne. Ta niespotykana w dotychczasowej twórczości Garcii Marqueza tematyka i tonacja przesporzyła pisarzowi miliony nowych czytelników na całym świecie.

 

źródło opisu: Okładka

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 14
StaszekCzyta | 2016-02-16
Przeczytana: 16 lutego 2016

Fabuła książki zdecydowanie koncentruje się wokół miłości. Mamy tutaj do czynienia z różnymi sposobami przeżywania tego wzniosłego uczucia: od różnego rodzaju miłości romantycznej po liczne odmiany miłości racjonalnej. Nie jest to jednak ani średniej klasy ani w ogóle romansidło, ale racjonalna opowieść, która stopniowo się rozwija. Werter, Wokulski, czy Don Juan to tylko niektóre skojarzenia, które przywodzi na myśl lektura. Wyjątkowe jest jednak to, że wszystkie te skojarzenia nasuwają się nam przy lekturze jednej książki, ponieważ autor podjął się próby poszukania i zarysowania jak najpełniejszego obrazu miłości.

Opowiedziano historię życia wielu ludzi, co bez wątpienia świadczy o olbrzymiej wyobraźni autora. Ucierpiała na tym nieco akcja, która momentami wyraźnie zwalnia i jeśli czytelnik zdążył nasycić się już miłosnymi perypetiami bohaterów i kolejne ich przygody nie ciekawią go już tak bardzo, to chwilami może go dopaść znudzenie.

Ale czy rzeczywiście jest to wyłącznie książka o miłości? W moim przekonaniu równie dobrze można ją czytać jako relację pomiędzy ludzkim szczęściem i człowieczą wolnością. To drugie zostało nam dożywotnio przydzielone. Natomiast w kierunku tego pierwszego dożywotnio zmierzamy. Staranie nakreślone sylwetki postaci, które poznajemy niemal od kołyski po grobową deskę, wydają się eksponować niemożliwą do pogodzenia relację między nauką wolności (wybór, coś pozornie obiektywnego) i nauką szczęścia (coś pozornie subiektywnego). Wkrótce ludzie starający poradzić sobie z tą tragiczną dychotomią odwracają ten porządek wybierając(!) szczęście i poddając się(!) losowi. W tej książce szczęście, oczywiście, utożsamione zostało z miłością a wolność (wybór) z ustosunkowaniem się do niej. Tyle jednak możliwych postaw ustosunkowujących się do tego problemu, co postaci przedstawionych w książce. Jedynym człowiekiem, który zdaje się, że zgłębił tajemnicę złotego środka, jest dr Urbino. Doprawdy? Kilkukrotnie w książce będziemy mogli nabrać co do tego wielu podejrzeń. Czy nie okaże się to wyłącznie grą pozorów a to za sprawą jego przesadnej religijności, później słów jego żony, aż wreszcie czynów samego doktora? Ty, czytelniku, zdecydujesz.

W książce bardzo wyraźnie postawiona została także kwestia czasu w ogóle, a przede wszystkim temporalności bytu ludzkiego oraz jego postrzeganie czasu, o czym można by tu sporo napisać.

Kolejny bardzo silny motyw to samotność. A raczej opowieść o tajemnicy samotności wypływającej z nieprzeniknionej natury naszych zmysłów – emocji, wspomnień, aktualnych (siłą rzeczy samotnych) doznań. Czy miłość jest jedyną siłą, która może wyswobodzić nas z tej koniecznej, wynikającej z naszej ludzkiej konstytucji, samotności? Odpowiedź wydaje się być twierdzącą, bo prawdziwa miłość to tajemnica, której doznać mogą wyłącznie dwie osoby. Na zawsze.

Książka napisana została bardzo dobrym językiem. Obrazy odmalowywane słowem są konkretne i przystępne. Rytm słowa jest przyjemny i szybko się w niego wpada. 3/4

Jeżeli chodzi o treść, to miejscami odnosiłem wrażenie, że pewnych rzeczy było odrobinę za dużo a o innych zbyt często. Mam tutaj na myśli to, że wiele prozaicznych wypadków zostało przedstawionych w dość rozbudowany, żeby nie powiedzieć rozwlekły sposób. Pomimo tego zarówno w trakcie lektury, jak i po jej zakończeniu nachodzą czytelnika liczne refleksje. 3/4

Walory dodatkowe? W skrócie – po przeczytaniu ma się wrażenie przeżycia kawałka cudzego życia, a o to w tej zabawie przecież chodzi. Dlatego dodam 1 punkt.

7/10

Warto.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Czarny amulet

Czarny amulet, to książka, przy której miałam wrażenie, że jest pisany przez kogoś innego nić Księga luster. Autor wprawdzie nadal trzyma się prostego...

zgłoś błąd zgłoś błąd