Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Tajemna historia Moskwy

Wydawnictwo: Mag
5,87 (276 ocen i 31 opinii) Zobacz oceny
10
6
9
8
8
20
7
67
6
68
5
63
4
15
3
20
2
6
1
3
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788374801010
liczba stron
288
język
polski

Tajemna historia Moskwy to pomysłowy koktajl złożony w równych częściach z Bułhakowa i Gaimana mroczny, niepokojący, śmiały i cierpki, jaka może być tylko prawdziwa rosyjska literatura. W swojej powieście Ekaterina pełnymi garściami czerpie inspirację ze starych rosyjskich baśni i podań ludowych przy jednoczesnym umiejscowieniu historii we współczesnej Moskwie. Każde miasto ma sekretne...

Tajemna historia Moskwy to pomysłowy koktajl złożony w równych częściach z Bułhakowa i Gaimana mroczny, niepokojący, śmiały i cierpki, jaka może być tylko prawdziwa rosyjska literatura. W swojej powieście Ekaterina pełnymi garściami czerpie inspirację ze starych rosyjskich baśni i podań ludowych przy jednoczesnym umiejscowieniu historii we współczesnej Moskwie.

Każde miasto ma sekretne miejsca. Moskwa w burzliwych latach dziewięćdziesiątych XXw. nie jest inna, jej mieszkańcy szukają bezpieczeństwa w świecie pod ulicami - w mrocznym, otchłannym świecie magii, płaczących drzew i kawek albinosów, gdzie wypędzone pogańskie bóstwa i baśniowe stwory szepczą dziwne opowieści, tym którzy chcą słuchać. Galina jest młodą kobietą pochwyconą, jak ludzie jej współcześni, w pozorną anarchię nowej Rosji. W tym chaosie jej siostra Maria przemienia się w kawkę i odlatuje - co skłania Galinę do dołączenia do Jakowa, policjanta prowadzącego dochodzenie w sprawie lawiny zaginięć. Poszukiwania zaprowadzą ich do podziemnego królestwa prawd i archetypów, gdzie znajdą się pomiędzy rzeczywistością i mitem, przeszłością i teraźniejszością, honorem i zdradą - do tajemnej historii Moskwy.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Mag, 2008

źródło okładki: scan własny

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 28
Ula | 2010-05-04
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: marzec 2009

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Nie od dziś wiadomo, że Rosjanie są niezrównani w tworzeniu literatury fantastycznej. Przez ostatnie lata, liczne wydawnictwa zasypują polskiego czytelnika nowymi pozycjami autorstwa wschodnich sąsiadów. W 2008 roku wydawnictwo MAG wypuściło Tajemną historię Moskwy napisaną przez amerykankę rosyjskiego pochodzenia - Ekaterinę Sedię, porównywaną do Neila Gaimana; nie chcąc się jednak tym sugerować podeszłam do książki bez zamiaru równywania jej do czegokolwiek. Biorąc w ręcę tę pozycję trudno nie wspomnieć o jakości jej wydania, pomimo iż książki powinno oceniać się po ich wnętrzu, intrygująca okładka zachęca do kupna bardziej niż najlepsze recenzje. Dodając do tego ładny papier i niewielka ilość literówek, otrzymałam książkę, którą naprawdę warto jest postawić na półce. Kiedy jednak przychodzi ten moment i z wypiekami na twarzy zabieramy się do czytania, przestaje być tak kolorowo.

Galina - pierwsza z hordy głównych bohaterów - w pogoni za swoją zamienioną w kafkę siostrę, zapuszcza się do podziemnej krainy znajdującej się pod Moskwą; istoty, które tam spotyka są żywcem wyrwane z rosyjskich baśni i podań (Kościej Nieśmiertelny, Gamajun) - niestety, w większości nieznanych polskiemu czytelnikowi - które, z mniejszym lub większym entuzjazmem, pomagają jej w poszukiwaniach. Do zakrojonej na szeroką miarę akcji poszukiwawczej włącza się także Fiodor - zagubiony w swoim życiu artysta, który do podziemia wchodzi bardziej kierowany ciekawością i możliwością odmiany, swojego dążącego do nikąd, życia, aniżeli z chęci niesienia pomocy Galinie. Trzecim uczestnikiem tej niecodziennej podróży jest funkcjonariusz policji, Jakow, który pomaga w poszukiwaniach zarówno z racji noszonego munduru, jak i własnych przekonań. Sylwetki głównych bohaterów obnaża braki w pisarskim warsztacie E. Sedii, ich niestabilne osobowości i zlewające się ze sobą cechy charakteru, powodują, iż czytelnik otrzymuje postacie ulepione z bezbarwnej papki. O ile z początku, zostają oni wyraźnie nakreśleni i ich zachowanie daje się przewidzieć, o tyle im głębiej wchodzą w podziemia, tym bardziej nieprzewidywalni się stają; Galina z samodzielnej, okrytej pancerną skorupą dziewczyny, staje się dającą sobą pomiatać małą dziewczynką, której we wszystkim trzeba pomagać. Fiodor raz to jest zagubionym, ale w gruncie rzeczy porządnym chłopakiem, a raz bezwzględnym i egoistycznym brutalem. Natomiast Jakow, po początkowym ognistym zapale do niesienia pomocy, rezygnuje z poszukiwań zostając na dłuższą pogawędkę z dawno nie widzianym członkiem rodziny i już nic istotnego do fabuły książki nie wnosi. Kolejne strony przynoszą nowych bohaterów, a każdy z nich jest jeszcze mniej charakterystyczny niż poprzednio. Historia ich życia wpleciona jest w fabułę niezgrabnie, odciąga uwagę od głównego nurtu powieści, nie zapadając przy tym zupełnie w pamięć.

Z początku pomysł wprowadzenia głównych bohaterów wraz ze szczegółową historią ich życia, jako osobnego rozdziału-opowiadania, wydaje się nowatorski i ciekawy; z czasem jednak ten przerost formy nad treścią zaczyna męczyć, szczegóły umykają w morzu nowych postaci, a natłok marginalnych historii przesłania główny nurt powieści. Chaos wyziera prawie z każdej karty powieści; nagłe przeskoki scen, zawiła narracja i sztucznie powiązane ze sobą, nierealne historie, odbierają całą przyjemność z lektury.

Książka opisywana jest jako opowieść o Moskwie, swoista literacka reklama miasta; jednak naprawdę jest ona tylko jednym z pobocznych bohaterów, nie znoszącym nic do fabuły; akcja mogłaby się dziać w jakimkolwiek innym miejscu na świecie, bo Moskwa, tak naprawdę, pojawia się jedynie w tytule. W większości akcja toczy się w podziemiu metropolii, a jeśli już przychodzi jej do wyjścia na powierzchnię, opisy miejsc ograniczone są do niezbędnego minimum. Moskwa Ekateriny Sedii przypomina miasto-widmo, rodem z dzikiego zachodu, gdzie personalia głównych bohaterów kryją się pod wytartymi od starości mogiłami, a największym zwrotem akcji jest, pędząca główną drogą, kępa suchej trawy.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Fabrykantka aniołków

Camilla z klasą zakończyła sagę, miło że tym razem wyjaśnienie zbrodni - na rodzinie z Valo - było pozytywne dla czytelnika (szkoda mi tylko Johana)....

zgłoś błąd zgłoś błąd