Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Neron. Okrutny zbrodniarz rozgrzeszony

Wydawnictwo: Amber
6,1 (20 ocen i 5 opinii) Zobacz oceny
10
0
9
0
8
0
7
9
6
6
5
4
4
0
3
1
2
0
1
0
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788324127474
liczba stron
262
słowa kluczowe
Neron, cesarz, Rzym, władza, chrześcijanie
język
polski

Zbrodniarz, który spalił Rzym, by na jego zgliszczach śpiewać pieśń o upadku Troi. Sadysta, który rzucał chrześcijan lwom. Tyran, który żądał dla siebie boskiej czci. Morderca, który zabił matkę i żonę. Niewdzięcznik, który posłał na śmierć swego nauczyciela. Pozbawiony talentu pyszałek, który kazał podziwiać swe żałosne artystyczne popisy. Rozwiązły lubieżnik, który zaspokajał najbardziej...

Zbrodniarz, który spalił Rzym, by na jego zgliszczach śpiewać pieśń o upadku Troi. Sadysta, który rzucał chrześcijan lwom. Tyran, który żądał dla siebie boskiej czci. Morderca, który zabił matkę i żonę. Niewdzięcznik, który posłał na śmierć swego nauczyciela. Pozbawiony talentu pyszałek, który kazał podziwiać swe żałosne artystyczne popisy. Rozwiązły lubieżnik, który zaspokajał najbardziej dzikie żądze.

Niemal wszystko w tym wizerunku jest zmyśleniem. Neron ma na sumieniu nie więcej grzechów niż jego wychwalani poprzednicy i następcy – Juliusz Cezar, Klaudiusz, Konstantyn Wielki. A jednak to właśnie jego historia uznała za łotra wszech czasów.

Dlaczego w oczach potomnych symbolem zła jest Neron Klaudiusz Druzus Germanik? Cesarz, który nigdy nie stanął na czele legionów, lecz oddawał się scenie i poezji. Rzymianin, któremu bliższa była dusza Greka. Jakie błędy popełnił, że zasłynął jako okrutnik? Co zrodziło legendę największego tyrana, która przetrwała dwa tysiąclecia?

 

źródło opisu: Amber, 2007

źródło okładki: http://www.wydawnictwoamber.pl/kategorie/historia/...»

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 338
Aesir | 2011-09-23
Przeczytana: 28 marca 2010

Dla osób, które podzielają opinię "Och, ten demoniczny Neron, którym diabeł miotał jeszcze za życia, na pewno smaży się teraz w piekle, w jednym kotle z Aleksandrem VI i Ted'em Bundy" książka ta nie będzie komplentym rozczarowaniem. Wbrew zamysłowi autora, ujętemu transparentnie w podtytule, Neron został wybielony bardziej, aniżeli rozgrzeszony, jakkolwiek Holland przedstawia tę niejednoznaczną postać z kontradykcyjnej perspektywy wobec tendencyjnego i ukonstytuowanego na uprzedzeniach opisu Henryka Sienkiewicza w "Quo Vadis".
Neron pozostaje zbrodniarzem, przy czym korekcie uległa natura jego motywacji. Oto w książce Hollanda jawi się on człowiekiem zagubionym, któremu sprawiają wprawdzie radość sukcesy jego pryncypatu, wszelako afirmującym wartości, idee i postawy, które pozostają w sprzeczności z zasadniczymi formułami, założeniami oraz celami ustroju. Upada bez wątpienia mit sadystycznego błazna o zmiennych nastrojach, lecz nadal dostrzegamy w nim wyrazistą predylekcję do emfazy, a także świadomość pozycji najpotężniejszego człowieka na świecie, brzemienną w daleko posunięte nadużycia i pozbawioną zahamowań wolność osobistą.
Aberracja od ekspansywnego paradygmatu oktawiańskiego ustroju i zwrot ku pacyfistycznej polityce nie czynią jeszcze Nerona świętoszkiem, matricida pozostaje matkobójcą, przy czym, jeśli przywołamy casus okrytych niesławą prześladowań chrześcijan, w czasach punickich prawa naturalne człowieka nie były uznawane za aksjomaty, toteż stanowią raczej przywileje określonych klas w ściśle ustruktyryzowanym społeczeństwie. Autor rozkłada, zatem akcenty na konieczność holistycznej analizy uwarunkowań historycznych i refleksję nad mentalnością ludzi, niestety sam dokonuje jej w stopniu dość ogólnym i pobieżnym, aby wstąpić do stowarzyszenia Annales.
Nie został również wyświetlony w sposób pogłębiony i psychoanalityczny bardzo ważny proces przemiany Nerona, jego metanoia, z wysportowanego, oczytanego młodzieńca w pozbawionego skrupułów wieprza, zapoznawani jesteśmy zaś wyłącznie ze znamiennymi, lecz pojedyńczymi fragmentami tego nagłego przesilenia.
Poniższa książka stanowi zaledwie wstęp do dalszych studiów nad postacią Nerona. Niestety spostrzegamy ilościowy deficyt translacji prac zagranicznych badaczy w tej materii. Polecam wszystkim zainteresowanym "Nerona", autorstwa Michaela Granta.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Czarna Madonna

Czytało mi się tę książkę bardzo przyjemnie, ale bać się - to ja się przy tym nie bałem. Jeśli ktoś tego szuka, to niech uważa, bo się może zawieść.

zgłoś błąd zgłoś błąd