Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Dracula: Nieumarły

Tłumaczenie: Monika Bukowska
Wydawnictwo: Znak
6,25 (775 ocen i 79 opinii) Zobacz oceny
10
41
9
62
8
83
7
198
6
151
5
102
4
49
3
53
2
17
1
19
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Dracula. The Un-dead
data wydania
ISBN
978-83-240-1264-0
liczba stron
376
słowa kluczowe
wampir, dracula, stoker
kategoria
horror
język
polski

Rok 1912. Londynem wstrząsa seria makabrycznych zbrodni. Nieliczni świadkowie wspominają o czarnym powozie bez woźnicy i mgle, która niczym całun spowija miejsce zbrodni. Oto miasto stało się areną, na której zmagają się dwie najpotężniejsze, znane historii istoty - śmiertelnie niebezpieczna i olśniewająco piękna hrabina Elżbieta Batory oraz jej największy wróg. Dracula. Drogi uczestników...

Rok 1912. Londynem wstrząsa seria makabrycznych zbrodni. Nieliczni świadkowie wspominają o czarnym powozie bez woźnicy i mgle, która niczym całun spowija miejsce zbrodni. Oto miasto stało się areną, na której zmagają się dwie najpotężniejsze, znane historii istoty - śmiertelnie niebezpieczna i olśniewająco piękna hrabina Elżbieta Batory oraz jej największy wróg. Dracula. Drogi uczestników walecznej wyprawy, którzy już raz stawili czoła najgroźniejszemu z wampirów przetną się raz jeszcze. Do walki staną Jonathan Harker, jego piękna żona Mina, ich zbuntowany syn Quincey, doktor Seward, lord Holmwood oraz sprytny profesor Abraham van Helsing. Dawni sojusznicy będą musieli wybierać między lojalnością a dumą. Pomiędzy śmiercią a mrocznym życiem istoty potępionej. Jednak zanim dawna więź się odrodzi, bestia odbierze życie dwóm bohaterom. Kto naprawdę stoi za krwawą zemstą, a kto jest zaledwie pionkiem w rozgrywce między potężnymi wampirami? Tymczasem londyńska policja podejrzewa, że do miasta powrócił Kuba Rozpruwacz. Sprawa trafia na pierwsze strony gazet, a w niewyjaśnionych okolicznościach giną kolejne prostytutki. Tylko Mina domyśla się okrutnej prawdy. Budzi się w niej długo skrywana moc, która uczyni ją równą mrocznym przeciwnikom. Musi działać zanim bestia dotrze do jej syna. Zanim długo skrywany sekret wyjdzie na jaw. Zanim dowie się Dracula. Pierwsza oficjalna kontynuacja kultowej powieści Brama Stokera Dracula. Dacre Stoker, krewny słynnego pisarza, oraz Ian Holt, doświadczony autor i scenarzysta, sięgnęli do niepublikowanych wcześniej notatek twórcy, by z rozproszonych zapisków odtworzyć dalsze losy rumuńskiego księcia. W ten sposób do rąk czytelnika trafia niezwykła opowieść o walce, miłości i przetrwaniu. Mroczny Dracula powraca - wciąż tak samo pociągający i poruszający - dręczony wyborem między miłością do kobiety, a naturą, która zmusza go do okrucieństwa. Jednak zanim odzyska miłość ukochanej, przyjdzie mu stanąć do walki z groźnym przeciwnikiem - krwawą hrabiną Elżbietą Batory, której mordercze dokonania zapewniły stałe miejsce na kartach historii. Piękna, demoniczna i bezwzględna zrobi wszystko, by zniszczyć swego wroga i to, co jest dla niego najcenniejsze. Z tą książką powraca Dracula. Jedyny. Prawdziwy. Wampir.

 

pokaż więcej

książek: 54
Monika | 2017-06-14
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 06 maja 2017

„Nieraz chciałem zatopić w oszukańczym winie

Pamięć zgrozy, co skrzydła rozpięła nade mną”

Charles Baudelaire „Fontanna krwi”

„Dracula: Nieumarły” autorstwa Iana Holta i Dacre Stokera (stryjecznego prawnuka Brama Stokera) to kontynuacja słynnej powieści, która pokazuje, jak spotkanie z Draculą wpłynęło na losy bohaterów. I tu czeka nas pierwsze – choć nie ostatnie – zaskoczenie: lojalni przyjaciele, ramię w ramię dzielnie walczący ze Złem, zmienili się nie do poznania. Traktują się ozięble, jeśli w ogóle raczą ze sobą utrzymywać jakiekolwiek towarzyskie kontakty. Pojawiający się jako pierwszy doktor Jack Seward to obraz nędzy i rozpaczy, który w oczach pozostałych jest równie pomylony co jego dawni pacjenci. Stosunek Jonathana do ubóstwianej Miny, przedstawianej w pierwszej części jako ideał kobiety, przechodzi nie tylko wielkie zmiany, ale też wszelkie pojęcie: Jonathan chla na umór i chodzi na dziwki.

„Namiętność i żar Jonathana, jego troska o innych, utonęły w galonach whisky. Człowiek, którego miała przed sobą, zabił jej męża, miłość jej życia. Nienawidziła tego łajdaka” — czytamy i szczęka zjeżdża nam do podłogi. Ale że jak? Ale za co? I tu kolejne zaskoczenie: Jonathan nie może pogodzić się z faktem, że idealna Mina miała romans z Draculą. Natychmiast wróciłam do książki Brama Stokera, którą dopiero co odłożyłam na półkę. Jaki romans? Wycięli mi z egzemplarza co pikantniejsze fragmenty? Już do końca sequela nie dawało mi to spokoju.

Do kompletu dodajmy jeszcze Artura Holmwooda, który po latach doszedł do wniosku, że należało wybrać bramkę numer 2, czyli dać się dziabnąć ukochanej Lucy i żyć z nią wiecznie. Z tego powodu jest wściekły na całą resztę, a zwłaszcza na Abrahama van Helsinga, pojawiającego się na kartach książki jakby przypadkiem, ale i to wystarcza, by znowu zbierać szczękę z podłogi.

Rozprawiwszy się w ten sposób z najsłynniejszą w dziejach literatury ekipą pogromców wampirów, autorzy sequela dorzucają nam – niczym grzyba w barszcz – syna Jonathana i Miny, Quinceya Harkera, który gdzieś tak od połowy książki zaczyna zachowywać się niczym nakręcony mutant z „X-Mena”, co znajduje uzasadnienie w finale, skłaniając mnie do ponownego kartkowania oryginału (bo najwyraźniej w moim egzemplarzu coś wycięli…).

Gdy Elizabeth Miller, ekspert w tematyce Draculi, pisze o tym, że Stoker i Holt wykorzystali tę postać w sposób twórczy, chodzi mniej więcej o to, iż bardziej paskudni od demonicznego krwiopijcy są jego dotychczasowi adwersarze. Vlad wyraźnie podąża w stronę światła i tylko motylka nad głową mu brakuje.

Powieść Holta i Stokera wprowadza nowe wątki. Łączy klasyczną historię z morderstwami Kuby Rozpruwacza w londyńskiej dzielnicy Whitechapel (zupełnie niewiarygodna postać inspektora Cotforda), rolę wcielonego zła powierza niesławnej węgierskiej hrabinie Elżbiecie Batory (chyba najlepsze fragmenty książki) oraz – i tu uwaga: pokazuje Abrahama Stokera jako autora powieści „Dracula”, który w teatrze Lyceum usiłuje wystawić ją jako sztukę, a do tytułowej roli zgłasza się… kto? Sami zgadnijcie.

„Dracula: Nieumarły” to kontynuacja, której najważniejszym celem było „naprawienie szkód wyrządzonych powieści Brama Stokera”. Efektem jest całkiem niegłupi pomysł na pierwszą książkę o nieumarłej Elżbiecie Batory. A szkód – moim zdaniem – przybyło.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Dom na wyrębach

Stefan Darda książką Dom na Wyrębach mnie nie powalił, ale też nie rozczarował...a to dlatego że nie spodziewałam się nie wiadomo jakich zwrotów akcji...

zgłoś błąd zgłoś błąd