Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Niewiedza

Autor:
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
8306029208
liczba stron
111
kategoria
Literatura piękna
język
polski
typ
papier
6,93 (419 ocen i 21 opinii)

Opis książki

Losy dwojga czeskich emigrantów, powracających do ojczyzny po dwudziestoletnim wygnaniu. Drogi Ireny i Josefa krzyżują się dopiero na ostatnich stronach książki.

 

Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 1364
Ola | 2012-11-19
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 18 listopada 2012

Bardzo ciekawe ujęcie konfliktu wewnętrznego między ucieczką przed bolesnymi relacjami a tęsknotą za swoim życiem. Prawdziwie nierozwiązywalne, jak życie.

książek: 1342
Arek | 2010-10-04
Przeczytana: 04 października 2010

"Niewiedza" to tęsknota za tym czego nie mamy teraz a mieliśmy w przeszłości, nie wiemy co się z tym dzieje. Kundera pisze autobiograficznie o rozstaniu z krajem Czechami Ireny i Josefa. Po wielu latach znów spotykają się w tym kraju, kraju swej młodości, kiedy byli tu parą. Dowiemy się dlaczego się rozstali mimo miłości.To książka o tym jakie figle płata nam pamięć. O tym jakie perypetie i przykrości czekają kogoś kto opuścił swoją ojczyznę, tylko po to by lepiej żyć. To także książka o tym jak ważne w związku jest poświęcenie, bez niego niczego nie można osiągnąć. I do czego prowadzi tytułowa "Niewiedza".

książek: 2009
jatymyoni | 2014-10-22
Przeczytana: październik 2014

Można powiedzieć za Heraklitem: "dwa razy nie można wejść do tej samej rzeki". Czasu nie da się cofnąć, ani zmian które w nas zachodzą. Na ile jesteśmy tymi samymi ludźmi po 20 latach? Zapamiętujemy tylko chwile, z których snujemy opowieści o przeszłości. Chwile, które dotyczą nas, ale mogą być pominięte przez innych. Dlaczego te chwile? Jesteśmy bardzo samotni, pragniemy aby nas słuchano, ale nie potrafimy sami słuchać. Dlaczego ktoś ma się interesować nami, skoro mnie nie interesuje ten drugi człowiek.
Ciekawe są rozważaniao o tym kiedy muzyka staje się hałasem. Muzyka, która powinna być przyjemnością staje się szumem, staje się naszym wrogiem. Czy można to odnieść do innych rzeczy, kiedy coś nie jest naszym wyborem? Powiązana z tym jest postać Schonberga i pytanie: Czy powinniśmy być tu i teraz, czy liczy się tylko przyszłość?
Ciekawą postacią jest w tej książce Arnold Schoneberg niemiecki żyd skazany na zakładę, a mimo to mówiący, że dzięki niemu muzyka niemiecka będzie panować...

książek: 54
Mariola | 2013-05-11

Nie było to moje pierwsze spotkanie z Kunderą (a ów spotkanie do udanych raczej nie należało), ale cieszę się, że dałam mu drugą szansę!
Książka bardzo mi się spodobała, jestem nią zauroczona. Poznajemy losy dwójki czeskich emigrantów. Ich historie pełne są tęsknoty, miłości i złudnych marzeń...

POLECAM!

książek: 309
Edka | 2013-10-29
Na półkach: Przeczytane, Ulubione
Przeczytana: październik 2013

Nie byłam fanką twórczości Kundery, aż do "Niewiedzy". Jak dla mnie jedna z najlepszych książek, które do tej pory miałam okazję przeczytać! Mówi nie tylko o losach emigrantów czeskich, ale również pośrednio, o pewnym rozdarciu i wyobcowaniu w tym świecie. Gdy tak bardzo pragniesz wrócić do ojczyzny, miejsc swego dzieciństwa, domu lub innego miejsca gdzie byłbyś bezpieczny i kochany, gdzie mógłbyś być sobą i dopiero wracając uświadamiasz sobie, że się myliłeś, że to bezpieczne miejsce było tylko iluzją i snem. Gdy bliscy, przyjaciele pragną, byś wrócił, tylko dlatego, że tak trzeba, tak powinno być, a w rzeczywistości, nie interesują się tym, czego ty pragniesz, nie interesują się tobą. Książka dla mnie tym bardziej piękna, że dotyczy tak ważnych dla mnie aspektów. Na pewno jeszcze kiedyś do niej powrócę.

książek: 244
Przemek | 2014-09-28
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 28 września 2014

Kundera ma zdolność do opisywania nieopisywalnego, tych momentów pustki pomiędzy kolejnymi zdarzeniami tworzącymi fabułę. Przy tym wszystkim nie daje prostych odpowiedzi, ucieka od banału i błyszczy ponadprzeciętną erudycją. Świetna proza.

książek: 648
Allie | 2014-07-10
Na półkach: 2014, Przeczytane

Gdyby na tutejszej skali oceniało się mądrość, przenikliwość i trafność treści zawartych w książce, "Niewiedza" dostałaby 10 gwiazdek. Ale że oceniamy jeszcze to, ile nam książka zabrała miejsca w sercu, to dałam tyle ile dałam.

książek: 641
GabrielL | 2010-11-20
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 17 października 1987

Niewiedzieć nic o "Niewiedzy" Kundery, to czysta ignorancja

książek: 240
Dwojra | 2015-01-09
Na półkach: En français, 2015, Przeczytane
Przeczytana: 08 stycznia 2015

Recenzja pochodzi z: http://papierowa-komnata.blogspot.com/2015/01/136-lignorance-milan-kundera.html


Etymologia słowa nostalgia jest bardzo ciekawa. Nostos znaczy powrót, algos zaś – cierpienie. Nostalgia zatem to ból odczuwany, gdy nie można powrócić. Dokąd, do czego? Przyjęło się w języku polskim, że słowo to zarezerwowane jest dla tęsknoty za krajem. Szczególnie ukochane przez romantyków, nieużywane już raczej w innych sytuacjach. Jednak źródłosłów nostalgii w żaden sposób nie wskazuje nam na przedmiot tęsknoty. Ten właśnie temat podejmuje w swej książce, L’Ignorance, Milan Kundera.

W 1989 upada reżim komunistyczny w Czechosłowacji. Irena, która od dwudziestu lat przebywa na emigracji we Francji, gdzie ułożyła sobie życie, postanawia wybrać się w podróż do Pragi. Powrót okazuje się niezwykle trudnym doświadczeniem, być może jeszcze cięższym niż opuszczenie ojczyzny. W tym samym okresie do stolicy Czech przybywa inny emigrant – Józef. Losy bohaterów krzyżują się dopiero na...

książek: 556
koemata | 2014-05-05
Przeczytana: 05 maja 2014

tłumaczył: Marek Bieńczyk
Ulisses dostrzegający swą wyspę po latach tułaczki.
Po grecku powrót brzmi nostos. Algos oznacza cierpienie. Nostalgia jest zatem cierpieniem spowodowanym przez niespełnione pragnienie powrotu.
Niemcy rzadko używają słowa „tęsknota" w jego greckiej postaci i raczej mówią Sehnsucht: pragnienie tego, czego nie ma; ale Sehnsucht może się odnosić równie dobrze do tego, co było, jak do tego, co się nigdy nie zdarzyło (do nowej przygody) i nie zawiera w sposób konieczny idei nostos; chcąc wprowadzić w Sehnsucht obsesję powrotu, należałoby słowo to dookreślić: Sehnsucht nach der Vergangenheit, nach der verlorenen Kindheit, nach der ersten Liebe (pragnienie przeszłości, utraconego dzieciństwa, pierwszej miłości).
Powrót z emigracji jest przewrotem w życiu prywatnym. Nie jest symbolem ani wielkim dramatem narodowym, -to wybór.
W 1921 roku Arnold Schónberg oświadcza, że dzięki niemu muzyka niemiecka będzie przez najbliższe sto lat panią świata. Dwanaście lat później...


Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Jeffery Deaver
    65. rocznica
    urodzin
    Uważaj, o co prosisz, bo możesz to dostać.
  • Stanisław Grzesiuk
    97. rocznica
    urodzin
    Pomocną rękę należy podać tym, którzy mądrze walczą, a nie mogą dać sobie rady.
  • Sigmund Freud
    159. rocznica
    urodzin
    Gdy niebo mi oporne, piekło wzruszę do dna.
  • Stanisław Grzybowski
    85. rocznica
    urodzin
  • Ariel Dorfman
    73. rocznica
    urodzin
  • Sergio Kokis
    71. rocznica
    urodzin
    Przypomnij sobie, co mówił Augustyn, parafrazując Cycerona: ludzie stworzyli Boga na swoje podobieństwo.
  • Yasushi Inoue
    108. rocznica
    urodzin
  • Lyman Frank Baum
    96. rocznica
    śmierci
    - Tak czy owak - oświadczył Strach - ja poproszę o rozum, a nie o serce. Głupiec nie wiedziałby przecież, co robić z sercem, nawet gdyby je miał.
    - A ja o serce - zdecydowanie powiedział Blaszany Drwal - Bo rozum nie zapewnia szczęścia, a szczęście to najlepsza rzecz na świecie
  • Henry David Thoreau
    153. rocznica
    śmierci
    Uważam, że zdrowo jest być samemu przez większość czasu. Przebywanie w towarzystwie, nawet najlepszym, szybko staje się nużące i wyczerpujące. Uwielbiam być sam. Nigdy nie spotkałem przyjaciela, który byłby równie przyjazny jak samotność. Jesteśmy zwykle bardziej samotni, kiedy wychodzimy między lud... pokaż więcej
  • Maurice Maeterlinck
    66. rocznica
    śmierci
    Każda bowiem ich czynność wiąże się nierozerwalnie z błękitem nieba, z rozkwitem łąk, pól i lasów, z najrozkoszniejszą porą w ciągu całego roku.Pszczoły to dusza, dusza lata, to zegar znaczący okres dosytu i bujności życia, to skrzydło polatującej woni, to samoświadomość promieni słońca, to pobrzęk... pokaż więcej
  • Farley Mowat
    1. rocznica
    śmierci
    Żeglarze wszystkich czasów mają ze sobą więcej wspólnego mimo dzielących ich stuleci niż ich żyjący na lądzie bracia,(...)

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd