Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Okładka książki Tango

Tango

Autor:
szczegółowe informacje
wydawnictwo
Noir sur Blanc
data wydania
ISBN
8373921427
liczba stron
208
słowa kluczowe
taniec, ironia, lektura, Stomil, Artur
język
polski
typ
papier
6,97 (7609 ocen i 231 opinii)

Opis książki

Nic w tej sztuce nie jest na swoim miejscu. Wnętrze pokoju, który poznajemy w pierwszym akcie, jest absurdalną mieszanką wszystkiego z wszystkim. Na stole stoją talerze, filiżanki, sztuczne kwiaty, resztki jedzenia, a także kilka nie daj

 

źródło opisu: Noir sur Blanc

źródło okładki: Noir sur Blanc

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 1125

Jeden z moich ulubionych utworów! I pomyśleć, że nie wiedziałabym o jego istnieniu, gdyby nie przymus przeczytania go jako lektury...

książek: 243
ChicaDeAyer | 2013-09-05
Przeczytana: 2011 rok

Przewspaniała pozycja, będąca jednocześnie jednym z największych skarbów współczesnej kultury polskiej. Pomimo upływu lat nie utraciła nic ze swego wydźwięku, bezlitośnie udowadniając aktualność problemów, z którymi rodzime społeczeństwo nie może sobie poradzić od lat.

Pod genialnymi, wyrazistymi kreacjami bohaterów dramatu, absurdalnym humorem i szeregiem środków wyrazu przypisanych grotesce, Mrożek ukrył głębokie i palące treści. Bezlitośnie wytyka upadek obyczajów, odejście od dziedzictwa przodków w imię buntu, który zaprowadził nowy porządek pogłębiający jedynie rozprzestrzeniający się chaos. Autor porusza wątek idei wolności, wypaczonej go granic absurdu i usprawiedliwiającej wszelkie niegodziwości oraz gwałty zadane w bezlitosnym konflikcie pokoleń.

"Tango" to lektura wyjątkowa, której nie można czytać bezrefleksyjnie i jedynie w celach czysto rozrywkowych. Sławomir Mrożek zawarł w niej przesłanie i ostrzeżenie, które zostało gdzieś zagubione we współczesnym świecie.

książek: 0
| 2014-11-23

Jest to wyjątkowo ponadczasowa rzecz. Genialny zmysł obserwatora życia, wnikliwe spojrzenie i przepowiednia, co się stać może, gdy zlekceważymy podstawowe zasady życia u podstaw, w rodzinie. Mrożek myśli. Wyciąga wnioski. I swoje wizje pokazuje nam w formie, którą przyswajamy.
"Tango" to wielkie polityczne wizjonerstwo (na miarę Orwella, wierzcie mi) a jednocześnie podręcznik, jak wychowywać dzieci. Żeby zostali ludźmi. Rzadko kiedy jedna książka, pełni dwie tak odmienne role. Można z tej przestrogi czerpać budując relacje w rodzinie, na podwórku przed bokiem, w szkolnej klasie, w gabinecie biura, w państwie. Wszędzie tam, gdzie pojawia się groźba, iż wskutek bierności "mądrych", władze przejmie silniejszy.
Lektura obowiązkowa.

książek: 290
malgosia0402 | 2010-05-08
Na półkach: Przeczytane

Ironia pod którą zawarte są głębsze treści.To się nie czyta,to się pochłania.

książek: 1643

Kiedyś na polskim, kiedy nauczycielka powiedziała, ze niedługo będziemy omawiać 'tango' Mrożka, to jeden chłopak w klasie się spytał, kim on jest. Reakcji pani polonistki warto się domyślić.
Jak dla mnie Mrożek jako pisarz jest świetny. Uwielbiam jego opowiadania 'Wesele w Atomicach' czy 'Słoń'. Do nich dołączam właśnie 'Tango'. W krzywym zwierciadle ukazanie rodziny, w której syn jest tradycjonalistą, a rodzice na siłę chcą być nowocześni. Groteska, humor i czego chcieć więcej?

książek: 167
Michał | 2010-11-21
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 20 listopada 2010

Czytałem tę książkę w liceum i pamiętam, że mi się podobała. Ostatnio sięgnąłem po nią po raz drugi i czuję, że odkryłem w niej jeszcze więcej zaskakujących i trafnych spostrzeżeń Mrożka. Ta książka jest ponadczasowa, od momentu ukazania się nie utraciła nic ze swojej aktualności.

książek: 364
Kazik | 2012-04-20

O "Tangu" napisano już tyle, że co ja, prosty Kaziczek, mogę mądrego dodać. Niewiele.

Pragnę jednak oddać należny hołd jednemu z najlepszych dramatów teatru groteskowego. Uwielbiam "Tango" z jego katafalkiem, światem na opak, absurdalnością. Wyborne poczucie humoru koegzystujące z goryczą. Świetne, nietypowe postacie z rewelacyjną kreacją wujka Eugeniusza na czele. Język, który stanowi wyzwanie, ale nie do niepokonania. I wreszcie - przekaz jest, a Mrożek bez przekazu jak piżama bez guzików. Kwestia niedopięta.

A skoro już tu jestem, proponuję prostą grę i zabawę towarzyską, minimum dwie osoby, poza książką nie trzeba rekwizytów typu kości, karty czy żetony (chyba, że w wersji rozszerzonej). Czytanie na role Mrożka. Wypróbowałam z Siostrą, i, zaprawdę powiadam Wam, rozrywka jest przednia.

książek: 58
malinowy-koktajl | 2010-06-05
Na półkach: Przeczytane

Rewelacja! Sarkazm, ironia i pełen worek humoru. Istne cudo na poprawę nastroju.

książek: 431
Butterfly | 2014-03-11
Przeczytana: 11 marca 2014

Książka napisana na wysokim poziomie. Jest pełna ironii, humoru, sarkazmu.
Licealna lektura, która wiele mądrości wnosi do życia czytelnika :)

książek: 564
Dakota | 2014-02-28
Przeczytana: 28 lutego 2014

Wspaniała! Bałam się kolejnego rozczarowania, mówiłam sobie, że jeśli ta książka (zachwalana tak przez innych) również okaże się zła, to może ze mną jest jednak coś nie tak. Na szczęście nie!
Zrozumiałam każde słowo, zdanie, każdy kontekst, dostrzegłam przesłanie i wyrobiłam sobie własne zdanie na temat całej historii.
Nadmierny liberalizm, pozbycie się wszelkich zahamowań, jest równie niebezpieczny jak komunizm. To świat, w którym oczekuje się od każdego pewnych wzorców zachowań i myślisz, że tak ma być, że nie możesz być szary, że jesteś albo biały, albo czarny, postępujesz jak inni. Tradycja nie zawsze jest zła, czasami dawne czasy, nawet te wymanierowane, posiadają swój niepodważalny urok, do którego mimowolnie tęsknisz, choć czasem boisz się przyznać.
Artur chciał zmian, nie podobało mu się, że świat, w którym żyje nie posiada już żadnych reguł, obserwuje staczanie się matki i własnej narzeczonej, męczenie się wujka, skrywane cierpienie ojca zdradzanego przez kobietę, z...


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Maria Nurowska
    71. rocznica
    urodzin
    ,,Ten kocha naprawdę, kto nie wie, dlaczego kocha.
  • Isabel Abedi
    48. rocznica
    urodzin
    Są w życiu rzeczy, o które trzeba walczyć, ponieważ czas, jaki na nie zostaje, niekiedy jest krótszy, niż sądzimy.
  • Andrzej Maleszka
    60. rocznica
    urodzin
    Mama zapaliła świece, a Filip latarkę i z ziemi dom wyglądał jak jeszcze jedna gwiazda. Miasto zostało daleko pod nimi. Choć stali na balkonie, to żadne z nich nie mogło już zobaczyć, jak czerwone krzesło powoli wstaje z trawy i unosi się w górę.
  • Max Allan Collins
    67. rocznica
    urodzin
    Ludzkie duchy, przemykające bez śladu, niezauważalnie. kiedy któryś z nich znika, nikogo to nie obchodzi.
  • Kazimierz Władysław Wójcicki
    208. rocznica
    urodzin
  • Kazimierz Tymiński
    100. rocznica
    urodzin
  • Jacek Kuroń
    81. rocznica
    urodzin
  • Marguerite Duras
    19. rocznica
    śmierci
    I płacząc robi to. Z początku jest ból, a potem ten ból staje się kolejną zdobyczą, odmieniony, narastający z wolna, wznoszący się ku rozkoszy, spleciony wraz z nią. Morze, nieuchwytne w swym kształcie, po prostu niezrównane.
  • Eugene B. Sledge
    14. rocznica
    śmierci
    Wojna to zorganizowany obłęd niszczący najlepszych ludzi.
  • John Williams
    21. rocznica
    śmierci
    Jakże porządni i przyzwoici wydajemy się samym sobie, dopóki nie mamy okazji ani powodu, żeby się zachować nieprzyzwoicie! Potrzeba dopiero miłości, żebyśmy mogli czegoś się dowiedzieć o sobie samych.
  • Arthur Koestler
    32. rocznica
    śmierci
    Mieć odwagę - to nigdy nie pozwolić, aby Twoje lęki miały wpływ na Twoje czyny

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd