Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Kuzynki

Cykl: Kuzynki (tom 1)
Wydawnictwo: Fabryka Słów
6,77 (4716 ocen i 240 opinii) Zobacz oceny
10
229
9
411
8
684
7
1 570
6
951
5
556
4
126
3
147
2
18
1
24
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788360505496
liczba stron
320
słowa kluczowe
Nagroda Zajdla
język
polski

Inne wydania

Drugie, poprawione wydanie pierwszego tomu trylogii o “Aniołkach Andy’ego” (mamy nadzieję, że autor wybaczy poufałość). “Kuzynki” zaistniały najpierw jako opowiadanie, nominowane zresztą w roku 2002 do nagrody im. Janusza Zajdla. Kim są? Katarzyna Kruszewska, spec od informatyki i 20-letnia agentka CBŚ, zainspirowana rodzinną legendą o nieśmiertelnej kuzynce, rzuca się w wir poszukiwań...

Drugie, poprawione wydanie pierwszego tomu trylogii o “Aniołkach Andy’ego” (mamy nadzieję, że autor wybaczy poufałość). “Kuzynki” zaistniały najpierw jako opowiadanie, nominowane zresztą w roku 2002 do nagrody im. Janusza Zajdla.
Kim są? Katarzyna Kruszewska, spec od informatyki i 20-letnia agentka CBŚ, zainspirowana rodzinną legendą o nieśmiertelnej kuzynce, rzuca się w wir poszukiwań Stanisławy. Odnajduje ją w Krakowie, gdzie Stanisława objawia się celem przedłużenia swego życia...kolejną dawką tynktury. Czytelnik śledzi narodziny przyjaźni i poznaje sekret wiecznego życia tym lepiej, że wkrótce duet zmienia się w tercet. Kuzynki zyskują potężną sojuszniczkę – uratowaną przez polskich żołnierzy serbską księżniczkę, Monikę Stiepankovic. “Kuzynki” to produkt wolny od Wędrowycza,
ale – jak widać - nie pozbawiony spraw nie z tej Ziemi. Także przyziemnych smaczków, np. wskazówek jak wyprodukować domowe piwo. Smacznego!

Powieść nominowana do Nagrody Fandomu Polskiego im. Janusza A. Zajdla za rok 2003.
Powieść jest rozwinięciem opowiadania, które zdobyło tę nagrodę za najlepsze opowiadanie polskiej fantastyki roku 2002.

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 590
pablo | 2010-06-08

Z Pilipiukiem poznałem się w sadze Oko Jelenia. Zachęcony serią postanowiłem znajomość pogłębić i sięgnąłem po kolejną mini serię o perypetiach panien z rodu Kruszewskich. Wszystko wskazywało na lekturę lekką, szybką i przyjemną. Było szybko to fakt, lekko może aż za bardzo a czy przyjemnie... i tu mam dylemat.

Kiedy zacząłem lekturę niespodziewanie wyrósł przede mną mur trudny do sforsowania i wyjaśnienia. Generalnie dokładnie do 75 strony zmagałem się wręcz z Kuzynkami, czytając mozolnie strona za stroną. Początek jest niedopracowany, jakby lekko prymitywny, miałem takie uczucie jakbym jadł pomidora ze szklarni w lutym, niby pomidor a smakuje jak reklamówka, lecz gdy minąłem 75 stronę nurt wydarzeń porwał mnie gładko.

Kto czytał książki Chmielewskiej pewnie poczuje się jak w domu. Od początku miałem uczucie jakby Pilipiuk wzorował się na wspomnianej autorce. Jest lekko przygodowo, lekko detektywistycznie, bohaterowie są młodzi, jest motyw o szkole, nudnych lekcjach i (jakby inaczej) kiepskich nauczycielach. Troszkę mi to podlizywaniem się młodszym czytelnikom zalatywało momentami.

Cała historia osadzona jest we współczesnych nam realiach. Właśnie w tym aspekcie mam do autora największy żal. Czytając książkę ma się czasami wrażenie jakby niektóre wątki łączące Krakowską współczesną rzeczywistość ze zmyśloną opowieścią były jakby wpięte w fabułę na siłę, na przykład wampir przeglądający książki w empiku, ni to śmieszne ni poważne. Najbardziej raziły mnie jednak polityczne komentarze Pilipiuka. Rozumiem, że może on być zniesmaczony polskimi "elitami" politycznymi ale w lekkiej powiastce fantasy mógł sobie darować zamieszczanie opinii. Pasuje to do Kuzynek niczym pięść do oka.

Z moich dotychczasowych słów wynikałoby, że Kuzynki mi się nie podobały. Nic bardziej mylnego. Mimo pewnej sztuczności i nieodpartemu wrażeniu, że autor szlifuje sobie dopiero warsztat było nieźle, ba miejscami wręcz bardzo dobrze. Akcja w pewnym momencie wciąga i naprawdę trudno się oderwać. Historia nie jest może najwyższych lotów ale przekazana ciekawie nie zostawia po sobie wrażenia straconego czasu.

Polecam książkę grupie czytelników w wieku gimnazjalnym i licealnym bez wahania. Starszym czytelnikom może nie przypaść do gustu a u osób które mają z fantastyką dłużej do czynienia może wywołać nawet ból zębów. Kuzynki mają tę magię w sobie której nie mogę wytłumaczyć, bez niej nie dałbym rady ich przeczytać. Cały czas biję się z myślami jak ocenić książkę. 3 1/2 gwiazdki, taka powiedzmy "słaba" czwórka na trzech szynach, właśnie za ten dylemat nie dam 3 gwiazdek bo jak widać emocje jakieś się pojawiły. Pytanie czy sięgnę po II tom. Księżniczka leży na półce i patrzy na mnie. Boję się po nią sięgnąć z obawy, że zabraknie w niej tej odrobiny magii...

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Ćwiek

Opinie czytelników


O książce:
Pokój

Emma Donoghue (ur. 1969)...... (Wikipedia): "....is an Irish-Canadian playwright, literary historian, novelist, and screenwriter. Her...

zgłoś błąd zgłoś błąd