Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Siddhartha

Tłumaczenie: Małgorzata Łukasiewicz
Wydawnictwo: Suhrkamp
7,76 (1006 ocen i 65 opinii) Zobacz oceny
10
121
9
218
8
239
7
260
6
101
5
44
4
11
3
11
2
0
1
1
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Siddhartha
data wydania
ISBN
978-35184585-3-2
liczba stron
120
słowa kluczowe
Indie, buddyzm
język
polski

Inne wydania

Indyjska powieść Hessego. Historia syna bramina, który poszukuje swojej drogi życiowej. Pragnienie znalezienia sensu rzeczy nie daje spokoju bohaterowi powstałej w 1922 roku indyjskiej opowieści Hessego. Siddhartha, potomek rodu braminów, w młodości nie znajduje spełnienia ani w praktykowaniu tradycyjnej kontemplacji, ani w nauce Buddy, które dane mu jest osobiście poznać. Porzuciwszy...

Indyjska powieść Hessego. Historia syna bramina, który poszukuje swojej drogi życiowej.

Pragnienie znalezienia sensu rzeczy nie daje spokoju bohaterowi powstałej w 1922 roku indyjskiej opowieści Hessego. Siddhartha, potomek rodu braminów, w młodości nie znajduje spełnienia ani w praktykowaniu tradycyjnej kontemplacji, ani w nauce Buddy, które dane mu jest osobiście poznać. Porzuciwszy rodzinne strony, bohater próbuje zatem trudnić się kupiectwem; ale także powodzenie w interesach, bogactwo i miłość zmysłowa nie dają mu zadowolenia. Dopiero wybierając życie w ubóstwie i blisko natury. Siddhartha nie bez wewnętrznych dramatów dochodzi do głębokiej harmonii ze światem: osiąga mądrość poza wszelką filozofią i religią, mądrość poza słowami. Częsta u Hermanna Hessego uniwersalna refleksja o bogactwie i sprzecznościach natury ludzkiej, a także plastyczność i klarowność tej klasycznej prozy sprawiają, że Siddhartha pozostaje jedną z najważniejszych i najpoczytniejszych książek wciąż na nowo odkrywanego autora.

 

źródło opisu: Nota wydawcy

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 307
Hubert | 2014-07-22
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 22 lipca 2014

Bardzo wielowarstwowa i złożona historia, opowiedziana w bardzo prosty i przejrzysty sposób.

Książka opowiada o losach młodego, bardzo zdolnego bramina, który wyrusza w podróż w celu odnalezienia wewnętrznego spokoju i sensu życia. Samo jego imię (Siddhartha) składa się z dwóch sanskryckich słów (siddha i artha), które razem oznaczają "ten który osiągnął cel" albo „znalazł sens” (moje swawolne tłumaczenie – jeśli ktoś zna sanskryt, może mnie poprawić – tłumaczyłem na podstawie angielskiej Wiki). Młody bramin bada kolejne warstwy swojej osobowości i duszy, a my podążamy za nim. Obserwujemy jak wbrew woli ojca porzuca ścieżkę braminów (mędrców) i przyłącza się do samanów (ascetów), wyrzekając się rodziny. Widzimy go też gdy wyrzeka się i tych nauk, nie znajdując w nich ukojenia. Patrzymy na niego też gdy odrzuca wszystkie nauki w ogóle, gdy zauważa, że w samej nauce o uduchowieniu, poszukiwanego uduchowienia i spokoju nie odnajdzie. Widzimy więc jak skłania się ku doświadczeniom zmysłowym - miłości cielesnej, bogactwu, pijaństwu i hazardowi, poznaje kolejne, bardziej mroczne oblicza swojej natury. Błądzimy razem z nim, obserwujemy jego podróż, tym razem ku rozpadowi. Widzimy upadek. Wtedy znów obserwujemy kolejną przemianę. Hesse czyni z nas jego cienie. Widzimy jego rozterki. Są typowo ludzkie, więc łatwo się z nimi identyfikujemy. Obserwujemy jego dążenie ku odnalezieniu sensu i wreszcie razem z nim doświadczamy transcendencji istnienia, a przynajmniej jej namiastki.

Ciekawe jest to, że Hesse oddziela w swojej książce osobę Buddy od Siddharthy. W rzeczywistości Siddhartha i Gotama (Budda) to jedna, i ta sama osoba (dokładniej dwa ziemskie imiona Buddy). Można w tym się doszukiwać lekcji dla czytelnika, który bardziej się będzie utożsamiał z młodym błądzącym i poszukującym sensu życia braminem/samaną/kupcem, niż z w pełni oświeconym i ukształtowanym już Gotamą Buddą. Bardzo wyraźnie wskazuje to też na powiązanie z puentą tej całej historii, którą oświecony Siddhartha objawia przyjacielowi Govindzie. Nie bójcie się - nie zdradzę jej przecież.

Wiele osób narzeka na prosty język jakim jest napisana ta historia. Moim zdaniem gubią oni przesłanie jakie chciał zaszyć w swej prozie autor i filozofia, do której się odnosi. Filozofia wschodu opiera się bowiem w dużej mierze na poszukiwaniu prostoty, a dodatkowo Hesse wyraźnie zwraca uwagę w treści książki, by unikać konfliktu o słowa, by nie skupiać się na nich, lecz patrzyć głębiej, poszukiwać ich znaczenia, sensu, pojmować to co pod nimi się kryje. Sam Siddhartha mówi do przyjaciela, że "mądrość ubrana w słowa brzmi po prostu głupio”. Dlatego właśnie mądrość lubi słuchać, a nie mówić. Milczeć, a nie egzaltować się. Mam takie wrażenie, że Hesse próbuje nas z jednej strony nauczyć słuchania, a z drugiej oduczyć wymądrzenia się - tak bardzo to swoja drogą odmienne od tego czego uczymy się dzisiaj (i to od dziecka).

Piękna, wybitna i bardzo prosta proza. Tak bardzo inna od "Wilka Stepowego", a nosząca tą samą iskrę i pytania o sens bytu, a nawet istnienia w ogóle. Nie jestem buddystą i nigdy raczej nim się nie stanę. Są jednak książki, które cieszę się, że miałem okazję przeczytać w życiu. Ostatnio mam do nich szczęście, a "Siddhartha" stała się jedną z nich.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Exodus

Opinie czytelników


O książce:
Witajcie w Rosji

Kilka opowiadań bardzo mocnych i robiło wrażenie, ale parę nie zbyt porywających. Do przeczytania raz, nie więcej.

zgłoś błąd zgłoś błąd