Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Okładka książki Pod słońcem Toskanii

Pod słońcem Toskanii

Autor:
szczegółowe informacje
tłumaczenie
Zofia Kierszys
tytuł oryginału
Under the Tuscan Sun
wydawnictwo
Prószyński i S-ka
data wydania
ISBN
978-83-7337-588-8
liczba stron
293
słowa kluczowe
słońce, Toskania
kategoria
Literatura piękna
język
polski
typ
papier
5,58 (866 ocen i 115 opinii)

Opis książki

Frances Mayes ma dwa adresy, we włoskiej Cortonie oraz w San Francisco, gdzie wykłada na uniwersytecie. "Pod słońcem Toskanii" to opowieść życia autorki, która po przykrych osobistych przejściach zaczyna wszystko od nowa: kupuje stary dom na toskańskiej wsi, z wielką miłością i pietyzmem go odnawia, rozkoszuje się leniwie płynącym życiem włoskiej prowincji, urodą zabytków, smakiem wymyślonych...

Frances Mayes ma dwa adresy, we włoskiej Cortonie oraz w San Francisco, gdzie wykłada na uniwersytecie. "Pod słońcem Toskanii" to opowieść życia autorki, która po przykrych osobistych przejściach zaczyna wszystko od nowa: kupuje stary dom na toskańskiej wsi, z wielką miłością i pietyzmem go odnawia, rozkoszuje się leniwie płynącym życiem włoskiej prowincji, urodą zabytków, smakiem wymyślonych przez siebie potraw - bo jest ona wielkim smakoszem i doskonałą kucharką; dwa rozdziały książki to po prostu zestaw niezwykle oryginalnych przepisów kulinarnych.

 

pokaż więcej

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 490
Iza | 2013-06-27
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Jedna z moich ulubionych książek - taka na specjalne okazje, kiedy chce się odpocząć, przeczytać cos optymistycznego, spokojnego..Nie porywa akcją - to fakt, ale nie o to w niej chodzi. W dzisiejszym zabieganym świecie, jak najbardziej potrzebujemy czegoś, co odciagnie nas chociaz na chwilę od szalonego pędu i ja to znajduję w tej ksiażce. Wracam do niej często..może również dlatego, że Toskania to jedno z moich marzeń - jak na razie niespełnionych :)

książek: 516
eduko7 | 2014-05-07
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam

A mnie się podobała opowieść Frances Mayes, pogodna jak jej tytuł, spokojna jak okolice, których dotyczy. To jedna z tych książek, do których sięgnę w leniwe letnie popołudnie i szary, listopadowy dzień. Cieszę się, że przeczytałam ją przed obejrzeniem filmu, który nie wiem, czy by mnie zainspirował...

książek: 1505
Renax | 2013-05-21
Przeczytana: 20 maja 2013

Przed przeczytaniem, a właściwie wysłuchaniem, tej książki, przeczytałam opinie innych użytkowników. Okazało się, że jest nieciekawa. Ale mi się spodobała. Nie wiem czy to zasługa tego, ze poznałam ją poprzez znakomitą interpretację pani Danuty Stenki, ale była to naprawdę pozytywna lektura, szczególnie teraz, gdy wiosna w pełni.
Nie ma tutaj artyzmu książki, ani metafizycznych odniesień, ale mamy tutaj do czynienia z urokiem Toskanii, który to urok przenika słuchacza w wersji elektronicznej książki. Pełno jest tutaj ziół, kwiatów i roślin, małych uliczek i grobowców etruskich, słyszymy 'alfę' mknącą przez Włochy i przenosimy się myślami do Włoch. W każdym razie ja poczułam Italię, pomimo, że czuje tylko polskie kwiaty i polskie niebo.

książek: 4375
Mako | 2014-03-14
Przeczytana: 2004 rok

Wydumany, sztuczny styl, rodem z kursów kreatywnego pisania, którego zresztą autorka jest wykładowczynią. Sam pomysł bardzo mi się spodobał, bo lubię opowieści osób, które postanowiły zamieszkać w obcym kraju i zetknęły się z różnicami kulturowymi [oględnie mówiąc]. Niestety do "Roku w Prowancji" Petera Mayle'a nawet się nie umywa. Brak jej polotu i lekkości, na dodatek bohaterka/autorka zraziła mnie do siebie swoją pretensjonalnością i roszczeniową postawą wobec ludzi [np. historia z biletami lotniczymi], w związku z czym skreśliłam ją z listy autorów do dalszej lektury. Ale jeśli ktoś jest niewrażliwy na takie niuanse, można odnaleźć tu ciekawe anegdoty, pewną dozę ciepła i na chwilę przenieść się na słoneczne wzgórza Toskanii.

książek: 1179
Jusia | 2011-07-18
Przeczytana: 13 lipca 2011

"Pod słońcem Toskanii" to pierwszy pamiętnik autorki w którym opisuje odkrycie opuszczonego domu - Bramasole, w którym postawia zamieszkać wraz z mężem, obserwujemy ich pracę przy remontowaniu domu, oczyszczanie ogrodu, poznajemy włoską kuchnię, piękne krajobrazy, oraz tamtejszych ludzi. Jak sama autorka pisze do Toskanii, przyciągnęła ją sama nazwa domu Bramasole - czyli "coś, co pragnie słońca".
Książka może optymistycznie nastawić wszystkich tych, którzy chcą zacząć żyć nowym życiem. Frances Mayes jest przykładem na to że marzenia spełniają się, trzeba tylko być zdeterminowanym i dążyć do wyznaczonych sobie celów.

książek: 242

"Pod słońcem Toskanii" - nudna, ciągnąca się jak flaki z olejem. Książka kucharska opakowana w otoczkę fabuły. Jakim cudem na podstawie czegoś takiego mógł powstać całkiem zgrabny film? Nie zgadne nigdy. Na szczęście powstał i ukazał Toskanię piekną, słoneczną, żywiołową, zostawiając smród oliwy i makaron nieszczęsnym czytelnikom, takim jak ja, którzy mieli tego pecha, że wzięli to "coś" do ręki.

książek: 3438
Książkowo | 2011-10-13
Przeczytana: 2006 rok

Wraz z autorką poznajemy moc smaków i zapachów urokliwej Toskanii nie ruszając się z domowych pieleszy...
Cudowna książka na jesienno-zimową pluchę, dzięki niej choć na chwilę możemy znów poczuć słoneczne promyki.

książek: 0
| 2014-04-28
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 28 kwietnia 2014

Książka ta, jest dziennikiem amerykańskiej wykładowczyni, Frances Mayes, która kupiła stary dom we Włoszech, nazywający się Bramasole. Przyjeżdża do niego w lato i w zimę wraz ze swoim partnerem, Edem (który ma polskie korzenie). Wraz z Frances zwiedzamy Bramasole, który wymaga koniecznego remontu, istnieje także potrzeba opanowania powstałej w ciągu wielu lat dżungli w zaniedbanym ogrodzie. Śledzimy zmagania małżonków z tym wszystkim. Amerykanka zawiera nowe znajomości, odnawia swój zagubiony w wielkim mieście kontakt z naturą, poznaje smak przeróżnych włoskich potraw i win. Jedzenie we Włoszech ma inny, prawdziwszy i naturalniejszy smak. W kraju tym, czas płynie wolniej, spokojniej. Frances we Włoszech fascynują krajobrazy, potrawy, język i sztuki piękne. Czymś cudownym jest dla niej atmosfera, mentalność włoska, sposób na życie.
W książce nie ma długich, dokładnych opisów zachowań Włochów, tekst jest poprzetykany krótkimi opisami ich zwyczajów, życia - tak poznajemy mentalność...

książek: 1098
Lucy | 2010-10-07
Przeczytana: 07 czerwca 2012

Czytając tę książkę aż zgłodniałam :)

książek: 383
Azusa | 2014-04-01
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 01 kwietnia 2014

Urzekła mnie ta książka. Czytając ją po prostu czuje się Włochy. Nie ma w tym żadnej akcji, przygody, gdyż to nie powieść a autobiografia/pamiętnik, dlatego też książka może niektórych nudzić. Mnie podobało się w niej wszystko :) Opisy Cortony sprawiły, że koniecznie muszę kiedyś tam pojechać i zobaczyć to miejsce na żywo. Jakże smakowitym zaskoczeniem były dla mnie zamieszczone w książce przepisy, osobiście uwielbiam gotować :) Autorce udało się uchwycić włoskie spojrzenie na życie, nieśpieszne, optymistyczne, pełne wina i pysznego jedzenia.
Polecam na rozweselenie i nie tylko.


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Robin Hobb
    63. rocznica
    urodzin
    Człowiek jest jeszcze bardziej samotny, jeśli wie, że gdzieś tam w świecie dobrze się wiedzie bez niego, przyjaciołom i rodzinie.
  • Mike Resnick
    73. rocznica
    urodzin
    - Nazwij mnie jeszcze raz TOTAM, a piekło zamarznie, zanim znajdę ci te dane - ostrzegł komputer.
  • Howard Pyle
    162. rocznica
    urodzin
    Kiedy byłem zamożny, przyjaciele przechwalali się przy moim stole, jak to mnie kochają. Ale gdy dąb pada w lesie, horda świń ucieka, aby jej nie przygniotło.
  • Julian Przyboś
    114. rocznica
    urodzin
  • Tadeusz Manteuffel
    113. rocznica
    urodzin
  • Gregg Olsen
    56. rocznica
    urodzin
    Żaden człowiek, a przede wszystkim żaden nastolatek, nie jest normalny ani się taki nie czuje. Każdy nosi coś w rodzaju maski, która nie pozwala ludziom dostrzec tego, co – albo kto – pod nią się kryje.
  • Janusz Sławiński
    81. rocznica
    urodzin
  • Teodor Parnicki
    107. rocznica
    urodzin
    Mówicie: temu a temu należy się miano dostojne prawdy dziejowej, tamtemu zaś miano też wprawdzie dostojne, przecież dostojnością odmiennego rodzaju: oto zmyślenia poetyckiego. Przeczę. Poezja różni się od historii formą, nie zaś tym, że jedna z dwu opowieści bliższa jest prawdy dziejowej, druga zaś... pokaż więcej
  • Yū Watase
    45. rocznica
    urodzin
  • Albert Espinosa
    42. rocznica
    urodzin
    Czy mogłem tak za nią tęsknić, jeśli jej nie znałem? Istota ludzka jest pełna magii, nie do opisania. Czułem coś wyjątkowego, kiedy wracałem do niej w myślach.
  • Klaus Hagerup
    69. rocznica
    urodzin
    Po raz pierwszy w życiu zrozumiałem, czym jest książka. Książka to magiczny świat, pełen malutkich znaczków, które potrafią ożywić zmarłych, a żywym zapewnić życie wieczne
    (s. 146).
  • Jan Dobraczyński
    21. rocznica
    śmierci
    Nigdy nie mów do Boga: 'Tylko nie to', przyjmij pokornie to, co On uznał dla nas za najlepsze
  • Anna Achmatowa
    49. rocznica
    śmierci
    Requiem, Epilog I Doświadczyłam, jak twarz się zapada, Jak strach nagle wyziera spod powiek, Jak na twarzy cierpienie układa Twarde linie pismem klinowym, Jak się włosy z brązowych i czarnych Spopielałe, srebrne nagle stają, Uśmiech więdnie na pokornych wargach, Lęk się w każdym półuśmiechu czai. J... pokaż więcej

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd