Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Okładka książki W pustyni i w puszczy

W pustyni i w puszczy

Autor:
szczegółowe informacje
wydawnictwo
Zielona Sowa
data wydania
ISBN
8373895183
liczba stron
287
słowa kluczowe
Afryka, porwanie
język
polski
typ
papier
5,7 (17051 ocen i 865 opinii)

Opis książki

Klasyka polskiej powieści przygodowej, książka dzieciństwa chyba wszystkich Polaków. zbudowana według najlepszych reguł gatunku opowieść awanturnicza z porwaniami, pościgami i nagłymi zwrotami akcji przykuwa uwagę wciąż nowych pokoleń.

 

źródło okładki: http://www.poczytaj.pl/72273

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 799
Catalina | 2011-03-02
Na półkach: Przeczytane

Jedyna książka, nad którą udało mi się kiedyś zasnąć...

książek: 2156
adamats | 2010-08-15
Przeczytana: 1980 rok

Miałem to szczęście, że przeczytałem tę książkę, zanim "musiałem" ją przeczytać ze względu na fakt, iż w którejś tam klasie okazała się lekturą. Czytałem ją później jeszcze kilka razy i zawsze z dużą przyjemnością. To jest po prostu świetnie napisana powieść a kilka scen pozostało w mej pamięci do dzisiaj. Wizyta u Mahdiego w ogarniętym rewoltą Sudanie, uwolnienie Kinga, czy niezapomniane definicje praw Kalego. Można się oburzać, jak to robią niektórzy, że napisana została z punktu widzenia "białego człowieka", z wyższością wobec rdzennych mieszkańców Afryki i doszukiwać się w treści rasistowskich i szowinistycznych akcentów. Można zarzucać jej "dęty patriotyzm" i naiwność, można - tylko po co? Można się po prostu cieszyć lekturą i trzymać kciuki aby dwójka dzieciaków zagubionych gdzieś na Czarnym Lądzie poradziła sobie z przeciwnościami losu stającymi na ich drodze... i czerpać, pełnymi garściami czerpać wiedzę o Afryce, jej przyrodzie, historii i obyczaj...

książek: 465
ewula | 2014-07-10

Pamiętam moje pierwsze zetknięcie z tą powieścią(miałam chyba 7 lat) na początku lat 80-tych kiedy kryzys był tak głęboki,że nawet księgarnie świeciły pustkami a mama miała szczęście i gdzieś przy okazji udało jej się dorwać tą właśnie książkę.Była to pierwsza książka którą powąchałam(ach,cóż za rozkosz)a której zapach w wspomnieniach pamiętam do dziś.Kilka lat przyszło jednak tej pozycji poczekać aż po nią sięgnęłam,chyba za sprawą filmu którego wręcz nie znosiłam (koszmar),dzięki Bogu,,W pustyni i w puszczy"było lekturą szkolną i jako uczeń zdyscyplinowany ją przeczytałam i się zakochałam w powieści jej bohaterach i oczywiście Sienkiewiczu.Z całego serca POLECAM!

książek: 550
Kosa | 2011-03-08

Jedno pamiętam: po lekturze tej książki miałam prawdziwą pustynię...w głowie ;)

książek: 5412
młoda_pisarka | 2014-03-07
Przeczytana: 21 czerwca 2006

Kocham Sienkiewicza, czego by nie napisał kupię to i przeczytam każde słowo z zapartym tchem. Naprawdę. Jeśli od czyichś książek można się uzależnić, to zrobiłam to już będąc dzieckiem.
Historia Stasia i Nel zapadała mi w pamięć na długo. Wątpię, żeby kiedyś wypadła z mojej głowy, a jeśli... to chętnie po nią sięgnę po raz kolejny.

książek: 976
Cassiel | 2011-03-22
Na półkach: Przeczytane

Pamiętam jak w 5 lub 6 klasie, musiałam ją przeczytać. I nawet to, że kocham czytać książki po 5 rozdziałach dałam sobie spokój, nie podobała mi się, była nudna.. jak flaki z olejem. :l

książek: 557
klotyldziec | 2010-12-27
Na półkach: Przeczytane

"Sienkiewicz wielkim pisarzem był!"
Tja...
Nie ma to jak te ciągnące się w nieskończoność opisy przyrody i "rozbudowana" psychologia.
Ale i tak lepsze od "Krzyżaków".

książek: 0
| 2014-04-03
Na półkach: Posiadam, Ulubione, Przeczytane

Nie rozumiem czemu ta WSPANIAŁA książka ma tyle złych opinii! Bo długie opisy? Sienkiewicz tymi opisami oddał piękno czarnego kontynentu. Jeżeli ktoś nie umie tego docenić to jego sprawa. Zgadzam się, że przytoczona na początku sytuacja polityczna mogła trochę nużyć, ale przecież opis ten nie zajął dużo miejsca. A było to potrzebne, żeby książka była logicznie ułożona. Cudowna, ciekawa opowieść, z wspaniałymi bohaterami, IDEALNA dla dzieci, rozbudzająca wyobraźnię!
Staś jest 14-letnim chłopcem, pomimo swego młodego wieku jest odważny, zna kilka języków, staje w obronie bitej Nel, żebrze na ulicy i pracuje by zdobyć pożywienie - większość jedzenia oddaje swojej ukochanej towarzyszce, którą obejmuje wielką troską i opieką. Przyprowadzony przed oblicze Mahdiego, nie wyrzeka się wiary chrześcijańskiej. Gdy podróżnym zagraża lew, chłopiec go zabija, a następnie Beduinów. Od tej chwili są wolni. Na prośbę Nel ratuje słonia który utknął w wąwozie, ocala też życie dziewczynki, gdy ta zapada n...

książek: 1024
Elilaya | 2012-02-25

Książka podobała mi się nawet bardzo, ale musiałam do niej z wiekiem dojrzeć. Byłam w podstawówce kiedy musiałam ją czytać i po kilku stronach rzuciłam ją w kąt, upierając się, że nie przeczytam.
Na jakiś czas zapomniałam o niej do momentu gdy obejrzałam ekranizacje z 2001 roku (miałam wówczas 11 lat), która bardzo mi się spodobała do tego stopnia, że był i jest jednym z moich ulubionych filmów. Film nakłonił mnie do ponownego sięgnięcia po książkę i tym razem przeczytałam całą z zapartym tchem. Miło ją wspominam i chętnie wróciłabym do niej jeszcze raz by móc znów przeżywać z bohaterami niezapomniane, choć momentami mrożące krew w żyłach, przygody.

książek: 3148
Danway | 2011-03-16
Przeczytana: 1994 rok

Przeczytałem bo musiałem... Jako że lubię Sienkiewicza bardzo bolałem nad tą jego powieścią... Fakt jest ona przygodowo-podróżnicza, ale te rozległe opisy przyrody po prostu przytłaczają i niestety utrudniają odbiór... Akcja też do tych rwących nie należy, przez co nie uznaję tej książki jako ulubionej...


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Trudi Canavan
    45. rocznica
    urodzin
    Szczęśliwe zakończenie to luksus na jaki może pozwolić sobie fikcja.
  • Michael Crichton
    72. rocznica
    urodzin
    Każde odkrycie jest gwałtem na naturze.
  • Leszek Kołakowski
    87. rocznica
    urodzin
    Czas jako substrat ludzkiego doświadczenia nie daje się skonceptualizować (w sensie redukcji do terminów bardziej pierwotnych). Jeśli postrzegamy go jako niekończące się samounicestwienie, cały świat doświadczenia z braku substratu zapada się w nicość. Absolut może służyć ocaleniu świata, uratować g... pokaż więcej
  • Gianni Rodari
    94. rocznica
    urodzin
    Każde dziecko, które przychodzi na świat, wie, że cały świat jest jego i nie musi zań płacić ani grosza, musi tylko zakasać rękawki, wyciągnąć rączki i go sobie wziąć.[z bajki "O kupowaniu Sztokholmu"]
  • Aravind Adiga
    40. rocznica
    urodzin
    biedni marzą, by mieć pod dostatkiem jedzenia i wyglądać, jak bogaci, a .... bogaci? Żeby schudnąć i wyglądać, jak biedni
  • Randy Pausch
    54. rocznica
    urodzin
    Czas jest wszystkim, co masz ... i pewnego dnia może się okazać, że masz go mniej, niż sądzisz.
  • Laurie Halse Anderson
    53. rocznica
    urodzin
    Chcę biec, lecieć, bić skrzydłami tak mocno, aby nie słyszeć niczego poza łomotem własnego serca.
  • Marcin Meller
    46. rocznica
    urodzin
    Pani pokazała jelenia i zapytała nas, kto wie, jak nazywa się zwierzę. Ja wiedziałem, więc się ochoczo zgłosiłem i powiedziałem, że Lenin. Pani się stropiła i powiedziała, że chyba coś mi się pomieszało, bo to jeleń, a wielki Lenin, Włodzimierz Iljicz to człowiek, (...). Na co ja buńczucznie, że to... pokaż więcej
  • Théophile Gautier
    142. rocznica
    śmierci
    Zdaje mi się, jak gdyby moje ciało stało się przepuszczalne, moje ja uciekało z niego tak jak woda przez sito. Czuję, że się roztapiam we wszechbycie, z trudem odróżniam siebie od świata, w który się zapadam. Życie, którego - o ile tylko mogę - odgrywam zwykłą pantomimę, aby nie martwić krewnych i p... pokaż więcej

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd