6,88 (96 ocen i 22 opinie) Zobacz oceny
10
3
9
9
8
19
7
29
6
24
5
7
4
2
3
2
2
0
1
1
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788365282682
liczba stron
304
język
polski
dodała
Ag2S

Zmiana, o której myślisz, przychodzi niespodziewanie. Wcale nie tak, jak chciałaś. Ale zawsze prowadzi cię do miejsca, w którym chcesz być najbardziej. Młoda dziewczyna z Polski jedzie z chłopakiem do Szwajcarii – chce poznać świat, zarobić pieniądze, wyrwać się z nijakości. Wika trafia do podupadłej rezydencji nad Jeziorem Genewskim, gdzie mieszkają tylko dwie kobiety - matka i córka. Ma...

Zmiana, o której myślisz, przychodzi niespodziewanie.

Wcale nie tak, jak chciałaś.

Ale zawsze prowadzi cię do miejsca, w którym chcesz być najbardziej.

Młoda dziewczyna z Polski jedzie z chłopakiem do Szwajcarii – chce poznać świat, zarobić pieniądze, wyrwać się z nijakości. Wika trafia do podupadłej rezydencji nad Jeziorem Genewskim, gdzie mieszkają tylko dwie kobiety - matka i córka. Ma pomóc w pracach domowych i zaopiekować się starzejącą się Shirley. Trzy kobiety spotykają się w momencie, kiedy ich życie zmieniają wydarzenia, na które nie mogły być gotowe. Podróż młodej Wiki okazuje się być podróżą w głąb siebie, wprost do swojego serca i jego największych pragnień.

 

źródło opisu: materiały wydawnictwa

źródło okładki: materiały wydawnictwa

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Oficjalna recenzja
swita77 książek: 276

Daleko od domu

Są takie podróże, które stają się wyprawami życia i zmieniają je całkowicie. W taką podróż ruszają Wika i Stasiek. Ich celem jest Szwajcaria. Wielki świat mami i kusi atrakcjami. Jest tak inny od rzeczywistości w prowincjonalnej Polsce: Tu, na Prenzlauer Berg, w samym środku dobrobytu białych, sytych młodych Europejczyków, czułam wielką niezręczność całowania chleba, obcość aktu sprzed lat, czegoś, co dla moich dziadków było wciąż i zawsze istotą codziennego życia. Podróż Wiki ma, oprócz tego oczywistego, również wymiar alegoryczny.

Wkrótce Wika zatrudnia się w posiadłości nad Jeziorem Genewskim. Jej pracodawczynie Shirley i Robin, to matka i córka. Dwie zwaśnione ze sobą kobiety są jak dwa bieguny, tak różne, choć połączone więzami krwi. Uczucia, jakimi siebie darzą, na pewno nie są letnie. Ich relacja jest fascynująca, choć pełna napięć i zadawnionych pretensji. Trzy kobiety, tkwiące w specyficznej zależności, to jeden z ciekawszych wątków powieści. Czas spędzony wspólnie będzie dla nich znaczący, stanie się etapem zmian i poznania. Każda musi zadać sobie pytanie: kim jestem?

Wika podczas podróży konfrontuje się ze swoimi emocjami, rozmyśla nad przeszłością i teraźniejszością. Niełatwa to podróż, przynosząca zmiany dobre i złe. Wyjazd mógł być ucieczką a stał się walką o prawdę i o samą siebie. Może i banalnie to zabrzmi, że życie bywa takie zaskakujące. Jednak ten banał nie jest w książce czymś złym, wręcz przeciwnie. To właśnie te niespodziewane dla Wiki zdarzenia mogą...

Są takie podróże, które stają się wyprawami życia i zmieniają je całkowicie. W taką podróż ruszają Wika i Stasiek. Ich celem jest Szwajcaria. Wielki świat mami i kusi atrakcjami. Jest tak inny od rzeczywistości w prowincjonalnej Polsce: Tu, na Prenzlauer Berg, w samym środku dobrobytu białych, sytych młodych Europejczyków, czułam wielką niezręczność całowania chleba, obcość aktu sprzed lat, czegoś, co dla moich dziadków było wciąż i zawsze istotą codziennego życia. Podróż Wiki ma, oprócz tego oczywistego, również wymiar alegoryczny.

Wkrótce Wika zatrudnia się w posiadłości nad Jeziorem Genewskim. Jej pracodawczynie Shirley i Robin, to matka i córka. Dwie zwaśnione ze sobą kobiety są jak dwa bieguny, tak różne, choć połączone więzami krwi. Uczucia, jakimi siebie darzą, na pewno nie są letnie. Ich relacja jest fascynująca, choć pełna napięć i zadawnionych pretensji. Trzy kobiety, tkwiące w specyficznej zależności, to jeden z ciekawszych wątków powieści. Czas spędzony wspólnie będzie dla nich znaczący, stanie się etapem zmian i poznania. Każda musi zadać sobie pytanie: kim jestem?

Wika podczas podróży konfrontuje się ze swoimi emocjami, rozmyśla nad przeszłością i teraźniejszością. Niełatwa to podróż, przynosząca zmiany dobre i złe. Wyjazd mógł być ucieczką a stał się walką o prawdę i o samą siebie. Może i banalnie to zabrzmi, że życie bywa takie zaskakujące. Jednak ten banał nie jest w książce czymś złym, wręcz przeciwnie. To właśnie te niespodziewane dla Wiki zdarzenia mogą jej pomóc osiągnąć wewnętrzny spokój, pogodzić się z losem. Bohaterka musi dokonać niełatwych wyborów, poradzić sobie z różnymi komplikacjami.

Akcja toczy się z wolna, sceny przesuwają się przed czytelnikiem jak widoki za oknem jadącego samochodu. Towarzyszą im zdjęcia: nieostre, rozmyte, jak senne obrazy. Idealnie wkomponowują się w treść, ale są też osobną opowieścią. Sugestywne, zatrzymujące uwagę kadry, oddają klimat powieści. Powieści, w której trzeba dotrzeć do schowanych tuż pod powierzchnią fabuły emocji. Intymna, momentami zawstydzająca proza z misternie splecionymi wątkami, zachwyca. Można ją uznać za powieść drogi, ale przy tej ilości wątków byłoby to znaczne uproszczenie. I choć autorka nie umieszcza akcji w konkretnej epoce, niektóre szczegóły pozwalają zakreślić ramy czasowe.

Wielowątkowość pozwala na odbieranie Serca na wielu różnych płaszczyznach. W powieści przewija się tematyka śmierci i przemijania, starości, dążenia do wolności, piękna i szpetoty, złożonych relacji międzyludzkich, rodziny. Jest poszukiwanie własnej tożsamości, podróżowanie w głąb siebie, odkrywanie niewygodnych prawd, dojrzewanie. A przede wszystkim jest to proza podszyta emocjami, refleksyjna, zostająca w myślach jeszcze długo po przeczytaniu.

Zakończenie wydaje się być przewidywalne, co zupełnie nie ujmuje powieści oryginalności. Bo czyta się z przyjemnością, niespiesznie, delektując się słowami. To właśnie jest w "Sercu" piękne, że nie stanowi ono uniwersalnej, a przy tym łatwej w odbiorze przypowieści o życiu. Nie ma jedynej słusznej interpretacji, wrażliwość Radki Franczak pozwala czytelnikowi odkryć to, co dla niego w powieści najważniejsze. Może czyjąś uwagę bardziej przyciągnie kwestia emigracji zarobkowej i mit cudownego Zachodu, ktoś inny odnajdzie znajomo brzmiący wątek miłosny albo rodzinny, a kogoś szczególnie poruszy motyw podróży przez życie, kontynent i w głąb siebie. Warto pochylić nad tym debiutem i podjąć próbę interpretacji. A mnie pozostaje kibicować Radce Franczak i czekać na kolejną, równie udaną i ujmującą historię.

Magdalena Świtała

pokaż więcej

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (331)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 6796

Młoda dziewczyna wyjeżdża z Polski do Szwajcarii ze swoim chłopakiem chce zarobić pieniądze,poznać nowy świat i wyrwać się z monotonii, nijakości rozpocząć nowe życie. Wika trafia do podupadłej rezydencji nad jeziorem Genewskim gdzie mieszka tylko matka i córka.
Dziewczyna musi zaopiekować się starszą kobietą o imieniu Shirley.
Historia trzech kobiet przedstawiona w książce bardzo dobrze napisana.
Wspaniała i wzruszająca książka.

książek: 2295

RECENZJA PREMIEROWA
Już się pogodziłam z tym, że mam tyle zaległości książkowych, ze stosiki czekają, a ja nie mam czasu, a tu wczoraj przydarzył mi się wolny dzień. Usiadłam sobie z kawą w fotelu i przeczytałam cała książkę 'Serce' Radki Franczak.
Książka ukazała się 18 maja 2016 roku w wydawnictwie Marginesy. Niedawno. Okładka jest szarawa, ale wypowiedzi na okładce zachęciły mnie do sięgnięcia. I nie pomyliłam się. Nie wiem czy książka przetrwa próbę czasu, ale na pewno odpowiada na pytania mojej generacji. Może inaczej, nie odpowiada, ale podejmuje pytania nurtujące moją generację.
Bohaterką jest Wika, dziewczyna z Polski, która z chłopakiem, narzeczonym Staśkiem wyjeżdża do Szwajcarii, żeby zarobić na studia, wesele i żeby poznać świat, coś zobaczyć, a potem, żeby za granicą zapomnieć o problemach rodzinnych.
Najważniejszym elementem książki jest narracja, narratorka i to jak ona widzi świat wokół. Odpowiadają temu zdjęcia, jakieś takie przybliżone i nieoczywiste. W toku...

książek: 856
Aleksandra | 2018-08-09
Przeczytana: 15 lipca 2018

Niezwykła książka o zwykłych ludziach, o dojrzewaniu, o starzeniu się, o problemach egzystencjalnych, o radzeniu sobie z upływem czasu. Autorka jest osobą o wielkiej wrażliwości, dlatego z pewnością sięgnę po kolejne jej książki.

książek: 625
jolasia | 2017-11-06
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Byłam ciekawa co jest takiego w tej książce, że została nominowana do nominowanych do tegorocznej nagrody Nike. Debiut, autorka nieznana, więć coś musi być na rzeczy. Przeczytałam i nawet nie zbliżyłam się do jakiejkolwiek wiedzy na ten temat. Radka Franczak niestety nie uniknęła rutynowych błędów debiutantki. Chciała włożyć w tę książkę wszystko, co piękne, mądre, głębokie. Ambitny plan! Dobrze wiemy jak często nie udaje się nawet najlepszym. Autorka zaczęła z górnego C. I niestety to górne C bardzo szybko zaczyna brzmieć fałszywie. Zabrakło doświadczenia, zabrakło umiejętności, ale także umiaru. A nadmiar w literaturze niebezpiecznie zbliża tekst do pretensjonalności, a stamtąd już tylko mały krok do grafomanii. Nie twierdzę, że Autorka przekroczyła cienką czerwoną linię, ale w tej książce widzę więcej dobrych chęci niż prawdy i literackiego mięcha. Dziwi to tym bardziej, że jako fotografka i reżyserka filmów dokumentalnych Radka Franczak powinna mieć oko i ucho do konkretów i...

książek: 1007
virgo123 | 2018-06-08
Przeczytana: 08 czerwca 2018

Bardzo ciekawa książka, historia Wiki i innych osób jest bardzo wzruszająca, a jednocześnie smutna, ale czyta się ją jednym ciągiem, ciężko odłożyć tę książkę. Polecam ;)

książek: 99
Rudolfina | 2016-06-11
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 11 czerwca 2016

SŁOWA PEŁNE MAGII
Ile razy zdarzyło Wam się, że jakaś książka uwiodła Was od pierwszego zdania? Niewiele, prawda? Miłość od pierwszego wejrzenia też przydarza się raczej rzadko. Ale jak już się zdarzy, to od razu wiecie, że wpadliście jak śliwka w gwóźdź. Nieważne, że on/ona ma włosy czarne jak noc, a przecież od zawsze mieliście skłonność do rudzielców. Co z tego, że słucha tych okropnych Zeppelinów, kiedy Wy zaczynacie dzień od ustawionego w budziku swingowego hitu Michaela Buble. To wszystko przestaje mieć znaczenie. Liczy się tylko, żeby była obok. Albo był.
I to jest właśnie przypadek tej książki. Zostałam zauroczona na amen. Wciągnięta przez jakiś wir, bez wątpienia za sprawą czarów. Bo ta książka jest magiczna. Chociaż opowiada o sprawach trudnych i ostatecznych, nie przygnębia, tylko dodaje sił. To pasjonująca opowieść o poszukiwaniu tożsamości, napisana pięknym, niezwykle plastycznym językiem, odnajdująca w zwykłych przedmiotach i czynnościach magię, której nigdy byśmy tam...

książek: 448
Ola3105 | 2016-07-21
Przeczytana: 21 lipca 2016

Trudno pisać o tej powieści. Jest w niej coś niezwykłego, przez każde słowo przebija niezwykła wrażliwość autorki. To historia o tym, że śmierć i życie nierozerwalnie łączą się ze sobą, że nic nie ulega kompletnemu zniszczeniu, a na miejsce tego, co odchodzi, przychodzi coś nowego. Kres jednego życia łączy się z wchodzeniem z dorosłość, z początkiem innego... Magiczna lektura; jakość, jakiej dawno nie było w młodej polskiej literaturze.

książek: 881
czytankianki | 2016-07-29
Na półkach: Przeczytane, 2016
Przeczytana: 21 lipca 2016

Pierwsze 30 stron nie obiecywało zbyt wiele, na szczęście powieść rozwinęła się całkiem dobrze. Pewne wątki były przewidywalne, ale drobne braki wynagradza wrażliwość autorki. Pięknie umiejscawia człowieka w przyrodzie, co dzisiaj jest dość rzadkie.
„Serce” jest książką o wchodzeniu w dojrzałość i starości, jest też książką o relacjach dziecka z rodzicami. W sumie niezła rzecz.

książek: 388
twzaczytany | 2016-10-10
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 07 października 2016

Radka Franczak stworzyła powieść o dojrzewaniu człowieka. Powieść droga pokazuje czytelnikowi jak różne zdarzenia z życia potrafią wpłynąć na postrzeganie otaczającego nas świata.
Powieść zaczyna się bardzo zwyczajnie, wręcz pospolicie. Niemniej im więcej stron powieści mamy za sobą, tym więcej odkrywamy zależności i złożoności życia w jakim żyje główna bohaterka Wika. Książka wprowadza człowieka w nostalgię i zadumę. Tak bardzo porusza zwyczajnymi wydarzeniami, które opowiedziane przez autorkę wgryzają się w czytelnika swoim dramatyzmem i niebanalnością. Wika jest silną postacią, podziwiam ją za wytrwałość.
Polecam serdecznie!

książek: 74
MonikaOlga | 2017-11-01
Na półkach: Przeczytane

Zanurzyłam się całkowicie w tej powieści. Dlaczego? Dlatego, że przepełniona jest wyjątkową wrażliwością, mądrością i emocjami. Książka porusza wiele wątków. Od tych czysto pragmatycznych jak wyjazd zagranicę, aby zarobić na studia, do tych niematerialnych, które mają o wiele większą wartość.

Wika, młoda dziewczyna z dobrego i poukładanego domu podejmuje decyzję o wyjeździe za granice Polski. Chce zobaczyć świat, chce zarobić pieniądze, chce przeżyć przygodę, chce poczuć wolność. Tym bardziej, że wyjeżdża ze swoim narzeczonym, Staśkiem. Później okazuje się, że dla Wiki był to znacznie bogatszy wyjazd, i nie chodzi wyłącznie o zarobione pieniądze.

Z narracji wynika, że akcja powieści toczy się krótko po 1989 roku. Ten zachwyt Zachodem! Zupełnie inny świat! Inny styl życia. Dobrobyt. Tu wszystko było lepsze, większe, bardziej kolorowe. Supermarkety, w których sam przechadzasz się między półkami wypełnionymi rozmaitymi towarami. Największe wrażenie na młodych Polakach zrobił …...

zobacz kolejne z 321 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Powiązane treści
Nagroda Nike 2017 dla Cezarego Łazarewicza

Laureatem 21. edycji Nagrody Nike został Cezary Łazarewicz - za najlepszą książkę roku jury uznało jego reportaż „Żeby nie było śladów". Nagrodę czytelników „Gazety Wyborczej" otrzymał Stanisław Łubieński za tom eseistyczny „Dwanaście srok za ogon”.Wyróżnienia zostały wręczone podczas finałowej gali w niedzielę, 1 października br. w Warszawie.


więcej
Poznaliśmy finalistów Nagrody Nike

Jury Nagrody Literackiej Nike ogłosiło nazwiska siedmiu finalistów. Laureata poznamy 1 października. Decyzję o przyznaniu nagrody jury podejmuje w dniu jej wręczenia, na kilka godzin przed uroczystą galą. Sprawdźcie jakie nazwiska znalazły się w finale nagrody!


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd