Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Kronika wypadków miłosnych

Książka jest przypisana do serii/cyklu "Biblioteka Polska XX Wieku". Edytuj książkę, aby zweryfikować serię/cykl.
Wydawnictwo: Świat Książki
6,79 (650 ocen i 47 opinii) Zobacz oceny
10
21
9
64
8
103
7
217
6
130
5
82
4
9
3
17
2
1
1
6
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
83-247-0197-4
liczba stron
240
słowa kluczowe
literatura polska, młodość
język
polski

Jedna z najpiękniejszych powieści o pierwszym, młodzieńczym uczuciu. Umiejscowiona latem 1939 roku na Litwie, która "była wtedy wielkim zachodzącym słońcem", historia pary maturzystów i ich pierwszego wielkiego uczucia jest czymś znacznie więcej niż tylko wzruszającym melodramatem. Nostalgiczna, choć niepozbawiona pikanterii i humoru, powieść stanowi powrót wielkiego pisarza do krainy jego...

Jedna z najpiękniejszych powieści o pierwszym, młodzieńczym uczuciu.

Umiejscowiona latem 1939 roku na Litwie, która "była wtedy wielkim zachodzącym słońcem", historia pary maturzystów i ich pierwszego wielkiego uczucia jest czymś znacznie więcej niż tylko wzruszającym melodramatem. Nostalgiczna, choć niepozbawiona pikanterii i humoru, powieść stanowi powrót wielkiego pisarza do krainy jego młodości i jest zarazem społeczno-obyczajowym portretem końca pewnej epoki. "Kronika", spopularyzowana przez film Andrzeja Wajdy, jest jednak znacznie bogatsza w niuanse psychologiczne, a jej lektura sprawia ogromną przyjemność.

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (1444)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 296
czytający | 2017-03-17
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 17 marca 2017

Pośród rozkwitających drzew spływających wiosenną atmosferą, rodzi się najwspanialsze uczucie świata. Bardzo blisko mu do śmiertelnej choroby, gdzie naprzemiennie melancholijny duch i szaleństwo młodej krwi, walczą zawzięcie o wchodzących w dorosłość. Przy bolesnych krzykach parowozów i ogromnym zachodzącym słońcu, rozpoczyna się rozkosz i męka. Wtedy rozkwita miłość. Rzuca na łeb, na szyję to wszystko co ważne i bezwstydnie wystawia się światu na żer. Ćmi tępym bólem i daje znak, że kończy się epoka pogodnego życia. Teraz to ona decyduje w którym kierunku podąży rozhisteryzowane serce, robiąc przy okazji głupstwa jakich nigdy nie widziano. Czasami nabiera posmaku niecodziennego dziwactwa prowadzącego w kierunku śmierci. Ale żeby przekonać się jak postąpiła w dwojgiem młodych ludzi z okolic Wilna, to wypada o to zapytać Tadeusza Konwickiego. Bo tylko on jest w stanie udzielić nam na to pytanie wyczerpującej odpowiedzi.

Byłem ciekaw, dlaczego dzieło o tak interesującym tytule...

książek: 836
Black-Beauty | 2015-06-28
Przeczytana: 28 czerwca 2015

To powieść wspomnieniowa. Fabuła przeplata się z wątkami autobiograficznymi, tworząc kolaż. Poczucie kresu, zagrożenia, katastrofizmu daje się wyczuć w wielu fragmentach narracji. Przede wszystkim w utworze nakładają się nieustannie młodość i śmierć. Bohaterowie chcą umrzeć z miłości, aby prześcignąć śmierć nagłą, taką która być może nadeszłaby podczas wojny.

"A może warto dalej żyć, przetrwać złe chwile i później z pobłażliwym zdumieniem przypomnieć sobie te drobne okruchy klęsk i dziwić się, że tyle mogły znaczyć kiedyś i tak niewiele brakowało do ostatecznego kroku".

książek: 3530
Grażyna | 2013-01-12
Przeczytana: 11 stycznia 2013

Moje klimaty, jak najbardziej. Oprócz historii miłosnej bardzo mi się podobały odniesienia do przyrody, zwierząt (koni)-cos wspaniałego. Bardzo mądra i przejmująca, polecam i bardzo dziękuję Polecającemu ;)

książek: 1077
almos | 2017-02-23
Przeczytana: 13 lutego 2017

Książka o miłości i Wileńszczyźnie dziejąca się tuż przed wojną. Jak to u Konwickiego, mamy specyficzny klimat: wspaniałe opisy natury litewskiej, wtręty poetycko-filozoficzne, nostalgię za ziemią utraconą. Sama miłość licealistów mało przekonująca, ciekawsze są obrazki obyczajowe z ziemi Wileńskiej. Słuchana jako audiobook w b.dobrym wykonaniu Ks. Jasieńskiego. Dobra, dojrzała proza.

Słuchana w b.dobrej interpretacji Ksawerego Jasieńskiego proza Konwickiego uderza zmysłowością, pięknem, nostalgią. To bowiem świat idealizowany z trzech powodów, po pierwsze mowa o Wilnie i okolicach, czyli ziemiach utraconych. Po drugie pisze Konwicki o młodości, o pierwszej miłości, o czasie w życiu tak ważnym ale bezpowrotnie mijającym. Po trzecie wreszcie rzecz cała dzieje się tuż przed wybuchem drugiej wojny, świat naszych bohaterów za chwilę zmieni się całkowicie, rozpadnie na kawałki, chociaż oni tego jeszcze nie wiedzą.

Mamy tu historię maturzysty Wicia, który, jak to u Konwickiego spotyka...

książek: 107
Michal | 2015-01-24
Przeczytana: 20 stycznia 2015

Stajemy nieraz przed dziełem, wobec którego trudno powiedzieć coś mądrego nie robiąc mu jednocześnie krzywdy. Nie chcąc popadać w nadmierną egzaltację powołam się na samego Tadeusza Konwickiego, dla którego „Kronika wypadków miłosnych” stanowiła próbę rehabilitacji kiczu, do którego nawiązaniem ma być tematyka i konstrukcja powieści wzorującej się na literaturze młodzieżowej (czy raczej będącej jej pastiszem). Nie bez znaczenia pozostają przedruki oryginalnych notek z prasy międzywojennej o treści tyleż tragicznej co trywialnej… Możemy pokusić się o przewrotne stwierdzenie, iż dzięki Konwickiemu kicz wzniósł się na wyżyny artyzmu!

Na fabułę powieści składa się historia młodzieńczego zauroczenia Witka i Aliny oraz towarzyszące im wydarzenia mające miejsce na Wileńszczyźnie. WYDAJE SIĘ, że akcja powieści rozgrywa się wiosną i wczesnym latem 1939 roku, który „taki jakiś nijaki i zwykły. Zupełnie nie do zapamiętania”. Tymczasem lektura dostarcza nam dowodów uprawniających do nieco...

książek: 107
Maciej DW | 2017-01-15
Na półkach: Przeczytane, Ulubione

Każdy ma swoją młodość. Każdy ma swoją pierwszą miłość, która na zawsze pozostanie pierwsza. Każdy za nią tęskni. Ale nie każdemu w tym młodzieńczym kochaniu i późniejszym tęsknieniu przeszkadza wojna. Prawdziwa wojna. I to, że nawet jeśli kiedyś ta wojna się skończy, to już nigdy nie będzie tak samo. I zawsze będzie trzeba tęsknić. Za tą miłością i za tym światem, którego już nie ma.

Konwicki wrócił do korzeni.

książek: 1834
Marta | 2012-07-31
Na półkach: Przeczytane, 2012
Przeczytana: 10 stycznia 2012

Bardzo ładny język powieści, ale sama historia nie wciąga i nie porusza. Momentami przeskakiwałam co nudniejsze fragmenty. Może po prostu straciła na aktualności?

książek: 540
Katarzyna Kunowska | 2016-05-08
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Piękna!
Wstyd się przyznać, ale do tej pory nie czytałam żadnej książki Tadeusza Konwickiego. Teraz już wiem, że muszę jak najszybciej nadrobić. "Kronika wypadków miłosnych" to pełna nostalgii, wrażliwości i magii poetycka opowieść o młodości, śmierci, poszukiwaniu siebie. Dla mnie to przede wszystkim opowieść o czasach, które bezpowrotnie minęły, a także o Polsce pełnej różnych narodowości i religii. Za taką Polską podświadomie tęsknię. Podświadomie, bo przecież nie było mi dane w niej żyć...
"Kronika..." napisana jest wspaniale. Język polski jest bogaty, różnorodny, pełen potencjału. Tadeusz Konwicki pięknie nim operuje i dzieli się z czytelnikiem jego kolorytem i barwą. Niesamowite są jego opisy przyrody, budynków, pełno tu przepięknych porównań. Taka proza to rzadkość, to niesamowita jakość, którą czytelnik się delektuje. Jestem zachwycona.

książek: 0
| 2013-09-06
Przeczytana: 08 lutego 2013

Pewna bardzo mądra osoba (znaczy: Maria Janion) rzekła, że mało jest w polskiej literaturze dzieł od początku do końca miłosnych. "Kronika wypadków miłosnych" to jedna z niewielu książek, które takowe właśnie są. Romantyczne, piękne, pełne uczuć, melancholii, natury. A przy tym zupełnie nie mdłe, zupełnie nie nudne. Smutne, zachwycające, świetnie napisane - Konwicki w najlepszym wydaniu.

książek: 41
indiansqueen | 2017-03-17
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 17 marca 2017

Ostatnie 50 stron czytałam ze zaciśniętymi na książce, zbielałymi palcami i przygryzionymi ustami. Ciężko mi uwierzyć, że to już koniec i, że skończyło się właśnie tak.
W każdym razie każdą książką oraz mocniej kocham Konwickiego.

zobacz kolejne z 1434 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Zmarł Tadeusz Konwicki

Wybitny pisarz, wyśmienity reżyser, jedna z najważniejszych postaci powojennej kultury - Tadeusz Konwicki zmarł wczoraj, po długiej chorobie, w wieku 88 lat. Zostawił po sobie ponad 20 książek i 6 filmów.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd