Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Zapiski oficera Armii Czerwonej

Wydawnictwo: LTW
7,92 (1530 ocen i 168 opinii) Zobacz oceny
10
184
9
298
8
516
7
356
6
118
5
42
4
7
3
7
2
1
1
1
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788388736896
liczba stron
172
słowa kluczowe
II wojna światowa
kategoria
Literatura piękna
język
polski

Prezentowana satyra jest opisem polskiej rzeczywistości na Kresach widzianej oczami wyzwolicieli. Sergiusz Piasecki w humorystycznej formie pokazał zderzenie się dwóch różnych światopoglądów. Pierwsze wydanie cieszyło się wielką popularnością na emigracji.

 

Brak materiałów.
książek: 0
| 2017-06-14
Na półkach: Literatura, Przeczytane

Najbardziej spodobał mi się pierwszy akapit: „Noc była czarna jak sumienie faszysty, jak zamiary polskiego pana, jak polityka angielskiego ministra. Lecz nie ma siły na świecie, która by powstrzymała żołnierzy niezwyciężonej Armii Czerwonej, idących dumnie i radośnie wyzwalać z burżuazyjnego jarzma swych braci: chłopów i robotników całego świata.”
Później też jest nieźle. Jest to co prawda lektura nieskomplikowana, ale wciągająca, oparta na świetnym motywie, z pomysłową i dobrze prowadzoną fabułą. Autor prostymi środkami tworzy wyrazisty obraz sowieckiego żołnierza, miłośnika perfum „Stalinowski oddech”, dumnego posiadacza pary skórzanych butów oraz zegarka „Omega”, dyszącego nienawiścią do „eksploatatorów” ludu pracującego, wiecznie zdziwionego porządkami panującymi na ziemiach, które jeszcze nie zaznały dobrodziejstw sowieckiego ustroju. Wraz z lejtnantem Zubowem wkraczamy we wrześniu 1939 roku na polskie Kresy i zostajemy tam aż do stycznia 1945. Głównym źródłem komizmu jest zderzenie z rzeczywistością wyobrażeń bohatera na temat sytuacji w państwie kapitalistycznym oraz próby dostosowania się do wciąż zmieniającej się rzeczywistości wojennej na froncie wschodnim.
Zdarza się autorowi nieraz przeszarżować, a dowcip nie zawsze jest pierwszej marki, ale przymykam na to oko, bo jednak mamy do czynienia z satyrą, a nie z reportażem. Miłośnikom krajowej prozy – polecam.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Stacja Jedenaście

Arthur Leander, uznany aktor, umiera z powodu niewydolności serca w teatrze, podczas odgrywania roli Szekspirowskiego Króla Leara. Jest on jedną z pi...

zgłoś błąd zgłoś błąd