Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Kruchość porcelany

Wydawnictwo: Magia Słów
5,8 (175 ocen i 35 opinii) Zobacz oceny
10
6
9
16
8
16
7
33
6
39
5
25
4
8
3
13
2
3
1
16
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788392390909
liczba stron
167
kategoria
Literatura piękna
język
polski

Inne wydania

Powieść Moniki Sawickiej wciągając czytelnika w świat dobrze mu znanej konwencjonalnej prozy dochodzi do spraw poważnych i pokazuje, jak się nie załamywać, jak nie tracić nadziei i znajdować w sobie siły. I takie jest przesłanie tej powieści, która udanie godzi konwencję bridgetową z dramatyczną refleksją nad życiem i tak że jest nową jakością w całym gatunku, bo pokazuje, jak niewiele...

Powieść Moniki Sawickiej wciągając czytelnika w świat dobrze mu znanej konwencjonalnej prozy dochodzi do spraw poważnych i pokazuje, jak się nie załamywać, jak nie tracić nadziei i znajdować w sobie siły. I takie jest przesłanie tej powieści, która udanie godzi konwencję bridgetową z dramatyczną refleksją nad życiem i tak że jest nową jakością w całym gatunku, bo pokazuje, jak niewiele wspólnego ma on z realizmem, choć udaje, jak może. Leszek Bugajski. Wydanie drugie zawiera bonus fragment powieści Siłaczka, będącej kontynuacją losów Zuzanny.

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (360)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1378
Wojciech Gołębiewski | 2015-09-19
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 19 września 2015

Żadnych danych o autorce nie znalazłem, a na jej stronach konkretów brak, a więc przede mną terra incognita.
Lektura jest rozbrajająca (str, 13)
" ....plotę, co mi ślina na język przyniesie... ..Zmarszczek nie mam, poza tymi od robienia laski.."
Cha, cha, cha!! Ale dowcipaska!! Fajne, co?? JAJCO, mnie nie śmieszy!! Na następnej stronie perukę włożyła; mąż jej nie poznał! Ale, jaja! Znam lepsze: sąsiadka postanowiła zmienić skarpetki, by jej dzielnicowy nie poznał. Autentyczne!!
Imponująca odwaga autorki i siła przebicia! Na tym koniec. TOTALNA AMATORSZCZYZNA!!
Piszę z daleka, z Kanady. Tutaj niezwykle popularne są kursy "creative writing". Przed sięgnięciem po pióro warto o nich pomyśleć.
Odradzam, strata czasu!!

książek: 1229
talitha_kum | 2012-02-09
Przeczytana: 09 lutego 2012

Fantastyczna książka. Nie miałam do tej pory styczności z utworami Moniki Sawickiej, jednak teraz wiem, że muszę przeczytać każdą jej książkę, co do jednej, bo ta wzruszyła mnie na wskroś. Zastanawiałam się nad tytułem - nieco melancholijnym - czytając początek ksiażki, ponieważ śmiałam się w głos. Dopiero później, uważniej czytając i zważając na rozwijającą się akcję zrozumiałam...
Książka naprawdę piekna. Niesamowita postać głównej bohaterki, jej spojrzenia na świat, swoje niekolorowe życie... Pod płaszczem zabawnych słów, opisanych sytuacji kryje się głębsza warstwa. Głeboka. Wspaniała. Smutna choć nie tracąca rezonu. Pełna kontrastów. Radości i zadumania. Jednym słowiem fantastyczna.

książek: 3992
Książkowo_czyta | 2012-02-24
Przeczytana: 24 lutego 2012

Było to już moje trzecie i z całą pewnością nie ostatnie spotkanie z twórczością Moniki Sawickiej.
Książka dosyć krótka, ale jak zawsze niezwykle treściwa...

Zuzanna jest młodą kobietą, która początkowo może wydawać się polskim odpowiednikiem Bridget Jones, ponieważ na pierwszych stronach tej powieści zaśmiewamy się wręcz do łez z zabawnie opisanych sytuacji oraz ironicznych komentarzy bohaterki.

Jednakże w toku lektury poznajemy głębiej historię kobiety, której codziennością jest samotność, zdrada, przemoc domowa, a później także walka z ciężką chorobą...

Jest ona osobą niezwykle silną, a zarazem kruchą i delikatną, która bardzo pragnie prawdziwej miłości. Mimo, że na zewnątrz sprawia wrażenie, iż wszystko w jej życiu jest w gruncie rzeczy całkiem w porządku.

Poszukuje uczucia sposobami, które jak jej się wydaje są dla niej jedynymi dostępnymi możliwościami ...

Jeśli chcecie dowiedzieć się dokładnie w jaki sposób sobie radzi? Czy ostatecznie jej się powiedzie i los w końcu...

książek: 4796
kajsa | 2011-12-21
Na półkach: Przeczytane

Świetne recenzje, a rzeczywistość...boleśnie nudna.

książek: 1009
Grace | 2012-02-28
Przeczytana: 28 lutego 2012

Dla krótkiego wyjaśnienia podam, że sama "Kruchość porcelany" ma 179 str., reszta książki zawiera wiersze i krótkie opowiadania młodych i nieznanych mi ludzi.

Sama książka podejrzewam, że może nie trafić do wszystkich osób. Jest dość... ekscentryczna. Autorka próbuje zachować żartobliwy ton, ale nie zrywa on boków. Historia przedstawia kobietę, którą zdradza i katuje mąż, ale bohaterka opowiada o tym przez uśmiech. Próbuje nim zakryć to, co się dzieje na prawdę. O samych "podbojach" męża na dobrą sprawę jest mało, najwięcej dowiadujemy się o jej córce i o tym jak spędza każdy dzień i co się dzieje w jej głowie - co niekoniecznie musi być ciekawe.

Osobiście czytając książkę "Kruchość porcelany" były momenty nużące i interesujące, a wręcz niektóre fragmenty wciągały. Natomiast przez wiersze i opowiadania ledwo przebrnęłam do końca.
Trudno mi powiedzieć czy lektura jest "fascynująca" czy też "męcząca", "godna polecenia" czy też "nie sięgajcie po nią", ponieważ niewątpliwie...

książek: 939
Kachusek | 2016-02-04
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 04 lutego 2016

Trudno ocenić tę książkę, niby komiczna, a jednak tragiczna.. taki śmiech przez łzy i gorzki wydźwięk. Czytałam, że opinie były podzielone- albo bardzo się podobała, albo bardzo nie. Jak dla mnie niestety ta druga wersja. Zmęczyła mnie ta opowieść i na pewno do niej więcej nie wrócę.

książek: 1434
Priada | 2011-03-08
Przeczytana: 12 sierpnia 2007

Książka porusza niezwykle różnymi ciekawymi sentencjami. Styl pisania jest bardzo naturalny co wciąga czytelnika. Polecam.

książek: 1941
Luna | 2012-03-08
Na półkach: Przeczytane, 2012
Przeczytana: 08 marca 2012

Czytało się wprawdzie szybko, sposób pisania był w miarę lekki (o ile można lekko pisać o znęcaniu się), jednak nie przypadł mi do gustu. Nawet miałam zostawić niedokończoną książkę, ale... akurat zaczęło się dziać coś ciekawego. Chociaż książka nie jest ani ciekawa, ani wybitna w moim mniemaniu, daję o jedną gwiazdkę więcej, niż zamierzałam - za zakończenie, ostatnie kilkanaście stron, począwszy od momentu, gdy Bożena zaprowadziła bohaterkę do mieszkania swojego zmarłego sąsiada.

książek: 2712
Barbara | 2010-08-04
Na półkach: Przeczytane, 000 - Posiadam

Napisana stylem lekkim, pozornie zabawnym językiem, autorka przedstawia dość trudną rzeczywistość życia kobiety "z przejściami". Lubię do tej książki wracać, ma w sobie "coś".
Egzemplarz zawiera także opowiadania i wiersze debiutantów. Polecam.

książek: 675
Adrianna | 2014-07-27
Na półkach: 2014, Przeczytane
Przeczytana: 26 lipca 2014

Ksiazka, do ktorej zabralam sie, poniewaz nie mialam innej, a bardzo chcialam cos przeczytac. Na poczatku bardzo zabawna, mozna usmiac sie do lez. W nastepnych etapach mozemy poznac problem i przeciwnosci losu, z ktorymi boryka sie bohaterka oraz jak sobie z nimi radzi. Bardzo polecam ta ksiazke.

zobacz kolejne z 350 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd