Książka roku 2017
w kategorii:
Powieść historyczna
2 498 głosów
Powiększ

Labirynt duchów

Cykl: Cmentarz Zapomnianych Książek (tom 4)
Wydawnictwo: Muza
8,31 (2414 ocen i 378 opinii) Zobacz oceny
10
577
9
627
8
573
7
404
6
136
5
62
4
21
3
7
2
4
1
3
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
El Laberinto de los Espíritus
data wydania
ISBN
9788328707757
liczba stron
896
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodała
AMisz

Nowa powieść autora światowego bestsellera „Cień wiatru”, długo wyczekiwana przez ponad 35 milionów fanów. Barcelona, lata pięćdziesiąte ubiegłego stulecia, mroczne dni reżimu generała Franco. Alicja Gris jest piękną, inteligentną i pozbawioną skrupułów agentką. Pewnego dnia otrzymuje zlecenie z najwyższych sfer władzy. Sprawa jest ściśle tajna i dotyczy tajemniczego zniknięcia ministra...

Nowa powieść autora światowego bestsellera „Cień wiatru”, długo wyczekiwana przez ponad 35 milionów fanów.

Barcelona, lata pięćdziesiąte ubiegłego stulecia, mroczne dni reżimu generała Franco. Alicja Gris jest piękną, inteligentną i pozbawioną skrupułów agentką. Pewnego dnia otrzymuje zlecenie z najwyższych sfer władzy. Sprawa jest ściśle tajna i dotyczy tajemniczego zniknięcia ministra kultury Mauricia Vallsa. Wydaje się, że może mieć to związek z przeszłością, kiedy Valls był dyrektorem budzącego grozę więzienia Montjuic. Alicja, wraz z przydzielonym do tego dochodzenia, kapitanem policji ma kilka dni na odnalezienie ministra. W trakcie poszukiwań w jej ręce trafia należący do Vallsa siódmy tom serii „Labirynt duchów”. Książka ta doprowadzi Alicję do ukrytej w samym sercu Barcelony księgarni Sempere & Synowie. Czar tego miejsca sprawia, że jak przez mgłę powracają do niej obrazy z dzieciństwa. To, co odkryje, będzie śmiertelnym zagrożeniem dla niej i dla wszystkich, których kocha.

Zafón ostatecznie zamyka swoją tetralogię o „Cmentarzu Zapomnianych Książek”. Po mistrzowsku rozsupłuje wszystkie splątane wątki wielopiętrowej intrygi i prowadzi czytelnika do emocjonującego finału.

„Labirynt duchów” to jednocześnie hołd dla świata książek, sztuki snucia opowieści i magicznych powiązań między literaturą a życiem.

 

źródło opisu: https://muza.com.pl/proza-obca/2785-labirynt-ducho...(?)

źródło okładki: https://muza.com.pl/proza-obca/2785-labirynt-ducho...»

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 1340

Długo trzeba było czekać na kontynuację serii Cmentarz Zapomnianych książek, ale warto było. „Labirynt duchów” całkowicie mnie oczarował. Carlos Ruiz Zafon po raz kolejny zabrał mnie w niesamowitą podróż do niezwykłej Barcelony – pełnej tajemniczych zakamarków, intryg, zagadek oraz widm z przeszłości. Uwielbiam ten mglisty i nostalgiczny klimat tajemnic i spisków. Z ogromną przyjemnością spotkałam się z bohaterami serii – Danielem, Ferminem, Beą oraz poznałam nowe interesujące postaci, a zwłaszcza kapitalną Alicję Gris.

Nie będę rozpisywać się na temat szczegółów fabuły – lepiej zagłębić się samemu w czytelniczą wędrówkę pod Barcelonie. Powiem tylko, że z niesłabnącym zainteresowaniem odkrywałam kolejne tajemnice, aż cała historia (ze wszystkich tomów) ułożyła się w jedną, spójną całość. Na początku opowieść snuje się powoli, ale z każdą kolejną przewróconą stroną opowieść nabiera rumieńców – pojawiają się kolejne zagadki, wątki się plączą, a intrygi komplikują. Historia jest bardzo ciekawa, miejscami smutna i nostalgiczna – skłaniająca do refleksji, innym razem przerażająca i wystawiająca nerwy czytelnika na próbę. Są i momenty zabawne – nieocenione złote myśli Fermina ;) czy też cięte wymiany zdań między niektórymi postaciami. Bohaterowie przeżywają wzloty i upadki, a ich emocje udzielają się podczas czytania. Nie wszystkie rozwiązania poszczególnych wątków z całej serii zastosowane przez autora mi się podobały, ale sposób zakończenia historii mnie, jak najbardziej, satysfakcjonuje.

„Labirynt duchów” to nie tylko opowieść o starych tajemnicach i intrygach na najwyższych szczeblach. Powieść porusza również uniwersalne tematy – przyjaźni (tej prawdziwej, która trwa mimo kłopotów, nie zawodzi w trudnych chwilach) miłości (i tej szczęśliwej, spełnionej, ale i tej utraconej, niespełnionej czy też odkrytej zbyt późno), zemsty, poszukiwania przebaczenia, następstw konfliktu, wojny, która bezpowrotnie zmienia tych, którzy ją przeżyli. O podziałach społecznych. Rodzinie. Myślę, że każdy czytelnik odnajdzie w tej historii wątek, który jest mu bliski. Trzeba oddać, że autor poczynił wiele trafnych spostrzeżeń o życiu i ludziach – nie jeden cytat zapadnie w pamięć na długo.

To, za co najbardziej cienię twórczość Zafona, to umiejętność wyczarowania niezwykłego klimatu – tajemnic, których rozwiązania kryją się gdzieś w starych książkach i zakamarkach miasta. Ta niesamowita aura udziela się podczas czytania. Autor potrafi wciągnąć czytelnika w swoją opowieść. Ja całkowicie zaangażowałam się w historię i przeżywałam ją razem z bohaterami. W szczególności wczułam się w wątek Alicji Gris – bardzo interesująca postać – z pozoru zaradna, sprytna, zimna i nieczuła – w środku ciepła, uczuciowa, zdolna do największych poświęceń. Alicja świetnie, moim zdaniem, pasuje do galerii postaci z całego cyklu. Warto dodać, że przez Labirynt duchów przewinął się, w jakiś sposób, wszyscy bohaterowie Cmentarza Zapomnianych Książek. Oprócz Alicji warto wyróżnić jeszcze detektywa Vargasa – ten duet nieźle namiesza w opowieści. Nie mogę nie wspomnieć o Ferminie – uwielbiam jego poczucie humoru i złote myśli – ta postać mnie rozczula i rozbawia. Chyba większość miłośników cyklu nie mogło doczekać się spotkania z Ferminem właśnie. Pojawi się również cała plejada czarnych charakterów – postaci złych, wzbudzających strach, które będą psuć szyki naszym bohaterom.

„Labirynt duchów”, podobnie jak poprzednie tomy cyklu, łączy w sobie wiele gatunków i motywów literackich. Mamy tu nawiązania do powieści klasycznej, ale i detektywistycznej, kryminału czy powieści obyczajowej. Zafon umiejętnie miesza wszystkie te elementy tworząc oryginalną (taką swoją) opowieść, która bardzo mi się podobała. Uwielbiam klimat tej powieści – mglisty, nostalgiczny, tajemniczy, ale i niebezpieczny. Czytając „Labirynt duchów” naprawdę przepadałam w opowieści – świat Cmentarza Zapomnianych Książek całkowicie mnie pochłaniał.
Najlepsze książki, dla mnie, to takie, które wzbudzają we mnie emocje, sprawiają, że wraz z bohaterami przeżywam historię i rzeczywiście jestem ciekawa jej rozwiązania, a po przeczytani żałuję, że to już koniec. I wszystko to odnalazłam w „Labiryncie duchów”. Jest to jedna z lepszych książek jakie ostatnio czytałam. Dlatego otrzymuje maksymalną liczbę gwiazdek i dołącza do moich ulubionych książek.
Polecam zarówno „Labirynt duchów”, jak i cały cykl „Cmentarz zapomnianych książek”.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Drag Queen. Wyzwolony z ograniczeń płci

Dlaczego w polskim wydaniu na okładce nie ma złotej rybki (jak w oryginale) albo chociaż zdjęcia Aquy? :(

zgłoś błąd zgłoś błąd