Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Książka roku 2016
w kategorii:
Literatura faktu, publicystyka
1 963 głosy
Powiększ

Sekretne życie drzew

Tłumaczenie: Ewa Kochanowska
Wydawnictwo: Otwarte
7,29 (2441 ocen i 443 opinie) Zobacz oceny
10
190
9
284
8
652
7
684
6
395
5
117
4
60
3
40
2
11
1
8
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Das geheime Leben der Bäume
data wydania
ISBN
9788375151879
liczba stron
256
słowa kluczowe
Przyroda, drzewa
język
polski
dodał
L_Settembrini

Inne wydania

Książka nagrodzona tytułem Książki Roku 2016 lubimyczytać.pl w kategorii Literatura faktu, publicystyka. W lesie dzieją się zdumiewające rzeczy. Są tam drzewa, które porozumiewają się ze sobą, drzewa, które z oddaniem troszczą się o swe potomstwo oraz pielęgnują starych i chorych sąsiadów, drzewa, które doświadczają wrażeń, mają uczucia i pamięć. Niewiarygodne? Ale prawdziwe! Leśniczy Peter...

Książka nagrodzona tytułem Książki Roku 2016 lubimyczytać.pl w kategorii Literatura faktu, publicystyka.
W lesie dzieją się zdumiewające rzeczy. Są tam drzewa, które porozumiewają się ze sobą, drzewa, które z oddaniem troszczą się o swe potomstwo oraz pielęgnują starych i chorych sąsiadów, drzewa, które doświadczają wrażeń, mają uczucia i pamięć. Niewiarygodne? Ale prawdziwe! Leśniczy Peter Wohlleben snuje fascynujące historie o zdumiewających zdolnościach drzew. Przytacza wyniki najnowszych badań naukowych i dzieli się swoimi obserwacjami z codziennej pracy w lesie. Otwiera przed nami sekretny świat, jakiego nie znamy.

"Peter Wohlleben rzeczowo i z pasją przekonuje nas o tym – z czego od dawna zdają sobie sprawę biolodzy – że drzewa to istoty społeczne”.
Sally McGrane, „New York Times”

 

źródło opisu: materiały wydawnictwa

źródło okładki: materiały wydawnictwa

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 23
ElEsz | 2017-06-24
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 21 czerwca 2017

Nie ma specjalnie o czym dyskutować. Ani wielce się rozwodzić. Książkę trzeba przeczytać i tyle. Nie tylko dlatego, żeby nie być czarną owcą w towarzystwie (wszyscy deklarują fascynację lasem, to hit bieżącego sezonu, nawet ci, których zupełnie nie podejrzewa się o bycie wrażliwymi, czy zmysłowymi), ale głównie dlatego, że jest ciekawa. A wiedzy o otaczającym świecie nigdy dość.
Ile w dziele Wohllebena naukowej rzetelności a ile posłannictwa i najnormalniejszego w świecie PR-u pewnej opcji w postępowaniu z lasem, to każdy czytelnik rozstrzygnie sobie sam. W każdym razie fora poświęcone leśnictwu nie popadają w bezkrytyczne uwielbienie, zauważając niejaką komplikację związaną z trudno odwracalną ingerencją człowieka w przyrodę i jej konsekwencje.

Niemniej czyta się świetnie, a niektóre tezy, czy opowieści, na pewno pozostają w głowie.

Osobiście największe wrażenie robi na mnie koncepcja lasu cmentarnego. Uwolnić wszystkich, którzy kiedykolwiek mieliby ochotę poświęcić mi – po odejściu z tego świata – chwilę rozmowy, od obowiązku dbania o marmury (i tak się rozsypią, tak, jak pamięć) i przenieść tę rozmowę w cień któregokolwiek drzewa (bo przecież do tego szczególnego, czerpiącego ze mnie może być daleko, może paść ono łupem burzy lub korników, wreszcie piły drwala) – tak, to jest to. Na pewno podobnie myślących jest więcej.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Kulinarne Pojedynki - Shokugeki no Souma #7

POJEDYNKI (PRAWIE) BEZ SOUMY Tylko Japończycy potrafią robić takie rzeczy! Nie wiem, jak to jest, że przez cały tom bohaterowie tylko gotują, gotują...

zgłoś błąd zgłoś błąd