Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Obiad w restauracji dla samotnych

Tłumaczenie: Andrzej Keyha
Seria: Powieść
Wydawnictwo: Książnica
6,24 (49 ocen i 12 opinii) Zobacz oceny
10
2
9
4
8
2
7
16
6
8
5
13
4
1
3
1
2
0
1
2
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Dinner at the homesick restaurant
data wydania
ISBN
837132782X
liczba stron
302
kategoria
Literatura piękna
język
polski

Powieść psychologiczno-obyczajowa laureatki Nagrody Pulitzera. Pearl i Beck stanowili kiedyś rodzinę. Beck jednak odszedł, zostawiając żonę i dzieci. Jego decyzja zaważyła na życiu całej rodziny i każdego z osobna. Po latach Pearl, żegnająca się ze światem, żąda od syna, by zaprosił na obiad wszystkich bliskich. Przed czytelnikiem z wolna odsłania się ukryte oblicze rodzinnego świata...

 

źródło opisu: Wydawnictwo Książnica, 2005

źródło okładki: http://www.publicat.pl/

Brak materiałów.
książek: 1136
Ewa | 2010-11-16
Na półkach: Ulubione, Przeczytane
Przeczytana: listopad 2010

Wyobraźmy sobie rodzinę - ojciec, matka i troje dzieci: córka i dwóch synów. On zarabia na dom, ona ten dom prowadzi. Nie żyją nazbyt dostatnio, ale jakoś udaje im się związać koniec z końcem. Pewnego dnia, ku zaskoczeniu kobiety, jej partner oznajmia, że się wyprowadza. Że znudziło mu się życie rodzinne, zarabianie na dom i utrzymywanie go. Co więcej - znudziło mu się także pełnienie roli ojca, i nie chce utrzymywać ze swoim potomstwem żadnych kontaktów. Będzie wprawdzie, w miarę możliwości, wysyłał wsparcie finansowe, jednakże o osobistych spotkaniach nie może być mowy. Co ma zatem począć matka, kobieta, której z dnia na dzień wali się świat ? która zostaje nagle objuczona nowymi obowiązkami;musi (z jednej strony) wychować swoje dzieci na "ludzi" a jednocześnie zatroszczyć się, aby nie brakowało im niczego w sensie materialnym?



Powieść Anne Tyler to ciekawe studium psychologiczne osób, które na dobrą sprawę łączy ze sobą tylko wspólne nazwisko, i do pewnego momentu wspólny dach nad głową. Czy te dwa czynniki wystarczą, aby rodzeństwo oraz ich matka mogli poczuć ze sobą prawdziwe więzi, zrozumieć że są rodziną i powinni tworzyć zgrany zespół? Nie w każdej sytuacji, jak się okazuje, odpowiedź na to pytanie jest oczywista.



Trudno czytać tą książkę, bez tendencji do oceniania. Widzimy jak we wspomnieniach z najwcześniejszego dzieciństwa naszych bohaterów matka jawi się jako histeryczka, jednostka nie zrównoważona psychicznie, potwór wręcz ! Dzieci postrzegają swoją rodzicielkę jako osobę chcącą zniszczyć ich życie, steraną, zgorzkniałą starą kobietę, która nie potrafi robić nic innego, poza krzywdzeniem ich. Że tak nie do końca było, przekonujemy się dopiero na ostatnich stronach powieści... bo jakoś tak jest człowiek zaprogramowany, że pamięta tylko te najbardziej bolesne momenty, to one są wryte w najgłębsze zakamarki pamięci - te dobre natomiast ulatują nam, zapominamy dość szybko, że były. Książka ten trudny aspekt naszego życia dość wyraźnie pokazuje, i to właśnie jest jednym z wielu zasadniczych powodów, dla których warto ją przeczytać.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Wilczyca i Czarny Książę #1

Każdy z nas był - lub nadal jest - w liceum. To ciężki okres dla każdego. Nowe otoczenie, nowi ludzie i więcej nauki. Sądzę, że nie było żadnego licea...

zgłoś błąd zgłoś błąd