Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Prima aprilis. Nepomuk

Wydawnictwo: Albatros
5,97 (62 ocen i 10 opinii) Zobacz oceny
10
0
9
2
8
8
7
17
6
13
5
11
4
7
3
2
2
0
1
2
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788373593213
liczba stron
352
kategoria
Literatura piękna
język
polski

Rzeczywistość PRL-u lat 50, 60 i 70. I dwa światy rodzin Deczyńskich i Poleńskich. Jedni to Polacy z sowieckim rodowodem, oddani funkcjonariusze rządzącej partii komunistycznej. Drudzy to przedstawiciele kultury sarmackiej, ziemianie, herbowi antenaci, którzy pieczołowicie kultywują tradycję walk o niepodlwegłość, boleśnie doświadczeni przez Sowietów. W tle przewijają się postacie Gomułki,...

Rzeczywistość PRL-u lat 50, 60 i 70. I dwa światy rodzin Deczyńskich i Poleńskich. Jedni to Polacy z sowieckim rodowodem, oddani funkcjonariusze rządzącej partii komunistycznej. Drudzy to przedstawiciele kultury sarmackiej, ziemianie, herbowi antenaci, którzy pieczołowicie kultywują tradycję walk o niepodlwegłość, boleśnie doświadczeni przez Sowietów. W tle przewijają się postacie Gomułki, Moczara, osobistości świata kultury i literatury. Na tym podłożu ukazane są dzieje młodego chłopaka, Deca.

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (120)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 385
Łokieć_Pana_D | 2016-09-17
Na półkach: Przeczytane

Jakie to kapitalnie polskie. Pragnienie by być arystokratycznym. Gdyby nie ta słoma.
Mój patetyczny wstęp nie jest szydzeniem. Ani z Polaków ani z książki. Ja sam taki jestem. Trochę pan, trochę cham. I dlatego takie historie mi bliskie. Absurd, zło ale i swoiste szare piękno peerelu. Pogubieni ludzie, próbują wpasować się w karykaturalną rzeczywistość. Ludzie ciekawi. Dumni, w środku całkiem przyzwoici. Nawet te komuszki wredne.
Narracja zmusza do wysiłku. Bywa chaotyczna i dobrze. To w zasadzie dwa opowiadania. Łączy je klimat. Paranoja i przez łzy śmiech. Próba uchwycenia zmian, gdzie ustrój ewoluuje szybciej niż mentalność. Szczypta nostalgii. Nieco wulgarności. No nie wiem. Nietuzinkowa propozycja spojrzenia w czas głębokiej komuny.

książek: 106

Powieść w głównym nurcie opowiada o mrocznych latach wczesnej komuny, tyle że robi to w sposób specyficzny. Nasz główny bohater – Dec – wychowuje się w rodzinie mimo wszystko odrealnionej. Tutaj naprawdę głęboki ukłon w stronę autora za niebywale plastyczny, żywy obraz tej rodziny mieszkającej w pięknym domu, pałacu, ulokowanym w najlepszej wówczas dzielnicy Warszawy. Matka Deca jest prawdziwą hrabiną, rozmawiającą z synem wyłącznie po francusku. Ojciec za to tępym trepem, a przez to wysokim urzędnikiem komunistycznej maszyny niszczenia ludzi. Rodzice się umówili, że Deca będą wychowywać “po bożemu”, a jego siostrę – “po czerwonemu”. To jeszcze nie jest żadna perełka, perełką jest sposób, w jaki Pogonowski rysuje losy i historie wszystkich bohaterów. Poznajemy ich drzewa genealogiczne tak, że to nie nudzi, choć powinno. Autor naprawdę wie, co się robi z językiem i konwencjami, którymi żongluje bez trudności i z wyraźną przyjemnością. A ta udziela się czytelnikowi.

Mieszanie planów...

książek: 597
Ewa | 2014-02-16
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 16 lutego 2014

Miało być dobrze a wyszło jak zwykle. Opowieść o dwóch nieprzystających rzeczywistościach przed i powojennej Polski, z których jedna jawi się jako idealna i pachnąca a druga chamska i śmierdząca. Niestety połączenie dwóch światów nie iskrzy a nudzi. Fabuła chwilami toczy się wartko by za chwilę utknąć w mule dywagacji i wspomnień. Domyślam się, że inspiracją były "Poszukiwania straconego czasu" tymczasem zagłębienie się w lekturze tej książki jest stratą czasu.

książek: 51
kataszaone | 2011-02-21
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

byłam trochę zdegustowana początkiem. Jak dla mnie za bardzo wulgarny...kiedy jest czegoś za duzo ( w tym przypadku erotyzmu, ktory momentami jest zbyt brudny na erotyzm) to przestaje miec to ciekawy smak.
Ale daje jej 3 za bardzo przyjemny środek - zakochałam się w tych opisach domu, obyczajów, spotkań dwóch światów- coś wspaniałego...

Koniec, no coż, po prostu mnie znudził.

książek: 64
GabiPBB | 2012-10-16
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 03 października 2010

Prima Aprillis to tak wyjątkowa i niepowtarzalna książka, że aż nie wiem od czego zacząć! Rzecz dzieje się w czasach głębokiego PRL. Państwo jest skorumpowane do szpiku kości, inteligencja jest spychana na margines, ludzie żyją z dnia na dzień kombinując jak przetrwać i nie dać się złapać. W całym tym galimatiasie żyje Dec - główny bohater. Jego historię poznajemy od końca. Język tej powieści jest tak fenomenalny, że delektowałam się każdą stroną niczym najlepszym na świecie rarytasem :) W sumie to streszczanie nie będzie tu najlepszym pomysłem. Z resztą sama fabuła może nie poraża, oczywiście jest interesująca i wciąga lecz największym atutem tej powieści jest fenomenalne odzwierciedlenie zwyczajów, kultury, życia codziennego tamtych czasów. Ogromnie zachęcam do przeczytania!
Warto jeszcze dodać jak ją zdobyłam: na przecenie w Auchan za 3 zł! Jaka szkoda, że takie talenty pisarskie nie są doceniane. Wiele bym oddała za taki styl i lekkość pióra...

książek: 125
Lena | 2012-08-25
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 25 sierpnia 2012

Ufff, po kilku podejściach, w końcu udało mi się przeczytać do końca. Książka na pewno ciekawa. O wielu wątkach. Od razu widać, że autor obdażony jest nieprzeciętną wyobraźnią, jak również wiedzą. Niektóre opisy, cóż, wywoływały u mnie lekki wytrzeszcz oczu. Dosłowność i humor to dwie myśli przewodnie konstrukcji tekstu. Na minus, dla mnie, pracują zbyt długie, wyglądające na dygresje, choć nie będącymi nimi retrospekcje.
Napewno jest to ciekawa przygoda czytelnicza :).

książek: 177
loremipsum | 2012-11-29
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Bardzo dobra głównie ze względu na świetną, wielopoziomową, zapierającą dech w piersiach narrację.
Główny bohater zarysowany dokładnie, świetnie opisane jego dzieciństwo. Trochę kłuły w oczy bardziej wulgarne fragmenty, ale za to wszystko rekompensowały wszystkie inne.
Obiecujący debiut, czekam na ciąg dalszy.

książek: 54
redredred | 2010-07-08
Na półkach: Przeczytane

Dwa różne światy pod jednym dachem. Dwie różne tradycje, dwa sprzeczne ze sobą języki, ironia i cztery skrajnie różne osobowości. Momentami powieść zbyt "polska", zbyt hermetyczna, obciążona symboliką narodowo-historyczną. Ale to wszytko ginie w mistrzowsko skonstruowanej fabule.

książek: 316
anawa004 | 2013-09-30
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 30 września 2013

Nietuzinkowa. Budząca sprzeczne emocje - raz wciągająca, raz nudnawa. Ogólnie warta przeczytania. Zaczyna i kończy się tym samym - ciekawie.

książek: 91
Magnolia | 2016-01-28
Przeczytana: 27 stycznia 2016

+

zobacz kolejne z 110 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd