Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Ślady

Wydawnictwo: Prozami
6,36 (22 ocen i 9 opinii) Zobacz oceny
10
0
9
1
8
1
7
12
6
2
5
4
4
1
3
1
2
0
1
0
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
978-83-928657-0-4
liczba stron
192
słowa kluczowe
literatura polska
język
polski

Młody nauczyciel idealista - Tomasz, podejmuje pracę w małomiasteczkowej szkole. Przychodzi mu zmierzyć się z brutalną rzeczywistością, obrazem prawdziwej polskiej młodzieży, żyjącej bez zasad i autorytetów. Chcąc oderwać się od tej codzienności, Tomasz znajduje sobie hobby – pragnie poznać historię dawnego właściciela domu, w którym zamieszkał. Idąc po śladach, odnajduje miejsca i czas,...

Młody nauczyciel idealista - Tomasz, podejmuje pracę w małomiasteczkowej szkole. Przychodzi mu zmierzyć się z brutalną rzeczywistością, obrazem prawdziwej polskiej młodzieży, żyjącej bez zasad i autorytetów.

Chcąc oderwać się od tej codzienności, Tomasz znajduje sobie hobby – pragnie poznać historię dawnego właściciela domu, w którym zamieszkał. Idąc po śladach, odnajduje miejsca i czas, który wydawałoby się, już dawno przeminął… „Ślady” to niebanalna, wielowątkowa powieść o przyjaźni, miłości i zdradzie. Powieść, która nie pozostawia złudzeń, co do otaczającej nas rzeczywistości. Autor wnikliwym, dziennikarskim okiem zauważa sytuacje, o których my, zwykli ludzie wolelibyśmy nie wiedzieć, ale które dzieją się naprawdę. O tych zdarzeniach słyszeliśmy w mediach, są naszą codziennością. Niewesołą, ale prawdziwą. „Ślady” to powieść niezwykła, bo właśnie tu fikcja w sposób naturalny przenika się z faktami, a historia tworzy tło dla współczesności. Powieść, która sprawia, że zadajemy sobie pytanie: co się stało z naszym światem? Czy tak chcemy żyć?

 

źródło opisu: nota wydawcy

źródło okładki: zdjęcie własne

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 375
Dzieckokwiatu | 2012-05-14
Przeczytana: 14 maja 2012

Są takie rzeczy, które są tak brzydkie, tak dziwne, tak wulgarne, że aż przekraczają granice możliwości i wpadają nam jakimś cudem w gust. W moim przypadku było tak w przypadku tej spódnicy, ale także tej książki. Przeczytałam pierwsze dwadzieścia stron i odłożyłam ją, bo uderzyła mnie wulgarność i obsceniczność opisów, dialogów, postaci. Wróciłam do książki i...

....przegryzłam się z tym potocznym językiem narratora, nawet zaczęłam lubić głównego bohatera, Tomasza, młodego nauczyciela na jakiejś prowincji, który jest po prostu kolejnym, polskim nieudacznikiem. Ten typ osoby spotykam codziennie: pełna potencjału, marzeń, które gdzieś z biegiem lat zaczęły się gubić w tłumie niepowodzeń i szarej, zwykłej rzeczywistości. Właściwie przyznam szczerze, że kiedy odkładałam tą książkę nie miałam zamiaru do niej wracać, ponieważ bieg wydarzeń i postacie nasuwały mi skojarzenie mojej osoby i fragmentów opowieści z rzeczywistych zdarzeń. To utożsamienie się z bohaterem, wcale mi się nie podobało. Na szczęście tym większą liczbę stron miałam za sobą, tym podobieństwo zanikało.

Tomek opuszcza swoje dotychczasowe miejsce zamieszkania i wyjeżdża na drugi koniec polski, gdzie podejmuje pracę nauczyciela języka polskiego. Wynajmuje pokój u jednej starowinki, w domu z niesamowitą historią. Jak każdy Polak po pracy wypija piwo w knajpie, rozmawiając z dziennikarzem w stanie spoczynku, podrywając śliczną, właścicielkę lokalu. Jednak w odróżnieniu od dużego procenta społeczności, ma w sobie jeszcze resztę ideałów, które sprawiają, że zaprzyjaźnia się ze swoim uczniem, tworząc elitarny klub miłośników dobrej literatury. Wszystkie barowe i szkolne znajomości wyewoluują w całkiem nowy rozdział w jego życiu.

"Ślady" to książka napisana brzydko, potocznie i wsadzenie jej między przedstawicieli literatury pięknej było by herezją. Natomiast samo sedno historii opowiadanej przez Sebastiana Reńcę jest wartościowe, po przegrzebaniu się przez masę smutnych (ale prawdziwych) wywodów na temat naszego społeczeństwa dochodzimy do puenty, która pozwala nam zamknąć książkę z uśmiechem i czystym przeświadczeniem, że jesteśmy po dobrej stronie mocy.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Dziesiąta aleja

Zakochana w twórczości Puzo, byłam wiele lat temu mile zaskoczona, gdy w moje ręce wpadła książka o kobiecie (sic!)... Tak, odbiega to od typowej, maf...

zgłoś błąd zgłoś błąd