Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Przedwiośnie

Autor:
szczegółowe informacje
wydawnictwo
Zielona Sowa
data wydania
ISBN
837389604X
liczba stron
208
słowa kluczowe
Baku, Gajowiec, Szklane domy
kategoria
klasyka
język
polski
typ
papier
5,95 (9936 ocen i 291 opinii)

Opis książki

Przedwiośnie+ ostatnia powieść Żeromskiego prezentuje panoramiczny obraz państwa polskiego odradzającego się po latach niewoli. Głównym bohaterem swego utworu o młodej ojczyźnie pisarz uczynił człowieka równie młodego.

 

Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 788
Irmina | 2014-03-25
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 24 marca 2014

Po przeraźliwie trudnych do przebrnięcia "Syzyfowych pracach" i "Ludziach bezdomnych" dostałam za zadanie przeczytać tę lekturę, tak odmienną i tak przyjemną. Bardzo żałuję, że Żeromski wpadł na pomysł napisania tak dobrej książki dopiero pod koniec swojego życia. Przygody Cezarego czytałam z zaciekawieniem, a w części "Nawłoć" z nieskrywaną wręcz radością :) Ostatnia część troszeczkę nużąca, niemniej cała powieść jest bardzo dobra!

książek: 155
Bykovsky | 2012-10-20
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: grudzień 2009

Historia Cezarego Baryki urzekła mnie. W tej książce było coś takiego, co mnie poruszyło, przez co stała się jedną z moich ulubionych książek.
Miejsca opisywane przez Żeromskiego również pobudzają wyobraźnię.
Wątek romansu też się znalazł.
Bardzo pozytywne wrażenia po przeczytaniu tej książki - niewykluczone, że kiedyś do niej powrócę.

książek: 341
Sylwia | 2013-07-23

Oj, pamiętam, jak bardzo podobała mi się ta lektura! Szczególnie sceny na wsi, ponieważ aż do bólu serca przypominały mi miejsce, które tak ukochałam - wieś: tą stateczną pramatkę dzisiejszych większych zbiorowisk, tą, która zachwyca nienaruszalnym pięknem, rozczula prostotą i typowymi dla niej problemami.
Polecam, ta lektura naprawdę wiele wnosi, nie tylko tani sentymentalizm, jak opisany przeze mnie powyżej. Co konkretnie wnosi? To musi pozostać słodką tajemnicą, ponieważ tylko odkrywając, możemy poznać ją naprawdę.
Końcówka była dla mnie jednak niewymownie nużąca.
Moja ocena:
8/10

książek: 838
Mavericus | 2010-11-23
Na półkach: Przeczytane

Gdzie te szklany domy budowane przez Żeromskiego, ano są one w XXI wieku. Choć nie tak wiernie oddane jak opisywał je pisarz. Jednakże budujemy nasze mity na wyobrażeniach o prawdzie, a jak wiadomo z prawdą może być różnie, bo czasami jest ona tym czym chcielibyśmy by była.

książek: 1645
Nifelinord | 2010-12-09
Na półkach: Przeczytane, Na składzie
Przeczytana: 2009 rok

Fragmenty całkiem niezłe mieszają się z beznadziejnymi. A Baryka... Nie, nie zamierzam zacząć kląć.

książek: 1467
Agnieszek | 2013-05-15
Na półkach: Domowa półka, Przeczytane

Było na maturze hehe ;) Dobrze już, dobrze.

Książka przeczytana po raz czwarty? może piąty? - zmusza do myślenia. Czytana w dojrzałym wieku inaczej rozkłada akcenty. Baku: możliwości, które okrywają mgłą granice. Nawłoć: romanse, młodość dusz, brak odpowiedzialności, oderwanie od konkretu. Warszawa: brud, sprzeciw, a zarazem możliwości.

Nie da się czytać dziś "Przedwiośnia" bez odniesień współczesnych. Nie da się analizować bez dostrzeżenia przenikliwości autora. Nie sposób oderwać myśli od miejsc, historycznych wyimków, współczesnych aluzji politycznych.

Dlaczego dziś nikt tak nie pisze? Nie, nie chodzi o Żeromskiego z jego już dość archaicznym stylem i językiem, chodzi o zaangażowanie, świadomość wagi, bezkompromisowość, chęć zadawania pytań, wzniecania ognia - on pali, ale i oczyszcza.
Dlaczego? A kto coś takiego wydałby? Która gazeta zauważyłaby, weszła w polemikę?
Dobrze już, dobrze.




Odświeżona 14 maja 2013r.

książek: 19691

Cały czas pamiętam jeszcze moje ostatnie spotkanie z twórczością Stefana Żeromskiego – koniec drugiej klasy liceum, modernizm, „Ludzie bezdomni”. Zdaje się, że wymiękłam po trzydziestu stronach. Wyobraźcie więc sobie moje obawy przed sięgnięciem po kolejną lekturę tego autora, tym razem już pochodzącą z epoki XX-lecia międzywojennego, mając na uwadze poprzednie niezbyt sympatyczne doświadczenia. Mój entuzjazm i moje zaskoczenie były o tyle większe, że zupełnie nie spodziewałam się tak przyjemnej lektury, jaką się „Przedwiośnie” ostatecznie okazało.

O co właściwie chodzi w „Przedwiośniu”? To powieść podzielona na trzy części, bardzo zróżnicowane, z których każda przedstawia inny etap życia głównego bohatera, Cezarego Baryki oraz inny wątek główny. W pierwszej, zatytułowanej „Szklane domy”, poznajemy korzenie Czarka, jego rodziców, rodzinne miasto. Młody Baryka jest krnąbrny i buntowniczy, nie przejmuje się szkołą, wysługuje się schorowaną matką i myśli, że tak być powinno....

książek: 344
Ataga | 2013-12-09
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 2012 rok

Muszę przyznać, że nie przepadam za twórczością Stefana Żeromskiego, ale przez tą książkę dało się przebrnąć.
"Przedwiośnie" tak na prawdę zawiera wiele wątków. Jest tu przedstawiony motyw nieszczęśliwej miłości; tęsknoty za rodzinnym krajem; wizja szczęśliwej przyszłości. Właśnie dzięki złożonej fabule dobrnęłam do końca.
Powieść ta dość długo ciągnęła się za mną, ponieważ wybrałam ją do mojej prezentacji maturalnej. Jak się później okazało na maturze pisemnej również wybrałam ten temat.

książek: 1164
PABLOPAN | 2012-02-12
Na półkach: Przeczytane

Jedna z tych lektur szkolnych, które zapadają w pamięć.

książek: 245
Anna | 2014-10-27
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 27 października 2014

Obok "Dżumy" chyba jedna z najlepszych licealnych lektur. Podobała mi się bardzo, język cudowny, choć momentami może za dużo opisów, które przeszkadzały mi w szybkim czytaniu, bo niestety to lektura i czas gonił, to i tak byłam zauroczona. Wydaje mi się, że każdy bohater był szczegółowo przemyślany i wnosił coś to tej książki. Szczególnie polubiłam Wandę. Opisy dotyczące jej gry na pianinie były tak piękne.
Nic nie wiedziałam o tej książce i bardzo zdziwiłam się gdy zobaczyłam tam tak rozbudowany wątek miłosny. To pokazuje jak bardzo miłość jest i była ważna w życiu człowieka. Cezary powiedział nawet, że wiele przeżył, że wojna pokazała mu najokrutniejsze oblicze, a jednak nic nie wywarło na nim takiego wrażenia jak miłość do Laury.
Ta książka przedstawia tak wiele wartości, wnosi tyle przemyśleń, ciężko obok niej przejść obojętnie. Bo o niej powinno się mieć zdanie, pozytywne czy negatywne, ale jednak mieć.
Podoba mi się w jaki sposób została przedstawiona tam rewolucja,...


Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd