Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Opowieści przebrane

Wydawnictwo: W.A.B.
6,65 (269 ocen i 20 opinii) Zobacz oceny
10
8
9
16
8
40
7
96
6
63
5
27
4
10
3
5
2
1
1
3
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788328036864
liczba stron
244
słowa kluczowe
literatura polska, opowiadania
język
polski
dodała
Ag2S

Psychologiczna przenikliwość, niuanse rzeczywistości i nieograniczone przestrzenie imaginacji. Psychologiczna przenikliwość, niuanse rzeczywistości i nieograniczone przestrzenie imaginacji. Eksperymenty językowe i psychologiczna przenikliwość, niuanse rzeczywistości i nieograniczone przestrzenie imaginacji. W zebranych w tym tomie opowiadaniach pochodzących z dwóch wczesnych zbiorów Wojciecha...

Psychologiczna przenikliwość, niuanse rzeczywistości i nieograniczone przestrzenie imaginacji.
Psychologiczna przenikliwość, niuanse rzeczywistości i nieograniczone przestrzenie imaginacji. Eksperymenty językowe i psychologiczna przenikliwość, niuanse rzeczywistości i nieograniczone przestrzenie imaginacji.
W zebranych w tym tomie opowiadaniach pochodzących z dwóch wczesnych zbiorów Wojciecha Kuczoka pojawiają się motywy oraz tematy, którym autor pozostaje wierny do dziś: rzeczywistość stopniowo ustępuje miejsca fantasmagorii, miłość splata się ze śmiercią, bohaterowie popadają w niewolę przeżyć z dzieciństwa. Postacie pojawiające się w Opowieściach przebranych, z pozoru całkowicie różne, jednym głosem opowiadają o naszych głęboko skrywanych lękach, o płynnej granicy między pamięcią i wyobraźnią. Kuczok wzmacnia ten przejmujący wielogłos swą nieokiełznaną inwencją językową. Rozmaite gwary, nieznane dialekty, kalambury, zabawne neologizmy i stylistyczne fajerwerki, tworzą żywiołową narrację, zdawałoby się wolną od jakichkolwiek reguł, a w rzeczywistości przemyślaną, podkreślającą wymowę opowiadanych historii.

 

źródło opisu: http://sklep.gwfoksal.pl/opowiesci-przebrane.html

źródło okładki: http://sklep.gwfoksal.pl/opowiesci-przebrane.html

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (516)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 549
mieszka | 2017-01-19
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 19 stycznia 2017

Całość - bardzo dobra. Różnorodna.
Jedno opowiadania - poda konkursem, słabe.
Pozostałe dobre lub bardzo dobre.
Najlepsze: Szkieleciarki, potem Zianie, Malizm reagiczny, Chłopowiadanie, diaboł.
Kuczok to stylistyka, to bogactwo, to mieszanie. I dobrze. Bo sprawdza się świetnie.

książek: 1373
Alicja | 2015-02-07
Na półkach: Przeczytane, Z biblioteki
Przeczytana: 07 lutego 2015

Zaskakująco dobre opowiadania o życiu. Ze smaczkiem w postaci gwary góralskiej. Na podstawie opowiadania "Zianie" powstał film "Nędza" w reżyserii Filipa Rudnickiego. Oglądałam, czytałam.

książek: 1266
Mavericus | 2010-11-17
Przeczytana: 20 września 2010

Kolejna świetna książka pisarza, który wie do czego służy pióro.

książek: 296
Canterville | 2013-11-03
Przeczytana: 28 października 2013

Istny miszmasz! Da się wyczuć, że opowiesci te były pisane w wieku młodym, czasie pędzącym, niespokojnym. Z wigorem i tym specyficznym zacięciem pisarskim w którym talent unaocznia się wyraźnie.
Dobra, bez zbędnego pitu pitu dodam tylko: czytać, a jak się nie spodoba to odłożyć. Historyjki krótkie. Niektóre pikantne, więc nie radzę ich odkrywać np. w środkach komunikacji miejskiej, bo może się zrobić zbyt gorąco. Wiem co mówię...
W takich opowieściach Wojciecha Kuczoka lubię najbardziej. Jego się nie da nie lubić, no.

książek: 405
maradiego | 2015-09-18
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 18 września 2015

Po Kuczoka zawsze sięgnę. Na półkę biblioteki. Czasem nawet do kieszeni. tak mam. I, kazdemu polecam. Nawet słabszy Kuczok, nie w tym wypadku, lepszy jest od najlepszego....proszę sobie wpisać dowolną fabrykę literatury, tfu1 tzw.literatury.

książek: 463
emerenc | 2011-02-05
Przeczytana: 05 lutego 2011

Zbiór opowiadań z debiutanckiego okresu twórczości Kuczoka. Tematycznie bardzo różnorodny i niejednolity. Opowieści musiały powstawać w bardzo burzliwym okresie życia autora, gdy źródła zainteresowań często się zmieniały a koncepcje własnego pisarstwa dopiero się formowały. Jest wszystko: śmierć, narodziny, trudne relacje z rodzicami, szaleństwo, pożądanie. Jest dziwaczne opowiadanie o pisarzu-hipochondryku, który zapada na rzadką chorobę - jego głowa stopniowo się kurczy. Ciekawa, psychologiczna proza poruszająca ciężkie, brudne tematy. Język nie powala, ale wręcz zniechęca, szczególnie na początku. Odnoszę wrażenie, że pisanie w ten sposób jest od jakiegoś czasu bardzo modne w polskiej literaturze.

Największym plusem prozy Kuczoka jest jej realizm, rozumiany dosłownie - rdzenny góral używa poprawnej góralszczyzny, i mniej dosłownie - autentyczność tych fikcyjnych postaci, których odpowiedniki z łatwością odnaleźlibyśmy w ludziach mijanych codziennie na ulicy.

książek: 188
HariTheSheep | 2014-12-30
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 30 grudnia 2014

Zbiór bardzo nierównych opowiadań. Obok prawdziwych perełek są też takie, na które szkoda czasu.

książek: 280
Odzio | 2017-08-28
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 28 sierpnia 2017

To moje pierwsze spotkanie z Wojciechem Kuczokiem. Najprawdopodobniej nie ostatnie, bo właśnie zakupiłem inne jego tytuły. Szczególna to lektura. Na początku trudno jest się przestawić na te strasznie długie zdania. Wielokrotnie przedzielone przecinkami, gdzie kropki czytelnik wyczekuje z lekkim zniecierpliwieniem. Ale autor to szczególny. Najpierw porusza nas erotyzm pierwszych opowiadań a później odnajdujemy wartościową głębię przekazu. Autor warty spotkania, po którym rzeczywistość już zawsze będzie odbierana inaczej....

książek: 54
tuni | 2016-04-27
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Mam mieszane odczucia. Jak już wiele osób zauważyło, "Opowieści przebrane" to zestawienie dość nierówne, gdzie obok wartych uwagi opowiadań znajdziemy takie, które nie są za ciekawe. Kilka jest naprawdę słabych, kilka naprawdę mocnych.
I ciężko znaleźć coś, co nie odnosi się do Śląska lub Podhala - rozumiem, że z tymi rejonami autor czuje się szczególnie związany, jednak przez to jego twórczość jest do siebie bardzo podobna, opowiadania z różnych książek brzmią niemal identycznie, to już mdłe.

książek: 1670
Czechożydek | 2017-10-22

Zbiór jest nierówny i to chyba jedyna jego wada. Niektóre teksty (jak to często bywa w zbiorach) są super ("Szkieleciarki"!!!), inne mniej. Generalnie to bardzo polecam, Kuczok w niesamowity sposób operuje językiem polskim. Jestem pełna podziwu dla jego wyobraźni.

zobacz kolejne z 506 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Pociąg do czytania w Intercity

Pasażerowie, którzy 8, 9 i 10 sierpnia wyruszą z Warszawy jednym z sześciu ekspresów nie muszą pakować książek do walizki. Dobrą literaturę znajdą w przedziałach.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd