Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
6,56 (299 ocen i 15 opinii) Zobacz oceny
10
12
9
24
8
41
7
96
6
46
5
53
4
9
3
15
2
1
1
2
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Grand testament
data wydania
ISBN
8320546923
liczba stron
96
kategoria
klasyka
język
polski

Inne wydania

Ukazuje uczucia człowieka żyjacego u schyłku średniowiecza. Powstał po wyjściu poety z więzienia paryskiego. Jest to pożegnanie ze światem i swoisty rachunek sumienia. Pojawia się literacki bohater, którego nie było do tej pory w literaturze. Średniowiecze nie znało bohatera przeciętnego, niczym się niewyróżniającego. W utworze odnaleźć można Topos ubi sunt w powtarzającym się refrenie "Ach,...

Ukazuje uczucia człowieka żyjacego u schyłku średniowiecza. Powstał po wyjściu poety z więzienia paryskiego. Jest to pożegnanie ze światem i swoisty rachunek sumienia. Pojawia się literacki bohater, którego nie było do tej pory w literaturze. Średniowiecze nie znało bohatera przeciętnego, niczym się niewyróżniającego.
W utworze odnaleźć można Topos ubi sunt w powtarzającym się refrenie "Ach, gdzie są niegdysieysze śniegi". Jest to sentencja, maksyma Villona. Wyraża tęsknotę za minionym czasem. W balladzie O paniach minionego czasu, która jest częścią Wielkiego testamentu, zawarta jest idea przemijania oraz niemożności powrotu - memento mori ("pamiętaj o śmierci"). Są także nawiązania do danse macabre, czyli tańca śmierci. Śmierć jest wszechwładna, wszechobecna, niespodziewana, okrutna. Przeważa naturalistyczne przedstawienie człowieka i śmierci. Pojawia się również motyw skatologiczny.

 

źródło opisu: opis autorski

źródło okładki: zdjęcie autorskie

pokaż więcej

książek: 227
Veronica_Franco | 2012-06-12

"Ach, gdzie się podziały niegdysiejsze śniegi?"

Francois Villon, barwna postać średniowiecznych czasow. Poeta i rozbójnik. Rubaszny bard, a zarazem melancholijna dusza.
"Wielki Testament" to świadectwo swojej epoki, a jednocześnie utwór, który, poprzez nasycenie autobiograficznymi wątkami, wybiega poza nią.

Dzieło to w mojej opinii jest dość nierówne, miejscami wyjątkowo trudne do przebrnięcia, a to głównie ze względu na archaiczny język i pojawiające sie licznie historyczne postaci, co wymaga od czytelnika skupienia i erudycji.

"Ballada o pannach minionego czasu" i "Żale pięknej Platnerki" to dwie części, ktore szczególnie polecam, i które wyjątkowo zapadły mi w pamięc, być może ze względu na moją słabość do melancholijnego wspominania przeszłości.
"Ballada o pannach minionego czasu" działa jak nostalgiczne ostrzeżenie - Nic nie jest wieczne, wszystko przemija.
"Żale pięknej Płatnerki" to monolog niegdyś młodej i pięknej kobiety, która skarży się z powodu swojej starości, której naturalistyczne opisy napawają mieszaniną obrzydzenia, smutku i grozy...

"Tak dobrych czasów żałuiemy.
Gromada starych wiedźm, siedząca
W kuczki, w żałości grzęznąc niemey,
Łachmanów kupa, ot, cuchnąca;
Niby konopnych sznur paździerzy,
Co ledwo zatli się, iuż gaśnie;
Niegdy kwiat ziemi, cudny, świeży:
Otoć samicza dola właśnie.”

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Szczęśliwa ziemia

Szczenięctwo w Jaworze jako powód do hipertraum, złamanych żywotów i choroby alkoholowej? Możliwe. W Jaworze patologia, nuda, sitwa i do tego stras...

zgłoś błąd zgłoś błąd