Dzieci Jerominów

Wydawnictwo: Pojezierze
8,76 (38 ocen i 11 opinii) Zobacz oceny
10
12
9
15
8
4
7
5
6
1
5
1
4
0
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Die Jeromin Kinder
data wydania
ISBN
8370022200
liczba stron
738
język
polski
dodał
hoobson

"Pan von Balk, siedząc już w swej bryczce o wysokich kołach, w płaszczu sięgającym kostek, nachylił się do Jonsa. — Musimy zawsze tak żyć — rzekł — jakbyśmy mieli w ręku właściwy klucz. Nie wiemy, czy będzie on pasował, ale prawdopodobnie po to tylko tu jesteśmy, Jons, by próbować. I uśmiechnął się do niego, trochę kpiąco i trochę smutnie, podniósł bicz i zniknął w chmurze pyłu."

 

źródło opisu: Pojezierze, 1986

źródło okładki: skan autorski

Brak materiałów.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (154)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1222
K_Schmidt | 2015-01-17
Na półkach: Przeczytane, Prusy, 2014
Przeczytana: 04 stycznia 2015

Ta książka z pewnością nie jest pospolita. Błyszczy jako kunsztownie obrobiony brylant sztuki słowa. Ba, pełno w niej mądrości i głębi. Pełność tę odczuwam jednak jako przepełnienie.
„Dzieci Jerominów” są arcydziełem jednego nastroju, depresyjnym zapętleniem, gdzie wszyscy i wszystko jest jakby naznaczone (bardziej pobłogosławione, czy może przeklęte?) krajobrazem Prus Wschodnich, ich przestrzenią i duszą: mistycznie rozległe, poetycznie surowe, stoickie jak równina, znużone jak łagodny półmrok sosnowego boru, cierpliwe jak polne kamienie i cykliczne jak bytowanie ziemi-karmicielki. W przeciągu kilku setek stron swej opowieści naciskał autor te same klawisze, wygrywał sam refren – refren, owszem, poruszający, niezwykły, ale nie mający poza sobą odmiany i urozmaicenia. Jedynie w ostatnim tomie, kiedy wszystko coraz prędzej zmierza ku końcowi, wymownie zabrzmiało parę niespodziewanych tonów, które wcześniejszą powtarzalność przesunęły z pierwszego planu w tło.
Bohaterowie, chociaż...

książek: 114
Srebroni | 2010-11-26
Na półkach: Przeczytane

Zbyt wiele trzebaby zapisać ochów i achów. Warto!

książek: 118
Kasia | 2010-05-26
Na półkach: Mazuriada, Przeczytane
Przeczytana: marzec 2010

Mazurski epos opiewający Mazury, zwyczaje, piękną naturę dawnych Prus Wschodnich.

książek: 1
Anna Wiecek | 2012-06-19
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Czytałam chyba ze 20 razy, jest to dla mnie jedna z najpiękniejszych książek o życiu i o czasie minionym.

książek: 289
Apolinary | 2014-12-21
Na półkach: Przeczytane, Ulubione
Przeczytana: 03 grudnia 2014

To jedna z dobrych, szlachetnych książek, których może nie czyta się łatwo, ale po przeczytaniu których życie wydaje się bogatsze i pełniejsze.

książek: 4
Vivarium | 2011-09-16
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 09 września 1993

Wspaniały epos mazurski. Do przeczytania zachęcił mnie... Zbigniew Nienacki w "Panu Samochodziku".

książek: 96
Marek Tryliński | 2017-07-20
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 20 lipca 2017

Rewelacyjna książka. Smutna, ale prawdziwa mini zakończona optymistycznie :)

książek: 88
leszel | 2013-07-29
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: lipiec 2013

Filozoficzno-bajkowo-religijny poemat o życiu, postawach, ideach. Czyta się nielekko. Dla kogoś kto lubi takie tematy pewnie perełka. Dla przeciętnego czytelnika trudna książka, którą czyta się długo i znojnie. Każdy ocenić musi sam.

książek: 147
maciek | 2012-12-24
Na półkach: Chcę przeczytać

Rekomendacja: Bałtroczyk

zobacz kolejne z 144 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd