Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Zapiski oficera Armii Czerwonej

Wydawnictwo: LTW
7,92 (1286 ocen i 134 opinie) Zobacz oceny
10
156
9
269
8
413
7
288
6
107
5
37
4
7
3
7
2
1
1
1
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788388736896
liczba stron
172
słowa kluczowe
II wojna światowa
kategoria
Literatura piękna
język
polski

Inne wydania

Prezentowana satyra jest opisem polskiej rzeczywistości na Kresach widzianej oczami wyzwolicieli. Sergiusz Piasecki w humorystycznej formie pokazał zderzenie się dwóch różnych światopoglądów. Pierwsze wydanie cieszyło się wielką popularnością na emigracji.

 

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (2386)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 884
Alicja | 2016-05-19
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 19 maja 2016

"Otóż największym moim pragnieniem jet umrzeć dla chwały naszej świętej Rosji, w obecności jej genialnego wodza, Stalina" (str 34)
To dewiza naszego bohatera, żołnierza Armii Czerwonej wkraczającego na jej czele 17 września do Polski. Człowiek omamiony wizjami Stalina, z sowieckim sercem, komsomolską duszą, socjalistycznym mózgiem, z zadaniem zniszczenia burżuazyjnego potwora, wyzwolenia ich z kapitalistycznego reżimu i zaszczepienia im cudownej, jedynej i wiarygodnej kultury sowieckiej. Jego całkowite zindoktrynowany sposób myślenia, bałwochwalcze uwielbienie dla ukochanego Ojca narodu zrobiło mu wodę z mózgu, co początkowo nawet śmieszyło, lecz z czasem rodziło się niedowierzanie, iż człowiek może być takim zakłamanym kretynem. Jego głupota powalała. Cechował go całkowity brak wiedzy na temat sytuacji panującej w innych krajach, na temat użytkowania podstawowych urządzeń, wiadomości o podstawowych zwyczajach, ubiorach czy jedzeniu okupowanej ludności.Żył w przekonaniu iż cały...

książek: 5941
allison | 2016-01-30
Przeczytana: 30 stycznia 2016

Wysłuchałam audiobooka w rewelacyjnej interpretacji Henryka Bisty i jego niesamowity sposób czytania na pewno miał wspływ na odbiór tej krótkiej, ale jakże wymownej powieści.

Groteska, czarny humor i absurd wyłaniają się z każdej strony "Zapisków oficera Armii Czerwonej". Jest i śmieszno, i straszno, gdyż świat widziany oczyma prymitywnego czerwonoarmisty raz bawi, raz zatrważa, z przewagą tego drugiego.
W jego zachowaniach i sposobie postrzegania świata odnajdujemy wszystkie przerażające cechy stalinowskiej indoktrynacji i tzw. radzieckiego człowieka.
Sposób obrazowania jest tu ostry, dosadny, często wulgarny, ale idealnie pasuje do osobowości tytułowego bohatera, który potrafi się odnaleźć w każdej sytuacji politycznej - raz sprzyja Stalinowi, raz Hitlerowi, w zależności od układu sił militarnych.
Niczym typowy homo sovieticus dostosowuje się do każdej zmiany, byle ocalić własną skórę, nie wychylać się i nie narażać.

"Zapiski..." to zasługująca na uwagę satyra, która...

książek: 2886
edit3008 | 2015-03-15
Na półkach: 2015, Przeczytane, Biblioteka
Przeczytana: 15 marca 2015

Na poczatku lektura ta wywoływała u mnie uśmiech, ale z każdą następną przewracaną kartką blaknął on na mojej twarzy. Przypomniałam sobie bowiem to co Mama mi opowiadała o wkroczeniu Armii Czerwonej w 1945 roku. Wiele z opisów "głupoty i prostactwa" czerwonoarmistów jest prawdą.
Poza tym miałam wrażenie, że przeżywam "deja vu" kiedy porównałam propagandę z czasów przedstawionych w książce z tą obecną, którą Putin serwuje Rosjanom po zajęciu Krymu i wojnie z Ukrainą. I właściwie to mi się przypomiało jak jakiś Rosjanin powiedział w sondzie ulicznej, że tak naprawdę ich nie intresuje co robi Putin, bo oni martwią się jak przeżyć; i tutaj aktualny do tego jest cytat z tej książki
"Oni dobrze wiedzą,że człowiek syty zaczyna o czymś innym prócz jedzenia myśleć.A tak to każdy ma tyle tylko, żeby z głodu nie zdechnąć i gołym nie chodzić, i boi się to utracić. A jednocześnie wbijają mu w głowę przez tyle lat, że nigdzie na świecie tak dobrze nie jest jak u nich." ( cyt. ze...

książek: 494
anika | 2014-12-14
Przeczytana: 14 grudnia 2014

Wybuchałabym nieustannie śmiechem podczas słuchania tej książki, gdybym wcześniej nie wysłuchała wielu opowieści z czasów okupacji radzieckiej z ust naocznych świadków - członków mojej rodziny. Opowieści te zawsze charakteryzowały oficerów radzieckich jako ludzi nieokrzesanych, brudnych, zawszonych, a przede wszystkim okrutnych w stopniu większym nawet niż hitlerowcy. Wobec powyższych faktów śmiech zamierał mi na ustach i nie odbieram książki jako satyry czy groteski.

Polecam posłuchać książki w wykonaniu Henryka Bisty. Za jego interpretację dodaję do mojej oceny dwie gwiazdki.

książek: 653
Wiórek | 2010-11-30
Przeczytana: 29 listopada 2010

Czego można się spodziewać po zawszawionym, śmierdzącym, brudnym, niekulturalnym, prymitywnym, nieokrzesanym, zadziwijąco naiwnym, głodnym, nieszczerym oficerze Armii Czerwonej, który nie widział na oczy księdza (dla tego spotkania trzeciego stopnia z duchowieństwem w Wilnie to coś niewyobrażalnego), nie ma porządnych butów, wielki majątek to dla niego buty, zegarek i walizka, a masło traktuje jak nowość? Tak. Taki jest Michaił Nikołajewicz Zubow. Wychowany na gorliwego socjalistę, czy może lepiej powiedzieć "stalinistę" (bo Stalina traktuje jak swe BÓSTWO, OJCA, NAUCZYCIELA i myśli o NIM dużymi literami), uczony by donosić na swoich rodziców i sądzący, że... Beethoven napisał "Fausta" (choć i tak traktuje to dzieło jak plagiat znanego pisarza rosyjskiego)! Poza tym, czego trudno nie zauważyć (już wstęp jest tym nacechowany) ma talent do iście poetyckich porównań: "Noc była czarna jak sumienie faszysty, jak zamiary polskiego pana, jak polityka angielskiego ministra." Może dlatego...

książek: 312
PMat | 2014-11-20
Na półkach: Fiction, Przeczytane
Przeczytana: 20 listopada 2014

Najbardziej spodobał mi się pierwszy akapit: „Noc była czarna jak sumienie faszysty, jak zamiary polskiego pana, jak polityka angielskiego ministra. Lecz nie ma siły na świecie, która by powstrzymała żołnierzy niezwyciężonej Armii Czerwonej, idących dumnie i radośnie wyzwalać z burżuazyjnego jarzma swych braci: chłopów i robotników całego świata.”
Później też jest nieźle. Jest to co prawda lektura nieskomplikowana, ale wciągająca, oparta na świetnym motywie, z pomysłową i dobrze prowadzoną fabułą. Autor prostymi środkami tworzy wyrazisty obraz sowieckiego żołnierza, miłośnika perfum „Stalinowski oddech”, dumnego posiadacza pary skórzanych butów oraz zegarka „Omega”, dyszącego nienawiścią do „eksploatatorów” ludu pracującego, wiecznie zdziwionego porządkami panującymi na ziemiach, które jeszcze nie zaznały dobrodziejstw sowieckiego ustroju. Wraz z lejtnantem Zubowem wkraczamy we wrześniu 1939 roku na polskie Kresy i zostajemy tam aż do stycznia 1945. Głównym źródłem komizmu jest...

książek: 358
paweł | 2014-11-20
Przeczytana: 20 listopada 2014

Audiobook-czytał Henryk Bista.
Uśmiałem się do łez,dużą zasługą, był kunszt czytającego.
Niestety, im dalej tym mnie było do śmiechu.Znalazłem opinie,że książka jest "przejaskrawiona", o tuż nie do końca. Przypomniała mi się pewna historia,ze wspomnień prof. Lanckorońskiej.Pani Lanckorońska wspomina jak 1939 Sowieci weszli do Lwowa.Żeby pokazać jaka to u nich kultura,grupa wyższych oficerów z małżonkami, wybrała się do opery.Panowie w mundurach, a ich panie w jedwabnych koszulach nocnych,(na pewno nie swoich)które wzięły za suknie wieczorowe.Śmiechu było co nie miara,cały Lwów miał ubaw na kilka dni.Książkę oczywiście polecam:)

książek: 827
Sargento_Garcia | 2013-08-21
Przeczytana: 2010 rok

Książka która powinien przeczytać każdy.
Autor przedstawia czytelnikowi oficera Armii Czerwonej który we wrześniu 1939 wkracza do Wilna. Porucznik Zubow to produkt propagandy i socjalistycznego wychowania w Rosji, wg. której w Polsce żyli wyłącznie burżuje gnębiący lud pracujący miast i wsi. Jego zetkniecie ze stylem życia polaków na kresach wschodnich doprowadza m.in do tego że:
- obwiesza się zegarkami i robi zdjęcie aby pokazać rodzinie jaki teraz jest bogaty,
- kupuje biały chleb na kilogramy, nie wierząc że tak można było robić
- zabija pasażera w pociągu chcącego napić się z termosu myśląc że on odkręcał bombę.
W pewnej chwili czytelnik uświadamia sobie, że całe rzesze takich oficerów "wyzwalała" nasze miasta i wsie!

książek: 0
| 2014-12-05
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 05 grudnia 2014

W przypadku „Zapisków” narzuca się trafna i krótka charakterystyka, zresztą z rosyjskim rodowodem: „i straszno, i smieszno”. Śmiech jest nie do opanowania, chociaż przeplata się z niedowierzaniem i smutną w gruncie rzeczy refleksją.
Stopień niedowierzania zależy od wcześniejszej wiedzy na temat rodzaju umysłowości i wyczynów radzieckich bojców na terenach ziem okupowanych (wyzwalanych?).
W rzeczywistości było straszniej, ale ta druga, groteskowa strona medalu, widoczna w zapiskach lejtnanta bohaterskiej Armii Czerwonej Michaiła Nikołajewicza Zubowa, przerosła moje oczekiwania.
Fragmenty czytałam na głos, bo fantastyczna składnia, jakiej użył autor, aż się o to prosi, żeby wydobyć charakterystyczną melodię języka. Niestety, karkołomna to rzecz, wybierać między zrozumiałą artykulacją i nieuniknionymi, co i raz odbierającymi głos wybuchami śmiechu.

Misza Zubow – człowiek radziecki, edukowany w dziesięciolatce, a mentalnie przykładnie wykształcony w organizacji komsomolskiej i...

książek: 2391
Koronczarka | 2014-11-21
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 21 listopada 2014

Niewielka książeczka. Satyra. W zasadzie powinna być to lektura szybka, łatwa i bezproblemowa. Nie śmiałam się. Nie spałam i myślę, że długo nie zasnę. Nie wiem, czy okropność tej książki polega na pokazaniu (może i przerysowanym - taka dola satyry) prawdy, czy też na okrutnej zemście autora na znienawidzonych bolszewikach. A może na jednym i drugim. Portret tytułowego oficera Armii Czerwonej będzie śnił mi się po nocach. Lektura dozwolona tylko dla osobników pozbawionych wyobraźni i o zamrożonych emocjach. U innych wywołuje bezsenność, nastroje depresji i zwątpienia w ludzki rodzaj, nocne lęki, ewentualnie zaburzenia w tolerancji niektórych typ(k)ów. Czytacie na własną odpowiedzialność - ja ostrzegam.

zobacz kolejne z 2376 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd