Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Elegancja jeża

Tłumaczenie: Irena Stąpor
Wydawnictwo: Sonia Draga
7,03 (132 ocen i 19 opinii) Zobacz oceny
10
12
9
18
8
30
7
27
6
23
5
8
4
5
3
4
2
2
1
3
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
L'élégance du hérisson
data wydania
ISBN
9788379997794
liczba stron
360
język
polski
dodała
Ag2S

Inne wydania

Mam na imię Renée, mam 54 lata. Pracuję jako dozorczyni zamieszkałego przez bogaczy budynku przy rue de Grenalle w Paryżu. Jestem wdową. Niską, pulchną i brzydką. Mam nagniotki na stopach i, jeśli wierzyć dokuczliwym porankom, oddech mamuta. Przede wszystkim jednak tak doskonale odpowiadam powszechnym wyobrażeniom na temat dozorczyń, że żaden z mieszkańców kamienicy nie przypuszcza nawet, że...

Mam na imię Renée, mam 54 lata. Pracuję jako dozorczyni zamieszkałego przez bogaczy budynku przy rue de Grenalle w Paryżu. Jestem wdową. Niską, pulchną i brzydką. Mam nagniotki na stopach i, jeśli wierzyć dokuczliwym porankom, oddech mamuta. Przede wszystkim jednak tak doskonale odpowiadam powszechnym wyobrażeniom na temat dozorczyń, że żaden z mieszkańców kamienicy nie przypuszcza nawet, że mogę być dalece bardziej oczytana, niż oni wszyscy bogaci.
Mam na imię Paloma, mam 12 lat, mieszkam w luksusowym apartamencie przy rue de Grenalle 7. Jakiś czas temu doszłam do wniosku, że życie to farsa i prowadzi jedynie do pustki i egzystencjalnego absurdu. Skąd to wiem? Tak się składa, że jestem inteligentna. Nawet wyjątkowo. Dlatego też podjęłam decyzję: pod koniec tego roku szkolnego, w dniu moich trzynastych urodzin, popełnię samobójstwo.
Renée i Paloma, bohaterki Elegancji jeża, nie wiedzą o sobie, a jednak stopniowo zbliżają się do siebie w swoich rozważaniach i gustach. Obie są wrażliwe i obdarzone niezwykłą inteligencją. Lubią filozofować, kochają literaturę i sztukę, fascynuje je Japonia. Kiedy więc pewnego dnia na horyzoncie pojawia się rodowity Japończyk, piękny, mądry i bogaty, wszystko może się zmienić…

 

źródło opisu: http://www.soniadraga.pl/

źródło okładki: http://www.soniadraga.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (447)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1123
Anna | 2017-01-18
Przeczytana: 17 stycznia 2017

„Elegancja jeża” Muriel Barbery jest powieścią filozoficzną, bo i autorka jest doktorem filozofii.
Fabuła książki jest wyrafinowana, przez to i nie każdego czytelnika urzeknie na tyle, żeby dobrnął do końca. Trzy czwarte książki to rozważania filozoficzne wymagające skupienia. Czyta się jednak z przyjemnością, ponieważ te filozoficzne rozmyślania głównych bohaterek
przeplatane są opowieściami z ich życia. Wydawałoby się, że wszystko je różni. Pięćdziesięcioczteroletnia Renee jest dozorczynią budynku zamieszkałego przez bogaczy w Paryżu. Natomiast dwunastoletnia Paloma mieszka w jednym z luksusowych apartamentów tego budynku. Gdy pewnego dnia zasiądą przy stole, żeby wspólnie wypić filiżankę jaśminowej herbaty czytelnik wreszcie poczuje wyjątkowość tej historii. Chociaż zapowiada się ona już w momencie wprowadzenia do luksusowego budynku rodowitego Japończyka, mądrego i bogatego.
„Elegancja jeża” choć ambitna i nietuzinkowa to jedna z tych książek, których koniec wieńczy...

książek: 1571
Pucka69 | 2013-12-10
Przeczytana: 10 października 2013

Przepiękna książka. Natknęłam się na nią całkiem przypadkiem dzięki pewnej Japonce. Akcja toczy się bardzo nieśpiesznie, nawet trudno ją nazwać akcją. Wspomnienia, przemyślenia. Splatające się losy nadwrażliwej dziewczynki z bogatego domu i dozorczyni która .. czy na pewno jest tylko dozorczynią? Na taką książkę nie trafia się co dzień. Do takiej książki się wraca. Jest cudowna w swoim nieśpiesznym toczeniu się, w nastroju, w przeplataniu myśli obu bohaterek. Polecam z całego serca.

książek: 220
Kamila Kujawa | 2015-06-16
Na półkach: Przeczytane, 2015
Przeczytana: 16 czerwca 2015

"Ponieważ nie mogłam zaspokoić swojego głodu poprzez interakcje społeczne- nie do pomyślenia w moim położeniu - robiłam to poprzez książki. Widziałam, że starsze dzieci w szkole szukają w nich niewidzialnych znaków, jakby poruszane tą samą siłą, i pogrążając się w milczeniu, czerpią z martwego papieru coś, co zdawało się żywe".

Kopciuszek mieszka w Paryżu!!
Ma 54 lata, mieszka w eleganckiej kamienicy, gdzie najmniejsze apartamenty mają po 200m...i jest tam dozorczynią.
Jak na dozorczynię przystało czytuje Tołstoja (jej kot ma na imię Lew), słucha Beethovena i interesuje się filozofią. I robi wszystko, żeby nie pokazać mieszkańcom kamienicy jaka jest naprawdę. Robi to aby nie drażnić dystyngowanych mieszkańców kamienicy, której stróżuje.
Pewnego dnia w jej życiu pojawia się On - japoński książę, którego koty to Kitty i Lewin i który w Kopciuszku rozpoznaje Księżniczkę...
Ta piękna powieść o łamaniu konwenansów, o tym jak nie wszystko jest takie jak się nam wydaje i nie należy...

książek: 141
mrvengeance | 2014-01-02
Na półkach: Przeczytane

Ta drobna, skromna książka to zupełne zaskoczenie, zdumiewające połączenie literatury popularnej z prozą ambitną, filozoficzną. Śmieszy swoją nonszalancją, chwyta tkliwie za serce, zastanawia bogactwem odniesień. Pisarka zbija nas z tropu prostymi, wręcz banalnymi zdaniami, żeby potem z pełną erudycją zaatakować nieprzygotowanego czytelnika. Pewne rozważania są genialne i widać zaplecze profesora akademickiego(autorka jest doktorem filozofii). Pozycja obowiązkowa dla osób szukających nowych wrażeń intelektualnych.
Ps. Polski wydawca chyba książki nie przeczytał, co potwierdza lakoniczna, czy wręcz (wybaczcie!) ''debilna'' nota wydawnicza plus obciachowa okładka, która odstręczy nawet najmniej wymagających estetów !

książek: 1936
Anka | 2017-05-03
Na półkach: Przeczytane, 2017
Przeczytana: 03 maja 2017

Współczesna baśń o tym, że należy brać życie pełnymi garściami,dopóki można, gdyż nie każdy tuż przed śmiercią może dostąpić jego łaskawości....
Inteligentna choć trochę wydumana, ale czytało się przyjemnie...

książek: 876
Irbisek | 2012-04-27
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, 2012
Przeczytana: 24 kwietnia 2012

Trochę zastanawiałam się nad tym co napisać o tej oryginalnej i nietuzinkowej książce. Ma na pewno jeden minus - na początku, w pierwszej części jest zdecydowanie zbyt dużo filozoficznych rozważań. Przypuszczam, że w ten sposób autorka chciała przybliżyć czytelnikowi złożoność charakterów bohaterek - co się udało, ale nieco przesadziła. Przez co początek może wydawać się trudny, a nawet nieinteresujący lub nudny. ALE! Po pierwszej części jest już coraz lepiej. Fabuła zaczyna się rozwijać, wciągać i książka staje się bardzo przyjemna, ciekawa i mądra. Naprawdę warto przebrnąć początek i dać się porwać dalszej historii (ale nie opuszczać początku bo zgubi się ważne wątki rozwinięte później). Jeśli chodzi o zakończenie... z czystym sumieniem mogę powiedzieć, że jest tak zaskakujące, tak niespodziewane - już dawno z takim zakończeniem się nie spotkałam. Faktem jest, że materiał mógłby być lepiej wykorzystany, ale tak też jest dobrze, a historia sama w sobie jest niezwykle...

książek: 352
Tomasz | 2016-11-16
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 15 listopada 2016

Książka w całości odwołuje się do naszego postrzegania ludzi. Szufladkowania ich, widzenia "blisko" braku umiejętności widzenia szerzej. "Elegancja jeża" ma swoje świetne momenty, niemniej często następują spowolnienia przez które książka traci. Wydaje mi się że jest to powieść trochę za mocno wydumana. Brak jej polotu jaki towarzyszy powieściom -bardzo dobrym- a nie tylko -dobrym-. Co nie zmienia tego że warto ją przeczytać dla niektórych ciekawych myśli i spostrzeżeń.

książek: 691
artdeco92 | 2011-03-08
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 08 marca 2011

Bardzo oryginalna książka. To chyba najważnijesze słowo jakim można ją opisać. Wciąga, trochę męczy, bo wbrew pozorom nie jest taka znowu łatwa. Nieraz trzeba przebić się przez meandry filozoficznie potraktowanej estetyki. Zakończenie wytrąca z równowagi. Niebanalna pozycja.

książek: 405
Małgorzata48 | 2013-02-13
Przeczytana: 13 lutego 2013

Lektura nietuzinkowa. Czytając początkowe 50 stron miałam ochotę "poddać się" i książkę odłożyć, ciężko mi było przebrnąć przez masę pseudonaukowych teorii na przeróżne tematy, głównie filozoficzne, naprawdę zbyt dużo tych rozważań, dość pretensjonalnych. Jednak w połowie książki pojawia się jakaś akcja, coś się dzieje, losy bohaterek (bardzo oryginalnych i niezwykle inteligentnych kobiet) zaczynają się łączyć, ku czemuś zmierzać. Zakończenie jest zaskakujące, z przesłaniem dość optymistycznym, ciepłym, budującym wiarę w możliwość porozumienia między bardzo odmiennym ludźmi. Lektura dla amatorów prozy "intelektualnej", słowem dobra ale nie dla wszystkich.

książek: 383
Demismo | 2016-11-09
Na półkach: Przeczytane

Piękna, współczesna i przede wszystkim inteligentna baśń o niedopasowaniu do świata, o jego brutalności i ludzkim strachu... strachu przed byciem prawdziwym, o ciągłej potrzebie ukrywania swoich pragnień, marzeń, konieczności dostosowywania się do ograniczeń i szablonów narzucanych przez społeczeństwo. Muriel Barbery stworzyła porywającą, wzruszającą historię, której głównymi bohaterkami uczyniła dwie kobiety, które dzieli wiek, ale łączy miłość do Japonii, literatury, a przede wszystkim chęć ukrycia się przed spojrzeniami innych ludzi. Ukrycia tego jakie naprawdę są. Znając szablon według którego powinny się zachowywać starają się ściśle do niego stosować... nie można jednak zaznać pełni szczęścia udając kogoś kimś się nie jest. Nie można zaznać szczęścia na siłę wpasowując i dostosowując do społecznych oczekiwań. "Elegancja jeża" to piękna historia o tym, że zawsze znajdzie się ktoś kto nas doceni... prawdziwych, nieudawanych. Historia o tym, że nie warto gonić za wyobrażeniami,...

zobacz kolejne z 437 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd