Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Czerwona gorączka

Autor:
szczegółowe informacje
wydawnictwo
Fabryka Słów
data wydania
ISBN
9788360505304
liczba stron
432
słowa kluczowe
pilipiuk, czerwona, gorączka
język
polski
typ
papier
6,78 (1798 ocen i 66 opinii)

Opis książki

„Czerwona gorączka” to zbiór 11 opowiadań Andrzeja Pilipiuka, nie tylko formą nawiązujących do doskonale przyjętych „2586 kroków”, tomu wydanego w Fabryce Słów w kwietniu roku 2005. Powraca jeden z bohaterów, dr Paweł Skórzewski. W podobnej stylistyce utrzymane są okładki, podobnie zaskakujące pomysły i rozwiązania fabularne. Autor nie ustaje w wysiłkach. Mamy zbrodnię i karę według Pilipiuka,...

„Czerwona gorączka” to zbiór 11 opowiadań Andrzeja Pilipiuka, nie tylko formą nawiązujących do doskonale przyjętych „2586 kroków”, tomu wydanego w Fabryce Słów w kwietniu roku 2005.
Powraca jeden z bohaterów, dr Paweł Skórzewski. W podobnej stylistyce utrzymane są okładki, podobnie zaskakujące pomysły i rozwiązania fabularne. Autor nie ustaje w wysiłkach.
Mamy zbrodnię i karę według Pilipiuka, czyli okraszone czarnym humorem historie o tym, jak kończą dziennikarskie hieny, nauczycielki-psychopatki czy ubeckie kanalie. Na światło dzienne wydobywa autor przyczynę rozplenienia się pewnej ideologii oraz tajemnicę samolotu von Ribbentropa.
Jest pociąg-widmo, naczelnik Piłsudski, Feliks Dzierżyński, wędrówka po śmierdzących szczyną podwórkach Pragi oraz wyprawa na drugą stronę, gdzie w finale towarzyszymy bohaterowi - w budce z dalekowschodnim fast foodem - zamawiającemu ryż wie-ku-wo. Dopóki nie zjawi się Mistrz Wu...

Czytasz aż do samego końca. Rozpoznanie - wirus „Czerwonej gorączki”.

 

źródło opisu: okładka

źródło okładki: www.fabrykaslow.pl

pokaż więcej

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 399
Hersus | 2013-12-30
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: grudzień 2013

Postawiłem sobie na cel przeczytanie i zrecenzowanie wszystkiego, co wyszło spod pióra Andrzeja Pilipiuka. Zastanawiacie się pewnie, dlaczego? Głównym powodem jest uwielbienie moje do twórczości tego wspaniałego polskiego pisarza fantasty, który swoje opowiadania buduje na autentycznych wydarzeniach historycznych (chociaż nie zawsze) i jednocześnie dodaje odrobinę fantastyki. Tak samo jest w „Czerwonej gorączce” kolejnej książce, która wpadła w moje łapki.
„Czerwona gorączka” to zbiór jedenastu opowiadań bardzo podobnych do tych, które mogliśmy spotkać w „Rzeźniku drzew” czy też „2586 krokach”. Zaczyna się wszystko od tytułowej „Czerwonej gorączki” gdzie trafiamy na już dobrze nam znanego z innych antologii doktora Pawła Skórzewskiego tym razem musi odkryć tajemnicę łowcy głów, przy okazji wyjaśnia skąd się biorą rewolucje. Kolejnym opowiadaniem jest „Grucha” opisująca nauczycielkę próbującą się dowartościowywać gnębiąc uczniów oraz istnienie szkoły katów. „Błękitny trąd” to...

książek: 150
malaskierka | 2015-02-03
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam
Przeczytana: 03 lutego 2015

Kolejny rewelacyjny zbiór opowiadań A. Pilipiuka. Przysiadłam wczoraj i tak a mały włos dostając odsiedzin i spóźniając się do pracy skończyłam ją dziś rano. Świetne budowanie napięcia sprawiało, że łapałam się na wstrzymywaniu oddechu (było to zauważalne bo walczę z katarem i łatwo nie nie dotleniałam takimi akcjami;)). Czego innego miałabym, się spodziewać po A. Pilipiuku. Każde opowiadanko wchłaniało mnie w siebie i tylko mi szkoda, że już się kończyło. Kończyło się gdy już już następowała akcja, już już gdy chciało się więcej i bardziej.... ciach czytelniku teraz kolej Twojej wyobraźni lub czytamy dalej. Trzeba było się szybko przestawiać z akcji na akcje ale mi to nie przeszkadzało ani troszkę :). Chylę kapelusza dla A Pilipiuka i czekam jak zwykle na więcej... więcej... więcej!

książek: 107
Agata | 2014-02-20
Przeczytana: 20 lutego 2014

Pilipiuka kocham. Wiele razy jechałam autobusem i śmiałam się sama do siebie - ku zaskoczeniu współpasażerów, z przygód Wędrowycza lub bohaterów obu części Wampira. Opowiadania ma jednak różne - część czyta mi się lekko, przyjemnie, z humorem i w humorze dobrym. Część zaś odpycha. W "Czerwonej gorączce" na szóstkę oceniam opowiadanie o Zeppelinie. Dwa opowiadania: "Gdzie diabeł mówi dobranoc" i "Samolot von Ribbentropa" nie podobały mi się w ogóle, męczyły mnie. Nie jestem zwolenniczką aż takiego wykoślawiania historii. Lubię akcje "co by było, gdyby", natomiast mam wrażenie, że trochę tu jakiś brzydki kompleks Polaków, wiecznie przegranych niedojd wychodzi. I dlatego nie oceniam tej książki dużą ilością gwiazdek.

książek: 144
kotek | 2014-05-27
Przeczytana: 27 maja 2014

Po ten zbiór sięgnęłam po raz kolejny. Tym razem nie uśmiałam się jak przy innych opowiadaniach Pilipiuka. Jednak ponownie przekonałam sie ,że dobre opowiadanie jest lepsze od złej powieści. Mnogość światów stworzonych przez autora mnie zadziwia . Najlepsze jest opowiadanie tytułowe. Odkrycie doktora Skórzewskiego jest epokowe szkoda ,ze na tego wirusa nadal nie mamy leku. .Silnik z Łomży mnie ubawił i pokazał jak powstaje sensacja z niczego.
Jedynie opowiadania "Gdzie diabeł mówi Dobranoc" i "Samolot von Ribbentroppa" nie przypadły mi do gustu ale to moje zdanie.

książek: 385
Magda | 2014-03-30
Na półkach: Przeczytane, Z biblioteki, 2014
Przeczytana: 23 marca 2014

Pilipiuk jest geniuszem w tworzeniu alternatywnych rzeczywistości i historycznych wydarzeń. Dzięki niemu mogę przenieść się w kompletnie fantastyczny świat, gdzie wszystko jest możliwe.
Nie wszystkie opowiadania w tym zbiorze mi się podobały, mimo że stanowiły jakby kontynuację wątków rozpoczętych w innym zbiorze opowiadań- "2586 kroków".
Opowiadanie otwierające "Czerwoną gorączkę"- mistrzostwo. Dzięki niemu bardzo łatwo jest się "wbić" w klimat całej książki.

książek: 407
Majkel | 2013-07-05
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 24 czerwca 2013

Czerwona Gorączka, Błękitny Trąd, Po Drugiej Stronie, Wujaszek Igor to chyba najciekawsze pozycje w tym zbiorze. Jest nieco mroczniej, a standardowym tematem są wizje alternatywne, czy spotkanie z doktorem Skórzewskim osadzone w realiach porewolucyjnego Petersburga. Dla stałych czytelników Pilipiuka po prostu 'pewien standard'. Od standardu może nieco odbiega "Błękitny Trąd", w którym autor kreśli ciekawy obraz całkowicie fantastycznego świata. Dobra pozycja

książek: 181
Ela | 2014-07-23
Przeczytana: 2014 rok

Mocno subiektywna;)
Zakochałam się! W jednym z bohaterów ostatniego opowiadania w zbiorze. Generał Kowalski z "Samolotu von Ribbentropa" jest absolutnie cudowny. A jego nadzwyczaj radykalne podejście do § 1. polskiej konstytucji!!!!
A swoją drogą miło byłoby być obywatelem państwa, którego § 1. konstytucji brzmi: „Każdy obywatel Rzeczypospolitej posiada prawo do ochrony życia, wolności, własności i godności osobistej, niezależnie od miejsca swojego pobytu. Dla zagwarantowania tych praw Ojczyzna nasza udzieli mu wszelkiej możliwej pomocy na miarę swoich możliwości technicznych, dyplomatycznych i militarnych. Każda krzywda, jakiej dozna, zostanie pomszczona natychmiast, bez litości i bez względu na koszty”.
Polecam. Właściwie wszystkie wypowiedzi generała Kowalskiego powinnam zamieścić jako ulubione cytaty.

książek: 287
Piotr | 2012-09-23
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Reklama dźwignią handlu. Andrzejem Pilipiukiem zainteresowałem się kilka lat temu dzięki książeczce dołączonej do gry "Resident Evil 4", która zawierała tytułowe opowiadanie z tego zbioru. Przeczytałem, spodobało mi się i niedługo potem wracałem już z księgarni z pełnowartościowym egzemplarzem "Czerownej Gorączki" :) Żadna historia w nim zawarta nie zrobiła już na mnie tak dużego wrażenia, ale całość oceniam naprawdę pozytywnie. Pilipiuk ma głowę pełną interesujących pomysłów i potrafi je przelać na papier w odpowiedniej formie. Nie jest to literatura bardzo wysokich lotów, ale swoją rolę spełnia na medal - przynosi kilka(naście) godzin zapomnienia, pozwala oderwać się od szaroburej rzeczywistości na rzecz...często jeszcze bardziej szaroburej rzeczywistości, ale wyimaginowanej ;) Warto dać szansę.

książek: 0
| 2010-07-26
Na półkach: Przeczytane

Grafomania. Pierwsze dwa opowiadania jeszcze dają się czytać, reszta mocno kuleje. Proza Pilipiuka jest pełna niezręczności, do tego stopnia, że co jakiś czas krzywiłam się z zażenowania.

książek: 137
Leszek | 2013-11-03
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: listopad 2013

"Czerwona gorączka" jest zbiorem opowiadań, z których warto przeczytać jedynie trzy. Jest to trochę mało jak na czterystu-stronicową książkę.

Czy sięgać po nią? Myślę, że szkoda czasu.


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • John Fowles
    89. rocznica
    urodzin
    Tak zwani ludzie inteligentni dzielą się na trzy kategorie. Do pierwszej należą osobnicy naprawdę wybitni, zatem kiedy się ich nazywa inteligentnymi, nie jest to niczym więcej niż stwierdzeniem faktu; do drugiej - ludzie wystarczająco inteligentni, żeby wiedzieć, iż się im schlebia; do trzeciej ci,... pokaż więcej
  • Agata Mańczyk
    38. rocznica
    urodzin
    Jeśli kiedyś jakiś mężczyzna rozśmieszy Cię w chwili, gdy będziesz przerażona albo zrozpaczona, nie pozwól mu odejść.
  • Krystyna Nepomucka
    95. rocznica
    urodzin
    (...) bardzo nie lubię pakowania, bo wtedy wydaje mi się, że naruszam jakiś ład rzeczy - wynosi się z sobą jakąś cząstkę domu na zewnątrz i nigdy już ona nie powróci. A zatem każde pakowanie zubaża o coś dom. O co, tego nie wiem, bo przecież wszystkie zebrane przedmioty przywozi się z powrotem, a je... pokaż więcej
  • Michal Viewegh
    53. rocznica
    urodzin
    Idealny mężczyzna nie istnieje! Idealny mężczyzna jest wirusem atakującym kobiecy rozsądek...
  • René Descartes
    419. rocznica
    urodzin
    Zdrowy rozum jest to rzecz, ze wszystkich na świecie najlepiej podzielona, każdy bowiem sądzi, iż jest w nią tak dobrze zaopatrzony, iż nawet ci, których we wszystkim innym najtrudniej jest zadowolić, nie zwykli pragnąć go więcej, niż posiadają.
  • Ian McDonald
    55. rocznica
    urodzin
    Są tylko dwa odkrycia na tyle przerażające, że po ich uświadomieniu cały świat zmienia się nie do poznania. Pierwsze, że twoi rodzice są śmiertelni. Drugie, że twoi rodzice są istotami seksualnymi.
  • John Jakes
    83. rocznica
    urodzin
    Jak to możliwe, że jest konieczne, aby jedna istota ludzka sprawiała ból drugiej? Jeżeli zmusza do tego system, to znaczy, że ów system nie jest właściwy.
  • Jamie Reidy
    45. rocznica
    urodzin
  • Ewan McGregor
    44. rocznica
    urodzin
  • Enrique Vila-Matas
    67. rocznica
    urodzin
  • Charlotte Brontë
    160. rocznica
    śmierci
    Jest ci zimno, ponieważ jesteś sama; żadne zetknięcie nie krzesze z ciebie tego ognia, który jest w tobie. Jest ci niedobrze, ponieważ najlepsze z uczuć, danych człowiekowi, najwyższe i najsłodsze, trzyma się z dala od ciebie. Jesteś niemądra, ponieważ jakkolwiek cierpisz, nie chcesz przyznać skinie... pokaż więcej
  • Anne Frank
    70. rocznica
    śmierci
    Człowiek może być samotny mimo miłości wielu, bo dla nikogo nie jest przecież tym "najukochańszym".
  • Ota Pavel
    42. rocznica
    śmierci
    Najwspanialsi ludzie są zawsze najskromniejsi. Jedynie głupcy i ubodzy duchem czują potrzebę mówienia o sobie, żeby urosnąć we własnych oczach.
  • Michael Cox
    6. rocznica
    śmierci
    Banałem jest mówić o złamanym sercu. Serca nie ulegają złamaniu - serca nadal biją, krew nadal krąży, nawet w pełne goryczy dni po zdradzie. Coś jednak zostaje złamane, gdy człowiek cierpi ból niedający się wyrazić słowami, ulega bowiem wtedy zburzeniu związek [...] tego człowieka ze światłem, n... pokaż więcej

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd