Allegro - kampania grudzień kat. romans

Odroczone nadzieje

Wydawnictwo: Videograf SA
6,99 (75 ocen i 28 opinii) Zobacz oceny
10
6
9
10
8
17
7
15
6
13
5
8
4
0
3
4
2
1
1
1
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788378355250
liczba stron
208
język
polski
dodała
giovanna

Aldona ma poczucie przegranej. Odrzucona przed laty przez rodzinę, zawiedziona przez mężczyznę, którego pokochała, postanawia skupić się na pracy. Kariera zawodowa pozwala jej zagłuszyć samotność i osiągnąć niezależność materialną. Kiedy dawny związek ponownie ożywa, Aldona z optymizmem patrzy w przyszłość. Względną stabilizację zakłócają problemy zdrowotne rodziców. Targana emocjami kobieta...

Aldona ma poczucie przegranej. Odrzucona przed laty przez rodzinę, zawiedziona przez mężczyznę, którego pokochała, postanawia skupić się na pracy. Kariera zawodowa pozwala jej zagłuszyć samotność i osiągnąć niezależność materialną. Kiedy dawny związek ponownie ożywa, Aldona z optymizmem patrzy w przyszłość. Względną stabilizację zakłócają problemy zdrowotne rodziców. Targana emocjami kobieta stawia na szali swoje życie zawodowe, potrzeby i uczucia, by sprostać karkołomnemu zadaniu, jakim jest opieka nad chorą na alzheimera matką. W zderzeniu z tą straszną chorobą musi przewartościować dotychczasowy sposób myślenia. Nieoczekiwane komplikacje zdrowotne matki uruchamiają lawinę skrajnych emocji i uświadamia jej pustkę, w jakiej się znalazła. Kobieta zaczyna prowadzić blog, który staje się dla niej rodzajem psychoterapii i rozrachunkiem z przeszłością. Na szczęście dla niej za drzwiami już czeka przyszłość...

 

źródło opisu: http://www.videograf.pl/zapowiedzi.php

źródło okładki: http://www.videograf.pl/zapowiedzi.php

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (201)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1444
Wioleta Sadowska | 2017-04-17
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 16 kwietnia 2017

"Bezgraniczne zaufanie zakrawa na głupotę, ale jego brak niszczy każdą relację. Czy można to wypośrodkować?".


Zbyt często nie zdajemy sobie sprawy z tego, jak wielki wpływ na nasze życie mają najbliższe nam osoby – mama, tata, rodzeństwo. Zbyt często także to właśnie nasi krewni "podcinają nam skrzydła", które po jakimś czasie przestają niestety odrastać. Książka Anety Krasińskiej dotyka właśnie tego tematu. Tematu braku wsparcia rodziny - niezwykle życiowego i niestety zbyt często powtarzalnego.

Aneta Krasińska to absolwentka filologii polskiej ukończonej na Uniwersytecie Łódzkim, która uwielbia rodzinne podróże po Europie. Autorka najlepiej odpoczywa w otoczeniu przyrody lub zabytków, lubi obserwować ludzi oraz przestrzeń. Mama dwójki dzieci, miłośniczka literatury kobiecej, napisała kilka artykułów naukowych. Zadebiutowała powieścią pt. "Finezja uczuć".

Aldona już od dziecka nie miała łatwego życia. Rodzice to właśnie ją obarczyli matkowaniem rodzeństwu, a gdy bohaterka...

książek: 493

Nie polecam, chyba, że chcecie się zdołować.

Nie rozumiem, dlaczego ta pozycja ma tak wysokie noty? To nawet nie jest powieść tylko jakby rozszerzony artykuł z pseudopsychologicznego magazynu dla kobiet. Jeżeli książka jest o strasznej chorobie i napisana we wręcz świątobliwym tonie to należy się nad nią pochylić z nabożną czcią? Tak? I znowu super recenzje głównie z blogów literackich. Jako czytelnik przestaję ufać tym opinion. Niemożliwie jest aby komuś podobały się wszystkie książki! To jest paranoja.

Rozumiem, że autorzy i wydawnictwa chcą wypromować książkę ale same wylukrowane recenzje mi jako czytelnikowi poszukującemu nowości nic nie mówią a wręcz odstręczają.


