Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Opowieści niesamowite

Tłumaczenie: Bolesław Leśmian
Wydawnictwo: Skrzat
7,44 (1889 ocen i 102 opinie) Zobacz oceny
10
199
9
311
8
383
7
555
6
237
5
133
4
25
3
35
2
4
1
7
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
978-83-7437-237-0
liczba stron
240
słowa kluczowe
horror, opowiadania
kategoria
horror
język
polski

Inne wydania

Zbiór utworów, przesyconych tajemniczością, grozą, demonizmem. Pojawia się w nich namiętna miłość, wielkie cierpienie, zagadkowe intrygi. Bohaterowie przeżywają niezwykłe stany: ulegają obłąkaniu, dręczą ich dziwne sny, zwidy, wizje, ogarniają ich przerażające myśli, stają na granicy życia i śmierci...

 

Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (4325)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 385
Łokieć_Pana_D | 2016-09-01
Na półkach: Przeczytane

Prosić Chama na salony, wybornym winem częstować, a ten powie, że kwaśne i bąbelków nie ma. Bo przecież Poe to wino wyborne. A ja nie czuję smaku. Cenię kunszt słowa, świadomy, że to zarodek powieści z dreszczykiem. Horror z lamusa. Lecz mnie usypia. Poe walczy finezją. Wizje mroczne, lecz w karykaturze. Nie straszy. Śladów mi nie czyni. Tych trwałych, w psychice. Tych, na które czekałem. Jak z Mikołajem. Dorosły dyga na widok gościa z białą brodą, tyle że bez napięcia. Zbyt wiele sobie obiecywałem?
Zachęcam jednak do lektury. To ten typ pisania, który podlega ocenie indywidualnej. Rozumiem zafascynowanych, którzy – inaczej niż ja – uchwycili smak. Ja daję gwiazd sześć. Cztery za magiczne nazwisko autora. Piątą za kota. Ostatnią za karła.

książek: 406
SeVIIen Sins | 2016-08-17
Przeczytana: 17 sierpnia 2016

„Z dnia na dzień stawałem się coraz pochmurniejszy, coraz skorszy do gniewów, coraz obojętniejszy na uczucia innych ludzi.” – cytat z opowiadania „Czarny kot”.

Swoją przygodę z twórczością Edgara Allana Poe rozpoczęłam od zaznajomienia się z jego biografią. Mistrz grozy był człowiekiem niezwykłym, fascynującym i tajemniczym. W swojej opinii do utworu „Kruk” wspomniałam, że wcześnie stracił matkę, jego żona umarła bardzo młodo, a on sam borykał się z uzależnieniem od alkoholu i narkotyków. A to wszystko miało wielki wpływ na jego twórczość.

„Opowieści niesamowite” to zbiór utworów , w których czai się zło w najczystszej postaci, makabryczne opisy przerażają, a jawa miesza się ze snem i czasami trudno odróżnić rzeczywistość od koszmaru. Jak zapewne każdy… Ja również mam swoje ulubione opowiadania. Są to „Czarny kot” i „Zagłada domu Usherów”. Nie będę jednak zagłębiała się w ich treść, ponieważ każdy może zrobić to sam (opowiadania nie są długie). Chciałabym jednak zwrócić uwagę na...

książek: 327
Aesir | 2011-12-11
Przeczytana: 01 grudnia 2011

Moja przygoda z twórczością Edgara Allana Poe rozpoczęta została od edycji Wydawnictwa Literackiego z 1976 roku, w przekładach Bolesława Leśmiana oraz Stanisława Wyrzykowskiego, małego tomiku opowiadań znalezionego przypadkiem na jednej z półek. W późniejszym czasie opublikowane zostały rozmaite nowe wydania, mniej, lub bardziej obszerne, bogatsze w wymiarach wizualnym i typograficznym, ukonstytuowane na nowych, współczesnych translacjach, jednakże nadal ów zbiorek pozostaje mi zdecydowanie najbliższym i stanowi, w mojej opinii, wzorzec dla każdego tłumacza amerykańskiego poete maudit.
Zabrani przez autora zostajemy w osnuty tajemnicą, spowity cieniem, somnambuliczny świat, w mroczną, metafizyczną krainę enigmatycznych zjawisk i miazmatycznych duchów. Wędrówce przez to niesamowite uniwersum zawsze towarzyszą groza i napięcie, jako nocnym spacerom ponurymi uliczkami, które spowite zostały ciężką i gestą, bezkresną jakby mgłą. Efemeryczne porywy rozumu, niczym mętne promienie...

książek: 559
kinkiet | 2012-08-14
Przeczytana: 18 lipca 2012

Za tę książkę zabrałam się z olbrzymim zapałem, który niestety w trakcie czytania zgasł... Język owszem piękny, barokowy, a w zdaniach szyk przestawny, jednak sama treść mało porywająca, nie wspominając już o braku lęku podczas wertowania kolejnych stronic. Pomyślałam, iż pisarze mają przebogatą wyobraźnię od zarania dziejów, a fakt, że opowiadania te napisano w XIX w. dodatkowo przemawiał na korzyść Poe. Wiedziałam, że nie będzie to zbiór grubiańskich, obrzydliwych historyjek i tu się nie pomyliłam. Opowieści są różnorodne, ale jednowarstwowe, bardzo proste w swej konstrukcji, a przez to mało zaskakujące. Nie wiem, czy w dzisiejszych czasach ta pozycja się obroni. Uważam, że wypada dość blado, gorzej niż pamiętna "Gęsia skórka" na Fox Kids.
Plus za przekład i ilustracje.

książek: 701
Klakier | 2012-12-02
Przeczytana: 02 grudnia 2012

Początek był wbrew moim oczekiwaniom ciężki. Cztery pierwsze opowiadania, tytułowane kobiecymi imionami są bezczelnie pisane na jedno kopyto, w myśl tego samego, niezmiennego schematu.
Do tego językiem który nijak do mnie nie trafił, jakiś taki.. zbyt gładki.
Potem na szczęście jest już lepiej, czego dobrym przykładem są "Czarny kot", "William Wilson", czy "Przedwczesny pogrzeb". A i forma się zmienia, na rzecz języka dużo bardziej przystępnego.
Oczywiście powieścią grozy ciężko to nazwać w obecnych czasach, bo przywykliśmy do mniej subtelnych sposobów na przyspieszenie bicia serca.
Ale nie dziwię się że w XIX, czy na początku XX wieku takie opowiadania, tak samo jak Stokerowy "Dracula" mogły robić spore wrażenie na czytelnikach. Teraz wywołują raczej kpiarski uśmieszek.
Warsztatowo w dalszej części jest świetnie, ale wybitnie marny początek zaważył na mimo wszystko słabiutkiej ocenie.

książek: 47
Esme | 2010-03-19
Na półkach: Przeczytane

Jedna gwiazdka więcej dla Leśmiana za wspaniały przekład - przy barokowym stylu Poego jest to wyczyn.

książek: 77
adams101010 | 2014-03-31
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam

Oho, jeszcze jedna pozycja z mojego dzieciństwa. Nie mogłem się oderwać od tych krótkich, wtedy mnie przerażających opowiadań. Dziś patrzę na to inaczej: drażni mnie język, dawny styl klasycznej narracji. No i nie ma tego wrażenia świeżości, jak wtedy, gdy pierwszy raz jako czytelnik szukałem skarbu przy pomocy żuka.
Dla niewtajemniczonych - są różne żuki. Ten nie pachniał benzyną i nie otwierał drzwi na zakrętach.

książek: 144
Axsiu | 2014-06-30
Przeczytana: 30 czerwca 2014

Słyszałem wiele zachwytów na temat Edgara Allana Poego. Postanowiłem więc sięgnąć po zbiór jego nowel, który był akurat w domowej biblioteczce i pomimo, że Poe tworzył w pierwszej połowie XIX wieku, naprawdę jestem pod ogromnym wrażeniem.
Przede wszystkim wielki talent do budowania mrocznego, posępnego (chyba ulubione słowo autora/tłumacza) klimatu, który wciąga.
Poe nawet normalne stany rzeczy opisuje za pomocą języka grozy - i to też się chwali. Podobno jest to cecha powieści gotyckiej (grozy), więc to pierwsze lecz na pewno nie ostatnie moje zetknięcie z nią.
Nowele Edgara Allana Poego potrafią bez wątpienia przestraszyć ale to nie jedyna wartość dzieł spod jego pióra.
W ogóle język, jakim posługuję się autor sprawia ogromne wrażenie. Jest to coś pięknego, czego nie doświadczymy dziś u żadnego innego.
Edgar Allan Poe był osobą bardzo mądrą, refleksyjną i wrażliwą co widać po różnych jego ciekawych sentencjach i przemyśleniach, które przedstawia czytelnikowi za pomocą...

książek: 684
Konwalia | 2011-09-23
Przeczytana: 23 września 2011

Twórczość Poego odznacza się ogromną oryginalnością oraz siłą wyobraźni. Pisarz interesował się wieloma dziedzinami nauki. Był on drobiazgowym analitykiem, spostrzegawczym detektywem i wnikliwym psychologiem, co widać w jego opowiadaniach i różnorodności wątków: zagadka kryminalna, okultyzm, magnetyzm, szaleństwo, śmierć pozorna, humor i groteska. To wszystko i o wiele więcej znajdziemy w "Opowieściach niesamowitych". Opowiadania czyta się niezbyt łatwo, jest to w końcu literatura XIX wieku, ale warto, gdyż zaskakują oryginalnymi i szaleńczymi pomysłami. Niektóre są pełne grozy, inne bardziej poetyckie, a jeszcze inne wręcz wulgarne (jak na tamte czasy). Wypada poznać tego mistrza literatury gotyckiej, na którym wzorował się choćby Arthur Conan Doyle. Polecam gorąco, klimat niesamowity i jest kilka perełek, że aż zapiera dech w piersiach!

Bolesław Leśmian określił opowiadania Poego jako "szaleńcze uprawdopodobnienie zaledwo pochwytnych wizji, w których gorączkowa równoległość snów...

książek: 1249
Etniczniemi | 2010-05-14
Na półkach: 2010, Przeczytane
Przeczytana: 2010 rok

Opowieści niesamowite mają swój specyficzny trochę mroczny klimat. Książke czyta się zaskakująco lekko.

zobacz kolejne z 4315 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Wszyscy Święci Czytają

Neil Gaiman proponuje zapoczątkowanie nowej, świeckiej tradycji, którą nazwał All Hallows’ Read (Wszyscy Święci Czytają, nazwa nawiązuje do Halloween). Pomysł jest bardzo prosty – w wigilię Wszystkich Świętych, czyli w dniu, w którym w krajach anglosaskich (a od niedawna także i u nas) obchodzi się Halloween, podarujmy komuś straszną książkę.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd