Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Opowieści fantastyczne

Tłumaczenie: Maria Leśniewska
Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie
7,24 (468 ocen i 32 opinie) Zobacz oceny
10
21
9
54
8
93
7
187
6
82
5
25
4
4
3
2
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Pietierburgskije snowidienija w stichach i prozie; Bobok; Malczik u Christa na jołkie; Mużyk Mariej; Stoletniaja; Krotkaja; Son smiesznogo czełowieka; Priłożenije: Kak opasno priedawat'sia czestolubiwym snam
data wydania
ISBN
9788308046142
liczba stron
189
słowa kluczowe
dostojewski
kategoria
Literatura piękna
język
polski

Inne wydania

„Dostojewski autorem opowieści fantastycznych? W pierwszej chwili może to nas zaskoczyć. Twórcę Zbrodni i kary uważa się przecież za realistę, niekiedy nawet za naturalistę. (...) Żywo i precyzyjnie wpisują się w pamięci ulice, domy, klatki schodowe z dokładnie podaną liczbą stopni (...) wnętrza mieszkań, ich sprzęty, nawet tapety, nawet wiszące na ścianach obrazki z ptaszkami; sceny z życia...

„Dostojewski autorem opowieści fantastycznych? W pierwszej chwili może to nas zaskoczyć. Twórcę Zbrodni i kary uważa się przecież za realistę, niekiedy nawet za naturalistę. (...) Żywo i precyzyjnie wpisują się w pamięci ulice, domy, klatki schodowe z dokładnie podaną liczbą stopni (...) wnętrza mieszkań, ich sprzęty, nawet tapety, nawet wiszące na ścianach obrazki z ptaszkami; sceny z życia rodzinnego i towarzyskiego, a w nich ludzie o wybujałych temperamentach, o intensywnym życiu uczuciowym, ale zawsze ludzie z krwi i kości, trójwymiarowi, rzec by się chciało - bardziej żywi niż samo życie.
A przecież przy całym wspomnianym realizmie, przy dokładności niemal topograficznej (...) przy owym drobiazgowym odtworzeniu realiów jest w tych utworach coś, co sam twórca określa jako n i e r e a l n o ś ć rzeczywistości. Przypomnijmy sobie jego wielkie dzieła: Zbrodnię i karę, Idiotę, Biesy, Młodzika, Braci Karamazow; niemal wszystko dzieje się tam naprawdę, nie ma nic takiego, co by się dziać nie mogło zgodnie ze zdrowym rozsądkiem i świadectwem zmysłów - a jednak wydaje się to często całkowicie nierealne, ujrzane jakby w otoczce snu. Zapewne pisarz był realistą z wyboru, a fantastą z usposobienia”.
Maria Leśniewska

 

źródło opisu: http://www.wydawnictwoliterackie.pl/ksiazka/1584/O...(?)

źródło okładki: http://www.wydawnictwoliterackie.pl/ksiazka/1584/O...»

pokaż więcej

Brak materiałów.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (1354)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1153
EwaWu | 2015-11-01
Przeczytana: 01 listopada 2015

To nie jest fantastyka, jaka zalewa dziś księgarniane półki. To po prostu rzeczywistość przedstawiona w sposób, który nazwalibyśmy nieprawdopodobnym. Bo odbiegający od normy. Lecz jako że osobiście bardziej bym się zdziwiła, gdyby nigdy nic od normy nie odbiegało, przekonuje mnie taka perspektywa opowiadania o tym, co codzienne.

Osiem opowieści, które narrator-autor (w tym wypadku można utożsamić) snuje w sposób rozbrajająco uczciwy (Wtręty typu: "Aha, pamiętam jeszcze jedno (...)"; "A zresztą nie to chciałem powiedzieć (...)" czynią narrację naturalną, niepoddającą się w całości artystycznej kreacji). A jednocześnie przyznaje się do prawdopodobieństwa ubarwiania, przeinaczania lub nawet całkowitego wymyślania wspomnień, które w niejasny sposób drzemią w jego pamięci; a może jednak wcale ich tam nie ma, przecież jest literatem, używa wyobraźni, operuje fikcją.

"Wspomnienia przychodziły same, rzadko wywoływałem je świadomie. Zaczynało się od jakiegoś punktu, kreski, czasami...

książek: 436
Arkadijo | 2014-03-28
Na półkach: Przeczytane, 2014
Przeczytana: 21 marca 2014

"Opowieści fantastyczne" to zbiór opowiadań napisanych przez rosyjskiego mistrza literatury. Jednak nie są to opowiadania stricte fantastyczne. Ich akcja dzieje się w świecie rzeczywistym, jednak wydarzenia obierają w nich taki obrót, o jakim nikomu się nie śniło. Chyba, że wasze nazwisko brzmi Dostojewski. Najbardziej przypadły mi do gustu opowiadania "Bobek" oraz "Sen śmiesznego człowieka". Narracja na wysokim poziomie, co u tego autora, przynajmniej według mnie, nie powinno być niespodzianką. Po książkę warto sięgnąć choćby tylko po to, aby na chwilę oderwać się od szarej rzeczywistości.

książek: 451
Ramzes1988 | 2017-10-31
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 31 października 2017

"Opowieści fantastyczne" to zbiór opowiadań, które z gatunkiem 'fantastyka' nie mają zbyt wiele wspólnego. Ot, jest to zbiór kilku różnych opowiadań, na mniej bądź bardziej poważne tematy, całkiem zgrabnie napisane. Nie sposób odmówić wielkiemu rosyjskiemu mistrzowi prozy kunsztu, jednak chociażby do "Braci Karamazow" bardzo daleko jeśli chodzi o poziom literacki.
Jednakże całość należy ocenić pozytywnie, miły przerywnik między kolejnymi kryminałami Agaty Christie i częściami cyklu "Mroczna Wieża" Stephena Kinga.

książek: 396
murhaaja | 2017-03-05
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 03 marca 2017

Przyznam się bez bicia, że do tej pory nie czytałam w zasadzie nic Dostojewskiego ("Zbrodnię i karę" ledwie zaczęłam, a już zaczęliśmy omawiać ją na lekcji języka polskiego i trzeba było się już brać za następną lekturę), więc spodziewałam się po "Opowieściach fantastycznych" poważnego literackiego języka charakterystycznego dla czasów, w jakich Dostojewski żył i tworzył. Tymczasem jego opowiadania urzekły mnie prostym, gawędziarskim wręcz stylem, ale nie przegadanym. Najbardziej zachwycił mnie "Sen śmiesznego człowieka", ale tak naprawdę każde historia w tym zbiorze jest warte uwagi i ma w sobie coś, co na długo zostanie w pamięci. Absolutnie polecam.

książek: 1605
Roman Dłużniewski | 2016-11-30
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Dostojewski nie był pisarzem fantastyki. Opowiadania dzieją się tu i teraz. A jednak są fantastyczne. Tylko Mistrz tak potrafił pisać.

książek: 269
PanaceumwKsiążce | 2015-02-26
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam
Przeczytana: 26 lutego 2015

"Opowieści fantastyczne" z fantastyką mają mało wspólnego. Można jednak określić je mianem niesamowitych inaczej FANTASTYCZNYCH. Jest to zbiór ośmiu fascynujących opowiadań, z których najbardziej zachwyciły mnie "Bobek" oraz "Sen śmiesznego człowieka". Czytając, kilka razy wymsknęło mi się: "hola, hola, przecież to Dostojewski". Ten sam który napisał "Zbrodnię i Karę", ten od "Braci Karamazow". Smutne epizody napisane w sposób humorystyczny, dostarczają nam tyle radości ile bolesnej prawdy na temat życia i śmierci. Dostojewski uczy nas śmiać się i płakać jednocześnie. Czerpać z życia więcej i łapać głębszy oddech. Autor daje nam światło ciemną nocą, jest jak drogowskaz na rozdrożu, wskazując odpowiednią drogę. Jestem pod olbrzymim wrażeniem wyżej wymienionej pozycji. Dopiero co przeczytałam a już tęsknymi oczyma patrze na okładkę. Z pewnością jest to książka którą polecę i niechybnie do niej wrócę. Dla Pana Fiodora oklaski na...

książek: 551
lilalu | 2017-04-10
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

„Opowieści fantastyczne” Fiodora Dostojewskiego to zbiór ośmiu opowiadań pisanych w zasadzie przez całe życie autora słynnych „Braci Karamazow”, „Zbrodni i kary” czy „Idioty”. Tytuł może troszeczkę mylić i kojarzyć się bardziej z pisarzem takim, jak Edgar Allan Poe, a nie z realistą, którym był Dostojewski. Jednakże bardzo szybko przekonujemy się, że opowiadania te, co prawda zawierające w sobie sporą dawkę magii i elementów fantastyki, niewątpliwie musiały wyjść spod pióra tego rosyjskiego mistrza prozy, gdyż i tutaj mamy do czynienia z jego niepodrabialnym stylem, którego wytrawne oko czytelnika nie może pomylić z żadnym innym.
Najzabawniejszym i jednocześnie najbardziej odrealnionym opowiadaniem jest z pewnością „Bobek”. Dostojewski zamienia się tutaj w niespełnionego pisarza Iwana Iwanowicza, który po pogrzebie znajomego zostaje sam na cmentarzu stając się mimowolnym świadkiem rozmów nie do końca już żywych istot, spoczywających w grobach, które nawet po śmierci potrafią...

książek: 299
Marta | 2013-03-07
Na półkach: Przeczytane

Po Dostojewskim-romantyku z "Białych nocy" nadszedł czas na Dostojewskiego-fantastyka z tytułowych opowiadań. Jak się sprawdził w tej roli? Otóż w ogóle się nie sprawdził.

Oczywistością, którą na wstępnie należy założyć, jest to, że nie ma co spodziewać się od realisty smoków, elfów czy innych stworzeń. Sam autor elementem fantastycznym tych tekstów określa pewien nienaturalny rys wydarzeń, nierealność rzeczywistości.

Zawodzi tu głównie klimat, a raczej jego brak. Historie opowiedziane przez Dostojewskiego są prostu mdłe. Pomimo, że w większości przypadków balansuje na granicy jawy i snu to brak tu jakiejś tajemniczej otoczki.
Co do samej fabuły, najbardziej irytujący w niektórych opowiadaniach był fakt dokładnego określenia przez narratora momentu, kiedy zaczyna zmyślać. Moim zdaniem było to zupełnie niepotrzebne, psuło odbiór całości. Bronić taki zabieg można oczywiście jako "przyzwolenie autora zajrzenie do swojej pisarskiej kuchni twórczej". Tłumaczka stwierdza, że pod...

książek: 695
dymitrop | 2014-11-26
Na półkach: Przeczytane

Moim zdaniem określeniem które najlepiej opisuje tę książkę jest jedno słowo - nierówna. No i może zarazem strasznie różnorodna. W jednym opowiadaniu przeplata się tu smutek i humor a z drugiej strony coś raz jest opisane bardzo dokładnie po czym akcja pędzi jak szalona. Najlepsze opowiadanka było o dyskutantach z podziemi (uśmiałem się do łez) oraz potulna
Wbrew nazwie fantastyki nie ma tu zbyt dużo, według mnie raczej chodzi o to (z resztą gdzie według mnie, Dostojewski sam o tym pisz)e), że wydarzenia są pozornie fantastyczne (przynajmniej większość) a ostatecznie i tak cechuje je realizm

książek: 770
Iselor | 2017-02-22
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 22 lutego 2017

Bardzo się zawiodłem na tej książce. Nie ukrywam że połowy opowiadań z tego zbioru nie doczytałem do końca, w tym polecanych na okładce "Potulna" oraz "Sen śmiesznego człowieka". Pozostałe opowiadania też bardzo przeciętne, ot zwykłe czytadła. Fantastyki w tych opowiadaniach, wbrew tytułowi, tyle co kot napłakał, To nie jest Dostojewski jakiego pamiętam ze "Zbrodni i Kary". Nie polecam, chyba że ktoś jest fanem Dostojewskiego i musi znać wszystkie jego dzieła.

zobacz kolejne z 1344 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd