Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Okładka książki Paw królowej

Paw królowej

Autor:
szczegółowe informacje
wydawnictwo
Lampa i Iskra Boża
data wydania
ISBN
9798389603202
liczba stron
156
słowa kluczowe
Nagroda literacka Nike
kategoria
Literatura piękna
język
polski
typ
papier
5.64 (1078 ocen i 78 opinii)

Opis książki

Paw Królowej to opowieść dziejąca się współcześnie w Polsce, w odróżnieniu od bestsellerowej Wojny polsko-ruskiej... nie na prowincji lecz w Warszawie. Dorota Masłowska wykreowała nową galerię pełnych humoru postaci, z których zabawnymi przygodami z pewnością zaprzyjaźnią się czytelnicy. Autorem okładki oraz licznych ilustracji jest tym razem Maciej Sieńczyk, artysta znany z komiksów drukowanych w...

Paw Królowej to opowieść dziejąca się współcześnie w Polsce, w odróżnieniu od bestsellerowej Wojny polsko-ruskiej... nie na prowincji lecz w Warszawie. Dorota Masłowska wykreowała nową galerię pełnych humoru postaci, z których zabawnymi przygodami z pewnością zaprzyjaźnią się czytelnicy. Autorem okładki oraz licznych ilustracji jest tym razem Maciej Sieńczyk, artysta znany z komiksów drukowanych w miesięczniku Lampa .

 

pokaż więcej

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 387
Marlena | 2014-08-14
Przeczytana: 14 sierpnia 2014

"Paw królowej" to z pewnością pozycja oryginalna. Historia napisana w konwencji piosenki hiphopowej, zdaniami wielokrotnie złożonymi i "zinwersowanymi" do granic możliwości, nie do końca poprawna pod względem gramatycznym, stylistycznym (co jest, rzecz jasna, zabiegiem celowym, mającym na celu oddanie potoku słów mowy potocznej). Czyta się dość dziwnie, niemniej jednak po kilku-kilkunastu stronach taka forma przestaje przeszkadzać, ba, mi się nawet spodobała. Dobrym pomysłem wydawało mi się też wypisanie nawiązań muzycznych i literackich, jakie zostały użyte na końcu utworu. Plus też za okładkę, która przypominała mi nieco okładki książek dla dzieci, jakie kiedyś były w moim posiadaniu.
Dla mnie jednak całość była zbyt wulgarna (może i jestem staroświecka, ale jakoś mi te dupocyckopenisy w tekście przeszkadzały, sama nie przeklinam i raczej nie lubię tego w książkach). Nawet dobrze mi się czytało, ale jednak Masłowska w mój gust literacki nie do końca trafia.

książek: 450
Wojciech | 2014-02-27
Na półkach: Ulubione, Przeczytane
Przeczytana: 27 lutego 2014

GOMBROWICZ W SPÓDNICY!! FORMA!!FORMA!! To nie jednorazowe objawienie; to już 5 książek, jedna lepszej od drugiej. Z pełną odpowiedzialnością twierdzę, że wreszcie po wielkiej trójce Gombrowicz, Witkacy, Schulz /zachowując oczywiście pamięć o Parandowskim i Lemie/ pojawił się talent, który wreszcie zaspokoi nasze polskie ambicyjki i rozsławi polską prozę na świecie, bo przecież żadnego prozaika rangi światowej do dziś nie mamy. /Sprawdż w światowych rankingach/

Nie będę pisał peanów na cześć tej książki, bo zrobiła to m.in xkairix na naszym portalu, ktorej opinię polecam. Uzupełnię ją tylko fragmentem wywiadu z autorką /Tyg.Powsz. 42/2002/, w którym mówi:
„...Wydaje mi się, że u nas patriotyzm kojarzy sie głównie z umieraniem na barykadach, w ogóle nie mamy pomysłu na bezkrwawy patriotyzm w czasie pokoju. Czyli niewynoszenie spinaczy z biura, sprzątanie po psie, bycie m...

książek: 2486
jjon | 2010-02-27
Na półkach: Niedokończone, Przeczytane

Gdyby było można ocenić tę książkę jeszcze niżej, to ja chętnie.

książek: 409
Gabriela | 2010-07-06
Na półkach: Przeczytane

Jeśli ktoś był w stanie przeczytać ten bełkot, to szczerze współczuję straconego czasu. Grafomania na najwyższym poziomie!

książek: 2476
Barbara | 2011-02-23
Przeczytana: 22 lutego 2011

Opinia z 2010 roku:
Choć jeszcze nie przeczytałam do końca (kilkanaście stron zostało i jakoś "zmęczyć" nie mogę), to już mogę parę słów powiedzieć na ten temat.

Jeśli ten styl pisania pojawia się tylko w tej powieści Masłowskiej, to jestem na TAK. Chociażby jako ciekawostkę obyczajowo-literacką. Ale jeśli pani Dorota wszystkie swoje książki tak pisze, to... szacunek dla tych, którzy przeczytali wszystkie i... nie rozumiem tego zachwytu Masłowską. Bo równie dobrze byle "spuściportek" z blokowiska mógłby coś takiego napisać.

Opinia po przeczytaniu całości:
Mam mieszane uczucia, co do książki. Sama fabuła nie powala. Mnie do samego końca ciężko było się skupić na tym, co Masłowska chciała nam opowiedzieć. Wszystko przez niekonwencjonalny styl pisania. Im bliżej końca, tym przyjemniej mi się czytało. Mimo tej "przyjemności", z ulgą zamknęłam książkę, gdy dobrnęłam do końca.

Nie potrafię jednoznacznie ustosunkować się do literatury Masłowskiej. Jak wspomniałam - fabuła nie wnosi niczego...

książek: 490
chiara | 2013-04-23
Przeczytana: 23 kwietnia 2013

Masłowska przenikliwie ocenia polski show-biznes używając z talentem hip-hopowej frazy. Polecam świetne przedstawienie w reżyserii Pawła Świątka w Starym Teatrze ze znakomitą Pauliną Puślednik w roli Patrycji Pitz i Anny Przesik.

książek: 190
Marta | 2010-07-28

Podchodziłam do tej książki z pewną nieufnością, jako do pewnej ciekawostki, którą warto przeczytać, żeby być "na czasie", zresztą pozycja była reklamowana jako powieść w rytmie hip-hopu, co dla osoby "wychowanej" na punk rocku nie było zachęcające.

A tu bardzo pozytywne zaskoczenie. Gratulacje dla autorki! Bawiłam się przy tej książce znakomicie.

Muszę jednak przyznać, że jest to pozycja specyficzna - fani rozbudowanej fabuły zdecydowanie się rozczarują. To, co w książce Masłowskiej jest ciekawe, to operowanie językiem, zabawa składnią, znaczeniami, no i ciągłe cytaty z kultury popularnej, np. tekstów piosenek (tu też trzeba się jako tako orientować, żeby coś zrozumieć i wychwycić te elementy). Zdecydowanie nie jest to książka dla każdego - stąd tak skrajne opinie.

książek: 11
Deton | 2010-09-11
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: sierpień 2010

Książka bardzo średnia. Byłem przekonany, że to jedna z pierwszych książek Masłowskiej, jednak jak się okazało woda sodowa po sukcesie Wojny uderzyła jej do głowy. Sądziła, że może napisać książkę jak chce, wmówić ludziom idiotyzm i udowadniać im, że dali się złapać w jej "pułapkę" skoro dostrzegają wady tej książki. Nie wiem za co dostała Nike ale wiem już dlaczego wystawienie sztuki na podstawie tej książki nie wyszło. Podczas czytania zasypiałem wiele razy, oprócz wyrywkowych momentów i zakończenia w książce nie było nic ciekawego. Byłbym wdzięczny za zwrócenie zmarnowanego czasu.

www.deton.blox.pl

książek: 34
bisz | 2012-03-08
Na półkach: Przeczytane

Uwielbiam "Pawia Królowej" i jestem w stanie wybaczyć tej książce wszelkie niedociągnięcia (które w tym wypadku dla mnie niedociągnięciami nie są). Przeczytałam ją bardzo szybko, a zaraz po zakończeniu zatęskniłam za specyficznym "masłowskim" rytmem.
Myślę, że osoby nazywające styl tej książki bełkotem i grafomanią są ludźmi bardzo zakonserwowanymi w jakichś sztucznie nadanych ramach. Masłowska pisze o świecie którego dotykam, pokazuje świat zwykłego człowieka nie owijając w bawełnę pięknych literackich sformułowań. Używa (czasem do bólu) metafory dnia codziennego, wszystkich tych porównań które gdzieś tam kłębią się w naszych głowach patrząc na rzeczywistość. Jak dla mnie, ta książka to wyraz tego co widzę z poetycka dosadnością, z całym brudem za paznokciami i obrzydliwością. Rozumiem, że niektórzy nie odnajdują się w tym języku i spodziewają się po literaturze czegoś innego - ale czy przez to nie bardziej oklepanego i przekłamanego?
Masłowska to literatura bez photoshopa.

książek: 87
Agata | 2011-01-18
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 18 stycznia 2011

Jedyna polska współczesna literatka, która - mimo młodego wieku - pokazała język tradycji (po raz pierwszy stało się to od kilkudziesięciu lat w prozie, ludzie!) i tworzenie uczyniła zabawą formą, grą z inteligencją czytelnika. Rewelacja i OGROMNY SZACUNEK.


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Czesław Janczarski
    103. rocznica
    urodzin
  • Katarzyna Berenika Miszczuk
    26. rocznica
    urodzin
    - Latanie... jest jak pierwsza miłość. Jak zakochanie. Nie umiałem znaleźć porównania, dopóki cię nie spotkałem.
  • Stefan Darda
    42. rocznica
    urodzin
    W towarzystwie przyjaciela nie istnieje coś takiego jak niezręczna cisza.
  • Stefania Grodzieńska
    100. rocznica
    urodzin
    I wszystko byłoby pięknie, gdybym nie zauważyła skrzywienia na twarzach moich czytelników. Zdaje się, że Wam się to opowiadanie nie podoba... A, przepraszam, co Państwo w tej chwili robią? Przepraszam za wyrażenie, byczą się Państwo, tak? Opowiadania satyryczne się czyta, tak? Znamy takich, co mają... pokaż więcej
  • Walter Kirn
    52. rocznica
    urodzin
    Szybkie przyjaźnie to nie jedyne, jakie zawieram, ale najlepsze. Bo ci ludzie znają życie dużo lepiej niż moi bliscy.
  • Frederik Pohl
    1. rocznica
    śmierci
    może dojrzałość polega na tym, że chce się tego, czego się samemu chce, a nie tego, co inni ci każą chcieć
  • Stanisław Grochowiak
    38. rocznica
    śmierci
    Wolność dla wszystkich. Giniemy za wolność. Najwyższą wartość człowieka jest wolność.Chyba tylko wrodzone poczucie złego smaku pozwoliło ludzkości na aż tak natrętne nadużywanie nic nie znaczącego liczmanu. Dodajmy do tego, że w imię tejśce wolności, owszem, więziono, gilotynowano i brano w jasyr ca... pokaż więcej
  • Viktor E. Frankl
    17. rocznica
    śmierci
    To, że jako istoty ludzkie jesteśmy wyjątkowi i jedyni w swoim rodzaju, wyróżnia nas spośród innych, nadając sens naszej egzystencji i wpływając w jednakowy sposób na naszą pracę twórczą, jak i na naszą zdolność do miłości. Kiedy uświadomimy sobie, że nie da się zastąpić jednego człowieka drugim, ro... pokaż więcej

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd