Orynin 28. X. 1618

Wydawnictwo: INFORTeditions
5,5 (4 ocen i 2 opinie) Zobacz oceny
10
0
9
0
8
0
7
1
6
1
5
1
4
1
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788389943354
liczba stron
72
kategoria
historia
język
polski

Tatarzy uderzyli najpierw z dużym impetem i wyparli dwie chorągwie kozackie, stojące z przodu ugrupowania, ale pod ogniem dział i piechoty natarcie ich załamało się. Kantymir, widząc, że i tutaj podczas obrony przewaga ogniowa przeciwnika jest zbyt duża, przez następną godzinę próbował wywabić Polaków z obozu. Stąd powtarzające się po sobie harce, połączone z ostrzałem tak z łuków jak i...

Tatarzy uderzyli najpierw z dużym impetem i wyparli dwie chorągwie kozackie, stojące z przodu ugrupowania, ale pod ogniem dział i piechoty natarcie ich załamało się. Kantymir, widząc, że i tutaj podczas obrony przewaga ogniowa przeciwnika jest zbyt duża, przez następną godzinę próbował wywabić Polaków z obozu. Stąd powtarzające się po sobie harce, połączone z ostrzałem tak z łuków jak i janczarek. Wojska Zamoyskiego nie broniły się rotami, a raczej spontanicznie bez porządku „... skupiwszy się kilkadziesiąt, tak się strzelali z Tatarami, a Tatarowie w wielkie hufce się kupili, kiedy nasze spierali”. Podczas walki żołnierze zdobyli chorągiew Kantymira, którą przyniesiono następnie Zamoyskiemu. W starciu pochwycono również jednego więźnia.

Celem pracy oddanej do rąk Czytelnika jest opisanie wydarzeń kampanii 1618 roku oraz określenie celów strategicznych i politycznych, jakimi kierowały się obie strony konfliktu. Wobec ogromnej krytyki hetmana Żółkiewskiego autor dużo uwagi poświęcił temu właśnie wątkowi, starając się zrozumieć przyczyny takich, a nie innych działań wodza podczas opisywanej kampanii.

 

źródło opisu: www.infort-sklep.pl

źródło okładki: www.infort-sklep.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 100
Dariusz | 2012-03-25
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 01 lutego 2011

Jestem jedyną osobą, która to przeczytała- je. Dla niewtajemniczonych książka ukazuje ostatnie potknięcia Stanisława Żółkiewskiego. Cecora to ostatnia jego bitwa, ale błąd pod Cecorą popełnił wcześniej trzy razy. Chciał dorównać on Janowi Zamoyskiemu, który zwyciężył pod Cecorą w 1595r. Uczeń Żółkiewski nigdy nie przerósł mistrza z herbem Jelita. Żółkiewski prowadził bitwę w taki sam sposób pod Cecorą jak Zamoyski i przegrał. Książka ukazuje, że zwycięstwo generała zależy od dobrych żołnierzy, dobrego generała, czasu, miejsca i od czynnika zwanym szczęściem. Książka jest zwykłym dokumentem przypominającym pracę magisterską.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Przesilenie

ten cykl byl dla mnie czyms nowym, swiezym na polskim rynku. uwielbiam szeptuche i trafila ona do mojego kanonu ulubionych ksiazek, aczkolwiek...

zgłoś błąd zgłoś błąd