Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Popioły

Seria: Złota Seria
Wydawnictwo: Zielona Sowa
5,87 (310 ocen i 16 opinii) Zobacz oceny
10
13
9
16
8
22
7
68
6
76
5
49
4
18
3
32
2
9
1
7
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
8374352329
liczba stron
576
kategoria
klasyka
język
polski

Inne wydania

Fresk historyczny. Rafał Olbromski na splątanych ścieżkach życia. Dzieje młodego, niedoświadczonego szlachcica na tle wojen napoleońskich. Zakocha się, zostanie masonem, wejdzie w wielki świat... Jego przyjaciele i mentorzy będą prowadzić ważne rozmowy, poznawać świat, zmieniać poglądy... Wielka powieść o Historii i ludziach w nią wplątanych.

 

źródło opisu: Zielona Sowa, 2006

źródło okładki: www.zielonasowa.pl

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (904)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 307
Łokieć_Pana_D | 2016-04-02
Na półkach: Przeczytane

Dzieło monumentalne. Ocenom się wymyka. Niejednolite w sprawach, o których traktuje. Nierówne w literackim poziomie. Chwilami genialne, fantastyczne, wielkie. Rozdział dalej - kiczowate. Są strony, od których oderwać się nie sposób. Są takie, z których nudą dymi.
To życiorys. Chłopca, później młodzieńca, mężczyzny i żołnierza wreszcie. Jest dzieciństwo. Wspomnienia szaleństw szlacheckich, wśród których Rafał się chowa. Potem miłość, i dzikość, i błędy. Kochanie, intrygi, serce rozdarte. Umysł młody, chłonny i naiwny, skradziony przez demagogów. Polityka. Na koniec wojna. Długo, długo, długo.
Każdy znajdzie coś dla siebie. Niewielu pokocha wszystko. Za całokształt "dobra". Jednak zachęcam. Są rozdziały, za które dałbym i gwiazd dziesięć.

książek: 0
| 2015-11-21
Na półkach: Przeczytane
książek: 497
Kasztan | 2011-07-21

Krew, flaki, krew, flaki, krew... Trzeba przez tę breję przebrnąć. Za pierwszym razem udało mi się dotrzeć do połowy. Zbyt brutalna, rzuciłam w kąt. Dosłownie. Ale na studiach musiałam do niej wrócić. I warto było spróbować jeszcze raz. Popioły wymagają dużo czasu, bo nie dość, że mają jakieś 1000 stron, to są też ekstremalnie pojemne: ezopowy język, nawiązania, filozoficzne przesłania, inne ukryte sensy. Jest tam tego pełno do cierpliwego, dokładnego wczytywania się. Dużo dają przypisy (Biblioteka Narodowa). Naprawdę warto. Ale trzeba poświecić tej książce dużo czasu, jeśli nie chce się go nad nią zmarnować.

książek: 562
SanaeAiko | 2014-09-22
Na półkach: Przeczytane, 2014
Przeczytana: 16 września 2014

Jeśli ktoś męczył się nad przydługimi opisami przyrody w Nad Niemnem, to tutaj też niestety znajdzie takie fragmenty. Jeśli ktoś nie lubi opisów batalistycznych to III tom, cały batalistyczny, może być trudny do przejścia... Z tego też powodu dla mnie III tom się ciągnął, ale I i II były bardziej obyczajowe i ciekawsze dla mnie. Ciekawie było obserwować przemiany głównych bohaterów, szczególnie Rafała, jego bogate koleje losu i przemiany psychiczne. Jedyne co mnie uraziło w pisaniu Żeromskiego, to jego opisy starszych kobiet - używanie określeń "wiedźmy", "babska", określenie na ich włosy - "kudły", były w moim odczuciu przykre. I dodam, że nie były to opinie bohatera, ale narratora. Młode były natomiast przesadnie gloryfikowane, co jest częste w literaturze, ale w zestawieniu z opisami starszych, tworzyło strasznie dyskryminujące odniesienie do tych starszych.

książek: 882
PetyrJ | 2015-11-02
Na półkach: Czytane w 2015, Przeczytane
Przeczytana: 02 listopada 2015

O dziwo, chociaż jestem w stanie wskazać więcej wad niż zalet, biblijnych gabarytów "Popioły" czytało się zaskakująco dobrze. Ba, rozbuchane i zahaczające o grafomanię opisy, wszelkie te rozmaite "potworne łapy kaktusa" czy "wpijanie pazurów oczu" miały swój urok, tak jak i odmienna od tradycyjnej Sienkiewiczowskiej stylizacja. W fabule niestety zabrakło równowagi, bohaterowie często znikają na dłuższy czas, na pierwszy plan wysuwa się tło i panorama przełomu 18 i 19 wieku. Rafał, najważniejszy z głównych protagonistów (a można ich wskazać trzech) nie da się specjalnie lubić, czy to ze względu na czyny (sztubackie wybryki albo absolutnie nielogiczne wybory), czy na rozwlekłe Werterowanie i namiętne a niepoprawne wzdychanie i ciągłe roztkliwianie. Jeden Cedro wyróżnia się na plus.
W drugiej połowie pojawia się też ogrom batalistyki i potrafi ona znużyć, ale wynagradza trudy 50 stronicami opisywania oblężenia Saragossy, które udało się Żeromskiemu niesłychanie.
Ostrożnie polecam, z...

książek: 1043
aczeisa | 2013-05-25
Na półkach: Przeczytane, Studia
Przeczytana: 25 maja 2013

Te trzy gwiazdki wyglądają dość haniebnie, kiedy wie się, że "Popioły" uchodzą za najlepszą powieść Żeromskiego, ale cóż - literatury wspomnianego pana nie trawię, mimo że nieustannie próbuję się do niej przekonać. Nie, nie i jeszcze raz nie dla żeromskości; a "Popioły", jak nietrudno zgadnąć, to żeromskości kwintesencja. Tym, którzy Żeromskiego doceniają, wielbią i kochają zapewne się spodobają - chociaż to książka trudna, którą trzeba zmęczyć i do której trzeba dorosnąć, żeby wyłapać wszystkie ukryte sensy i smaczki. Ale dla tych, którzy jak ja są odporni na urok tego pisarstwa - będzie to droga przez mękę, niezależnie od wieku.

książek: 0
| 2013-12-03
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: grudzień 2013

nn

książek: 212
gelinde | 2013-01-11
Na półkach: Przeczytane, Niedoczytane

Przez ile stron można otwierać jedno oko?

książek: 5418
Róża_Bzowa | 2010-10-08

Z deczka chaotyczna, ale bardzo mi się podobała.

książek: 122
slawko1619 | 2016-01-03
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 03 stycznia 2016

Naprawdę wielka powieść Żeromskiego. Pierwsze 2 tomy momentami mogły odrobinę przynudzić zbyt obszernymi opisami, ale tom 3 absolutnie przeważył na moją ocenę książki. Fantastyczne opisy scen batalistycznych, jak całej sytuacji politycznej w Europie tamtych czasów. Poza tym osobiście zawsze znajduję u Żeromskiego niesamowitą łatwość empatii w stosunku do głównych bohaterów, pisarz świetnie potrafi zobrazować, co w danej chwili konkretna postać odczuwa.

zobacz kolejne z 894 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Narodowe Czytanie „Quo vadis“

W pierwszy weekend września cała Polska będzie czytać „Quo vadis” Henryka Sienkiewicza. Akcja Narodowe Czytanie organizowana jest przez Prezydenta RP od 2012 roku. W ramach akcji czytano już „Pana Tadeusza”, dzieła Fredry, Trylogię o „Lalkę”.


więcej
Zacząć jak mistrz

Książki nie należy oceniać po okładce, to wszyscy wiemy. Ale wiemy też, że ma się tylko jedną szansę na zrobienie pierwszego wrażenia. Pierwsze zdanie każdej książki to jakby otwarcie drzwi do nowego świata. Musi być intrygujące, zaciekawić albo zaszokować, nie pozostawić czytelnika obojętnym. Sprawić, by chciał czytać dalej, więcej, do końca, od deski do deski, najlepiej z zapartym tchem.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd