Głos w wietrze

Przed chwilą skończyłam czytać pierwszą część trylogii, Głos w wietrze. To piękna książka. Absolutnie warta przeczytania. Wciąga od samiutkiego początku i nie pozwala się oderwać. Jest w niej tyle wzruszających chwil, ale i takich, które nie raz przepełniają smutkiem. Bohaterowie tej powieści są aż nazbyt realni, przedstawieni bardzo dobrze. Mają swoje własne charaktery. Strasznie, ale to strasznie denerwowała mnie Julia. Szczerze mogę powiedzieć, że jej nienawidzę. Okropnie płytka osoba, której można wmówić najgorsze kłamstwo, a ona w to wszystko uwierzy. Eh, strasznie ją znielubiłam. Rozpieszczone dziecko, które wszystko chciałoby uzyskać płaczem i krzykiem, które myśli, że wszystko jest jej dane. I na dodatek niczego nie robi sama. Okropna postać. Denerwowała mnie również ta bezgraniczna wiara Hadassy w Boga. Rozumiem, że jest aż tak wielką chrześcijanką, ale to było jednak wkurzające. "Bóg jest odpowiedzią na wszystko". Super. Markusa polubiłam od samego początku.

Książka napisana wspaniałym, lekkim językiem. Czyta się szybko i lekko, przeżywając wszystko jednocześnie z bohaterami. Zakończenie mnie wmurowało, spodziewałam się czegoś troszeczkę innego. Byłam naprawdę zakończona. Uwyłam się jak nigdy. xD

Rzym w tej powieści jest bardzo fajnie przedstawiony, mamy okazję poznać jego prawdziwe oblicze. Okrutna radość ze śmierci ludzi, którzy umierali na igrzyskach. Traktowanie kobiet jako niekiedy podrzędne istoty. Zdrada, śmierć, rozkosz i cierpienie. Ciekawie przedstawiony świat. Polecam, bo warto przeczytać tę książkę, naprawdę.

Trylogia "Znamię lwa" uznawana jest za największe osiągnięcie beletrystyki chrześcijańskiej ostatnich lat. Nie bez powodu, bo każda strona trzech tomów głosi chwałę Bożą w prosty i piękny sposób. Bardzo trudno jest napisać powieść do tego stopnia nasyconą jakąkolwiek ideologią, która nie byłaby męcząca, nachalna i nudna. Francine Rivers się to udało.

Fabuła trylogii jest równie prosta jak jej przesłanie. Śledzimy losy młodej chrześcijanki z Jerozolimy, Hadassy, sprzedanej w niewolę rzymskiej rodzinie, oraz młodego Germanina, Atretesa, pojmanego w bitwie i sprzedanego do cyrku. Akcja powieści toczy się w Rzymie, Efezie, Jerozolimie, Germanii.

Trylogia "Znamię Lwa" opisuje czarno-biały świat starożytnego Rzymu, w którym zepsucie i demoralizacja Rzymian przeciwstawione są świeżości i niewinności pierwszych chrześcijan. Jednak portrety, które kreśli Rivers, czarno-białe nie są, jej bohaterowie zmagają się ze swoimi ludzkimi słabościami i wątpliwościami, odczuwają wyrzuty sumienia, ból i gniew. Ich droga do Boga, do spokoju wewnętrznego, którego tak wszyscy pragną, jest trudna i pełna zakrętów.

Powieść Rivers, choć dla wielu czytelników może okazać się zbyt naiwna w stylu, zostawia po sobie pozytywne wrażenie. Pokrzepiającą jest bowiem świadomość, że są jeszcze ludzie, którzy wierzą tak naturalnie, głęboko i szczerze, jak autorka powieści - nawet jeśli wielu nie jest to dane.

Przepiękna powieść z czasów wczesnego chrześcijaństwa. Pierwszy tom mojej ukochanej trylogii "Znamię lwa" zadziwia plejadą wspaniałych bohaterów i świetnymi opisami starożytnych realiów. Oczywiście najważniejszą postacią jest Hadassa, młoda żydowska niewolnica, chrześcijanka, która za swoją płomienną miłość do Chrystusa będzie musiała zapłacić wysoką cenę. Właściciele Hadassy, Walerianowie, to modelowa rodzina rzymskich patrycjuszy. Feba i Decymus, seniorzy rodu, pełni godności, sprawiedliwi, kryją w sercach pustkę i rozczarowanie miałkością życia. Ich syn Markus to uosobienie arogancji Rzymu, cyniczny hedonista, niespokojny duch spragniony wrażeń, ale też głęboko nieszczęśliwy. Wreszcie Julia, rozpieszczona, płytka, zepsuta córeczka, której losy na zawsze zostaną złączone z losami Hadassy, która przyrzekła służyć jej wiernie. Ciekawym wątkiem jest też historia germańskiego wojownika Atretesa, który trafia do rzymskiej niewoli i zostaje gladiatorem.
Niesamowite wrażenie robią na mnie rozmowy Hadassy i Markusa, ich wzajemna fascynacja jest niezaprzeczalna i z wielką przyjemnością przyglądamy się ich zmaganiom, ale zupełnie powala na kolana mądrość tej młodej dziewczyny, jej pokora, spokój, troska o innych i przede wszystkim niezachwiana wiara.
Bardzo, bardzo polecam!

"Rzym cnotliwy zwyciężał, Rzym występny zginął."

Kiedyś wspominałam już jak bardzo uwielbiam książki o Starożytnym Rzymie. Po pozytywnej recenzji, postanowiłam sięgnąć po kolejną trylogię o tym temacie.

Matka Hadassy zostaje zabita, a jej siostra umiera z wycieńczenia. Przez to dziewczyna zostaje oddana do niewoli rodzinie Walerianów. Ma służyć najmłodszej, niemalże w jej wieku dziewczynie, Julii.
Julia i Markus to rodzeństwo, które czeka dużo problemów.
Julia zostaje wydana za mężczyznę, którego nie zna, a Markusa nie interesuje miłość. Chociaż w Rzymie majątkowo powodzi im się bardzo dobrze to nie są szczęśliwi.
Jest jeszcze Atretes, Germanin również wzięty do niewoli jednak jako gladiator. Wojownik będzie walczył, dopóty, dopóki nie zostanie uwolniony.

Pierwszy rozdział był chyba najlepszy. Krwawa walka, zabijanie bez wyrzutów sumienia i ból Hadassy po stracie rodziny. Akcja z samego początku zmusiła mnie bym czytała dalej.
Starożytny Rzym, chrześcijanie, wiara w wielu Bogów czy walki gladiatorów to wszystko można znaleźć w pierwszej części trylogii "Znamię Lwa".
Mnie przyciągnął sam Rzym, dzięki czemu zostałam pozytywnie zaskoczona. Fabuła jest bardzo rozbudowana, parę głównych wątków, jednak rozmieszczonych tak, że się nie gubimy. Świat, który przedstawiła nam pisarka wciąga tak, że czytelnik nie jest w stanie oderwać się od książki.

"- Miłość jest cierpliwa, Markusie - [...] miłość jest łaskawa. Nie dopuszcza się bezwstydu, nie szuka swego, nie unosi się gniewem, nie pamięta złego. Miłość nie cieszy się z niesprawiedliwości, lecz współweseli z prawdą."

Głównych bohaterów jest czterech.
Hadassa - wielka chrześcijanka, która zaczyna pałać uczuciem do Markusa. Dobra, oddana, prawdomówna. Niestety czasami te cechy jej charakteru gubią ją i stawiają w wielkim niebezpieczeństwie, sytuacji bez wyjścia.
Markus - "Markus jest przystojny, rozumny, wymowny, przebiegły [...] " - opisuje go pisarka. Ja mogę się pod tym tylko podpisać i dodać, że czasami chłopak zachowywał się jakby miał serce z kamienia, innym razem jak bardzo dobry człowiek.
Julia - "[...] Julia - piękna, czarująca, pełna życia." - z początku z pewnością taka była, potem stała się zbyt dumna, zaczęła zachowywać się egoistycznie i to co robiła przerażało mnie, a krzywdy jakich dokonywała wzbudziły mój gniew i łzy.
Atretes - wielki wojownik germański, zostając gladiatorem w Rzymie buntuje się. Tęskni za żoną i swoim krajem, więc dla nich walczy. Swoją siłą dokonuje wielkich rzeczy. Jest inteligentny, jednak z czasem zaczyna popełniać błędy, które bardzo zmieniają jego życie.

"[...] życie jest jak sztuka sceniczna, Julio, my zaś ją piszemy. Myśl o tym jak o akcie sztuki... jednym krótkim akcie, po którym zdarzy się jeszcze mnóstwo innych rzeczy."

Chociaż książka do najnowszych nie należy, jej język, język pisarki jest przystępny. W klimat walk w Galilei, ojczystego kraju Hadassy, wczułam się od początku. Barwnie przedstawiony Rzym, uczucia ludzi do kraju, nie zawsze pozytywne.
Pisarka używała terminów łacińskich, przez co czytelnik wczuwa się lepiej w historię. W książce na szczęście znajduje się słowniczek terminów łacińskich, który ułatwia nam czytanie.
Narracja trzesioosobowa raz opowiada nam co dzieje się z Hadassą, inym razem z Markusem, Julią czy Atretesem.
Dzięki przystępnemu językowi czytało mi się bardzo przyjemnie.

Finał zaś jest genialny. Gdyby "Głos w wietrze" nie był pierwszą częścią trylogii, a osobną powieścią byłabym wniebowzięta.
Dramatyczna, krawa końcówka zmusiła mnie do wypożyczenia kolejnej części, która już na mnie czeka. Nie mogę doczekać się dalszych losów bohaterów.

"Miała nadzieję, że jest jedyną kobietą w jego życiu, co jednak jeśli okaże się, iż jest jedną z wielu?"

Przede wszystkim polecam fanom Starożytnego Rzymu i opowieściom utrzymanym w jego klimacie. Jednak dla każdego czytelnika szukającego powieści o miłości, walkach i cierpieniu "Głos w wietrze" będzie nie lada gratką.

Zaczynając czytać tą książkę, wiedziałam, że będzie w niej dużo mowy o wierze, jednak byłam dobrej myśli, że nie będzie mi to aż tak bardzo przeszkadzać. I rzeczywiście, do jakiejś 2/3 powieści nie miałam z tym problemu, ale potem... No, trochę mnie to denerwowało. Ale koniec końców to chyba jedyny minus. Strasznie podobają mi się bohaterowie. Hadassa i jej niesamowita wiara, która wzbudza u mnie wyrzuty sumienia; Markus, taki nie do końca epikurejczyk- mimo jego początkowego zachowania jakoś przypadł mi do gustu; Atretes, gladiator, który za wszelką cenę chce tylko odzyskać wolność. Nie trawię Julii- głupia, rozpieszczona dziewucha, która nie zasługuje na to, co ma! Wszyscy razem są idealną grupą do takiej fabuły. Zdecydowanym plusem jest też to, jak autorka ślizga się po wątkach- od Markusa i Hadassy, przez Julię, do Atretesa. I nie robi tego w sposób wkurzający, przerywając w emocjonującym momencie, lecz płynnie przechodzi z jednego tematu do drugiego. Zdecydowanie wciąga, nawet nie zauważyłam, kiedy byłam już za połową. Zakończenie jest obiecujące. Niech Was nie odstrasza tematyka wiary i chrześcijaństwa- jest to naprawdę ciekawa i dobra książka. Polecam gorąco :).