Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Pożegnanie jesieni

Wydawnictwo: Wydawnictwo Dolnośląskie
7,67 (1063 ocen i 72 opinie) Zobacz oceny
10
154
9
224
8
213
7
257
6
104
5
66
4
14
3
22
2
4
1
5
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
ISBN
8373844015
liczba stron
413
kategoria
Literatura piękna
język
polski

W tej szyderczej tragikomedii miłosnej Witkacy poddaje mistrzowskiej analizie zmienne stany umysłu i sprzeczne odruchy wynikające z perwersyjnej psychopatologii, będącej podłożem działań wszystkich jego postaci. Ich reakcje fizjologiczne i emocjonalne są wzajemnie splecione z wyznawanymi teoriami narządy płciowe, serce czy głowa różne ośrodki władzy często zdobywają przewagę w niespodziewanych...

W tej szyderczej tragikomedii miłosnej Witkacy poddaje mistrzowskiej analizie zmienne stany umysłu i sprzeczne odruchy wynikające z perwersyjnej psychopatologii, będącej podłożem działań wszystkich jego postaci. Ich reakcje fizjologiczne i emocjonalne są wzajemnie splecione z wyznawanymi teoriami narządy płciowe, serce czy głowa różne ośrodki władzy często zdobywają przewagę w niespodziewanych i nieodpowiednich chwilach, niwecząc ludzką godność i prawość i doprowadzając do najbardziej groteskowych skutków (Daniel C. Gerould)

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 395
Kazik | 2013-10-11
Przeczytana: 11 października 2013

Atanazy Bazakbal jest na skraju samozagłady - niewyobrażalna miłość do narzeczonej Zosi tak go miażdży i szarpie, że jedyną ucieczką od unicestwienia jest popełnienie programowego świństwa. A tak konkretniej to ohydnej zdrady z kobietą-demonem. Wszystko w imię czystego uczucia! A dalej to już samo idzie - homococo, pojedynki, lampienie się na Czystą Formę Wszystkiego, pięcioboki erotyczno-nienawistne (bo na bank nie miłosne) i wypatrywanie upragnionego końca, który niech już nastąpi, byle nie teraz!...

Czytanie Witkacego to jak godzinne kręcenie się w narkotycznym przytępieniu na pięknej, klasycznej, ale obrzyganej i obrzuconej petami karuzeli. Z jednej strony człowiek ma już serdecznie dość tego całego cyrku, z drugiej ten cały absurdogrotesk taplający się w oceanie metafizycznej dyskusji i sarkania wciąga. Chętnie się czyta o stanach bohaterów wpadających ze skrajności w skrajność, dobrze się śledzi losy tej pokręconej paczki "przyjaciół", z jakimś niezdrowym zainteresowaniem przygląda ich chorym poglądom, opadaniu w obłęd, twórczej autodestrukcji. Mnie szczególnie urzeka poboczny wątek rewolucji, niezwykle mocny i dosadny w swojej szarości i zagłady nijakości.

Osobną kwestią jest język - może to i powierzchowne, ale najbardziej mnie urzeka ta zabawa słowna składająca się z imion i nazwisk bohaterów oraz nazw wymyślnych potraw. Nie zapominajmy też o chwytliwych "złotych myślach" (słynna smutna świnia, dawanie w mordę za mówienie, że niedobrze czy kobiety zdradzające przez wkładanie uczucia w tamto) oraz czarnym, gorzkawym humorze.

"Pożegnanie jesieni" może męczyć, fakt, ale warto je dokładnie przejrzeć dla licznych smaczków, odcieni, sprytnych a niedostrzeganych na pierwszy rzut oka powiązań poszczególnych elementów. Serdecznie polecam wydanie ze wstępem Włodzimierza Boleckiego, bardzo interesujący tekst pełen ciekawostek, interesujących spostrzeżeń i odniesień do analiz tego dzieła innych badaczy.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Miecz przeznaczenia

‘Miecz przeznaczenia” to zbiór kolejnych opowiadań, które przybliżają czytelnika do pełnego cyklu o Wiedźminie. Od przeczytania „Ostatniego życzenia”...

zgłoś błąd zgłoś błąd