Dochodzi do tego, że szukając nowych autorów starannie omijam opinie z egzemplarzy recenzeneckich ponieważ wszystkie są pozytywne i podobne do siebie. Tutaj chyba wymaganiem wobec recenzentów było umieszczenie obrzernych cytatów z książki. Teraz ufam tylko opiniom czytelników, którzy wypożyczają z bliblioteki lub...

książek: 2384
andzia12 | 2017-08-23
Przeczytana: 20 sierpnia 2017

Jedna z takich książek, które pokazuje, że dziecko w imię miłości dla rodzica zawsze nim się zaopiekuje na starość.
Jednocześnie jest to czas, gdy musi zrezygnować z własnego szczęścia. A po latach nie potrafi inaczej żyć. Chwilami smutny obraz naszego świata, gdy rządzi w nim układ, pieniądze i brak miłości.

Polecam, zwłaszcza, gdy szukacie "życiowej książki"!

książek: 10010
Agnieszka | 2017-02-22
Przeczytana: 22 lutego 2017

Z rodziną najlepiej wychodzi się na zdjęciu, lecz tylko stojąc z boku, aby kiedy zajdzie taka konieczność z łatwością z tej fotografii się odciąć.

Osoby decydujące się na założenie rodziny i posiadanie dzieci winny dzieci te wychowywać w poczuciu miłości i troski. Dzieci muszą czuć, że niezależnie od tego, co dzieje się w ich życiu zawsze mogą przyjść do mamy czy taty, a oni wysłuchają je służąc radą i wsparciem. Jest to niezwykle ważne, gdyż zapewne zgodzicie się ze mną, iż to, czego doświadczymy w domu rodzinnym będąc dzieckiem, a później nastolatkiem ma ogromny wpływ na nasze w późniejszym czasie dorosłe życie. Niestety często okazuje się, że ta piękna, wręcz idealna wizja rodziny pozostają na zawsze w wielu rodzinach tylko teorią. O tej bolesnej prawdzie przekonała się na własnej skórze Aldona, 48-letnia bohaterka powieści Anety Krasińskiej „Odroczone nadzieje”.

* ... Rodząc się, nie mamy pojęcia, jak będzie wyglądało nasze życie i relacje z najbliższymi. Tak jak większość...

książek: 1952

„Życie stawia nas przed trudnymi wyborami, ale czy zawsze postąpilibyśmy jednakowo w danej sytuacji?”

Rodzina, w jakiej kształtują się nasze charaktery, odgrywa ogromną rolę w procesie wychowawczym. Kiedy relacje w ognisku domowym są zaburzone, a brak poczucia bezpieczeństwa doskwiera każdego dnia, trudno zdobyć pozytywne bodźce, pozwalające w dorosłym życiu podążać właściwą drogą. Większość z nas błądzi, wkraczając w dorosłość, jeśli do tego nie mamy wsparcia osób bliskich, częściej popadamy w swoisty impas, dlatego ważne jest, aby umieć czerpać z własnych błędów, wyciągać wnioski, analizować i nie potykać się w tych samych miejscach. Jednakże, kiedy towarzyszy nam samotność, nasza czujność bywa uśpiona, wtedy szalenie łatwo zbłądzić, i niezwykle trudno odnaleźć w sobie siłę, aby zawalczyć o własne szczęście.

„Ktoś, kto się poddaje i rezygnuje ze swojego życia osobistego, staje się łatwym celem i często pozwala się ranić, nie umiejąc się otwarcie przeciwstawić ludziom…”

Aneta...

książek: 2373
Biblioteczka Rudej | 2017-02-13
Przeczytana: 13 lutego 2017

Odroczone nadzieje to kawał dobrej literatury. Aldona już jako dziecko musiała stać się odpowiedzialną osob.Rodzina z której pochodzi jest bardzo dysfunkcyjna...wiecznie zapracowana matka,ojciec naduzywajacy alkoholu,brat który za swoje czyny trafił do więzienia i młodsza siostra,która nasza bohaterka opiekuje się od najmłodszych lat. Trafił się i facet,który przy pierwszej lepszej okazji zdradził z najlepszą koleżanką.
Gdy matka zachorowała na Alzheimera to właśnie Aldona poświęciła całe swoje dotychczasowe życie,żeby w pełni poświęcić się matce.
Naszła mnie taka refleksja po przeczytaniu tej książki,że bez względu na to jak traktują nas rodzice to nic nie zmienia faktu,że są dla nas najważniejsi na świecie i jeśli tylko potrzebują naszej pomocy to my staniemy na rzesach żeby im te pomoc zapewnić.
Polecam wszystkim miłośnikom obyczajowek,bo to rzeczywiście kawał dobrej roboty pisarskiej.

książek: 40163
Muminka | 2017-05-25
Na półkach: Przeczytane, 2017
Przeczytana: 24 maja 2017

Muszę stwierdzić, że pierwsze spotkanie z twórczością Anety Krasińskiej było cudowne. Niewielka książeczka o Aldonie bardzo mnie wciągnęła.
Bohaterka przypadła mi do gustu. jej losy obfitują w f=gorzko-słodkie wydarzenia. Gdy urodziła się jej młodsza siostra Lidka, rodzice uznali że tym samym skończyło się jje dzieciństwo i scedowali na nią większość obowiązków związanych z opieką nad małą. Matka potem była w kolejnej ciąży, ale niestety poroniła. Od tej pory zapadła się w sobie, zamknęła w swoim świecie nie bacząc na trójkę dzieci i ich potrzeby.To najstarsza dwójka, czyli Aldona z bratem zajmowali się gospodarstwem, opieką nad matką, bo ojciec też sobie nie radził. Dorośli zawiedli swoje pociechy, i to mnie oburza, że Aldona musiała mieć tyle obowiązków. Nie dziwota, że uciekła po zdanej maturze, pełna ambicji skończyła geodezję, zaczepiła się w urzędzie.
Jej odejście zabolało Lidkę, która odczuła je jako zdradę, miała straszne kłopoty z zaliczeniem szkoły, a Aldona dopingowała...

książek: 165
Owca | 2018-10-06
Przeczytana: 01 października 2018

Panią Anetę i jej sposób targania uczuciami poznałam przy książce „Marzenia Kaliny”. Oczywistym było, że sięgnę po kolejną książkę i ponownie się nie zawiodłam. Lubię takie spokojne książki, obyczajowe, które czasem opowiadają o życiu normalnych, zwykłych ludzi.



Poznajemy Aldonę, która sprawuje całodobową pieczę nad chorą na Alzheimera matką. W opiece pomaga jej pielęgniarka, mimo że główna bohaterka ma dwójkę rodzeństwa – Lidkę i Darka. Jak można się domyśleć i brat i siostra mają swoje życie i swoje sprawy. Darek jest za granicą, a Lidka ma męża i dwójkę dzieci. Niestety cały obowiązek opieki i pomocy matce, która wcale nie była ideałem ani łatwą osobą, spada na nią. Retrospekcja z jaką się spotykamy w książce Pani Anety jest poruszająca historią młodych lat, porzuconych marzeń, rezygnacji z udogodnień w wyższym celu. Opowiada historię, którą możemy przypisać osobie, którą prawdopodobnie znamy. Język książki jest lekki, czyta się wręcz ekspresowo chcąc poznać dalszy ciąg...

książek: 1508
Beti | 2017-02-17
Przeczytana: 16 lutego 2017

Aldona to kobieta,która zawsze ma pod górkę..Rodzina odwraca się od niej,mężczyzna którego kochała odchodzi.Nigdy nie myśli o sobie ,zawsze stara się pomóc innym ,niestety nigdy nikt tego nie docenia.Ale czy w końcu spotka tą drugą połówkę? Polecam :-)

książek: 710
Grazia_czytaninka_ | 2017-03-25
Przeczytana: 25 marca 2017

Autorka po raz kolejny zachwyciła mnie swoją powieścią. Znana jest z tego, że w swoich książkach porusza ciekawe, często trudne tematy i za to lubię jej twórczość jeszcze bardziej. Takie książki dają do myślenia, nie są błahe, ale prawdziwe, sprawiają, że człowiek po ich przeczytaniu inaczej postrzega wiele spraw.

Aldona to dorosła kobieta, która zawsze miała pod górkę w swojej rodzinie. Co by nie zrobiła, matka z ojcem zawsze ją potępiali. Ale ona miała własne ambicje i plany na przyszłość, w których uparcie trwała. Potrafiła postawić na swoim, nie dać się innym, częstokroć wykazując się niezwykłą siłą i odwagą. Polubiłam jej postać, gdyż imponowała mi.

Czy zastanawialiście się kiedyś jak wiele bylibyście w stanie poświęcić, by osoba którą kochacie mogła godnie odejść z tego świata? Czy potrafilibyście odpuścić sobie niektóre rzeczy, by ten czas przeznaczyć na opiekę nad chorą osobą?

Chorobę alzheimera zapewne zna każdy z Was. Jest to niewdzięczna choroba, której nie da się...

zobacz kolejne z 191 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd