Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Okładka książki Tango

Tango

Autor:
szczegółowe informacje
wydawnictwo
Noir sur Blanc
data wydania
ISBN
8373921427
liczba stron
208
słowa kluczowe
taniec, ironia, lektura, Stomil, Artur
język
polski
typ
papier
6,97 (7438 ocen i 225 opinii)

Opis książki

Nic w tej sztuce nie jest na swoim miejscu. Wnętrze pokoju, który poznajemy w pierwszym akcie, jest absurdalną mieszanką wszystkiego z wszystkim. Na stole stoją talerze, filiżanki, sztuczne kwiaty, resztki jedzenia, a także kilka nie daj

 

źródło opisu: Noir sur Blanc

źródło okładki: Noir sur Blanc

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 1006

Jeden z moich ulubionych utworów! I pomyśleć, że nie wiedziałabym o jego istnieniu, gdyby nie przymus przeczytania go jako lektury...

książek: 194
ChicaDeAyer | 2013-09-05
Przeczytana: 2011 rok

Przewspaniała pozycja, będąca jednocześnie jednym z największych skarbów współczesnej kultury polskiej. Pomimo upływu lat nie utraciła nic ze swego wydźwięku, bezlitośnie udowadniając aktualność problemów, z którymi rodzime społeczeństwo nie może sobie poradzić od lat.

Pod genialnymi, wyrazistymi kreacjami bohaterów dramatu, absurdalnym humorem i szeregiem środków wyrazu przypisanych grotesce, Mrożek ukrył głębokie i palące treści. Bezlitośnie wytyka upadek obyczajów, odejście od dziedzictwa przodków w imię buntu, który zaprowadził nowy porządek pogłębiający jedynie rozprzestrzeniający się chaos. Autor porusza wątek idei wolności, wypaczonej go granic absurdu i usprawiedliwiającej wszelkie niegodziwości oraz gwałty zadane w bezlitosnym konflikcie pokoleń.

"Tango" to lektura wyjątkowa, której nie można czytać bezrefleksyjnie i jedynie w celach czysto rozrywkowych. Sławomir Mrożek zawarł w niej przesłanie i ostrzeżenie, które zostało gdzieś zagubione we współczesnym świecie.

książek: 290
malgosia0402 | 2010-05-08
Na półkach: Przeczytane

Ironia pod którą zawarte są głębsze treści.To się nie czyta,to się pochłania.

książek: 1579

Kiedyś na polskim, kiedy nauczycielka powiedziała, ze niedługo będziemy omawiać 'tango' Mrożka, to jeden chłopak w klasie się spytał, kim on jest. Reakcji pani polonistki warto się domyślić.
Jak dla mnie Mrożek jako pisarz jest świetny. Uwielbiam jego opowiadania 'Wesele w Atomicach' czy 'Słoń'. Do nich dołączam właśnie 'Tango'. W krzywym zwierciadle ukazanie rodziny, w której syn jest tradycjonalistą, a rodzice na siłę chcą być nowocześni. Groteska, humor i czego chcieć więcej?

książek: 364

Jest to wyjątkowo ponadczasowa rzecz. Genialny zmysł obserwatora życia, wnikliwe spojrzenie i przepowiednia, co się stać może, gdy zlekceważymy podstawowe zasady życia u podstaw, w rodzinie. Mrożek myśli. Wyciąga wnioski. I swoje wizje pokazuje nam w formie, którą przyswajamy.
"Tango" to wielkie polityczne wizjonerstwo (na miarę Orwella, wierzcie mi) a jednocześnie podręcznik, jak wychowywać dzieci. Żeby zostali ludźmi. Rzadko kiedy jedna książka, pełni dwie tak odmienne role. Można z tej przestrogi czerpać budując relacje w rodzinie, na podwórku przed bokiem, w szkolnej klasie, w gabinecie biura, w państwie. Wszędzie tam, gdzie pojawia się groźba, iż wskutek bierności "mądrych", władze przejmie silniejszy.
Lektura obowiązkowa.

książek: 354
Kazik | 2012-04-20

O "Tangu" napisano już tyle, że co ja, prosty Kaziczek, mogę mądrego dodać. Niewiele.

Pragnę jednak oddać należny hołd jednemu z najlepszych dramatów teatru groteskowego. Uwielbiam "Tango" z jego katafalkiem, światem na opak, absurdalnością. Wyborne poczucie humoru koegzystujące z goryczą. Świetne, nietypowe postacie z rewelacyjną kreacją wujka Eugeniusza na czele. Język, który stanowi wyzwanie, ale nie do niepokonania. I wreszcie - przekaz jest, a Mrożek bez przekazu jak piżama bez guzików. Kwestia niedopięta.

A skoro już tu jestem, proponuję prostą grę i zabawę towarzyską, minimum dwie osoby, poza książką nie trzeba rekwizytów typu kości, karty czy żetony (chyba, że w wersji rozszerzonej). Czytanie na role Mrożka. Wypróbowałam z Siostrą, i, zaprawdę powiadam Wam, rozrywka jest przednia.

książek: 167
Michał | 2010-11-21
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 20 listopada 2010

Czytałem tę książkę w liceum i pamiętam, że mi się podobała. Ostatnio sięgnąłem po nią po raz drugi i czuję, że odkryłem w niej jeszcze więcej zaskakujących i trafnych spostrzeżeń Mrożka. Ta książka jest ponadczasowa, od momentu ukazania się nie utraciła nic ze swojej aktualności.

książek: 55
malinowy-koktajl | 2010-06-05
Na półkach: Przeczytane

Rewelacja! Sarkazm, ironia i pełen worek humoru. Istne cudo na poprawę nastroju.

książek: 382
Butterfly | 2014-03-11
Przeczytana: 11 marca 2014

Książka napisana na wysokim poziomie. Jest pełna ironii, humoru, sarkazmu.
Licealna lektura, która wiele mądrości wnosi do życia czytelnika :)

książek: 522
Dakota | 2014-02-28
Przeczytana: 28 lutego 2014

Wspaniała! Bałam się kolejnego rozczarowania, mówiłam sobie, że jeśli ta książka (zachwalana tak przez innych) również okaże się zła, to może ze mną jest jednak coś nie tak. Na szczęście nie!
Zrozumiałam każde słowo, zdanie, każdy kontekst, dostrzegłam przesłanie i wyrobiłam sobie własne zdanie na temat całej historii.
Nadmierny liberalizm, pozbycie się wszelkich zahamowań, jest równie niebezpieczny jak komunizm. To świat, w którym oczekuje się od każdego pewnych wzorców zachowań i myślisz, że tak ma być, że nie możesz być szary, że jesteś albo biały, albo czarny, postępujesz jak inni. Tradycja nie zawsze jest zła, czasami dawne czasy, nawet te wymanierowane, posiadają swój niepodważalny urok, do którego mimowolnie tęsknisz, choć czasem boisz się przyznać.
Artur chciał zmian, nie podobało mu się, że świat, w którym żyje nie posiada już żadnych reguł, obserwuje staczanie się matki i własnej narzeczonej, męczenie się wujka, skrywane cierpienie ojca zdradzanego przez kobietę, z którą ty...


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Carlo Collodi
    188. rocznica
    urodzin
    - I co dalej? - spytał Pinokio.
    - Nic - westchnął Gepetto z rezygnacją. - Jesteśmy zgubieni..
    - Zgubieni? Dlaczego zgubieni? - zaprotestował Pinokio. - Daj mi, tato, rękę i uważaj, żebyś się nie poślizgnął.
    - Dokąd mnie teraz prowadzisz?
    - Spróbujemy raz jeszcze. Chodź i nic się nie bój.
  • Dale Carnegie
    126. rocznica
    urodzin
    Wszyscy na świecie szukają szczęścia, a jest jeden tylko sposób, aby je znaleźć. Trzeba kontrolować swoje myśli. Szczęście nie przychodzi z zewnątrz. Zależy od tego, co jest w nas samych.
  • Michele Fitoussi
    60. rocznica
    urodzin
    Nienawiść zżera, paraliżuje i przeszkadza żyć
  • Frances Hodgson Burnett
    165. rocznica
    urodzin
    To takie smutne, gdy książka się kończy
  • Laurence Sterne
    301. rocznica
    urodzin
    Miłość jest niczym bez sentymentu. A sentyment jest jeszcze mniej wart bez miłości.
  • Bartosz Łapiński
    40. rocznica
    urodzin
    ... słowo "kurwa" jest w naszym kraju rodzajem mantry. Indyjscy mnisi całymi dniami powtarzają różne mantry, na przykład OMM... OMM... albo TAU... TAU... czy coś w tym rodzaju. Natomiast u nas prawie cały naród nieświadomie stosuje jako mantrę wyżej wspomniane słowo. Jego układ liter, a zwłaszcza mo... pokaż więcej
  • Maria Pawlikowska-Jasnorzewska
    123. rocznica
    urodzin
    Nie widziałam Cię już od miesiąca.
    I nic. Jestem może bledsza,
    trochę śpiąca, trochę bardziej milcząca.
    Lecz widać można żyć bez powietrza.
  • Arundhati Roy
    53. rocznica
    urodzin
    Kiedy kogoś zranisz, zaczyna cię mniej kochać. Taki skutek mają nieostrożne słowa. Ludzie zaczynają cię mniej kochać.
  • Karol Bunsch
    27. rocznica
    śmierci
    Ja walczę z takim bogiem, którego względy kupić, a usługi wynająć można!
  • Ferdynand Goetel
    54. rocznica
    śmierci
    ...górale, ludność podtatrzańska. Ci, są takim samym fenomenem etnicznym, jak Tatry przyrodzonym. Nieodgadłe zmieszanie typów etnicznych, jakie się tu kiedyś dokonało, wyodrębniło ich nie tylko z reszty polskiego ludu, ale chyba i z ludów Europy. Wywodzono rodowód ich od Rzymian, nordyków, czerwonos... pokaż więcej
  • Arthur Hailey
    10. rocznica
    śmierci

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd