Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Przedwiośnie

Wydawnictwo: Zielona Sowa
6,03 (13210 ocen i 434 opinie) Zobacz oceny
10
288
9
614
8
1 138
7
3 416
6
3 238
5
2 569
4
734
3
861
2
135
1
217
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
837389604X
liczba stron
208
słowa kluczowe
Baku, Gajowiec, Szklane domy
kategoria
klasyka
język
polski

Inne wydania

Przedwiośnie+ ostatnia powieść Żeromskiego prezentuje panoramiczny obraz państwa polskiego odradzającego się po latach niewoli. Głównym bohaterem swego utworu o młodej ojczyźnie pisarz uczynił człowieka równie młodego.

 

Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (23723)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 3300
Danway | 2011-11-18
Przeczytana: 2000 rok

Wspaniała powieść Stefana Żeromskiego o marzeniach, dojrzewaniu, miłości, walce oraz z bardzo nie jasnym zakończeniem... Ballada o Szklanych Domach na długo pozostanie w mojej pamięci...

książek: 134
Alex Ritter | 2015-01-24
Na półkach: Lektury, Przeczytane, Posiadam

Po książkę sięgnęłam z przymusu szkolnego.
Według mnie najciekawszą częścią jest "Nawłoć". Czworokąt lub nawet pięciokąt miłosny. Do tego morderstwo. Ta część jest genialna.
"Rodowód" i „Szklane domy” dobre, ciekawe.
Najnudniejszą, najgorszą częścią jest „Wiatr od wschodu”. Jak dla mnie jest tam za dużo polityki. Tak wiem, "Przedwiośnie" jest powieścią polityczną - i dlatego sama bym po nią nie sięgnęła.
Fanką twórczości Żeromskiego nie jestem zwłaszcza po "Syzyfowych pracach", których nie dałam rady przeczytać. Jednak "Przedwiośnie" pozytywnie mnie zaskoczyło.

książek: 855
Irmina | 2014-03-25
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 24 marca 2014

Po przeraźliwie trudnych do przebrnięcia "Syzyfowych pracach" i "Ludziach bezdomnych" dostałam za zadanie przeczytać tę lekturę, tak odmienną i tak przyjemną. Bardzo żałuję, że Żeromski wpadł na pomysł napisania tak dobrej książki dopiero pod koniec swojego życia. Przygody Cezarego czytałam z zaciekawieniem, a w części "Nawłoć" z nieskrywaną wręcz radością :) Ostatnia część troszeczkę nużąca, niemniej cała powieść jest bardzo dobra!

książek: 175
Bykovsky | 2012-10-20
Na półkach: Z biblioteki, Przeczytane
Przeczytana: grudzień 2009

Historia Cezarego Baryki urzekła mnie. W tej książce było coś takiego, co mnie poruszyło, przez co stała się jedną z moich ulubionych książek.
Miejsca opisywane przez Żeromskiego również pobudzają wyobraźnię.
Wątek romansu też się znalazł.
Bardzo pozytywne wrażenia po przeczytaniu tej książki - niewykluczone, że kiedyś do niej powrócę.

książek: 6431
Witold Lisek | 2014-01-12
Na półkach: Przeczytane

http://www.youtube.com/watch?v=l5Hgfk5zYCo

książek: 24920

Cały czas pamiętam jeszcze moje ostatnie spotkanie z twórczością Stefana Żeromskiego – koniec drugiej klasy liceum, modernizm, „Ludzie bezdomni”. Zdaje się, że wymiękłam po trzydziestu stronach. Wyobraźcie więc sobie moje obawy przed sięgnięciem po kolejną lekturę tego autora, tym razem już pochodzącą z epoki XX-lecia międzywojennego, mając na uwadze poprzednie niezbyt sympatyczne doświadczenia. Mój entuzjazm i moje zaskoczenie były o tyle większe, że zupełnie nie spodziewałam się tak przyjemnej lektury, jaką się „Przedwiośnie” ostatecznie okazało.

O co właściwie chodzi w „Przedwiośniu”? To powieść podzielona na trzy części, bardzo zróżnicowane, z których każda przedstawia inny etap życia głównego bohatera, Cezarego Baryki oraz inny wątek główny. W pierwszej, zatytułowanej „Szklane domy”, poznajemy korzenie Czarka, jego rodziców, rodzinne miasto. Młody Baryka jest krnąbrny i buntowniczy, nie przejmuje się szkołą, wysługuje się schorowaną matką i myśli, że tak być powinno....

książek: 703
marcia | 2015-11-01
Przeczytana: 01 listopada 2015

Lektura szkolna + Stefan Żeromski = Absolutnie nie moja bajka!
Co jest dziwne, "Przedwiośnie" mi się podobało, co prawda do pewnego momentu, ale jednak podobało.

Akcja powieści toczy się w latach 1914-1924.
Wydarzenia rozgrywają się w kilku miejscach m.in. w Baku, w Warszawie, w Nawłoci.

Główny bohater Cezary Baryka jest dziwną i trudną do opisania postacią. Jest bardzo zmienny i takie też są jego poglądy. Wydaje mi się, że tak ukształtowali go rodzice. Ponieważ był jedynakiem i oczkiem w głowie rodziców, mógł robić co mu się żywnie podoba. Cezary kobiety traktował podobnie, raz przymilał się do jednej, by następnego dnia flirtować z inną. Takie podejście mści się na nim, gdy nie może być z ukochaną Laurą. Cezary zmienia się. Staje się posępny i przyłącza się do ruchu proletariatu w obaleniu obecnej władzy w Polsce.

Bardzo fajnie, że Żeromski w swojej książce, ukazał rzeczywistość polską po I wojnie światowej, bez zbędnego uwznioślenia, pokazał po prostu prawdę. ...

książek: 1671
Agnieszek | 2013-05-15
Na półkach: Domowa półka, Przeczytane

Było na maturze hehe ;) Dobrze już, dobrze.

Książka przeczytana po raz czwarty? może piąty? - zmusza do myślenia. Czytana w dojrzałym wieku inaczej rozkłada akcenty. Baku: możliwości, które okrywają mgłą granice. Nawłoć: romanse, młodość dusz, brak odpowiedzialności, oderwanie od konkretu. Warszawa: brud, sprzeciw, a zarazem możliwości.

Nie da się czytać dziś "Przedwiośnia" bez odniesień współczesnych. Nie da się analizować bez dostrzeżenia przenikliwości autora. Nie sposób oderwać myśli od miejsc, historycznych wyimków, współczesnych aluzji politycznych.

Dlaczego dziś nikt tak nie pisze? Nie, nie chodzi o Żeromskiego z jego już dość archaicznym stylem i językiem, chodzi o zaangażowanie, świadomość wagi, bezkompromisowość, chęć zadawania pytań, wzniecania ognia - on pali, ale i oczyszcza.
Dlaczego? A kto coś takiego wydałby? Która gazeta zauważyłaby, weszła w polemikę?
Dobrze już, dobrze.




Odświeżona 14 maja 2013r.

książek: 422
Sylwia | 2013-07-23

Oj, pamiętam, jak bardzo podobała mi się ta lektura! Szczególnie sceny na wsi, ponieważ aż do bólu serca przypominały mi miejsce, które tak ukochałam - wieś: tą stateczną pramatkę dzisiejszych większych zbiorowisk, tą, która zachwyca nienaruszalnym pięknem, rozczula prostotą i typowymi dla niej problemami.
Polecam, ta lektura naprawdę wiele wnosi, nie tylko tani sentymentalizm, jak opisany przeze mnie powyżej. Co konkretnie wnosi? To musi pozostać słodką tajemnicą, ponieważ tylko odkrywając, możemy poznać ją naprawdę.
Końcówka była dla mnie jednak niewymownie nużąca.
Moja ocena:
8/10

książek: 2352
Nifelinord | 2010-12-09
Na półkach: Przeczytane, Na składzie
Przeczytana: 2009 rok

Fragmenty całkiem niezłe mieszają się z beznadziejnymi. A Baryka... Nie, nie zamierzam zacząć kląć.

zobacz kolejne z 23713 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Co czytano w Polsce po odzyskaniu niepodległości?

98 lat temu Polska odzyskała niepodległość. Był to początek nowych czasów i intrygującego okresu historycznego, czyli dwudziestolecia międzywojennego. O ówczesnym życiu co nieco możemy wywnioskować, chociażby czytając „Króla” Szczepana Twardocha. Ale co wtedy czytano? Sprawdziliśmy, jakie książki ukazały się w pierwszych latach po odzyskaniu niepodległości.


więcej
Polska w oczach pisarzy

Jak Polskę i polskość postrzegali/postrzegają ludzie pióra, a jak czytelnicy? 11 listopada to dobry moment, aby zastanowić się nad Polską, polskością i patriotyzmem. Tematy te były i są inspiracją dla pisarzy i poetów. Niektorzy się Polską zachwycają, inni nie widza w niej nic specjalnego, jeszcze inni się od niej odżegnują.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd