Opowieści galicyjskie

Wydawnictwo: Czarne
6,84 (1158 ocen i 84 opinie) Zobacz oceny
10
44
9
97
8
194
7
404
6
247
5
102
4
35
3
26
2
4
1
5
Darmowe dodatki Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
8389755734
liczba stron
128
kategoria
Literatura piękna
język
polski

Nowe wydanie jednej z najbardziej znanych książek Andrzeja Stasiuka. Balladowa opowieść o Galicji, jej mieszkańcach i duchach. Na podstawie Opowieści... powstał film fabularny w reżyserii Dariusza Jabłońskiego

 

źródło opisu: http://czarne.com.pl/

źródło okładki: http://czarne.com.pl/

książek: 253
amazur83 | 2017-08-01
Na półkach: Przeczytane, Przesłuchane
Przeczytana: 28 lipca 2017

„Opowieści galicyjskie" to pierwsze spotkanie z prozą mojego imiennika. Spotkanie udane, owocne, z nawiązaną nicią porozumienia, zrozumienia i sympatii.

Ciężko nazwać je powieścią, bardziej to reportaż, swoisty raport z zapomnianego świata. Wraz z upadkiem komunizmu upadły PGR-y, które dla mieszkańców okolicznych wiosek były całym światem. Skończyły się czasy pozornego dobrobytu, kombinowania, organizowania. Świat się zmienił, odjechał. Kto został na peronie, o nim świat zapomniał.
Tak się stało z bohaterami tych opowiadań. Gdzieś w Beskidzie Niskim, u podnóża Cergowej, mieszkają ludzie, dla których czas się zatrzymał. Żyją po cichu. Kobiety rodzą dzieci, mężczyźni piją piwo, wino, wódkę. Pracują w lesie, na budowach, kombinują. W niedzielę przepoczwarzają się. Przywdziewają stroje odświętne, twarze ich jakby łagodnieją i idą odstać swoje w świątyni. Później jest czas spotkań towarzyskich, rynek, knajpa, wino, piwo, życie. Życie, jak pisze Stasiuk, ma tutaj kształt kolisty. Ludzie zostali skazani na karę powtarzalności.

Mimo wszystko, jest tu pięknie. Przynajmniej dla kogoś, kto patrzy na to wszystko z zewnątrz. Dla kogoś, kto ma w zanadrzu alternatywę. Piękne góry, lasy, potoki, wioski ukryte przed światem i ludzie, z których każdy nosi w sobie opowieści pisane przez życie.. Stara kobieta, matka siedmiu córek, której mąż utopił się w rzece, starszy mężczyzna, który niedawno wyszedł z więzienia czy też młoda kobieta, która chciała stąd uciec i wybić się ponad przeciętność. Wszyscy oni są solą tej ziemi. Stasiuk nie ocenia, nie gani, nie poucza. To co widzi, przepuszcza przez siebie, ubiera to w piękne słowa i zapisuje. A pisze pięknie. Kto szuka odpowiedzi na fundamentalne pytania, ten ich tutaj nie znajdzie, gdyż "odpowiedzi wciąż tkwią w pytaniach jak pisklęta w skorupkach".

Andrzej Stasiuk stylem i wrażliwością twórczą bardzo przypomina mi Wiesława Myśliwskiego. Mają podobne spojrzenie na świat, które mnie osobiście, bardzo urzeka. Z pewnością sięgnę po inne jego książki, gdyż warto. Polecam.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Chmury z keczupu

Wydawnictwo Papierowy Księżyc często stawia na książki, które mają zapewnić czytelnikowi coś więcej, aniżeli prostą rozrywkę. Mają one zmusić go, by z...

zgłoś błąd zgłoś błąd