Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Ścieżki przeszłości

Wydawnictwo: Poligraf
8,44 (25 ocen i 18 opinii) Zobacz oceny
10
8
9
5
8
6
7
3
6
2
5
1
4
0
3
0
2
0
1
0
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788378564935
liczba stron
184
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodała
Magnolia044

Weronka ma trzynaście lat, kiedy wybucha II wojna światowa. Jej życie diametralnie się zmienia, gdy pewnej nocy pod dom dziewczyny przyjeżdżają niemieccy żołnierze. Od tej chwili Weronka musi stawić czoła przeciwnościom losu. Ponad siedemdziesiąt lat później jej wnuczka otrzymuje list z Danii. Co takiego wydarzyło się w życiu Weronki" Czy Julia pozna tajemnice swojej babci" "Ścieżki...

Weronka ma trzynaście lat, kiedy wybucha II wojna światowa. Jej życie diametralnie się zmienia, gdy pewnej nocy pod dom dziewczyny przyjeżdżają niemieccy żołnierze. Od tej chwili Weronka musi stawić czoła przeciwnościom losu. Ponad siedemdziesiąt lat później jej wnuczka otrzymuje list z Danii. Co takiego wydarzyło się w życiu Weronki" Czy Julia pozna tajemnice swojej babci" "Ścieżki przeszłości" to opowieść o tym, jak kruche i złudne potrafi być szczęście oraz o tym, że przeszłość zatacza kręgi, z którymi wcześniej czy później musimy się zmierzyć.

 

źródło opisu: https://www.inbook.pl/p/s/1017042/ksiazki/proza/sciezki-przeszlosci

źródło okładki: http://wydawnictwopoligraf.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (66)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 983
Anna | 2016-10-28
Przeczytana: 28 października 2016

„Ścieżki przeszłości” Edyty Kowalskiej to druga książka tej autorki.
Pierwszą zaś ”Ścieżki życia”. Rok temu dzięki Edycie Kowalskiej, która przesłała mi egzemplarz swojej powieści z prośbą o opinię byłam jej pierwszą czytelniczką. „Ścieżki życia” Edyty Kowalskiej to poruszająca, ciepła powieść obyczajowa. Historia trzydziestopięcioletniej kobiety po przejściach, której trudno uwierzyć w miłość. Po rozwodzie z mężem, który bez skrupułów ją zdradzał, wiedzie spokojne i monotonne życie. Książka nie pozbawiona humoru. Bardzo dobra powieść napisana pięknym językiem. Polubiłam wszystkich jej bohaterów na czele z Julią, która z zawodu jest bibliotekarką.
Dokładnie dzisiaj ukazuje się na rynku księgarskim kontynuacja „Ścieżek życia” pod tytułem ”Ścieżki przeszłości”.
I znów dzięki życzliwości samej autorki mogłam przeczytać tę książkę już kilka dni temu.
Powieść składa się z dwóch części. Bohaterką pierwszej jest babcia Julii. Poznajemy ją w wieku trzynastu lat, kiedy to wali jej się na...

książek: 1180
awiola | 2016-11-12
Przeczytana: 12 listopada 2016

"Czasem nam się wydaje, że życie nie ma sensu, straciło blask i jasność. I wtedy nagle gdzieś w oddali pojawia się nikły promyk światła. Pamiętaj, kiedy go zobaczysz, musisz iść do niego, żeby nie zgasł. Poczekaj jeszcze trochę, na pewno go zobaczysz".


"Ścieżki życia" to powieść, która przeczytana przeze mnie kilka miesięcy temu, dzięki kreacji głównej bohaterki, stała mi się niezwykle bliska. Byłam więc bardzo ciekawa, czym autorka zaskoczy mnie w kontynuacji i czy nadal będę aż w takim stopniu zadowolona z lektury. Okazało się, że druga część to już coś zupełnie innego, ale podobnie jak przy pierwszym tomie, przepadłam przy tej książce na cały wieczór.

Edyta Kowalska to absolwentka pedagogiki, filologii polskiej oraz zarządzania, z zawodu nauczycielka. Autorka kocha zwierzęta, wiosenne kwiaty, uwielbia czytać i podróżować. Mieszka od kilku lat z mężem, synem, psami i kotem w małej miejscowości na Śląsku.

Julia, bohaterka pierwszej części, pewnego dnia otrzymuje tajemniczy...

książek: 4326
Pokrecona | 2017-03-04
Przeczytana: 26 lutego 2017

"Ścieżki przeszłości" to wspaniale wydana powieść z cudowną okładką. Jest to historia o wyborach i decyzjach, które mają wpływ na nasze życie i na życie następnych pokoleń. Opowiada o trudnej drodze przemiany, akceptacji i tolerancji. To także opowieść o różnych obliczach miłości oraz o tym, jak ulotne i kruche jest nasze życie. Czy ktoś da nam gwarancję na szczęście i miłość?
Autorka potrafi przytrzymać ciekawość czytelnika na wodzy, gdzie razem z bohaterkami robimy krok w tył i śledzimy przeszłość pełną tajemnic, dramatu i rozczarowań.
Ta książka jest uniwersalna, a ponadczasowa tematyka przemówi do każdego. Czyta się z autentyczną ciekawością, i przejęciem.

Polecam!!!
http://przystanekszczescia.blogspot.com/2017/03/sciezki-przeszosci-edyta-kowalska.html

książek: 1546
BaSiUlA | 2017-03-02
Przeczytana: 17 lutego 2017

Po pierwszej części drugą pochłonęłam. I o dziwo - mam bardzo pozytywne odczucia, a rzadko kiedy zdarza się,żeby druga część była równie dobra albo i lepsza. Nie ukrywam przeczytałabym jeszcze coś spod pióra tej autorki.

książek: 1602
pawba | 2017-03-06
Na półkach: Wyzwanie 2017, Przeczytane
Przeczytana: 05 marca 2017

Dalsze losy Julii ze "Ścieżek życia" z tym, że tutaj zaczyna się od historii babci Julii gdy ta ma 13 lat i wybucha wojna. Połowa książki to właśnie tragiczne dzieje Wiktorii aż po Jej pobyt w Danii i powrót do Polski,na którym historia się urywa by zacząć znowu współcześnie na życiu wnuczki Julii. Ciekawa historia i bardzo dobrze się czyta.

książek: 296
majeczka241 | 2016-11-22
Na półkach: Przeczytane

,, Ścieżki przeszłości czasem zataczają kręgi, z którymi wcześniej czy później musisz się zmierzyć (...) Kiedy już stawisz im czoło i zrozumiesz je, łatwiej będzie ruszyć w dalszą drogę."

Nie tak dawno, bo w lipcu, dzięki uprzejmości autorki miałam okazję przeczytać ,,Ścieżki życia". Zachwyciła mnie swoim piórem, przyjemną narracją, spokojną fabułą, która przyjemnie umiliła mi podróż do babci. A dzisiaj przychodzę do was z kontynuacją przygód dobrze mi znanej Julki, która skradła moje serce.

,,Życie jest piękne, choć czasem przybiera ponure barwy. Najważniejsze, aby nawet w czerni potrafić odnaleźć plamkę błękitu.''

Bardzo byłam ciekawa jak tym razem potoczą się losy głównych bohaterów, których miałam możliwość poznać w poprzedniej części. Zastanawiałam się czym autorka mnie zaskoczy. Czy sprosta moim oczekiwaniom i czy lektura spodoba mi się tak jak wcześniejsza. Nie spodziewałam się, że aż tak pozytywnie mnie zaskoczy.

,,Swojego szczęścia nie można próbować budować na...

książek: 494

Dzisiaj przedstawiam Wam kontynuację losów bohaterów Ścieżek życia. Po raz kolejny Edyta Kowalska zachwyca mnie swoją powieścią, która ujmuje za serce i niejednokrotnie wzrusza. Muszę przyznać, że czytając tę książkę na myśl przyszła mi moja babcia. Podobnie jak Weronka, będąc młodą dziewczynką, podczas II wojny światowej utraciła rodziców. Od tego czasu musiała radzić sobie sama, stawiając czoło przeciwnością losów. Z naszą Weronką było podobnie. Szczęście jej nie sprzyjało, wręcz przeciwnie wciąż stawiało ją w cierpieniu i bólu.


"Czasem nam się wydaje, że życie nie ma sensu, straciło blask i jasność. I wtedy nagle gdzieś w oddali pojawia się nikły promyk światła. Pamiętaj, kiedy go zobaczysz, musisz iść do niego, żeby nie zgasł."

Życie ludzkie jest nieprzewidywalne, od przeszłości jednak nie można uciec. Można o niej starać się zapomnąć, a ona mimo wszystko zawsze do nas powraca. Jednak czy życie naszych przodków, nie powinno nas interesować? Czy Wy nie jesteście ciekawi...

książek: 963
Michelle | 2016-10-27
Przeczytana: 26 października 2016

Pierwsze spotkanie z twórczością Edyty Kowalskiej zachwyciło mnie gorzko-słodką historią opowiedzianą w lekki sposób nie ujmujący jej szczerości… Drugie… zaskoczyło…


Kiedy wybucha II Wojna Światowa, Weronka ma trzynaście lat. Jedna noc zmienia całkowicie jej życie. Odtąd już nic nie jest takie samo, dziewczynka musi radzić sobie sama. Siedemdziesiąt lat po tych wydarzeniach, wnuczka Weronki otrzymuje list z Danii. Zaskoczona kobieta decyduje się na wyjazd do obcego kraju, by dowiedzieć się czegoś więcej o swojej ukochanej i skrytej babci… Czy Julia pozna jej tajemnice? Czy dowie się, co wydarzyło się w życiu Weronki?


Decydując się na lekturę Ścieżek przeszłości, byłam nastawiona na historie równie lekką, jak ta, którą miałam przyjemność przeczytać w Ścieżkach życia. Jakież było moje zdziwienie, gdy okazało się, że tym razem jest zupełnie inaczej… Przynajmniej na początku…


Ścieżki przeszłości podzielone są na dwie części. W pierwszej czytelnik poznaje losy Weronki, babci...

książek: 18
lenka79 | 2016-10-31
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 30 października 2016

Zaopatrzcie się w koc oraz gorącą kawę lub herbatę, bo "Ścieżki przeszłości" to książka idealna na jesienny wieczór, od której nie sposób się oderwać. Powieść jest kontynuacją "Ścieżek życia". Uwielbiam twórczość Pani Edyty Kowalskiej. Wspaniałe opisy sprawiają wrażenie, że jest się w centrum wydarzeń.

Powieść składa się z dwóch części. W pierwszej części poznajemy losy babci Julii - Weronki. Na początku wspomina ona swoją babcię, następnie , gdy wybucha II wojna światowa, Weronka ma trzynaście lat, widzi, jak Niemcy podpalają jej dom rodzinny, zabijają matkę i młodszego brata. "Dopiero po pewnym czasie dziewczyna dowiedziała się, że z jedenastu rodzin pożar przetrwała ona jedna." Po tej tragedii dziewczyna trafia pod opiekę nauczycielki Leny i zamieszkuje z nią, jej mężem (wrogo nastawionego do Weronki) oraz ich dziećmi - Agnieszką i Bronkiem. Wskutek ciężkich przeżyć Weronka traci mowę i długo potrwa, nim ją ponownie odzyska. Jej życie wypełniają zajęcia domowe oraz nauka gry...

książek: 534

Zapierająca dech w piersiach kontynuacja losów bohaterów „Ścieżek życia”, w której młodzieńcza, chora fascynacja drugim człowiekiem może prowadzić do tragedii i zmienić losy pokoleń. Pytanie, czy po latach można odkupić grzechy własnej młodości?

„Ścieżki przeszłości czasem zataczają kręgi, z którymi wcześniej czy później musisz się zmierzyć (…) Kiedy już stawisz im czoło i zrozumiesz je, łatwiej będzie ruszyć w dalszą drogę.” str. 177

Wrzesień 1939. Weronka widzi, jak Niemieccy żołnierze podpalają jej dom, zabijają matkę oraz młodszego braciszka. Z jedenastu rodzin, które spłonęły tej nocy, tylko jej jedynej udało się ocaleć. Po tych tragicznych wydarzeniach trafia pod opiekę swojej nauczycielki Leny, która mieszka ze swoim mężem, córką Agnieszką i synem Bronkiem. Jednak los nie był dla Weronki łaskawy i miał dla niej jeszcze coś w zanadrzu.

„Czasem nam się wydaje, że życie nie ma sensu, straciło blask i jasność. I wtedy nagle gdzieś w oddali pojawia się nikły promyk światła....

zobacz kolejne z 56 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd